MENU

Τα χέρια του Ρούντι Γκαρσία ήταν δεμένα. Η ομάδα του είχε προσβληθεί από μία σπάνια ασθένεια, λέγεται «ισοπαλίτιδα», τέσσερις συνεχόμενες ήταν αρκετές για να απομακρύνουν αισθητά τους «τζιαλορόσι» από την μάχη του τίτλου και να την αφήσουν στο -7 από την κορυφή.

Υπήρχε όμως και κάτι ακόμα πιο σοβαρό. Εντός των τειχών λες και είχε πέσει… περονόσπορος. Ο Φραντσέσκο Τότι είχε προσβληθεί από ίωση. Τρία βασικά στελέχη, ο Ντανιέλε Ντε Ρόσι, ο Κέβιν Στρούτμαν, ο Χουάν Ιτούρμπε και ο νιόφερτος Βίκτορ Ιμπάρμπο ήταν στα πιτς με σοβαρούς τραυματισμούς. Ο Κώστας Μανωλάς και ο Αλεσάντρο Φλορέντσι έπρεπε να εκτίσουν σε αυτό το ματς τις ποινές τους.

Ο εκρηκτικός Ζερβίνιο έλειπε στο Κόπα Άφρικα, όπως και ο Σεϊντού Ντουμπιά. Ο Ματία Ντέστρο μόλις είχε παραχωρηθεί στην Μίλαν και ο ταλαντούχος Τόνι Σαράμπια μόλις είχε επιστρέψει από το λάτιν U-20, το τζετ-λαγκ δεν είχε φύγει ακόμα από τον οργανισμό του.

Οι επιθετικοί δεν έφταναν ούτε για «ζήτω». Οι ειδικοί προέτρεπαν τον Ρούντι Γκαρσία να αφήσει το 4-4-3 για κάτι πιο λογικό, όπως το 4-4-2, όμως ο Γάλλος ήταν ανένδοτος. Κάτι είχε στο μυαλό του για το δύσκολο ταξίδι στην Σαρδηνία και το πολύπλοκο εκτός έδρας παιχνίδι με την Κάλιαρι.

Ο μικρόσωμος Ναπολιτάνος μέχρι εκείνη την ημέρα είχε ιδρώσει όλα κι όλα 33 λεπτά την φανέλα της Ρόμα στην καριέρα του και έμοιαζε να τρέμει: «Στην ηλικία του έπρεπε να τρώει το γρασίδι, όχι να φοβάται», τον έδωσε δημόσια ο προπονητής του.

Στο ολιγόλεπτο ντεμπούτο του απέναντι στην Παλέρμο, ακούμπησε τέσσερις φορές την μπάλα και την έχασε στις τρεις. Απέναντι στην Έμπολι και την Φιορεντίνα ήρθε σε επαφή με την μπάλα αθροιστικά 15 φορές, έμοιαζε σαν χαμένος στο γήπεδο. Ο Γκαρσιά όμως είχε πάρει την απόφαση του. Στην κορυφή ο Τότι, έστω και με χάπια. Αριστερά ο Άντεμ Λιάγιτς. Δεξιά ο μικρός. Ο 18χρονος Ντανιέλε Βέρντε, ο οποίος θα έπρεπε να πέσει στα βαθιά για να κολυμπήσει, ειδάλλως θα έχανε την ευκαιρία της ζωής του.

Δεν ήθελε να γίνει ένα ακόμα μέλος της οικογένειας που κλωτσά την ευκαιρία να γίνει ποδοσφαιριστής. Ο μεγαλύτερος αδερφός του, που τον περνάει 20 χρόνια, έφτασε μέχρι την Primavera της Ίντερ, είχε προπονητή τον μεγάλο Φακέτι, αλλά ήταν ένα εν ενεργεία ηφαίστειο. Στην πρώτη αναποδιά τα παράτησε όλα, κρέμασε τα παπούτσια του σε ηλικία 18 ετών και επέστρεψε στην Νάπολι για να δουλέψει στο πλευρό του πατέρα του. Ο Βέρντε ήταν αποφασισμένος να κάνει λίγη περισσότερη υπομονή.

Ο μύθος λέει ότι τον ξετρύπωσε ο Μπρούνο Κόντι να παίζει σε μία τοπική ομάδα της Νάπολι ονόματι Pigna Calcio και του πρόσφερε αμέσως την ευκαιρία στην Ρόμα. Πρώτη τον είχε ανακαλύψει η Γιουβέντους, όμως το δοκιμαστικό που του πρόσφερε αναβλήθηκε λόγω χιονιού. Κάπως έτσι, ο 14χρονος Βέρντε παράτησε τα πάντα για να μετακομίσει στην αιώνια πόλη και να διαπαιδαγωγηθεί ποδοσφαιρικά από θρύλους όπως ο Βιντσέντζο Μοντέλα και ο Αλμπέρτο Ντε Ρόσι (πατέρας του Ντανιέλε).

Από μπακ, μεταμορφώθηκε σε εξτρέμ χάρη στην εξαιρετική του τεχνική, την ικανότητα του στο ένας εναντίον ενός και το καταπληκτικό αριστερό του πόδι. Υπήρχαν όμως πολύ συγκεκριμένες παθογένειες.

Δεν θέλησε ποτέ να γίνει καλός αθλητής. Έτρεχε μόνο όταν είχε την μπάλα στα πόδια, στο υπόλοιπο διάστημα επέλεγε να περπατάει. Είχε μάθει το ποδόσφαιρο στραβά, αν και με τους συνομήλικους του ξεχώριζε. Μέχρι εκείνο το απόγευμα στην Σαρδηνία είχε σκοράρει 8 φορές στο πρωτάθλημα της Primavera, έκανε την καλύτερη σεζόν της καριέρας του. Με άλλα δύο τέρματα στο Uefa Youth League είχε βοηθήσει τους μικρούς της Ρόμα να φτάσουν ως τα νοκ-άουτ, όπου είχαν κληρωθεί με την Μπάγερν. Έμοιαζε με το επόμενο μεγάλο ταλέντο από την Τριγκόρια, όμως το καλάθι για αυτόν ήταν μικρό, η Ρόμα είχε καεί στο παρελθόν από τις μεγάλες προσδοκίες.

Μπήκε με θράσος στο γήπεδο, παίζοντας ως δεξί εξτρέμ με αντίθετο πόδι. Στο πρώτο 20λεπτο είχε ήδη δύο επικίνδυνα σουτ, όμως στο 32ο λεπτό ήρθε η πρώτη στιγμή μαγείας. Μετά από μία γρήγορη εκτέλεση φάουλ, που ουσιαστικά χάλασε την κομπίνα, η μπάλα ήρθε σαν καυτή πατάτα στα πόδια του Βέρντε. Εκείνος σήκωσε το κεφάλι και με μία απίθανη εν στάσει λόμπα, πέρασε την μπάλα πίσω από όλη την άμυνα της Κάλιαρι και την έστρωσε στον Λιάγιτς που είχε εύκολο έργο για το 0-1.

Τα συμπτώματα της «ισοπαλίτιδας» άρχισαν να εμφανίζονται ξανά για την Ρόμα, όμως η Κάλιαρι φρόντιζε να πετάει στα σκουπίδια με συνέπεια όλες τις ευκαιρίες. Πέντε λεπτά πριν το τέλος, ο δαιμόνιος πιτσιρικάς με το 53 στην πλάτη, έφυγε σαν σφαίρα σε θέση αριστερού εξτρέμ, με διαγώνια σέντρα βρήκε τον Παρέδες κι εκείνος έκανε το 0-2! Ο 18χρονος ήταν αίφνης το πρόσωπο της ημέρας, αφού με δύο ασίστ στο ντεμπούτο του ως βασικός με την Ρόμα είχε καταφέρει να ξορκίσει την κατάρα: «Νομίζω ότι ούτε αυτός ξέρει πόσο καλός είναι και πόσο ταλέντο έχει», ήταν το σχόλιο του Ρούντι Γκαρσία, ο οποίος έτρεμε μη τυχόν και τα μυαλά του μικρού πάρουν αέρα.

Σιγά - σιγά η κανονικότητα επέστρεψε. Το παραμύθι τελείωσε. Εκείνο το απόγευμα της 8ης Φεβρουαρίου του 2015, ο Βέρντε έμοιαζε ανίκητος, έτοιμος παίκτης. Κι όμως εκείνη παραμένει μέχρι σήμερα η μοναδική συμμετοχή του στην ενδεκάδα της Ρόμα, άλλη δεν έκανε!

Οι τραυματίες επέστρεψαν, οι τιμωρημένοι εξέτισαν, οι απόντες επαναπατρίστηκαν, το ρόστερ γέμισε και ο Βέρντε περίσσευε. Αρκέστηκε ξανά σε μερικές ολιγόλεπτες συμμετοχές, ως guest-star, μήπως με το άστρο του αλλάξει την μοίρα της Ρόμα σε τρεις ακόμα ισοπαλίες που ακολούθησαν μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος. Αυτά τα 208 λεπτά με τους τζιαλορόσι, έφεραν κλήση στην Εθνική Νέων (και την Ελπίδων αργότερα) και γέννησαν την ελπίδα ότι κάτι καλό έρχεται από τις ακαδημίες.

Τίποτα από όλα αυτά δεν επιβεβαιώθηκε. Οι απανωτοί δανεισμοί ήταν ο ένας χειρότερος από τον άλλον. Στο σκληρό περιβάλλον της Serie B, ο μικρόσωμος και καθόλου αθλητικός Βέρντε άρχισε να υποφέρει. Στην Φροζινόνε αγωνίστηκε μόλις σε 6 παιχνίδια, στην Πεσκάρα άλλα 8.

Η σεζόν 2016-17 τον βρήκε στην Αβελίνο, όπου οι αριθμοί του (8 γκολ / 5 ασίστ σε 32 παιχνίδια) γέννησαν ξανά προσδοκίες, που όμως προσγειώθηκαν, όταν σε μία ομάδα ερείπιο, όπως η Βερόνα δεν κατάφερε να ξεχωρίσει παρότι αγωνίστηκε σε 32 παιχνίδια.

Στην πρώτη του προσπάθεια μακριά από την Ιταλία, επέλεξε την Βαγιαδολίδ, όπου συναντήθηκε από κοντά με το παιδικό του είδωλο τον Ρονάλντο, ο οποίος αίφνης έγινε ιδιοκτήτης της ομάδας που αγωνιζόταν ως δανεικός: «την πρώτη φορά που έκανα χειραψία μαζί του δεν ήθελα να πλύνω το χέρι μου», λέει.

Παρότι η αλεγρία της Primera Division ταίριαζε περισσότερο στο στιλ του, αποτέλεσε μία ρεζέρβα πολυτελείας. Το κοντέρ έγραψε 22 συμμετοχές, αλλά συνολικά 642 λεπτά και μόλις 4 ματς στην ενδεκάδα. Κατέγραψε ένα εκπληκτικό φάουλ - γκολ με την Εσπανιόλ στις καθυστερήσεις που έδωσε βαθμό, μερικές εκλάμψεις και ορισμένα καλά παιχνίδια στο κύπελλο, όπου σκόραρε 4 φορές σε ισάριθμα παιχνίδια απέναντι σε Μαγιόρκα και Χετάφε. Είχε τις στιγμές του, αλλά δεν έκανε ποτέ το αναμενόμενο step up.

Στις 20 Ιουνίου έσβησε 23 κεράκια στην τούρτα και ο Ντανιέλε Βέρντε παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα what if. Κανείς δεν έχει καταλάβει αν έπιασε από νωρίς το ταβάνι του, αν ήταν μία φωτοβολίδα ή αν ψάχνει την κατάλληλη ομάδα και το κατάλληλο περιβάλλον για να εκτοξευτεί.

Ξέρει να κολλάει την μπάλα στο αριστερό, τα χτυπήματα του είτε εν στάσει, είτε σε στημένα είναι εκπληκτικά, αλλά οι ποδοσφαιρικές παθογένειες και οι κακές του συνήθειες εντός γηπέδου δεν έχουν κοπεί.

https://twitter.com/danieleverde53?ref_src=twsrc%5Etfw

Η ΑΕΚ πιστεύει ότι στο πρόσωπο του Ιταλού βρίσκει τον παίκτη που μπορεί να κάνει την διαφορά, γι’ αυτό και δίνει ρέστα για πάρτη του. Ο Βασίλης Τοροσίδης, ο οποίος έπαιζε πίσω του ως δεξιός μπακ εκείνο το απόγευμα στην Σαρδηνία, μπορεί να πιστοποιήσει ότι έστω και για ένα βράδυ, ο Ντανιέλε Βέρντε έμοιαζε με έναν μικρό Μέσι…

Ντανιέλε Βέρντε: Ένας... original αρτίστας! (vids)
EVENTS