MENU

Η 11η Μαΐου της Ριζούπολης έμεινε στην ιστορία, και συζητείται 16 χρόνια μετά, για τους λόγους που είναι γνωστοί και δεν είναι ποδοσφαιρικοί. Η 11η Μαΐου του ΟΑΚΑ πέρασε, πλησίασε αλλά δεν ακούμπησε. Κι αυτό ήταν το μεγαλύτερο κέρδος του τελικού. Η σοφή απόφαση της Πολιτείας να διεξάγει τον τελικό χωρίς κόσμο. Το απέδειξαν τα ίδια τα γεγονότα ότι γλιτώσαμε από τραγωδία.

Οπότε, κάπως έτσι, βρήκαμε και τη διέξοδο να ασχοληθούμε και με το ίδιο το ποδόσφαιρο, που παραμένει στην Ελλάδα δευτερεύον ζήτημα όταν μιλάμε για... ποδοσφαιρικούς αγώνες. Το πριν και το μετά, έχουν σχεδόν πάντα μεγαλύτερη αξία από το 90λεπτο.

Ήταν λοιπόν, ένας τελικός δικαιώσεων. Όχι ενός. Πολλών και διαφορετικών προσώπων, οργανισμών, φορέων. Ας τους πάρουμε με τυχαία σειρά:

Η δικαίωση του Λουτσέσκου: Λοιδορήθηκε για όσα δήλωνε από πέρυσι, αλλά στο γήπεδο απέδειξε ότι είχε δίκιο. Είχε για 2η χρονιά την καλύτερη ομάδα, την πιο compact, ποιοτική και αποφασισμένη. Τακτικά ήταν χιλιόμετρα μπροστά από τον Χιμένεθ, η διαχείρισή του ήταν υποδειγματική και οι δύο σεζόν φέρουν τη δική του σφραγίδα. Όταν κατάλαβε ότι έχανε το δίκιο του με άστοχες συγκρίσεις, βελτιώθηκε, το έκοψε, δικαιώθηκε σε όλα πανηγυρικά.

Η δικαίωση του Βασιλειάδη: Πήρε την ορθή απόφαση, κλειδώνοντας το ΟΑΚΑ, με βάση όσα είδαμε σε τελικό με 1.100 θεατές και 3.000 αστυνομικούς. Αν το ματς γινόταν με κόσμο θα είχαμε νεκρούς ή 50 τραυματίες, κάνοντας πραγματικότητα το όνειρο των μπαχαλάκηδων. Οι ομάδες θα κουβαλούσαν μείον και τιμωρίες έδρας για του χρόνου κάνοντας πραγματικότητα το όνειρο της αντιπολίτευσης. Ευτυχώς δεν ενέδωσε στις πιέσεις των χούλιγκαν προς τις δύο ΠΑΕ για τελικό με 12.500 θεατές εκατέρωθεν. Το λανθασμένο επιχειρησιακό σχέδιο της ΕΛ.ΑΣ με δέκα χούφτες ανθρώπους, δείχνει τι θα μπορούσε να συμβεί με γεμάτες εξέδρες...

Η δικαίωση του VAR: Κι αν... ο βοηθός στη ζωντανή ροή ή σε δεύτερο χρόνο όπως στην Τούμπα, έκανε λάθος και ακύρωνε το γκολ του Άκπομ; Ακόμα περισσότερο δείτε τι έγινε στη φάση του πέναλτι. Η περίπτωση με το χέρι του Κάνιας ανέδειξε την ασχετοσύνη όλων: Ποδοσφαιριστών, φιλάθλων, δημοσιογράφων. Δεν ήταν θέμα χρωματιστών γυαλιών εδώ παρά μόνο άγνοιας των κανονισμών. Σε χέρι στο μισό μέτρο, χωρίς πρόθεση, χρειάστηκε η επιβεβαίωση από το VAR και έναν Γερμανό διαιτητή επιπέδου Ch.League ώστε να αντιληφθούν όλοι τι είναι πέναλτι και τι όχι. Σκεφθείτε πόσο διαφορετικό θα ήταν το ποδόσφαιρο και ο ελληνικός αθλητισμός αν το είχαμε ανακαλύψει νωρίτερα. Στον Βόλο, στην Τούμπα, στο Καραϊσκάκη...

Η δικαίωση του Σαββίδη: Ζητούσε κάθαρση και την πέτυχε. Κι όταν την πέτυχε, τα πήρε όλα, έστω και με καθυστέρηση. Ζητούσε απεγνωσμένα το VAR επί δυο χρόνια και το πλήρωνε κιόλας. Πλήρωσε ακριβά τα λάθη του, αυτοτιμωρήθηκε, αλλά στο τέλος όπως συμβαίνει γενικά στη ζωή, όποιος βάζει τα περισσότερα κερδίζει. Πλέον, με εξαίρεση τους «καμένους εγκεφάλους», είναι ο πρόεδρος που θα ήθελαν να είχαν όλοι στην ομάδα τους. Ο φετινός τρόπος διοίκησης και αντιμετώπισης καταστάσεων ήταν υποδειγματικός, χαμηλώνοντας τους τόνους, και θωρακίζοντας την ομάδα του εντός κι εκτός γηπέδου. Έγραψε το όνομα του στην ιστορία και με όσα έχει στο μυαλό του να πράξει, δύσκολα ο ΠΑΟΚ θα ξανακοιτάξει πίσω.

Η δικαίωση του κόσμου της ΑΕΚ: Παραμονές της έναρξης του πρωταθλήματος τα social media έβραζαν από μηνύματα αγανακτισμένων. Όσοι τα αναδημοσίευσαν έγιναν αυτομάτως «εχθροί». Ενώ ο κόσμος αποτύπωνε απλά την πραγματικότητα. Μια ομάδα γυμνή από ποιότητα για Ch.League, που βγήκε ανυπεράσπιστη στον «πόλεμο» του πρωταθλήματος και τερμάτισε 23 βαθμούς πίσω από την κορυφή και έχοντας στην πλάτη την κηλίδα του 0/3 σε τελικούς απέναντι στον ΠΑΟΚ. Τελικά ο κόσμος ήξερε. Και δυστυχώς δικαιώθηκε, πικρά.

Η δικαίωση του κόσμου του ΠΑΟΚ: Είναι η εποχή που ο ΠΑΟΚ γεννάει νέους οπαδούς ακριβώς επειδή είναι τεράστιος στα μάτια των μικρών. Τρεις δεκαετίες στη σκιά της Αθήνας, έμεινε όρθιος χάρη στον κόσμο του, γενιές μεγάλωσαν με το moto «ΠΑΟΚ δεν γίναμε για τους τίτλους»... Τέσσερις τίτλοι σε τρία χρόνια, μπαίνει από τώρα με φόρα ως φαβορί και για το επόμενο πρωτάθλημα, με ένα κοινό που ωριμάζει, που δεν έκανε φέτος πουθενά επεισόδια που θα κόστιζαν, στήριξε ακόμα και απουσιάζοντας εκεί που έπρεπε και στο τέλος δικαιώθηκε για την πεποίθηση που εξέφραζε από πέρυσι ως η καλύτερη ομάδα της χώρας. Η ζωή, το κάρμα και ο θεόσταλτος για τον Βορρά, Ιβάν αποφάσισε να τους τα δώσει όλα πίσω.

Η δικαίωση μερικών τρελών: Στη διεκδίκηση των πέντε τελευταίων τίτλων η «Συμμορία» έπαιξε ρόλο κομπάρσου. Αδιάφθοροι εισαγγελείς έκαναν την αρχή και στη συνέχεια δημοσιοποιώντας την αλήθεια με ντοκουμέντα, κριτικάροντας τις βρωμιές τους, το ψέμα τελείωσε. Κόντρα σε ένα ολόκληρο σύστημα ελεγχόμενων ή φοβικών Μέσων, ποτέ δεν κρύψαμε ότι είμαστε απέναντι. Στηρίξαμε απλόχερα οτιδήποτε και οποιονδήποτε στεκόταν απέναντι στη λαίλαπα που έκαιγε δεκαετίες το ποδόσφαιρο. Κι όταν πια το, θολό από τη βρωμιά, τοπίο καθάρισε, η ΑΕΚ κέρδισε πρώτη πρωτάθλημα, Κύπελλο και έξοδο στο Ch.League, ο ΠΑΟΚ πήρε τρία Κύπελλα κι ένα αήττητο πρωτάθλημα, ο Παναθηναϊκός θα είχε κατακτήσει δεδομένα τίτλους αν δεν αποφάσιζε να τον πυρπολήσει ο μεγαλομέτοχος του. Εισπράξαμε και αχαριστία για την συμβολή στην κάθαρση από το εξάμβλωμα. Εξωθήθηκαν δικοί μας άνθρωποι μακριά. Μπλοκαρίστηκαν άλλοι, νομίζοντας πως θα προκαλέσουν ζημιά. Ας είναι. Το 100-0 δεν μένει πια εδώ, όλοι πια έχουν δικαίωμα στη χαρά. Κι όσοι πάλεψαν για να αποκεφαλίσουν την Λερναία Ύδρα σήμερα μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι τα βράδια για το γεγονός ότι, με ελάχιστες εξαιρέσεις, ανταμείβεται αυτός που παίζει την καλύτερη μπάλα στα γήπεδα κι όχι στα τηλέφωνα...

Οι δικαιωμένοι
EVENTS