MENU

Κλείνοντας την χρονιά η ΑΕΚ έκανε το αναμενόμενο και το πρέπον απόψε κερδίζοντας εύκολα τον Λεβαδειακό. Οι δυο ομάδες παρατάχτηκαν με τον ίδιο σχηματισμό (1-4-2-3-1), με την Ένωση να ξεκινάει πιο ορεξάτα, να δημιουργείκάποιες καλές φάσεις για να βρει το γρήγορο γκολ, αλλά λίγο η χαλαρότητα, λίγο η έλλειψη συγκέντρωσής στην τελική προσπάθεια, δεν της επέτρεψε να το καταφέρει.

Μετά το εικοσάλεπτο, ο ρυθμός έπεσε πολύ, με το ματς περισσότερο να μοιάζει ως αγγαρεία, παρά ως ένα παιχνίδι που έχει κάτι να προσφέρει. Αυτό ήρθε να το αλλάξει, λίγα δευτερόλεπτα πριν την ανάπαυλα ο Μπακασέτας, ανοίγοντας το σκορ για την ΑΕΚ.

Κάτι που λειτούργησε απελευθερωτικά για τους παίκτες της, οι οποίοι μπήκαν με άλλη διάθεση στο δεύτερο μέρος, ψάχνοντας περισσότερα γκολ για να μην αμφισβητηθεί η νίκη τους και φυσικά να παίξουν πιο άνετα κόντρα σε έναν αντίπαλο που είχε ήδη υποβιβαστεί. Έστω και αν ο αγωνιστικός χώρος δεν βοήθησε για να υπάρχει ταχύτητα και να βοηθηθεί ο καλύτερος ρυθμός.

Σε κάθε περίπτωση, οι διαφορές των δύο ομάδων ήταν εμφανείς και μοιραία τα πάντα είχαν σχέση με το πότε η ΑΕΚ θα αποφάσιζε να ανεβάσει τον ρυθμό και να το φέρει εκεί που ήθελε. Το πέτυχε στο δεύτερο μέρος, βρήκε δύο ακόμη γκολ, πήρε ό,τι ήθελε και κάπως έτσι ολοκλήρωσε και την παρουσία της στο φετινό πρωτάθλημα.

Το πρώτο θετικό πέρα από το αποτέλεσμα, την εμφάνιση και την εικόνα του δεύτερου μέρους είναι φυσικά η επιστροφή των Τσιγκρίνσκι, Λόπες και Μπογέ, επιστροφές που επιτρέπουν στην ΑΕΚ να πάει πάνοπλη στον τελικό του Κυπέλλου και το δεύτερο είναι πως εν όψει του τελικού, δείχνει τόσο σε επίπεδο φυσικής κατάστασης όσο και απόδοσης πως είναι έτοιμη γι’ αυτόν.

Εκεί, στον τελικό θα επιδιώξει σίγουρα να μετριάσει τις εντυπώσεις από μια κακή αγωνιστικά χρονιά, θέλοντας να την κλείσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, με την κατάκτηση δηλαδή ενός τίτλου.

Μια χρονιά που η ΑΕΚ ξεκίνησε ούσα πρωταθλήτρια, αλλά με αλλαγή προπονητή, επιλέγοντας τον Μαρίνο Ουζουνίδη ως αντικατάσταση του Μανόλο Χιμένεθ. Επιλογή που κατά την άποψη μου φάνηκε στην πορεία πως δεν ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις μιας πρωταθλήτριας ομάδας. Επιπρόσθετα και πολύ σημαντικό το γεγονός πως αποχώρησαν παίκτες που ήταν καταλύτες στην περυσινή σεζόν, με τους αντικαταστάτες τους, με την εξαίρεση του Πόνσε, ο οποίος δεν άφησε να φανεί το κενό του Αραούχο, να είναι νέα παιδιά, φιλόδοξα, που ήθελαν χρόνο συμμετοχής προκειμένου να μπορέσουν να δείξουν πως μπορούν να ανταποκριθούν.

Σίγουρα, θα περίμενε κανείς όταν εξασφαλίστηκε τουλάχιστον η συμμετοχή στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ (πόσο μάλλον όταν επιτεύχθηκε η παρουσία στο Τσάμπιονς Λιγκ…) να γίνουν και κάποιες κινήσεις, οι οποίες θα βοηθούσαν στο να φανεί η ομάδα ανταγωνιστικότερη σε όλα της τα μέτωπα, εγχώρια και εκτός συνόρων. Ούσα πρωταθλήτρια, η ΑΕΚ θα έπρεπε να διαθέτει περισσότερο ποιοτικό βάθος και επιλογές τέτοιες που να μπορούν να συνθέσουν ένα ρόστερ ισάξιων ποδοσφαιριστών, ικανών να ανταποκριθούν σε κάθε συνθήκη και αγωνιστική απαίτηση.

Πάρα ταύτα, η ΑΕΚ κατάφερε τελικά να πετύχει μια ιστορική πρόκριση στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Εκεί, δυστυχώς, πέραν του οικονομικού οφέλους, είδαμε ότι τελικά οι κινήσεις που έπρεπε να γίνουν και δεν έγιναν, φάνηκαν. Και όχι τόσο στη διαφορά που δεδομένα υπήρχε με τους υπολοίπους του ομίλου, αλλά με την εικόνα της ομάδας στο πρωτάθλημα, όπου συνεχώς έχανε έδαφος και εξαιτίας έλλειψης επιλογών.

Και αυτός ακριβώς, η διεκδίκηση δηλαδή εκ νέου του πρωταθλήματος, θα έπρεπε κατά την γνώμη μου να είναι ο βασικός φετινός στόχος, σε δεύτερο επίπεδο μια αξιοπρεπής ευρωπαϊκή παρουσία και τέλος, η κατάκτηση του Κυπέλλου, έστω και αν για μια ομάδα σαν την ΑΕΚ μόνο μια τέτοια δεν φτάνει για να χαρακτηρίσει επιτυχημένη μια σεζόν.

Όπως είπα, ο όμιλος του Τσάμπιονς Λιγκ ήταν άκρως απαιτητικός και η ΑΕΚ το πάλεψε όσο και όπως μπορούσε. Κυρίως στο εντός έδρας παιχνίδι με την Μπενφίκα, ένα παιχνίδι κομβικό, που θα μπορούσε να αλλάξει και την ευρωπαϊκή της τύχη. Βρήκε μια Μπάγερν σε μεταβατικό στάδιο και τότε, στα παιχνίδια με την ΑΕΚ, να «ψάχνεται», χωρίς όμως η Ένωση να μπορέσει να ορθώσει αντίσταση.

Από την άλλη για τον Άγιαξ, οποίος από τον Ιανουάριο και μετά αποδεικνύει πόσο ιστορικά καλή ομάδα έχει φτιάξει φέτος, παίζοντας φοβερό ποδόσφαιρο, με νέα παιδιά και χωρίς σταρ, μόνο και μόνο που έχει φτάσει ένα βήμα πριν τον τελικό τα λέει όλα για το επίπεδο του. Σίγουρα πάντως και πάντα βάσει των όσων είδαμε τότε ίσως η ΑΕΚ μπορούσε να κάτι καλύτερο. Και σίγουρα, να συγκέντρωνε περισσότερα από το μηδενικό της στον όμιλο.

Κάτι όμως η μη ενίσχυση, κάτι μερικές συγκεκριμένες προπονητικές επιλογές, κάποιες διοικητικές αποφάσεις όπως με τον παραγκωνισμό τριών σημαντικών ποδοσφαιριστών, που τη δεδομένη στιγμή περιόρισαν ακόμη περισσότερο το εύρος των επιλογών του προπονητή και τη δυνατότητα της ΑΕΚ να είναι όσο περισσότερο μπορεί ανταγωνιστική, οδήγησαν στο συγκεκριμένο αποτέλεσμα, αναδεικνύοντας παράλληλα έλλειμα ψυχραιμίας και σωστής διαχείρισης προβληματικών καταστάσεων.

Και αυτό φάνηκε και στο ξεκίνημα του 2019, όταν η ομάδα αλλάζοντας τη διάταξη της, βρήκε ρυθμό, ενίσχυσε τη δυναμική της, φάνηκε βελτιωμένη, χωρίς όμως όλα αυτά να είναι ικανά τελικά να αναιρέσουν μια ακόμη προπονητική αλλαγή. Εναλλαγή για την ακρίβεια, αφού επέστρεψε στον πάγκο της ο Χιμένεθ.

Και εκεί, όπως κάθε φορά που αναλαμβάνει μεσούσης της σεζόν ένας νέος προπονητής, χρειάστηκε χρόνος, προκειμένου η ομάδα να προσαρμοστεί στη φιλοσοφία του Χιμένεθ, με συνέπεια, απολύτως φυσιολογικά να έρθουν και μέτριες εμφανίσεις και αρνητικά αποτελέσματα. Και σίγουρα, στο τελικό δια ταύτα, οι διαφορές της ΑΕΚ από τους δύο πρώτους είναι τόσο μεγάλες που δεν γίνεται ενδεχόμενη κατάκτηση του Κυπέλλου να αφήσει το παραμικρό περιθώριο (συνολικής) ικανοποίησης.

Πιστεύω πως πρέπει να υπάρξει μια σωστή αξιολόγηση στο τι έγινε σε όλη αυτήν την χρονιά, κυρίως αναφορικά με τον προγραμματισμό της, αξιολόγηση στηριγμένη στον ρεαλισμό και σε ψυχρή και ψύχραιμη ματιά, χωρίς να παραγνωρίζονται ορισμένα δεδομένα. Για παράδειγμα, ναι μεν η ΑΕΚ κατέκτησε, δίκαια και άξια το περυσινό πρωτάθλημα, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως αυτό έγινε και εξαιτίας των… αυτοχειριών του ΠΑΟΚ. Σε καμία περίπτωση δεν έπρεπε να μείνει στον τίτλο της, αλλά να εστιάσει πως θα εμφανιστεί ακόμη πιο δυνατή και πως θα δικαιολογήσει τον τίτλο της. Κάτι που σε καμία περίπτωση δεν έγινε φέτος.

Από την στιγμή που ο Χιμένεθ ξεπέρασε το προβλεπόμενο χρονικό διάστημα για να περάσει στην ομάδα τον δικό του τρόπο δουλειάς και τη δική του φιλοσοφία, φάνηκε ότι η ΑΕΚ παιχνίδι το παιχνίδι βελτιώνεται, να πατάει καλύτερα, να διαχειρίζεται καλύτερα τις συνθήκες και πλέον, στο φινάλε βλέπουμε πως βρίσκεται σε καλή κατάσταση.

Σίγουρα ελπιδοφόρο εν όψει της συνέχειας, επιβεβλημένη προσοχή στις επιλογές που θα γίνουν από εδώ και πέρα. Θα πρέπει να αναζητηθούν ποδοσφαιριστές που θα δώσουν τη δυνατότητα στην ΑΕΚ να πρωταγωνιστήσει. Αυτό που για μένα χρειάζεται είναι μια ξεκάθαρη πολιτική αναφορικά τόσο με τον άνθρωπο που θα διαχειριστεί την ομάδα, δίνοντάς του χρόνο και τις συνθήκες που ο ίδιος θέλει για να δουλέψει και να δημιουργήσει μια ανταγωνιστική, πρωταθληματική ομάδα. Η ΑΕΚ είναι καταδικασμένη να πρωταγωνιστεί ...

Παράλληλα, σωστό και έγκαιρο scouting, με συνδυασμό του γρήγορου εντοπισμού των αγωνιστικών αναγκών με την αποτελεσματική ικανοποίηση και την προσθήκη των κατάλληλων ποδοσφαιριστών. Έτσι ώστε να δημιουργηθεί και ένας ποιοτικός κορμός, με ποδοσφαιριστές, που μπορούν να ανταποκριθούν σε διάφορα συστήματα, σχηματισμούς, συνθήκες, έχοντας τις κατάλληλες βάσεις και προϋποθέσεις ώστε να είναι αυτοί που πρέπει για την ομάδα και την επίτευξη των στόχων της.

Υ.Γ. Εδώ ολοκληρώνεται μια συνεργασία με το SDNA. Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους αναγνώστες και θέλω να πιστεύω πως αυτό το οποίο εξ αρχής ξεκαθάρισα, να ασχολούμαι δηλαδή αποκλειστικά και μόνο με το ποδόσφαιρο, το τήρησα στο ακέραιο, επιδιώκοντας όσο το δυνατόν να γίνομαι σαφέστερος και πιο κατατοπιστικός. Ήταν επιλογή μου να μην ασχολούμαι με οτιδήποτε παρά-ποδοσφαιρικό, με οτιδήποτε που αρρωσταίνει το άθλημα.

Θεωρώ ότι κάτι τέτοιο, μια κουβέντα δηλαδή, μια ματιά αποκλειστικά και μόνο εστιασμένη στο ποδόσφαιρο, για το τι γίνεται μόνο εντός των τεσσάρων γραμμών λείπει από την ευρεία αθλητική δημοσιογραφία.

Θέλω κλείνοντας να ευχαριστήσω το SDNA για την άψογη συνεργασία και να ευχηθώ καλό καλοκαίρι σε όλους!

Δύο όψεις και απολογισμός
EVENTS