MENU

Θα ξέρουμε αύριο αν ο Αντρέ έχει πάθει ζημιά ή έχει μία απλή κάκωση. Οι ενδείξεις πως η ζημιά είναι μεγάλη είναι αρκετές και αυτό είναι κάτι που σκιάζει τα πάντα. Ο Άντρε είναι ο άνθρωπός μας και κακά τα ψέματα, μετά από τον τραυματισμό του Μαουρίτσιο η έναρξη της επόμενης σεζόν αν επιβεβαιωθούν οι φόβοι, είναι εξαιρετικά δύσκολη.

Μακάρι να είναι τυχερός στην ατυχία του ο Αντρέ και οι αρχικοί φόβοι να μην επιβεβαιωθούν. Για τον ΠΑΟΚ ελάχιστη σημασία έχει για το αν πανηγύρισε στη Λάρισα ή θα πανηγυρίσει την άλλη εβδομάδα.

Κάτι ακόμη που πρέπει να σταθούμε για την επόμενη σεζόν, είναι πως η ΑΕΛ αν δεν φτιάξει τον χλοοτάπητα δεν θα ξεκινήσει να παίζει σε αυτό το γήπεδο. Σήμερα δύο παιδιά χτύπησαν λόγω του χλοοτάπητα, ενώ κινδύνεψαν και αρκετά άλλα. Το ότι δεν μπορείς να κυκλοφορήσεις γρήγορα τη μπάλα είναι ο δεύτερος λόγος. Ο πρώτος είναι η ασφάλεια των παικτών.

Στη Λίγκα θα πρέπει να μάθουν να σέβονται πρώτα απ όλα την επένδυσή τους. Η μαγκιά να ζητάνε αέρα λεφτά από τον Βασιλειάδη και να μην βάζουν μισή προϋπόθεση συμμετοχής σε αυτή, καταντά αηδία.

Ειδικά ο χλοοτάπητας θα πρέπει να είναι σε επίπεδο ικανό να απλώσει η κάθε ομάδα τις αρετές της.

Σήμερα ο ΠΑΟΚ δεν κέρδισε γιατί ήταν άτυχος. Πάλι στη Λάρισα οι γηπεδούχοι σκόραραν με τυχερό γκολ όπως και πέρυσι. Στη μοναδική φάση που έκαναν, η σέντρα έγινε σουτ και η μπάλα βρήκε εσωτερικό δίχτυ.

Το μοναδικό κέρδος του ΠΑΟΚ ήταν η επιστροφή του Πέλκα σε καλές εμφανίζεις και σε σκορ. Στη φάση που βρισκόμαστε, αν χαθεί και ο Άντρε μετά τον Μαουρίτσιο και τον Καντουρί, με χαμένο ήδη τον Βέρνμπλουμ εδώ και μήνες, η ομάδα τους χρειάζεται όλους όσους έχουν απομείνει. Και ο Πέλκας είναι σημαντικός σε αυτόν τον ΠΑΟΚ που αδειάζει από λύσεις και μάλιστα πάνω στους ηγέτες του.

Κάτι που θέλω τώρα να καταγράψω, είναι αυτή η ηλίθια προσέγγιση με τα πανηγυράκια. Δεν χρειάζεται να συντονιστούμε, δεν χρειάζεται να γράψουμε στο facebook, δεν χρειάζεται να κάνουμε σαν καθυστερημένοι πριν από παιχνίδι.

Ο ΠΑΟΚ πήγε να παίξει στη Λάρισα που μάχεται για τη σωτηρία της και υπήρχε η αίσθηση πως θα περάσουμε αέρας. Δεν είναι αυτό το ποδόσφαιρο όμως. Το άθλημα πρέπει να το υπολογίζεις, να ξέρεις που πας, να ξέρεις τον αντίπαλο, να σέβεσαι την ιστορία του.

Πάρτε πυρσούς – καπνογόνα, κρατήστε τα καβάντζα και όταν το κλειδώσουμε κάντε τα ότι θέλετε.

Αυτή η αηδία με το πανηγυράκι ενώ η ομάδα πάει να δώσει μάχη, είναι στα όρια της γραφικότητας και προσωπικά με εκνευρίζει αφάνταστα.

Αντιλαμβάνομαι πως τα 34 χρόνια είναι πολλά, τα έχω ζήσει και εγώ, όμως ο πρωταθλητισμός θέλει σοβαρότητα μέχρι τέλους. Μία ομάδα πάντα επηρεάζεται από τον περίγυρό της και την ατμόσφαιρα που κυριαρχεί.

Ας φροντίσουμε μέσα στην εβδομάδα να είμαστε αν μη τι άλλο σοβαροί. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Ο καθένας ας προετοιμαστεί για την πάρτη του. Δεν χρειάζονται ποζεριλίκια.

Η ζημιά στον Αντρέ πόνεσε περισσότερο
EVENTS