MENU

Τα σημάδια είναι ξεκάθαρα. Κι αν μέχρι τώρα δεν τα είχατε δει ή δεν τα είχατε αντιληφθεί, έρχεται ακόμα ένα αποκαλυπτικό δημοσίευμα να το ξεκαθαρίσει. Η ομάδα του Πειραιά δεν έχει αποτύχει! Απλώς μετατρέπεται σε Πόρτο και δεν το έχει καταλάβει ακόμα… Οι ερυθρόλευκοι μετά από μια σεζόν, στην οποία δεν κατάφεραν να κατακτήσουν τίτλο ή να έχουν μια αξιοπρόσεκτη ευρωπαϊκή πορεία, βρίσκουν παρηγοριά στη συμμετοχή τους στο ποδοσφαιρικό «your face sounds familiar» και κατά τα λόγια της Μαρίας Μπεκατώρου αποχαιρετούμε τον Ολυμπιακό και υποδεχόμαστε την Πόρτο.

Λίγο πριν μπει στο ασανσέρ της μεταμόρφωσης, ο «Κύριος Πρόεδρος» στο κατευόδιο της μεταμόρφωσής του, γράφει στον σημερινό «Πρωταθλητή»… «Σε αυτό το κομμάτι, έχει προσεγγίσει την νοοτροπία της Πόρτο. Τι απομένει; Η υπέρβαση στην Ευρώπη». Έλα μωρέ τώρα… Με λεπτομέρειες θα ασχολούμαστε; Είναι σα να έχει πετύχει κάποιος το μαλλί και την κορδέλα του Μπρους Σπρίνγκστιν, αλλά να είναι φάλτσος! Η μοναδική διαφορά του Ολυμπιακού με την πορτογαλική ομάδα – η οποία ειρήσθω εν παρόδω, όμως μη δίνετε και πολύ σημασία σε μια εβδομάδα παίζει προημιτελικό Champions League με τη Λίβερπουλ – είναι η υπέρβαση στην Ευρώπη. Γιατί οι ερυθρόλευκοι έχουν κάνει τις πορείες, αλλά μια υπέρβαση τους λείπει μόνο…

Διαβάζουμε, λοιπόν, στο ίδιο άρθρο. «Η ευρωπαϊκή πιάτσα ξέρει: Ο Ολυμπιακός του Μαρινάκη πουλάει ακριβά αλλά έχει εκπληκτικά «προϊόντα». Γι' αυτό και κάνουν ουρά οι ξένες ομάδες για τους παίκτες του. Δεν πάνε στον ΠΑΟΚ, ή την ΑΕΚ ή τον ΠΑΟ. Στον Θρύλο έρχονται...». Ας αφήσουμε κατά μέρος ότι τον Ιανουάριο ο ΠΑΟΚ εισέπραξε αστρονομικό ποσό για τον Αλεκσάνταρ Πρίγιοβιτς ή ότι η ΑΕΚ είχε πρόταση πέρυσι το καλοκαίρι 7 εκ. ευρώ για τον Πέτρο Μάνταλο κι ας πάρουμε ως δεδομένο ότι όντως ο Ολυμπιακός είναι η ομάδα που προσελκύει περισσότερο την ξένη αγορά. Σε ποιο σημείο ακριβώς μπορεί να συγκριθεί με την Πόρτο, όταν μιλάμε για αστρονομικές διαφορές στα νούμερα και στα μεγέθη.

Οι δύο πίνακες παρακάτω αναλύουν – σε τιμές transfermarkt για αμφότερες τις ομάδες – τα πάρε-δώσε που είχαν την τελευταία εξαετία σε αγορές και πωλήσεις. Και αποδεικνύεται πώς ένα καλοκαίρι της Πόρτο (π.χ. εκείνο του 2015), όλη μας η ζωή στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
ΣΕΖΟΝ ΑΓΟΡΑ ΠΩΛΗΣΗ
2013-14 9,04 33,6
2014-15 25,8 28,5
2015-16 20,5 4,8
2016-17 13,3 53,2
2017-18 21,4 23,05
2018-19 9,2 10,7
ΠΟΡΤΟ
ΣΕΖΟΝ ΑΓΟΡΑ ΠΩΛΗΣΗ
2013-14 34,7 81,4
2014-15 53,7 81,4
2015-16 43,3 133,2
2016-17 36,8 15
2017-18 21,2 70,2
2018-19 32,5 72

* Η Πόρτο ενόψει του προσεχές καλοκαιριού έχει, ήδη, πουλήσει τον Έντερ Μιλιτάο έναντι 50 εκατομμυρίων ευρώ στην Ρεάλ Μαδρίτης και έχει αγοράσει έναντι 7,5 εκατομμυρίων ευρώ τον Λουμ Εντιαγέ.

Πριν κλείσουμε το κεφάλαιο της σύγκρισης, καλό είναι να θυμηθούμε και τι συμβαίνει στην Πόρτο σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Εκεί, όπου υπολείπεται… ελάχιστα ο Ολυμπιακός. Και δεν χρειάζεται καν να φτάσουμε να μετρήσουμε τις επιτυχίες του παρελθόντος ή να δούμε την τροπαιοθήκη των δύο ομάδων για να προκύψει το άκυρο του εγχειρήματος. Μπορούμε και πάλι να αναλύσουμε τα τελευταία χρόνια, στα οποία η πορτογαλική ομάδα έχει να επιδείξει τα εξής:

  • 2013: Πρόκριση στους 16 του Champions League
  • 2014: Συμμετοχή στους ομίλους του Champions League. Πορεία ως τους 16 του Europa League.
  • 2015: Προημιτελικά Champions League
  • 2016: Φάση ομίλων στο Champions League. Έφτασε ως τους «32» του Europa League.
  • 2017: «16» του Champions League.
  • 2018: «16» του Champions League
  • 2019: Αντιμετωπίζει στα προημιτελικά τη Λίβερπουλ.

Εδώ ο δράκος, εκεί ο δράκος, πού είναι ο δράκος;

Λογική και σύνεση, λοιπόν, είναι το κλειδί για την επιτυχία, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Όπως επί λέξει αναφέρεται… «Προς αυτή την κατεύθυνση, το θετικό, κύριε πρόεδρε, είναι το εξής: Αισθάνομαι ότι ο Βαγγέλης Μαρινάκης βρίσκεται στην πιο ΩΡΙΜΗ περίοδο της παραγοντικής του ενασχόλησης με το ποδόσφαιρο. Τι σημαίνει αυτό; Δεν θα παρασυρθεί από τα φανταχτερά ονόματα, δεν θα εστιάσει σε μεταγραφές αεροδρομίου, δεν θα κοιτάξει τον εντυπωσιασμό, αλλά κυρίως την ΟΥΣΙΑ».

Ευτυχώς, γιατί οι οπαδοί του Ολυμπιακού είχαν κάνει στις τελευταίες μεταγραφικές περιόδους τη διαδρομή Καραϊσκάκη-Σπάτα κάτι σαν το Μικρολίμανο-Πασαλιμάνι κι ευτυχώς που δεν χρειάζεται από τη Βάρης-Κορωπίου να πληρώνουν και διόδια! Οι σπουδαίες μεταγραφές των ερυθρολεύκων, με την έννοια της πραγματικής επένδυσης έχουν εξαφανιστεί τα τελευταία χρόνια. Ο Κέβιν Μιραλάς και ο Γιάγια Τουρέ ήταν κινήσεις αεροδρομίου, αλλά όχι και κόστους. Ο Μπιορν Ένγκελς ήταν κίνηση κόστους, αλλά όχι αεροδρομίου.

Αν θέλουμε να βρούμε τέτοιες πάμε πίσω στο 2013. Πάμε πίσω στον Ιμπραίμ Αφελάι, στον Χαβιέρ Σαβιόλα, άντε ίσως και στον Μπράουν Ιντέγε, κινήσεις που κόστισαν και συνδύαζαν όνομα και λεφτά. Ο Ολυμπιακός έχει κάψει τις γέφυρες με οποιαδήποτε ποδοσφαιρική λογική εδώ και χρόνια και είναι μόνο ατόπημα να συγκρίνεται με την Πόρτο. Στην πορτογαλική ομάδα, έστω κι αν δεν είναι όλα ρόδινα και διαφανή, υπάρχει επί δεκαετίες η λογική των ακαδημιών, η λογική των επενδύσεων και ως εκ τούτου και η λογική των πωλήσεων, με αποτέλεσμα να υπάρχει μια σταθερή παρουσία στο υψηλότερο επίπεδο. Καλές σεζόν, καλύτερες σεζόν, αλλά και κάποιες κακές ή αποτυχημένες.

Ο Ολυμπιακός τι έχει να αντιπαραθέσει στους «δράκους»; Εκτός από… δράκους των παραμυθιών. Τα τελευταία χρόνια διώχνει σε ντουζίνες, αγοράζει σε ντουζίνες και επιδεικνύει τις πωλήσεις των ποδοσφαιριστών ως ένα κατόρθωμα/προέκταση του συλλόγου. Μα, από πότε λογίζεται ως επιτυχία μιας ομάδας να πουλάει ποδοσφαιριστές; Προφανώς και είναι ποδοσφαιρική πραγματικότητα, αλλά να παρουσιάζεται ως λόγος να πανηγυρίζουν οι οπαδοί; Δεν είναι, δηλαδή, πλέον οι νίκες, οι επιτυχίες, οι σπουδαίες ευρωπαϊκές βραδιές ή οι τίτλοι; Είναι οι πωλήσεις;

Κάπως έτσι εκλαμβάνεται προφανώς… Το γράφει, άλλωστε, στον επίλογό του ο «Κύριος Πρόεδρος». «Ο Ολυμπιακός ΚΕΡΔΙΣΕ πολλά αυτή τη σεζόν, παρότι δεν τον άφησαν να κατακτήσει κάποιον τίτλο». Πράγματι! Η Λαμία δεν του επέτρεψε να διεκδικήσει το κύπελλο, τα τρία γκολ στην Τούμπα το πρωτάθλημα, αλλά έχει ο Θεός… Αν πουλήσει τον Μαντί Καμαρά το καλοκαίρι, θα είναι μια πετυχημένη σεζόν!

Πόρτο γίναμε και πώς να το διαχειριστούμε!
EVENTS