MENU

Αν πιάσει κανείς ένα προς ένα τα παιχνίδια της ΑΕΚ τη φετινή σεζόν, θα βρει μόλις δυο που δεν έγινε οφθαλμοφανές στο δεύτερο ημίχρονο πως η ομάδα έχει βαρβάτο πρόβλημα φυσικής κατάστασης. Το ένα είναι το εντός έδρας με την Μπενφίκα που αν και η Ένωση ηττήθηκε με 2-3, δεν μπορεί να έχει κανείς παράπονο από την εικόνα της. Το άλλο ήταν το εντός έδρας 1-1 με τον ΠΑΟΚ όπου οι «κιτρινόμαυροι» πίεζαν μέχρι το τελευταίο λεπτό.

Τα δυο αυτά παιχνίδια, που αποτέλεσαν εξαιρέσεις στον γενικό φετινό κανόνα που θέλει την ΑΕΚ να καταρρέει στην επανάληψη, μοιράζονται ένα κοινό στοιχείο: οι δυο αντίπαλοι της Ένωσης έπαιξαν όλο το δεύτερο ημίχρονο με δέκα παίκτες. Με άλλα λόγια, μόνο η αριθμητική ανισορροπία (υπέρ της) αποδείχθηκε ικανή συνθήκη για να καταφέρει η ΑΕΚ να παίξει στα κόκκινα μέχρι το τελευταίο λεπτό. Σε συνθήκες 11 εναντίον 11 από την άλλη, το κακό είναι επαναλαμβανόμενο ανεξαρτήτως αντιπάλου αλλά και σκορ: μετά το 60' η ομάδα σέρνεται.

Από το 4-1 της προηγούμενης αγωνιστικής από τον Ολυμπιακό μέχρι εντός έδρας παιχνίδια που η ΑΕΚ θα έπρεπε να τα έχει «καθαρίσει» πανεύκολα αλλά κατέληξε να τα παίρνει αγχωτικά (Απόλλων, ΟΦΗ, Λεβαδειακός), η φθήνουσα αγωνιστική εικόνα της ΑΕΚ όσο περνάει το δεύτερο ημίχρονο είναι κάτι φαίνεται να μην μπορεί να διαφοροποιηθεί ούτε με αίτηση. Ακόμα και τα παιχνίδια που η ΑΕΚ τα πήρε με χαλαρές τεσσάρες και τριάρες, είχαν καθαρίσει από το πρώτο μισό - η πτώση της επανάληψης απλά δεν προκάλεσε άγχος και δυσαρέσκεια.

Η αλήθεια είναι πάντως πως το παιχνίδι με τον Απόλλωνα, αν η ΑΕΚ έδειχνε μια βασική σοβαρότητα στο πρώτο μέρος, δεν είχε αυτόν τον εκνευριστικό αέρα να δυσκολεύει κάθε επίθεσή της και δεν έκανε αυτό το τραγικό λάθος ο Οικονόμου που δώρισε το 1-1 στους φιλοξενούμενους, θα έπρεπε να έχει τελειώσει από το πρώτο 45λεπτο με βάση την εικόνα των δυο ομάδων.

Από τη στιγμή ωστόσο που συμπληρώθηκε μια ώρα αγώνα και το σκορ (2-1) ήταν αναντίστοιχο της εικόνας της αναμέτρησης, ήταν δεδομένο πως κάθε καλό στοιχείο της ΑΕΚ μέχρι εκείνη τη στιγμή θα πήγαινε περίπατο και από παράσταση για ένα ρόλο το ματς θα αποκτούσε αγωνιώδη χαρακτηριστικά: η Μέρα της Μαρμότας δεν έχει τελειωμό για την φετινή ΑΕΚ.

Κανείς δεν γίνεται να απαντήσει με σιγουριά αν η κατάρα της άθλιας φετινής φυσικής κατάστασης μπορεί να βελτιωθεί μέχρι το τέλος της σεζόν ή αυτή η διόρθωση μπορεί να συντελεστεί μόνο στην επόμενη αγωνιστική, καλοκαιρινή προετοιμασία. Πιθανότατα, αν κρίνουμε από τις γεμάτες έκπληξη δηλώσεις του ως προς αυτό το θέμα, ούτε καν ο ίδιος ο Χιμένεθ δεν μπορεί να απαντήσει με βεβαιότητα. Το μόνο σίγουρο είναι ένα: η διαχείριση αυτού του αρνητικού στοιχείου πρέπει να είναι βασική προτεραιότητα στο παιχνίδι με τον Ατρόμητο που ακολουθεί.

Η ομάδα του Περιστερίου είναι δεδομένα η καλύτερη ελληνική μετά τις τρεις πρώτες και αν η ΑΕΚ θέλει να κεφαλαιοποιήσει το 0-1 του πρώτου αγώνα με πρόκριση τότε ο Χιμένεθ θα πρέπει να σπάσει το κεφάλι του ώστε να βρει τους τρόπους που το έλλειμα φυσικής κατάστασης θα καμουφλαριστεί: αν δεν το κάνει κόντρα στην ομάδα του Κάναντι, δύσκολα θα υπάρξουν ικανοποιημένοι αναστεναγμοί ανακούφισης μετά το τελευταίο σφύριγμα. Για την ακρίβεια, αν η ΑΕΚ θέλει να πάρει το κύπελλο, ο Χιμένεθ θα πρέπει να βρει εν γένει (και όχι μόνο κόντρα στον Ατρόμητο) τον τρόπο να την βγάλει από αυτή την χωροχρονική λούπα που χαρακτηρίζει τα δεύτερα ημίχρονα της.

Η Μέρα της Μαρμότας δεν έχει τελειωμό για την φετινή ΑΕΚ
EVENTS