MENU

Όπως είχα επισημάνει και στο προηγούμενο κομμάτι μου, η ΑΕΚ - αναμενόμενα, παρότι δεν περίμενα τόσο γρήγορα - στην επιστροφή του Χιμένεθ σε αγώνα πρωταθλήματος ξεκίνησε το παιχνίδι με το αγαπημένο του Ισπανού 1-4-2-3-1 κόντρα σε έναν ΟΦΗ, ο οποίος παρατάχτηκε με ένα 1-4-3-3.

Αναμενόμενη επιστροφή στον συγκεκριμένο σχηματισμό γιατί με βάση το ρόστερ που έχει αυτήν την στιγμή η ΑΕΚ, οι προσθήκες, οι νέοι παίκτες σε σχέση με το περυσινό δυναμικό δεν ήταν τόσες ώστε να επηρεάσουν και να διαφοροποιήσουν την σκέψη του Μανόλο. Οι περισσότεροι της ενδεκάδας του ήταν παίκτες που ξέρει και τον ξέρουν, και είναι συνεπώς ικανοί να του δώσουν ό,τι ζητάει στο γήπεδο.

Η εξαίρεση λοιπόν σήμερα σε επίπεδο αρχικής ενδεκάδας ήταν ο Οικονόμου και ο Μπογέ και αργότερα, οι τρεις αλλαγές του, ο Αλμπάνης δηλαδή, ο Γιαννιώτας και ο Κρστίσιτς. Όλοι οι υπόλοιποι γνωρίζουν ακριβώς τι θέλει ο προπονητής, τις βασικές αρχές της φιλοσοφίας του και συνεπώς δεν ήταν δύσκολο έστω και σε αρχικό στάδιο να προσαρμοστούν.

Ο ΟΦΗ μπήκε δυνατά στο παιχνίδι, δικαιολογημένα ζήτησε πέναλτι στο 2’, ήταν ήρεμος, με καλή κυκλοφορία της μπάλας, όμως υστερούσε στο κομμάτι της τελικής προσπάθειας. Έστηνε πολύ καλές παγίδες στον άξονα της ΑΕΚ, κυρίως όταν η μπάλα πήγαινε στον Σιμόες, στον οποίο ασκήθηκε μεγάλη πίεση.

Η ΑΕΚ σε γενικές γραμμές δυσκολεύτηκε αρκετά. Κυκλοφορούσε την μπάλα, χωρίς όμως να φτάνει στην αντίπαλη εστία, έχοντας σαφή αδυναμία δημιουργίας στο επιθετικό της τρίτο. Εκεί όπου έτσι κι αλλιώς περισσότερο βασίζεται στις πρωτοβουλίες, στις ατομικές ενέργειες και στις εμπνεύσεις των επιθετικών της παικτών και μια από αυτές τις απέφερε και το γκολ του Λιβάγια, ύστερα από μια πολύ ωραία ατομική ενέργεια του Αλμπάνη.

Η ΑΕΚ παρότι παρατάχθηκε με αρκετές απουσίες έχασε και τον Χουλτ με θλάση. Προφανώς άσχημο να χάνει έναν ακόμη παίκτη με τραυματισμό, από την άλλη όμως, της βγήκε και σε καλό, αφού μπαίνοντας στο γήπεδο ο Αλμπάνης, έκανε ένα πολύ καλό παιχνίδι και την βοήθησε αρκετά. Ως τότε, βασίζονταν κυρίως στο να προσπαθήσει να περάσει την μπάλα στον Λιβάγια (σεντερφορίσια κίνηση στο γκολ, σε χώρο που πρέπει να βρίσκεται ως φορ περιοχής) και έχοντας σε συμπαθητική μέρα τον Κλωναρίδη, ο οποίος είχε τρεξίματα στον χώρο, κινήσεις για να πάρει μπάλα, το συνηθισμένο του δηλαδή παιχνίδι, προκειμένου να μπορέσει να δημιουργήσει προβλήματα. Η είσοδος όμως του Αλμπάνη ήταν ο καταλύτης της εξέλιξης του ματς, αφού ως τότε η ΑΕΚ δεν είχε βοήθειες από τους ακραίους της (Γκάλο, Μπογέ).

Από εκεί και πέρα, ο ΟΦΗ με την καλή κυκλοφορία που είχε δημιουργούσε αρκετά προβλήματα και «έτρεξε» την ΑΕΚ σε αρκετά μεγάλο διάστημα του παιχνιδιού. Τόσο ο Μάνταλος όσο και ο Σιμόες δεν μπόρεσαν να παίξουν κάθετο ποδόσφαιρο, με τους Νάστο – Κυριακίδη, να τους πιέζουν σωστά δημιουργώντας μεγάλα θέματα στο κομμάτι της ανάπτυξης της ΑΕΚ. Δεν θα έλεγα πως ο τρόπος με τον οποίο αγωνίζονταν η ΑΕΚ θα μπορούσε να αποφέρει πολλές τελικές κάτι που όπως έχω επισημάνει όμως και είναι γνωστό, δεν συνιστά έτσι κι αλλιώς ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της αγωνιστικής φιλοσοφίας του Μανόλο.

Ως προς το κομμάτι των τραυματισμών θα ήθελα να επισημάνω πως κάθε αλλαγή προπονητή σίγουρα φέρνει κάτι διαφορετικό ως προς τον τρόπο δουλειάς. Και όταν λέω δουλειά αναφέρομαι στο κομμάτι των προπονήσεων. Υπάρχουν προπονητές οι οποίοι κατά τη διάρκεια της εβδομάδας δουλεύουν σε χαμηλές εντάσεις και μεγάλη διάρκεια προπόνησης. Αυτό βέβαια είναι δυσανάλογο με το τι έχουν να αντιμετωπίσουν στο 90λεπτο του αγώνα.

Υπάρχουν από την άλλη και προπονητές, οι οποίοι δουλεύουν υψηλές εντάσεις και στις προπονήσεις, επιδιώκοντας να είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά σε αυτές του αγώνα. Πολλές φορές λοιπόν, όταν συμβαίνει αυτή η αλλαγή, υπάρχει ένα κομβικό μεταβατικό στάδιο, το οποίο και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. Και μιλάμε για ένα διάστημα περίπου δύο-τριών εβδομάδων, προκειμένου οι παίκτες να προσαρμοστούν στον νέο τρόπο δουλειάς και να ανταπεξέλθουν καλύτερα.

Εκτιμώ πως ενδεχομένως αυτή η αλλαγή, αυτό το μεταβατικό στάδιο να είναι ένας από τους λόγους αυτών των μυϊκών τραυματισμών στα δύο πρώτα παιχνίδια της επιστροφής του Μανόλο. Σίγουρα θα χρειαστεί τον χρόνο του για να μπορέσει να φέρει την ομάδα εκεί που θέλει από πλευράς φυσικής κατάστασης και κυρίως έντασης που πιστεύει πως πρέπει να έχουν οι παίκτες του ως προς την προετοιμασία τους για τα παιχνίδια. Κάτι που ίσως να μη καθυστερήσει πολύ αφού πλέον έχοντας ένα πρόγραμμα χωρίς μεσοβδόμαδα ματς ( εκτός το ματς κυπέλλου) παρά μόνο πλέον ένα την εβδομάδα, η προσαρμογή των ποδοσφαιριστών στον νέο τρόπο δουλειάς και στα νέα δεδομένα ίσως να μην αργήσει πολύ.

Η ΑΕΚ του Μανόλο
EVENTS