MENU

Δυστυχώς αλλά θέλει...μεγάλη ψυχική δύναμη για να αντέξεις να δεις ολοκληρωμένο ένα παιχνίδι του Παναθηναϊκού αυτή την εποχή. Και για να μην παρεξηγηθώ οι ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ που ευθύνονται για ότι συμβαίνει είναι οι παρόντες στο ποδοσφαιρικό τμήμα.

Αυτοί που ναι μεν έκαναν την υπέρβαση και... αποθεώθηκαν στον πρώτο γύρο μα είναι πια εμφανές ότι η ομάδα άδειασε σε όλους τους τομείς και δεν μπορεί να το γυρίσει, τουλάχιστον άμεσα.

Ενδεχομένως να μπορούσε αν είχε την στοιχειώδη βοήθεια από την ιδιοκτησία της την οποία δημοσιεύματα σχεδόν... αποθεώνουν για χρήματα που θα βάλει στην επικείμενη αύξηση (ξέχασαν το -6 και θαμπώθηκαν με τα... έξι εκατομμύρια!!!) , την ώρα που με το ζόρι τον Γενάρη πήρες τον Αρμενάκα, ενώ φώναζε από χιλιόμετρα ότι θες ΒΟΗΘΕΙΑ.

Μια ομάδα που προκαλεί κατάθλιψη στον κόσμο της, που θέλει και προσπαθεί να σηκώσει κεφάλι πλην όμως όχι μόνο δεν έχει τις απαιτούμενες λύσεις για να το κάνει, αλλά χτυπιέται και αλύπητα από την κακοδαιμονία. Μετά τη Λιβαδειά είδαμε και στα Γιάννινα έναν καταθλιπτικό Παναθηναϊκό ο οποίος κυριολεκτικά δεν μπορούσε να κάνει ούτε φάση. Με τον Μακέντα τον Κάτσε και τον Δώνη εκτός, τον Ινσούα και τον Κουλιμπαλί, δυο παίκτες που ανεβαίνουν και δημιουργούν να βγαίνουν νοκ άουτ στο πρώτο 20άλεπτο και δύο από τους πιο παραγωγικούς σου ποδοσφαιριστές (Χατζηγιοβάννης – Μπουζούκης) να έχουν “ξεζουμιστεί” ήταν εμφανές ότι ο ΠΑΣ θα περνούσε ένα από τα πιο ακίνδυνα 90άλεπτα της σεζόν.

Οι δύο ξαφνικοί τραυματισμοί δεδομένα αποπροσανατόλισαν τους πράσινους και δυσκόλεψαν τα ήδη προβληματικά πλάνα του Δώνη (από 3-4-2-1, το γύρισε ανεπιτυχώς σε 3-5-2), η μπάλα δεν περνούσε με τίποτα μπροστά (στην πορεία διέλυσε τη μύτη του και ο Κουρμπέλης) και στο φινάλε θα έμοιαζες ευχαριστημένος ακόμη και με την ισοπαλία. Με τα “θέματα” που έχεις στα μετόπισθεν μπορούσες ανά πάσα στιγμή να δεχτείς και γκολ και από πάνω και αυτό συνέβη σε μια φάση που τα στόπερ σου δεν ήταν πουθενά και κατάφερες να “αναστήσεις” μέχρι και τον Κλάους.

Μέσα σε όλα παραμένεις και παντελώς ανυπόληπτος σε ότι αφορά την αντιμετώπισή σου από τους διαιτητές. Στη φάση του σοβαρού και εν ψυχρώ τραυματισμού του Ινσούα, που βεβαίως και δεν έκρινε το ματς, μιλάμε για κάρτα που βγάζει μάτια και ο Κομίνης πετάει χαρταετό. Για μένα και κόντρα σε ότι ακούγεται είναι ένας καλός και καθαρός διαιτητής, είναι ωστόσο εμφανές πως μετά τα όσα συνέβησαν στη διάρκεια και κυρίως μετά το παιχνίδι της Τούμπας, έχει χάσει το μυαλό του, είναι αλλού και δε ξέρω και αν θα βρει τη δύναμη ποτέ να επιστρέψει.

Από την άλλη στο 70' έχει γίνει μια φάση που θα μπορούσε να αλλάξει όλο το πράγμα και να γυρίσει τούμπα το ματς. Με το σκορ στο 0-0 ο Γιόχανσον ανακόπτεται με ανύπαρκτο οφσάιντ σε μια ευκαιρία που αν ολοκληρωνόταν θα κάναμε άλλη κουβέντα. Οταν όμως σε επίπεδο σεβασμού από τα θεσμικά όργανα είσαι του κλότσου και του μπάτσου αυτά θα είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση.

Με αυτά και με αυτά η είσοδος στην πρώτη πεντάδα γίνεται ακόμη δυσκολότερη κυρίως για δύο λόγους: Ο ένας είναι ότι η ομάδα δεν δείχνει να μπορεί να συνέλθει άμεσα και ο άλλος ότι το πρόγραμμα δυσκολεύει πολύ. Μπορεί από εδώ και πέρα να μην υπάρχει ως το τέλος κανένα άλλο παιχνίδι εκτός Αθηνών, ωστόσο τα “εύκολα” τρίποντα τελείωσαν και δεν τα πήρες. Είναι ενδεικτικό ότι στον πρώτο γύρο με Ξάνθη, Λαμία, Λάρισα, Λεβαδειακό και ΠΑΣ πήρες 15 βαθμούς και στον δεύτερο... τρεις! Τι παραπάνω να πεις και τι να απαιτήσεις...

Εννοείται πως θα είναι καταστροφικό να μην μπορέσεις να σβήσεις την ευρωπαϊκή ποινή, όμως εξίσου κακό είναι πως έσβησε και η φλόγα που υπήρχε. Ο Παναθηναϊκός που με το εντυπωσιακό ποδόσφαιρο που έπαιζε τον πρώτο γύρο έκανε και πάλι τον ξενερωμένο κόσμο του να θέλει να ασχοληθεί με τη μπάλα, έγινε ξανά μια ομάδα που σε πιάνει η ψυχή σου όσο την παρακολουθείς, που δεν έχεις κάτι να πιαστείς, που χαλιέσαι είτε πας στο γήπεδο, είτε το βλέπεις από την τηλεόραση.

Εξακολουθώ να πιστεύω πως η παρουσία του Νταμπίζα και του Δώνη είναι ικανή για να αφυπνίσει τους παίκτες, είναι ωστόσο πολύ δύσκολη οι δουλειά τους, είναι εντελώς μόνοι και αβοήθητοι. Ανεξάρτητα από το τι εν τέλει θα καταφέρουν σε μια χρονιά που τουλάχιστον οι ίδιοι έκαναν το καθήκον τους το μείζον θέμα είναι το ιδιοκτησιακό και οτιδήποτε άλλο έπεται.

Να σε πιάνει η ψυχή σου!
EVENTS