MENU

Σε μια πάντα δύσκολη και απαιτητική έδρα όπως είναι αυτή της Νέας Σμύρνης, η ΑΕΚ ανταποκρίθηκε και πέρασε νικηφόρα, παρότι φυσικά προηγήθηκε με γκολ στο οποίο ο Μάνταλος χρησιμοποίησε καθαρά το χέρι του. Δικαιολογία για την διαιτητική αβλεψία το γεγονός πως ο αντίπαλος του Μάνταλου στην φάση έκρυβε το πεδίο του διαιτητή, ο οποίος δεν μπορούσε να δει (και δεν είδε) καθαρά.

Η ΑΕΚ παρατάχτηκε με το γνωστό πλέον 1-3-5-2 και το ίδιο επέλεξε να παρατάξει και για τον Πανιώνιο ο Ακης Μάντζιος. Το ζητούμενο για τον Πανιώνιο ήταν να «κουμπώσει» τη διάταξη του πάνω σε αυτήν της ΑΕΚ και να οδηγήσει το παιχνίδι κυρίως στις προσωπικές μονομαχίες.

Από την πρώτη στιγμή, αυτό το παιχνίδι έδειχνε πως θα ήταν ένα ματς που δεν θα έδινε πολλές φάσεις (όπως και έγινε) και έτσι, ένας από τους τρόπους που θα μπορούσε να επιτευχθεί κάποιο γκολ ήταν μέσα από μια ατομική ενέργεια, κάτι που έγινε στο προβάδισμα της ΑΕΚ, με το ένα-δύο του Μάνταλου με τον Πόνσε και το τελείωμα του πρώτου.

Κάπου εκεί η ΑΕΚ έδειξε να συμβιβάζεται με το προβάδισμα της, χωρίς να δημιουργήσει περισσότερες φάσεις στην αντίπαλη εστία για να μπορέσει να το διευρύνει. Ανάλογο πνεύμα… συμβιβασμού έδειξε και ο Πανιώνιος, ειδικά ως το 60’, με βασικό του ζητούμενο ως τότε να μην δεχτεί άλλα γκολ. Επιθετικά, σε αυτό το διάστημα είχε μόνο ένα καλό σουτ, το οποίο όμως βρήκε σε ετοιμότητα τον Μπάρκα, χωρίς κάτι άλλο που να ανησυχήσει ιδιαίτερα την ΑΕΚ.

Η αλήθεια είναι πως για την Ενωση, το κενό του Λιβάγια δεν αναπληρώθηκε επάξια από τον Κλωναρίδη. Η ΑΕΚ, όπως πήγε το παιχνίδι, έχοντας τη δυνατότητα είτε με την μπάλα στο μισό του αντιπάλου είτε περιμένοντας τον, στήνοντας παγίδες στο χώρο του κέντρου και κυνηγώντας κλεψίματα, κυρίως όμως με το πρώτο, δεν κατάφερε να βγάλει παίκτη κρυφό από την πίσω ζώνη, από τον χώρο του κέντρου (είτε τον Μπακασέτα είτε τον Μάνταλο) στην αντίπαλη εστία. Ο Πόνσε ήταν ιδιαίτερα κινητικός, χωρίς όμως να τροφοδοτείται επαρκώς και κατάλληλα, παρότι δημιουργούσε με την κίνηση του προϋποθέσεις να πάρει καλές πάσες.

Στο δεύτερο ημίχρονο, αυτό που κυρίως είδαμε ήταν την αντίδραση του Πανιωνίου, αντίδραση που ήρθε μέσω της αλλαγής του σχηματισμού του, αφού άφησε το 1-3-5-2 που δεν του απέφερε τίποτα και το μετέτρεψε σε 1-4-2-3-1. Ετσι, κυρίως προσπάθησε να δημιουργήσει υπεραριθμίες από τα άκρα, προφανώς αναζητώντας να δημιουργήσει ρήγματα εκεί, αλλά και παράλληλα επιδιώκοντας να περιορίσει τα ανεβάσματα των δύο ακραίων της ΑΕΚ.

Από εκείνη την στιγμή και μετά ο Πανιώνιος πίεσε την ΑΕΚ, χωρίς όμως και πάλι να καταφέρει κάτι το ουσιαστικό. Μόνες του καλές στιγμές ήταν ένα σουτ που πάλι έβγαλε ο Μπάρκας και ένα ανεξήγητο γύρισμα του Γκάλο στον Μπάρκα, το οποίο λίγο έλειψε να μετατραπεί σε αυτογκόλ (εκεί, σε τέτοιες φάσεις και στιγμές δεν «διδάσκεις» υψηλή τεχνική…).

Η ΑΕΚ στο διάστημα που πιέστηκε από τον Πανιώνιο προσπάθησε να διατηρήσει τον έλεγχο του με κυκλοφορία της μπάλας, της έλειπε όμως εμφανώς η δημιουργία και η ευκολία προσέγγισης στην αντίπαλη περιοχή. Ο Ουζουνίδης απέσυρε τον Κλωναρίδη, βάζοντας στο γήπεδο τον Κρσίτσιτς και περνώντας τον Μάνταλο δίπλα στον Πόνσε. Αυτό όμως πρακτικά λειτούργησε με τον Μάνταλο να κινείται περισσότερο κοντά στους χαφ, παρά στον Πόνσε, γεγονός που μετέτρεπε ουσιαστικά τον σχηματισμό της ΑΕΚ σε 1-3-6-1.

Οπως έλεγα και στο προηγούμενο κομμάτι, σε αυτό το διάστημα είδαμε και τους τέσσερις χαφ της ΑΕΚ μαζί (Αλεφ – που ήταν ο κορυφαίος της ΑΕΚ -, Μπακασέτας, Μάνταλος, Κρστίτσιτς), αλλά σε καμία περίπτωση η ταυτόχρονη παρουσία τους στο γήπεδο δεν βοήθησε, δεν έδωσε περισσότερη δημιουργία και επιθετικότητα. Μοιραία, ακολούθησε η αλλαγή του Μπακασέτα με τον Μπογέ, η οποία και έφερε τον Μάνταλο στον αρχικό του ρόλο.

Η ΑΕΚ, που «κλείδωσε» το ματς με το δεύτερο γκολ στις καθυστερήσεις, σε καμία περίπτωση δεν μπόρεσε να πιάσει την απόδοση των προηγούμενων παιχνιδιών της. Είναι όμως εμφανής η εμπιστοσύνη που έχουν πλέον οι παίκτες από τα συνεχή θετικά αποτελέσματα αλλά και από την αλλαγή του συστήματος που ξεκάθαρα τους ταιριάζει περισσότερο. Και αυτή η εμπιστοσύνη βοήθησε την Ένωση να περάσει από τη Νέα Σμύρνη, δείχνοντας πλέον ξεκάθαρα πως χαίρει καλού αγωνιστικού διαστήματος, καλών αποτελεσμάτων και εμφανίσεων και αυτό της αρκεί πλέον με το μομέντουμ που έχει χτίσει να κερδίζει ένα παιχνίδι όπως το σημερινό, χωρίς δηλαδή να φτάνει στα επίπεδα των προηγούμενων εμφανίσεών της.

Χαίρει συνεχόμενων νικών
EVENTS