MENU

Η πρώτη διαπίστωση που έχω να κάνω για το ματς στο «Κλεάνθης Βικελίδης» είναι ότι μάλλον ο υπεύθυνος διαιτησίας στο ελληνικό πρωτάθλημα δεν έχει καταλάβει ότι το Αρης-Παναθηναϊκός δεν είναι ένα απλό ματς…

Είναι ένα μεγάλο ντέρμπι και εάν δεν το ήξερε θα έπρεπε τουλάχιστον να τον είχαν ενημερώσει…

Δεν έχω αναφερθεί ξανά σε θέματα διαιτησίας, ούτε μου αρέσει να το κάνω, αλλά είναι απαράδεκτο σε ένα τόσο δύσκολο παιχνίδι ανάμεσα σε δύο μεγάλες ομάδες να ορίζουν έναν άπειρο διαιτητή που δεν είναι καν διεθνής.

Ειδικά η φάση του δεύτερου πέναλτι που έδωσε μέσα σε δέκα λεπτά, για υποτιθέμενο χέρι του Γιόχανσον, θα μπορούσε να είχε διαμορφώσει το αποτέλεσμα και επηρέασε σίγουρα την εξέλιξη του αγώνα.

Δεν ήταν καθόλου εύκολο για τους ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού να παλέψουν και να διαχειριστούν ένα ματς που έχουν καταλογιστεί δύο πέναλτι εις βάρος τους μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα στο ξεκίνημα του ματς.

Ομως τα παιδιά πάλεψαν και προσπάθησαν να μην επηρεαστούν τόσο πολύ από το γρήγορο γκολ που δέχθηκαν από το πέναλτι και την ατμόσφαιρα που υπήρχε στο γήπεδο του Αρη που είναι μία από τις πιο δύσκολες έδρες στο πρωτάθλημα.

Από ποδοσφαιρικής πλευράς ήταν η πρώτη φορά που ο Παναθηναϊκός αντιμετώπισε έναν αντίπαλο που πρέσαρε με τόσο μεγάλη ένταση από την αρχή.

Ο Αρης πίεσε πάρα πολύ ψηλά, από την περιοχή του Διούδη, και με την επιλογή του αυτή μας δημιούργησε αρκετά προβλήματα στο να βγάλουμε τη μπάλα από την άμυνα προς την επίθεση.

Ειδικά στο πρώτο ημίχρονο που είχε περισσότερες δυνάμεις δεν μπορούσαμε να χτίσουμε το παιχνίδι όπως θα θέλαμε.

Σε τέτοιου είδους πρέσινγκ μία επιλογή είναι να προσπαθήσεις να το «σπάσεις» με μεγάλες μπαλιές από την άμυνα προς το επιθετικό τρίτο, αλλά ο Παναθηναϊκός παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε προσπάθησε να χτίσει το παιχνίδι με κοντινές πάσες από την άμυνα προς την επίθεση. Κάποιες στιγμές αυτό γινόταν, κάποιες άλλες όχι.

Στο πρώτο ημίχρονο είχαμε την πολύ καλή ευκαιρία στο 37’ με το τακουνάκι-πάσα του Μακέντα στον Κάτσε, αλλά γενικώς ήταν δύσκολο να φτιάξουμε φάσεις παρότι είχαμε την κατοχή της μπάλας.

Από πλευράς τακτικής, ο Γιώργος Δώνης ξεκίνησε πάλι με τρία στόπερ και με τους Γιόχανσον και Ινσούα ως φουλ μπακ στα δύο άκρα, αλλά όταν τραυματίστηκε ο Γιόχανσον άλλαξε το σχηματισμό σε 1-4-3-3.

Ο Πούγγουρας πήγε αναγκαστικά δεξιά στην άμυνα, αλλά τα χαρακτηριστικά του δεν είναι αντίστοιχα με αυτά του Γιόχανσον και δεν μπορούσε να κάνει τη δουλειά που έκανε ο Σουηδός.

Ετσι, από τη δεξιά πλευρά ήμασταν περισσότερο αμυντικοί και αυτό ήταν ένα πρόβλημα στη φάση ανάπτυξης για την ομάδα.

Στο δεύτερο ημίχρονο κι όσο περνούσε η ώρα ο Παναθηναϊκός έφτανε με μεγαλύτερη συχνότητα κοντά στην περιοχή του Αρη.

Μετά το 74’ ο Γιώργος Δώνης άλλαξε το σχηματισμό σε 1-3-5-2 και ανακάτεψε την τράπουλα βάζοντας τον Ινσούα αριστερό στόπερ, τον Χατζηθεοδωρίδη αριστερό φουλ μπακ, τον Ινσούα αριστερό στόπερ και τον Καμπετσή δεύτερο επιθετικό.

Η τακτική αυτή επιλογή σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο Αρης δεν μπορούσε να πρεσάρει με την ίδια ένταση όπως στο πρώτο ημίχρονο, έδωσε καλύτερο έλεγχο στην ομάδα και ασκήσαμε μεγαλύτερη πίεση.

Είναι πολύ σημαντικό είναι το γεγονός ότι παρά την αποβολή του Μακέντα, τα παιδιά προσπάθησαν μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο να αλλάξουν το σκορ και στο τέλος τα κατάφεραν.

Πρέπει να πω επίσης ότι βοήθησαν πολύ οι αλλαγές του Γιώργου Δώνη, ενώ και ο Διούδης αξίζει συγχαρητήρια, έπιασε το πρώτο πέναλτι και γύρισε κάτω απ’ τα δοκάρια λες και δεν είχε τραυματιστεί καν στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό.

Για τον τρόπο εκτέλεσης του πέναλτι από τον Χατζηγιοβάνη, αυτό που έχω να σχολιάσω είναι ότι θέλει πολλά κότσια να πάρεις μία τέτοια απόφαση στο τελευταίο λεπτό του ματς, όταν είσαι πίσω στο σκορ και ξέρεις ότι πρέπει οπωσδήποτε να σκοράρεις.

Εχω εκτελέσει πολλά πέναλτι και μπορώ να πω ότι σε τέτοιες καταστάσεις η μπάλα… ζυγίσει έναν τόνο.

Εδειξε πολύ μεγάλο θάρρος ο Χατζηγιοβάνης και του αξίζουν πολλά μπράβο.

Το σημαντικότερο όλων όμως είναι η νοοτροπία που αποκτά η ομάδα. Παιχνίδια σε τέτοιες έδρες όπως αυτή του Αρη ή όπως του Ολυμπιακού στο προηγούμενο εκτός έδρας ντέρμπι, προσφέρουν πολύτιμες εμπειρίες στα παιδιά.

Πιστεύουν ακόμα περισσότερο στους εαυτούς τους και αυτό πιστεύω ότι την επόμενη σεζόν θα τους κάνει πολύ καλύτερους.

Οπως επίσης πρέπει να πω ότι είναι πολύ σημαντικό για τη νοοτροπία και την αυτοπεποίθηση της ομάδας, το γεγονός ότι η ισοφάριση ήρθε ενώ υπήρχε αριθμητικό μειονέκτημα.

Το ματς γενικά είχε ρυθμό, ήταν δυνατό, με πολλές μονομαχίες και πιστεύω ότι χάρηκε ο κόσμος που το παρακολούθησε.

Κάποιος να εξηγήσει στον υπεύθυνο διαιτησίας τι θα πει Άρης - Παναθηναϊκός
EVENTS