MENU

Το καθοριστικότερο για την έκβαση του παιχνιδιού ήταν το γρήγορο γκολ που πέτυχε η ΑΕΚ. Πάντα, σε τέτοια παιχνίδια, κόντρα σε τέτοιους αντιπάλους είναι σημαντικό να σκοράρεις γρήγορα. Η Ενωση το κατάφερε και έτσι φάνηκε να αποφορτίζεται σημαντικά από την μεγάλη πίεση που υπήρχε από τα όσα είχαν προηγηθεί.

Η αρχική επιλογή του Ουζουνίδη να ξεκινήσει με τον Κλωναρίδη πίσω από τον Πόνσε στο 1-4-2-3-1 που κλασικά παρουσίασε ως σχηματισμό έδωσε περισσότερη ζωντάνια, μια διαφορετική ώθηση σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια, αφού ο «Κλώνα» είναι πάντα κινητικός, αρέσκεται να παίζει ανάμεσα στις γραμμές, ψάχνοντας τους κενούς χώρους, ζητώντας συνεχώς μπάλα.

Παράλληλα όμως, το γρήγορο γκολ της ΑΕΚ συνέβαλλε και στο ανέβασμα της Ξάνθης, στο «ξύπνημα» της. Παίζοντας σε διάταξη 1-4-1-4-1, οι ακρίτες αφού βρέθηκαν πίσω στο σκορ, έκλεισαν τους χώρους, ανέβηκαν στο γήπεδο, προσπάθησαν να κρατήσουν την μπάλα στα πόδια τους, να την κυκλοφορούν – ενίοτε αποτελεσματικά – μένοντας όμως εκεί, αφού ποτέ (με εξαίρεση μιας ευκαιρίας στο δεύτερο ημίχρονο) δεν μπόρεσαν να γίνουν απειλητικοί.

Αυτό που κατάφεραν όμως ήταν να περιορίσουν την αρχική ορμητικότητα της ΑΕΚ, η οποία έπρεπε να περιμένει την είσοδο του Λιβάγια στο 65' για να προσφέρει κάτι επιθετικά στον κόσμο της.

Ο Κροάτης, όσες φορές ακούμπησε χτες την μπάλα, δημιούργησε καταστάσεις. Είχε τρεις εξαιρετικές τελικές (στις δύο ο Ζίφκοβιτς και στην τρίτη το δοκάρι του στέρησαν το γκολ), προτού βρει τελικά δίχτυα στο τέλος, με ένα πανέμορφο σε δημιουργία και εκτέλεση γκολ.

Δεν ξέρω αν του έκανε καλό που δεν ξεκίνησε. Φάνηκε και ο ίδιος να αντιλαμβάνεται, με τις δηλώσεις που έκανε μετά το παιχνίδι, πως δεν ήταν αυτός που περιμένει η ομάδα στα τελευταία παιχνίδια. Πως πρέπει να είναι καλύτερος. Και η αλήθεια είναι πως χτες θύμισε τον περυσινό Λιβάγια, αυτόν που έχει ανάγκη η ΑΕΚ και θέλει να βλέπει ο κόσμος της.

Ηταν καταλυτικός, αφού η ΑΕΚ, η οποία είχε σαφώς μεγαλύτερη διάθεση σε σχέση με τα προηγούμενα, παρότι δεν απειλήθηκε καθόλου από την Ξάνθη, δυσκολεύονταν να «τελειώσει» μ' ένα δεύτερο γκολ το παιχνίδι. Το έκανε μεν και πάλι αργά, αλλά ο Λιβάγια, με την είσοδο και τη συμβολή του στο επιθετικό τρίτο, ήταν αυτός που ενίσχυσε την εντύπωση πως το καθοριστικό δεύτερο γκολ θα έρχονταν.

Σαφώς, η συνολική εικόνα των πρωταθλητών ήταν πολύ καλύτερη σε σχέση με τις τελευταίες τους εμφανίσεις. Σίγουρα, η παρουσία τόσο του Κλωναρίδη όσο (κυρίως) του Λιβάγια είναι τα μεγάλα κέρδη τους, σε ατομικό επίπεδο. Σε ομαδικό, από την στιγμή που επιτεύχθηκε το αυτονόητο και αυτό που είχε πολύ μεγάλη ανάγκη η ομάδα, η επιστροφή δηλαδή στις νίκες, σίγουρα είναι θετική εξέλιξη. Στα θετικά και η πολύ καλή παρουσία των Οικονόμου και Τσιγκρίνσκι όπως και του Άλεφ με τον Γαλανόπουλο που έδειξαν να συνεργάζονται πολύ καλά στο κέντρο με τον Βραζιλιάνο να συμβάλει σημαντικά στην οργάνωση του παιχνιδιού.

Το ζητούμενο όμως πλέον για την ΑΕΚ είναι η χτεσινή νίκη να αποτελέσει τη βάση μιας εξέλιξης και προόδου. Η διάρκεια είναι αυτό που πρέπει να θέλουν και να ψάχνουν όλοι στην ΑΕΚ και έτσι, για αρχή «χτίζοντας» στην χτεσινή εικόνα και στο αποτέλεσμα να συνεχίσουν ανάλογα, επιζητώντας την.

Απαραίτητη νίκη, ζητούμενο η διάρκεια
EVENTS