MENU

«Να κάνουμε ένα θέμα για τον Μπότο αύριο το πρωί, τώρα που πήγε τόσο καλά στη Λάρισα;»… Φυσιολογική και εύλογη η ερώτηση που μου έθεσε το βράδυ της Τετάρτης, συντάκτης του SDNA, μετά την εξαιρετική εμφάνιση του 18χρονου μεσοεπιθετικού και το πρώτο επίσημο γκολ που σημείωσε με την κιτρινόμαυρη φανέλα της πρώτης ομάδας.

Η απάντησή μου, όμως, ήταν κατηγορηματική: «Ρε σεις, αφήστε το παιδί να παίξει μπάλα. Έχει δρόμο μπροστά του για να του αρχίσουμε τα αφιερώματα»…

Βλέποντας, ωστόσο, τη φωτογραφία του να προβάλλει πρωτοσέλιδη στην Ώρα για Σπορ με τον τίτλο «Ο μικρός είναι σκέτος… ΔΙΑΟΛΟΣ», συνειδητοποίησα για πολλοστή φορά ότι το ποδοσφαιρικό σταρ σίστεμ – εντός και εκτός συνόρων - έχει διαρκώς ανάγκη να αναδεικνύει νέα πρόσωπα, να γεννά προσδοκίες για νέους ήρωες. Συμβαίνει παντού, όχι μόνο στην Ελλάδα…

Γιάννης Μπότος, λοιπόν. Ποιος είναι ο Γιάννης Μπότος, που ακόμη και πολλοί φίλοι της ΑΕΚ αγνοούσαν μέχρι και το καλοκαίρι, όταν υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την «Ένωση»; Ο Γιάννης Μπότος είναι ο… πανηγυρισμός του στο γκολ που σημείωσε. Είναι ο ορισμός της αφοσίωσης στη σκληρή δουλειά. Είναι η προσωποποίηση της συγκέντρωσης και της ταπεινότητας.

Σκεφτείτε τον εαυτό σας να έχετε σκοράρει για πρώτη φορά με τη φανέλα της ΑΕΚ. Εκεί που βρισκόσασταν στην αφάνεια (όπως τόσα και τόσα παιδιά που αγωνίζονται στα τμήματα υποδομής δεκάδων ελληνικών ομάδων, μικρών ή μεγάλων) ξαφνικά να αντιλαμβάνεστε ότι χιλιάδες τηλεθεατές σας βλέπουν να σημειώνετε γκολ με την κιτρινόμαυρη φανέλα. Πόσοι από εσάς, αλήθεια, δεν θα πανηγυρίζατε σαν τρελοί;

Παρατηρήσατε την αντίδραση του Μπότου; Πλάσαρε, μάζεψε την μπάλα από τα δίχτυα, ευχαρίστησε τον Γιακουμάκη για το έτοιμο γκολ που του σέρβιρε και πήρε το δρόμο της επιστροφής προς τη σέντρα, έτοιμος να φέρει εις πέρας το ρόλο που του είχε αναθέσει ο Ουζουνίδης αναφορικά με την ανασταλτική λειτουργία της ομάδας του για την επόμενη επίθεση του Απόλλωνα Λάρισας.

Αυτός είναι, λοιπόν, ο… μικρός Διάολος που βλέπει από σήμερα το όνομά του πρωτοσέλιδο στον αθλητικό Τύπο. Τον θυμάμαι από 10 ετών στις ακαδημίες της ΑΕΚ (τότε, στα δύσκολα χρόνια που τα τμήματα υποδομής της «Ένωσης» μετακινούνταν σαν… τσιγγάνοι από γειτονιά σε γειτονιά της Αττικής για να βρουν γήπεδο να προπονηθούν, στηριζόμενα αποκλειστικά στο μεράκι των προπονητών τους) να σκυλιάζει σε κάθε προπόνηση. Να παλεύει να γίνεται καλύτερος…

Η τεχνική του ξεχώριζε σαν τη μύγα μες στο γάλα. Το χαμηλό κέντρο βάρος του, του επέτρεπε να… ζαλίζει τους αντιπάλους του. Έπρεπε, όμως, να δουλέψει πολύ στη δύναμη και την ταχύτητα. Κι αυτό έκανε. Δεν σταμάτησε να δουλεύει.

Ευτύχησε να έχει δίπλα του έναν πατέρα που βρισκόταν πάντα στήριγμα στο πλευρό του, αλλά δεν φρόντιζε να του… φουσκώνει τα μυαλά, κάνοντας τον μικρό να πιστέψει ότι είναι ένας νέος Μέσι. Και φυσικά είχε την τύχη να συνεργαστεί με προπονητές, όπως ο Σταύρος Λέτσας, που φρόντιζαν πάντα να μαθαίνουν στους νεαρούς ποδοσφαιριστές την αξία του «σεμνά και ταπεινά».

Σεμνά και ταπεινά… Πόσο δύσκολος, αλήθεια, είναι ο συγκεκριμένος δρόμος κυρίως για εμάς τους γονείς. Δύσκολος μεν, μονόδρομος ναι. Όλα αυτά τα χρόνια που ζω εκ των έσω τον κόσμο των ποδοσφαιρικών ακαδημιών έχω δει δεκάδες ταλέντα να χάνονται, εξαιτίας της έπαρσης των γονιών τους. Γιατί, πως να πιάσουν τόπο οι συμβουλές ενός προπονητή, όταν κάθε φορά που ένας μικρός σε ηλικία αθλητής γυρίζει σπίτι του, ακούει τον πατέρα του να του λέει «αγόρι μου, μην τον ακούς τον προπονητή σου, δεν ξέρει αυτός, εμένα θα ακούς που σου λέω ότι είσαι παικταράς»…

Ο Γιάννης Μπότος είναι τυχερός γιατί δεν ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Και είναι σίγουρο ότι και σήμερα που θα πάει στα Σπάτα, θα δουλέψει ακόμη πιο σκληρά όσο κι αν τα πρωτοσέλιδα του αθλητικού Τύπου μπορεί πολλές φορές να αποδειχτούν επικίνδυνες… Σειρήνες αποπροσανατολισμού στα αφτιά οποιουδήποτε 18χρονου ποδοσφαιριστή.

Με το μυαλό του μέσα στο κεφάλι του και τα πόδια να πατούν σταθερά στο έδαφος, μην έχετε καμία αμφιβολία ότι ο συγκεκριμένος παίκτης θα μας απασχολήσει για πολλά χρόνια ακόμη. Το έλεγαν όσοι προπονητές συνεργάστηκαν μαζί του από μικρό παιδί κι όσοι είχαν – είχαμε – την ευκαιρία να ζήσουμε τον δικό του ποδοσφαιρικό μικρόκοσμο: «Ο Μπότος; Δεν υπάρχει περίπτωση αυτό το παιδί να μην παίξει μπάλα»…

Ο Μπότος; Δεν υπάρχει περίπτωση να μην παίξει μπάλα!
EVENTS