MENU

Θα το γράψω ξανά: Θεωρώ το γεγονός ότι το παιχνίδι ΠΑΟΚ – Ολυμπιακός κακώς δεν ξεκίνησε. Ούτε ο «τραυματισμός» του Γκαρσία, ούτε η ατμόσφαιρα στην Τούμπα δικαιολογούσαν την μη – έναρξή του. Αλλά πρόκειται , δυστυχώς, για μια αδικία που κατ’ αρχήν εδράζεται στην συμπεριφορά του «Δικεφάλου» λίγους μήνες πριν, στη Λεωφόρο και στο περιστατικό με τον Ίβιτς, όσες διαφορές κι αν επικαλεστούμε. Και κατά δεύτερον, το ρολό το πέταξε ΠΑΟΚτσής. Όχι προβοκάτορας Αθηναίος. Και ΠΑΟΚτσήδες είχαν επιλέξει ή απλώς είχαν αμελήσει να βάλουν δίχτυ πίσω από τον πάγκο των φιλοξενουμένων.

Επίσης, το γκολ του Βαρέλα στο ματς με την ΑΕΚ ήταν, για εμένα, κανονικό. Η δε συμπεριφορά του Κομίνη και του Ποντίκη σκέτος τραγέλαφος (ο Μητσικώστας την περιέγραψε με τη σάτιρά του εξαιρετικά) . Αλλά η εισβολή του Ιβάν δεν δικαιολογείται (και το ξέρει πρώτος από όλους ο ίδιος που ζήτησε και συγγνώμη). Ήταν μια πράξη που αν την βλέπαμε από οποιονδήποτε άλλο πρόεδρο, θα απαιτούσαμε την τιμωρία του ίδιου και της ομάδας του. Κι αν υπήρχαν ελαφρυντικά οι φωτογραφίες με το όπλο τα «κατάπιαν» αμάσητα.

Τέλος, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η επίθεση στον Σαββίδη με αφορμή το επίμαχο περιστατικό, έχει επιχειρηματικά και πολιτικά (ενδεχομένως και γεωπολιτικά) κίνητρα. Η λανθασμένη ενέργειά του, φαντάζει στα μάτια πολλών εχθρών του ως μια ευκαιρία να τον εξοντώσουν. Ως εκ τούτου, η συσπείρωση των ΠΑΟΚτσήδων γύρω από τον Ιβάν, έναν άνθρωπο ο οποίος παρά τα λάθη του, έχει προσφέρει τα μέγιστα στον «Δικέφαλο» είναι και αναμενόμενη και δικαιολογημένη. Στην παρούσα φάση είναι και χρήσιμη.

Αρκεί στο βάθος της να υπάρξει επιτέλους και λίγη αυτοκριτική. Την ώρα που όλοι οι ΠΑΟΚτσήδες μοιάζουν να έχουν πειστεί ότι το φετινό πρωτάθλημα τους το έκλεψε το αθηνοκεντρικό κατεστημένο, με συγχωρείται αλλά εγώ από την σκονισμένη Κρήτη δεν βλέπω ουδεμία κλοπή. Αυτό που είδα μετά λύπης μου ήταν τον ΠΑΟΚ να προσφέρει ο ίδιος τα «όπλα» στους αντιπάλους του για του στερήσουν το πρωτάθλημα και μετά, ως συνήθως, να φοράει το παλιόρουχο του αδικημένου και να επιστρέφει στη γνώριμη, οργίλη μιζέρια του.

Αντιλαμβάνομαι πώς αυτό που έζησε ο ΠΑΟΚ την φετινή σεζόν αποτελεί ένα άνευ προηγουμένου ποδοσφαιρικό ψυχόδραμα που θα μπορούσε να τον διαλύσει! Πριν το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό ήταν πρωτοπόρος, φορμαρισμένος και γεμάτος αυτοπεποίθηση. Του αρκούσαν 4 βαθμοί (λέω εγώ) στα ματς με τους Ερυθρολεύκους και την ΑΕΚ, στην κατάμεστη Τούμπα για να αγκαλιάσει το πρωτάθλημα. Το πρώτο το έχασε στα χαρτιά και με το δεύτερο μάλλον θα συμβεί το ίδιο, παρότι ο κόσμος του ήταν σε ποσοστό 99,9% άψογος! Είναι να τρελαίνεσαι.

Και πράγματι, οι περισσότεροι μέσα και γύρω από την ομάδα τρελάθηκαν. Υπό αυτή την έννοια, όπως ανέφερα ήδη, το αφήγημα για την Αθήνα που κλέβει ένα τίμια κερδισμένο πρωτάθλημα από τον ΠΑΟΚ έχει την χρησιμότητά του. Οι εξωτερικοί εχθροί, η Παπαγγελή, ο Καμπουράκης, ο Άδωνις και δεν ξέρω ποιος άλλος, λειτουργούν πορωτικά όσο και ενωτικά, κάτι απαραίτητο για να βγει η σεζόν. Είναι ωφέλιμοι περισπασμοί και δίνουν και κίνητρο σε όλους, του Ιβάν συμπεριλαμβανομένου, να επανέλθει την επόμενη χρονιά ακόμα πιο δυνατός και να πάρει αυτό που -θεωρεί ότι- δικαιούται.

Όμως, επίσης όπως ανέφερα ήδη, απαραίτητο συστατικό για να συμβεί κάτι τέτοιο, είναι η αυτοκριτική. Ο ΠΑΟΚ χάνει το πρωτάθλημα με αφετηρία δικά του λάθη. Λάθη που μπορούσαν να αποφευχθούν. Πρέπει να το πει φωναχτά. Αρχικά στον εαυτό του και εν συνεχεία δημόσια. Διότι η μη παραδοχή τους και η εξ΄ αυτής τροφοδοτούμενη και διαρκώς αυξανόμενη οργή του κόσμου, αποτελεί ακόμα ένα, ολοκαίνουργιο λάθος που ενδεχομένως να μη στοιχίσει στη φετινή σεζόν, αλλά σίγουρα υπονομεύει την επόμενη…

Ο ΠΑΟΚ και η ανάγκη αυτοκριτικής!
EVENTS