Close

Τι έκανες στην Ελλάδα, μπαμπά;

Τελευταία ανανέωση: 19 Μαρτίου 2018, 16:48

Ο Νίκλας Χουλτ διαβάζει στα παιδιά του το… παραμύθι της εμπειρίας που ζει ένας ξένος ποδοσφαιριστής στο «τρελάδικο του ελληνικού ποδοσφαίρου» και αφηγείται τις… αναμνήσεις μιας ζωής!

Μέσα σε μια εβδομάδα μετά το ντέρμπι στην Τούμπα, το οποίο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ οι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα είναι πιο περιζήτητοι και από τους αντίστοιχους της… Μπαρτσελόνα! Κάθε μέσο τους αναζητά, κάθε χώρα ψάχνει το δικό της σύνδεσμο σε αυτή την άκρη της Ευρώπης που συμβαίνουν τα πιο τρελά (σ.σ. και που δεν έχει κρύο, για να τα λέμε όλα!). Ο Νίκλας Χουλτ και ο Νταμίρ Κάναντι έκαναν δύο από τις πιο ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις για όσα έχουν ζήσει στο διάστημα που βρίσκονται στη χώρα μας. Δύο ταυτόσημες δηλώσεις, ανεξάρτητα από την οπτική που είδε ή έζησε ο καθένας τη στιγμή. Κι αν ο Αυστριακός τεχνικός τα ‘χει δει όλα σε δέκα μήνες, τι να πει και ο Σουηδός αμυντικός που σε λίγο κλείνει τα δύο χρόνια στην Ελλάδα!

Παραμύθι στο τζάκι!

Ας πάρουμε μια τυχαία εποχή. Θα επιλέξουμε τα Χριστούγεννα, γιατί υπάρχει περισσότερος ελεύθερος χρόνος και είναι έτσι γεμάτα ζεστασιά, θαλπωρή και ιστορίες γύρω από το τζάκι. Ας πάρουμε μια τυχαία περιοχή. Θα επιλέξουμε το Βαρνάμο, όπου γεννήθηκε και ενδεχομένως θέλει να ζήσει μετά το τέλος της καριέρας του. Ας βρούμε και μια χρονολογία. Το 2025! Ο Νίκλας Χουλτ θα είναι 35 ετών και μετά το πέρας των δυόμιση χρόνων συμβολαίου με την ΑΕΚ, επέστρεψε στη Σουηδία και έπαιξε στην Κοπεγχάγη, πριν αποφασίσει να κρεμάσει τα παπούτσια του και να αφοσιωθεί στην οικογένειά του.

Το άρθρο συνεχίζεται μετά τη διαφήμιση

Η Ρεμπέκα και ο Νίκλας θα έχουν τρία παιδιά, ηλικίας εφτά, τεσσάρων και ενός έτους. Το μεγαλύτερο είναι εκείνο που από πιτσιρίκι ζητούσε από τον μπαμπά του να του λέει ιστορίες από την Ελλάδα. Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Απρίλιο του 2018. Ένα μήνα μετά τη διακοπή του πρωταθλήματος, ένα μήνα μετά το ματς της ΑΕΚ στην Τούμπα (στο οποίο ο μπαμπάς του ήταν από τους κορυφαίους, αλλά τι να του πει γι’ αυτό;), ένα μήνα μετά από την… επανάσταση των ποδοσφαιριστών.

Η επανάσταση θα… πνιγεί στην προπόνηση και ο μικρός Χανς (σ.σ. σκανδιναβικό κλισέ), ο οποίος θα ζήσει δύο χρόνια στην Αθήνα, θα πει τις πρώτες λέξεις στα ελληνικά και θα θυμάται στις πρώτες του εικόνες τον ήλιο και τη θάλασσα, πάντα θα θέλει να μάθει περισσότερα για τη χώρα που γεννήθηκε. Και εκείνα τα Χριστούγεννα του 2025, θα είναι τόσο επίμονος που ο Νίκλας δε θα έχει επιλογή. Θα ανοίξει το ημερολόγιο και θα αρχίσει να του διαβάζει τι πρόλαβε να ζήσει…

Τα έχει δει όλα!

Τι έζησε ο Νίκλας Χουλτ στην πρώτη του σεζόν στον Παναθηναϊκό; Αφού ξεφύλλισε γρήγορα τις πρώτες σελίδες του ημερολογίου του, όπου είχε γράψει τις εντυπώσεις του από τη χώρα, το σωματείο, το προπονητικό κέντρο, τους συμπαίκτες του, τους προπονητές του και τα σουβλάκια, φτάνει στον Νοέμβριο. Και από ‘κει ξεκινάει να διαβάζει στον Χανς καταστάσεις που μόνο μπορούσε να φανταστεί πριν φτάσει στην Ελλάδα.

19 Αυγούστου 2016… «Δεν μπορώ να καταλάβω ακριβώς τι συμβαίνει. Χθες δεν ασχολήθηκα ιδιαίτερα, επειδή παίζαμε με την Μπρόντμπι. Πήγα σήμερα όλο χαρά στο γήπεδο για χαλάρωμα και να κάνω προπόνηση για την πρεμιέρα του πρωταθλήματος. Μου είπαν ότι το πρωτάθλημα αναβλήθηκε με απόφαση του Υπουργού. Θα αρχίσει, λένε, στις 5 Σεπτεμβρίου. Τι υποτίθεται ότι πρέπει να κάνουμε εμείς μέχρι τότε;».

12 Σεπτεμβρίου 2016… «Είναι τρελοί αυτοί εδώ! Είδα στην τηλεόραση τον αγώνα Λάρισα-Ηρακλής. Έκανε λάθος ο τερματοφύλακας. Λάθη γίνονται! Και πήγε ο πρόεδρος και τον χαστούκισε στα αποδυτήρια. Ο δικός του ο πρόεδρος. Ο πρόεδρος της ομάδας που παίζει ο ποδοσφαιριστής. Σίγουρα είναι ποδόσφαιρο αυτό;».

6 Νοεμβρίου 2016… «Παίξαμε το πρώτο ντέρμπι. Ο κόσμος ήταν, ήδη, απογοητευμένος από την ήττα από τη Σταντάρ Λιέγης και την ισοπαλία στη Βέροια και η παρουσία μας στο Καραϊσκάκη δεν ήταν αυτή που έπρεπε. Χάσαμε 3-0. Χάναμε 3-0 από το ημίχρονο! Φεύγοντας μας ενημέρωσαν ότι δε θα πάμε να πάρουμε τα αυτοκίνητά μας. Έχουν μαζευτεί, λέει, 200 οπαδοί και περιμένουν στο προπονητικό κέντρο. Πάμε στο ξενοδοχείο να πάρουμε ταξί για το σπίτι. Μήπως να πάρω uber?».

9 Νοεμβρίου 2016… «Πήγα στην προπόνηση. Λογικό είναι να μην έχω και την καλύτερη διάθεση μετά την ήττα στο ντέρμπι και όσα ακολούθησαν. Σκεφτόμουν ότι πρέπει να δουλέψουμε μέχρι τις 20 Νοεμβρίου, που θα έρθει η ΑΕΚ στην έδρα μας και να πάρουμε εκείνο το ματς. Τα περισσότερα παιδιά έλειπαν με τις Εθνικές ομάδες! Κάποιοι Έλληνες μού είπαν ότι αναβλήθηκε ξανά το πρωτάθλημα. Έβαλαν φωτιά στο σπίτι του προέδρου της κεντρικής επιτροπής διαιτησίας και είναι επικίνδυνο να παίξουμε».

1η Δεκεμβρίου 2016… «Τα παιδιά πήγαν να παίξουν χθες στην Κρήτη. Χάσαμε από ομάδα Β’ Εθνικής και μάλλον θα αποκλειστούμε από το κύπελλο. Την επόμενη μέρα ενημερωθήκαμε για την αλλαγή προπονητή. Έφυγε ο Αντρέα Στραματσόνι και θα ήρθε ο Μαρίνος Ουζουνίδης. Έχουμε το απόγευμα την πρώτη μας προπόνηση».

2 Δεκεμβρίου 2016… «Ουφ! Τι μέρα κι αυτή! Πήγαμε να γνωρίσουμε τον προπονητή μας και να αρχίσουμε την προετοιμασία για το ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ. Και ήρθαν οπαδοί στην προπόνηση! Όχι για να την δουν, ούτε για να μας μιλήσουν, αλλά για να μας απειλήσουν. Φορούσαν κουκούλες, είχαν κρυμμένα τα πρόσωπά τους, έβριζαν τον προπονητή, κυνηγούσαν τον Βίκτορ (σ.σ. Ιμπάρμπο). Αν δεν υπήρχε αστυνομία, δεν ξέρω τι θα γινόταν. Χα! Προπόνηση με αστυνομία. Φοβερό».

15 Δεκεμβρίου 2016… «Είχαμε ματς κυπέλλου σήμερα. Δεν αγωνίστηκα λεπτό, αλλά έζησα να το δω και αυτό. Τρία γκολ μας έβαλε ο Σάββας Σιατραβάνης και οι οπαδοί μας τρελάθηκαν! Αυτή τη φορά, όμως, ομολογώ ότι η αντίδρασή τους ήταν κόσμια και έξυπνη. Αφού μας έβρισαν, αποφάσισαν να φύγουν από το γήπεδο στο ημίχρονο. Δεν είχαν και άδικο! Το ματς, πάντως, το κερδίσαμε και προκριθήκαμε στην επόμενη φάση».

Το άρθρο συνεχίζεται μετά τη διαφήμιση

5 Ιανουαρίου 2017… «Εντάξει, δεν έγινε και κάτι συγκλονιστικό. Να μην το γράψω, όμως, να το θυμάμαι; Τα πρώτο επίσημα ματς του χρόνου ήταν για την 1η και τη 2η αγωνιστική του πρωταθλήματος! Περίεργο, ε; Ναι, το κάνουν αυτό καμιά φορά στην Ελλάδα. Αναβάλλουν παιχνίδια και τα παίζουν αργότερα. Μέσα στον Ιανουάριο, λοιπόν, παίξαμε δύο φορές με τον Πλατανιά και την Κέρκυρα! Φανταστικό ήταν! Και παίξαμε και με την ΑΕΚ, που είχε αναβληθεί το Νοέμβριο».

4 Φεβρουαρίου 2017… «Απίστευτο! Απίστευτο! Otrolig! Δεν έχω παίξει σε χειρότερο αγωνιστικό χώρο στη ζωή μου. Η μπάλα χοροπηδούσε σα να ήταν ζωντανή, δεν μπορούσαμε να κάνουμε κοντρόλ και να δώσουμε μια πάσα. Κι όμως, σε αυτό το γήπεδο παίζουν κάθε εβδομάδα και αυτή η ομάδα παίζει και σε ευρωπαϊκά κύπελλο. Απορώ πώς ο διαιτητής δεν είχε πρόβλημα να γίνει το ματς! Το γήπεδο είχε λάσπες, λακκούβες, ήταν επικίνδυνο για όλους μας. Και μετά σου λένε γιατί δεν κέρδισες στα Γιάννινα;».

27 Απριλίου 2017… «Παίξαμε το πιο σημαντικό ματς της χρονιάς! Θέλαμε να προκριθούμε εις βάρος του ΠΑΟΚ, όμως χάσαμε 4-0 στην Τούμπα και αποκλειστήκαμε. Πήρα κόκκινη κάρτα για δεύτερη φορά στην καριέρα μου, μετά από το ματς με τη Παρί Σεν Ζερμέν, όταν έπαιζα στη Νις. Πρώτη φορά που παίρνω δύο κίτρινες κάρτες σε ένα 90λεπτο. Ο διαιτητής μας αδίκησε, αλλά δεν έχουμε τη δύναμη να αλλάξουμε τους διαιτητές».

6 Μαΐου 2017… «Αυτή τη φορά ήμουν θεατής. Είχα ακούσει τα παιδιά όλη την εβδομάδα που κάτι έλεγαν και γελούσαν, αλλά δεν καταλάβαινα και πολλά. Βαριόμουν και να ρωτήσω. Άλλαζε η έδρα, άλλαζαν τα εισιτήρια, το βράδυ ήταν να αναβληθεί το ματς, το πρωί είπαν ότι είναι όλα καλά, κάτι τέτοια αστεία κάνουν στην Ελλάδα και υποβαθμίζουν το ποδόσφαιρο. Έκατσα το Σάββατο να δω τον τελικό. Ήταν πρωτόγνωρο. Οπαδοί να πλακώνονται, οπαδοί να μαχαιρώνονται, κάποιοι να φεύγουν από την πόλη που θα διεξαγόταν το ματς κι όμως ο τελικός έγινε κανονικά. Περίεργο μου φάνηκε. Αναβάλλονται αγωνιστικές από το φόβο μη γίνουν επεισόδια, αλλά δεν αναβάλλονται ματς ενώ γίνονται επεισόδια!».

17 Μαΐου 2017… «Είχαμε ένα πολύ κρίσιμο ματς σήμερα. Μετά την ισοπαλία στη Νέα Σμύρνη, έπρεπε να κερδίσουμε τον ΠΑΟΚ για να ελπίζουμε να πάρουμε την πρώτη θέση στα πλέι οφ. Κερδίζαμε ως το 60’ και ξαφνικά υπήρχε ένταση στον αγωνιστικό χώρο. Κάποιος από την κερκίδα πέταξε ένα κουτάκι μπύρας στον αντίπαλο προπονητή. Εκείνος έπεσε κάτω και το ματς διακόπηκε. Μου φάνηκε λογικό. Δε μου φάνηκε και πολύ λογικό όταν τον είδα να φεύγει σε καροτσάκι με ασθενοφόρο. Τελικά, χάσαμε το ματς με 0-3, εξαιτίας του οπαδού μας. Γνωρίζαμε ότι δε θα είχαμε, πλέον, τρόπο να επανέλθουμε».

24 Μαΐου 2017… «Τα παιδιά πάλι γελούσαν στα αποδυτήρια. Παίζαμε με την ΑΕΚ και στην αρχή σκέφτηκα να μην ασχοληθώ, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν τα καταλαβαίνω και όλα τα ελληνικά αστεία. Ρώτησα τι έγινε; Μου είπαν «ο Κομπότης δεν πέφτει ποτέ». Τι ήθελα και ρώτησα; Μήπως και που ρώτησα, κατάλαβα; Από κάποιον αφαίρεσαν βαθμούς κι ενώ είχε μείνει στην κατηγορία, τελικά  έπεσε και κάποια άλλη ομάδα θα παραμείνει».  

25 Μαΐου 2017… «Ξύπνησα χαρούμενος επειδή ακόμα κι έτσι είχαμε κερδίσει την ΑΕΚ το προηγούμενο βράδυ. Παρέμενα απορημένος για αυτόν τον Κομπότη, αλλά δε θα έδινα παραπάνω σημασία. Αργότερα, έμαθα τα νέα και σοκαρίστηκα. Ο ΠΑΟΚ έκανε καταγγελία εναντίον μου για τις αψιμαχίες που είχαμε στο ματς των πλέι οφ και ο εισαγγελέας μου άσκησε ποινική δίωξη».

9 Ιουνίου 2017… «Έκανα τις διακοπές μου και σκεφτόμουν το μέλλον μου. Είχα πολλά να σκεφτώ, είναι η αλήθεια. Με ενημέρωσαν ότι τιμωρήθηκα με δύο αγωνιστικές από τον εισαγγελέα. Φοβερά πράγματα συμβαίνουν στην Ελλάδα».

27 Ιουνίου 2017… «Συμβαίνουν φοβερά πράγματα. Ο Μάρκους έφυγε, ο τεχνικός διευθυντής έφυγε και έχουμε πρόβλημα με τα λεφτά. Σε πέντε μήνες είχα πάρει μόνο 17.500 ευρώ αντί για 350.000 όπως προβλεπόταν. Κάτι έπρεπε να κάνω για να διασφαλίσω τα χρήματά μου».

24 Ιουλίου 2017… «Τα πράγματα πηγαίνουν καλύτερα. Κάναμε μια καλή προετοιμασία, ο προπονητής είναι φανταστικός, νέοι παίκτες ήρθαν και ίσως να είμαστε καλύτεροι ακόμα και χωρίς τον Μάρκους. Περνάω καλά στην Ελλάδα, νιώθω ασφάλεια στον Παναθηναϊκό και αποφάσισα να ανανεώσω για έναν ακόμα χρόνο. Υπέγραψα ως το 2020».

28 Αυγούστου 2017… «Έφυγε και ο Κάρλος. Ήταν πολύ καλή η πρόταση για να την αρνηθεί ο Παναθηναϊκός, αλλά αρχίζω και ανησυχώ. Χάνει μια σημαντική μονάδα η ομάδα».

26 Σεπτεμβρίου 2017… «Δυστυχώς, τα πράγματα έχουν ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Ο πρόεδρος αποφάσισε να σταματήσει να μας πληρώνει! Όχι ότι μας πλήρωνε ως τώρα, αλλά τώρα μας το γνωστοποίησαν κιόλας. Απορώ γιατί με κάλεσαν να ανανεώσω το καλοκαίρι, απορώ γιατί κάναμε μεταγραφές, απορώ γιατί τώρα! Όλα όσα φοβόμουν στην Ελλάδα κι όλα εκείνα για τα οποία με είχαν προειδοποιήσει, γίνονται».

27 Δεκεμβρίου 2017… «Έκανα όση περισσότερη υπομονή μπορούσα. Η ομάδα ξεπουλάει. Ένα-ένα τα παιδιά φεύγουν και δεν ξέρω τι θα μείνει πίσω. Το πρωί έκανα την προσφυγή και το ίδιο μεσημέρι μου έδωσαν τα λεφτά. Αν αυτό δεν είναι κοροϊδία, τότε ποιο είναι;».

31 Ιανουαρίου 2017… «Με κούρασε ψυχολογικά αυτός ο μήνας. Πολλά σενάρια, πολλή ανασφάλεια και τελικά έφυγα από την Ελλάδα για να επιστρέψω. Ελπίζω ότι στην ΑΕΚ θα είναι όλα καλύτερα και πιο ήρεμα. Για το ελληνικό ποδόσφαιρο γενικά δεν τρέφω αυταπάτες».

3 Φεβρουαρίου 2017… «Ήμουν ακόμα φρέσκος για να με πάρει ο προπονητής σε ένα τόσο δύσκολο ματς. Έμεινα σπίτι και είδα τους συμπαίκτες μου να κερδίζουν τον Ολυμπιακό. Τι φινάλε!! Και μετά τα ίδια… Κάποιοι μπήκαν στο γήπεδο και πλακώνονταν με την αστυνομία. Δε θα αλλάξει ποτέ η κατάσταση».

21 Φεβρουαρίου 2018… «Δεν πίστευα αυτό που άκουσα στην προπόνηση. Κι αυτή τη φορά κανείς δε γελούσε. Μου είχαν πει ότι γίνονται επιθέσεις και ληστείες στα σπίτια ξένων ποδοσφαιριστών. Αλλά αυτό ήταν διαφορετικό. Επίθεση στο δρόμο; Επίθεση με μαχαίρι; Επίθεση γιατί; Κανείς δεν ξέρει τι συνέβη με τον Αμρ Ουάρντα. Ένας ποδοσφαιριστής να έρχεται αντιμέτωπος με απειλές θανάτου. Ανήκουστο».

25 Φεβρουαρίου 2018… «Ήμασταν στο ξενοδοχείο με τα παιδιά. Θα παίξουμε στο Περιστέρι αύριο και θέλαμε να δούμε το ντέρμπι ΠΑΟΚ-Ολυμπιακού. Δεν έγινε ποτέ! Έπεσε ένα ρολό χαρτί από την κερκίδα, χτύπησε τον προπονητή του Ολυμπιακού και εκείνοι αποχώρησαν από το γήπεδο. Πόσο χαζό είναι να πετάς αντικείμενα. Και πόσο μου θύμισε όλο εκείνο που έγινε και στο δικό μας ματς με τον ΠΑΟΚ πέρυσι. Μήπως, τελικά, όλοι φταίνε για το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα;».

11 Μαρτίου 2018… «Είχα τόσο νεύρα όλες αυτές τις μέρες που είπα να μην γράψω γιατί όποιος τα διάβαζε στο μέλλον θα με περνούσε για τρελό. Η βαθμολογία αλλάζει σχεδόν κάθε μέρα. Βγήκε απόφαση μία ώρα μετά τα μεσάνυχτα του Σαββάτου και θα γινόταν με κόσμο το ματς με τον ΠΑΟΚ. Κι έγινε. Και για 90 λεπτά ήταν ένα κανονικό ματς. Και μετά ο ΠΑΟΚ σκόραρε και το γκολ ακυρώθηκε. Μπήκε ο πρόεδρος του στο γήπεδο. Ο διαιτητής έφυγε, φύγαμε κι εμείς. Μάθαμε ότι είχε όπλο.

Ακόμα και τώρα που γράφω δεν έχω την παραμικρή ιδέα τι θα γίνει με το ματς. Κανείς μας δεν έχει. Στην Ελλάδα το ποδόσφαιρο δεν είναι απλό. Δεν αρχίζει στο γήπεδο, ούτε τελειώνει στο γήπεδο. Είμαστε σοκαρισμένοι. Την ίδια στιγμή όσα έχω βιώσει σε δύο χρόνια εδώ, άλλοι δεν θα έχουν ζήσει σε μία ολόκληρη καριέρα».

Διαβαστε επισης

Close
Τι έκανες στην Ελλάδα, μπαμπά;
Χρόνος ανάγνωσης: 10’