Close

Τριανταφυλλόπουλος στο SDNA: «Αν δεν υπήρχε ο Παναθηναϊκός ίσως μάζευα δίχτυα με τον πατέρα μου»

Τελευταία ανανέωση: 30 Μαρτίου 2018, 11:58

Ο Κώστας Τριανταφυλλόπουλος σε μια ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ συνέντευξη στο SDNA - Η επιστροφή στη Λεωφόρο, η ειλικρίνεια και οι στόχοι που έχασε ο Παναθηναϊκός, ο Νταμπίζας, οι προσφυγές και το όραμα του Αστέρα Τρίπολης.

Ο Κώστας Τριανταφυλλόπουλος πλέον δηλώνει κάτοικος Τρίπολης, έχοντας πατήσει το... restart στην καριέρα του στην ομάδα του Αστέρα, εκεί όπου τον συναντάει κανείς τα τελευταία 2.5 χρόνια. Αναγκάστηκε να αφήσει το "σπίτι" του, όπως αποκαλεί ο ίδιος τη Λεωφόρο, με τη δικαιολογία πως ήταν ο μικρότερος της παρέας.

Μέσα από την εξομολόγησή του στο SDNA, ο Έλληνας αμυντικός γυρνάει το χρόνο πίσω και ξετυλίγει τις "πράσινες" αναμνήσεις του, ξεκινώντας από τις ακαδημίες του Παναθηναϊκού. Το πρώτο ποδοσφαιρικό σπίτι του Κώστα, οι προπονητές με τους οποίες συνεργάστηκε, η καθοριστικής σημασίας ειλικρίνεια του Νίκου Νταμπίζα αλλά και οι ευκαιρίες που δεν πήρε από την ημέρα που στην ομάδα ήρθε ο Αντρέα Στραματσόνι.

Το άρθρο συνεχίζεται μετά τη διαφήμιση

Το απόγευμα του Σαββάτου αναμένεται για πρώτη φορά να παίξει στη Λεωφόρο ως αντίπαλος του Παναθηναϊκού. Σε ένα γήπεδο που γνωρίζει σπιθαμή προς σπιθαμή. Όπως ο ίδιος δηλώνει, δηλαδή, φιλοξενούμενος στο σπίτι του. Όντας πλέον, ώριμος, έχει καταφέρει μέσα από την δική του σκληρή δουλειά να αφήσει πίσω του τις δύσκολες στιγμές των δύο σοβαρών τραυματισμών που τον ταλαιπώρησαν και να επιστρέψει δυναμικά στο προσκήνιο αποτελώντας ένα βασικό συστατικό της φετινής πετυχημένης συνταγής του συγκροτήματος του Σάββα Παντελίδη.

«Μέχρι να φτάσω στο σημείο που είμαι φέτος πέρασα δύσκολες καταστάσεις. Έφυγα από τον Παναθηναϊκό για να κάνω το restart στην καριέρα μου. Για να αποδείξω τι αξίζω ως στόπερ γιατί ως δεξί μπακ απέδειξα ότι μπορώ αλλά στόχος μου ήταν να δείξω πως αξίζω ως στόπερ. Πέρασε ενάμισης χρόνος για να καταφέρω να παίξω γεμάτη σεζόν. Μόλις ήρθα είχα τραυματισμό στον έσω πλάγιο, μετά στην προετοιμασία είχα τον χιαστό. Νομίζω πως η φετινή είναι μία πολύ ευχάριστη σεζόν για μένα αλλά και για την ομάδα. Απολαμβάνω την κάθε μέρα και το κάθε λεπτό του αγώνα ή της προπόνησης γιατί πέρσι κατάλαβα ότι είναι πολύ εύκολο να σταματήσεις να απολαμβάνεις αυτό που κάνεις για τον οποιοδήποτε λόγο».

Είπες ότι έπαιξες πολύ ως δεξί μπακ. Στον Παναθηναϊκό δεν σου δόθηκε η ευκαιρία να παίξεις στην θέση σου ως στόπερ;

«Αρχικά μου δόθηκε η ευκαιρία να παίξω και έπαιξα πολλά παιχνίδια με τον Ζεσουάλδο Φερέιρα και τον Χουάν Ρότσα, σε μία προβληματική είναι η αλήθεια χρονιά. Την επόμενη σεζόν λόγω συνθηκών και απόφασης του Γιάννη Αναστασίου το 90% των παιχνιδιών το έπαιξα ως δεξί μπακ. Πέρασα έτσι στο μυαλό του κόσμου ως ένα στόπερ που παίζει και δεξί μπακ. Την επόμενη χρονιά όμως αντί αυτό να αλλάξει και ενώ η ομάδα πήρε δεξί μπακ έπαιξα πάλι τα περισσότερα παιχνίδια ως δεξί μπακ. Έτσι κρινόμουν από τον κόσμο ως δεξί μπακ. Χωρίς να έχω τα χαρακτηριστικά που πρέπει. Τουλάχιστον για την προσπάθεια μου, έδινα το μέγιστο των δυνατοτήτων μου, δεν μπορεί να μου πει κανείς τίποτα».

Θεωρείς ότι κάποια στιγμή στον Παναθηναϊκό σταμάτησες να εξελίσσεσαι;

«Όχι, σε καμία περίπτωση. Με τον Αναστασίου εξελίχθηκα πολύ ως παίκτης. Εξέλιξα πολύ τον εαυτό και ως προσωπικότητα αλλά και ως παίκτη. Εξέλιξα όμως τον Τριανταφυλλόπουλο ως δεξί μπακ και όχι ως στόπερ που είναι η θέση μου. Δεν μπορώ να πω ότι δεν εξελίχθηκα ως ποδοσφαιριστής».

«Ήξερα πως όταν ο Νταμπίζας μας έλεγε κάτι, γινόταν αυτό»

Το Α και Ω του Παναθηναϊκού για τον Κώστα Τριανταφυλλόπουλο, όπως παραδέχεται, ήταν η τριπλέτα Νταμπίζας, Αλαφούζος, Αναστασίου. Όταν το παζλ "έσπασε", τότε η συνταγή της επιτυχίας χάλασε. Τίποτα δεν μπορούσε να εξελιχθεί χειρότερα για εκείνον με την έλευση του Στραματσόνι.

Ποιο πιστεύεις πως ήταν το συστατικό της επιτυχίας την πρώτη χρονιά του Αναστασίου;

«Εκείνη τη χρονιά μεταξύ μας υπήρχε ειλικρίνεια. Από τον πρόεδρο μέχρι τον τελευταίο ήμασταν όλοι ειλικρινείς και παθιασμένοι για τον στόχο μας. Ξέραμε τι ζητάμε ο καθένας μέσα στο γήπεδο και όσο περνούσε ο καιρός βελτιωνόμασταν και τακτικά. Στην αρχή ήμασταν μόνο παιδιά αλλά μετά ήρθαν και έμπειροι παίκτες όπως Πράνιτς, Σίντελφελντ, Μπεργκ και μετά Πέτριτς τον Γενάρη. Παίκτες με όνομα και καριέρα που θα ζήλευαν όλοι. Δεν είναι ότι μείναμε μόνο παιδιά. Είχαμε τον Νάνο που ξαφνικά έγινε το καλύτερο αριστερό μπακ της Σούπερ Λιγκ. Είχαμε παίκτες που αμφισβητήθηκαν αλλά εξελίχθηκαν όπως ο Καρέλης και ο Κλωναρίδης. Πάνω από όλα όμως είχαμε ειλικρίνεια μεταξύ μας».

Πιστεύεις ότι μετά χάθηκε αυτή η ειλικρίνεια που αναφέρεις;

«Δεν ξέρω αν χάθηκε η ειλικρίνεια, ξέρω ότι σίγουρα μετά τον διωγμό του Νταμπίζα αρχικά και του Αναστασίου στη συνέχεια, χάθηκε ο στόχος. Η τριάδα Αλαφούζος, Νταμπίζας και Αναστασίου χάθηκε και άλλαξαν πολλά. Εκεί που έκανε 1-2 μεταγραφές η ομάδα, έγιναν 19. Είναι προφανές ότι εκεί χάθηκε ο στόχος. Η ειλικρίνεια ξεκινούσε από την τριάδα, ήξερα πως όταν ο Νταμπίζας θα ερχόταν να μου πει κάτι θα ήταν αυτό. Δεν θα ήταν τότε αυτό και μετά κάτι άλλο. Σου έλεγαν ότι θα πάρεις δέκα και θα πάρεις δέκα».

Μεταγραφές όμως έγιναν και το τελευταίο καλοκαίρι με Αναστασίου. Εκεί τι έφταιξε;

«Μετά την πρώτη χρονιά δημιουργήσαμε προσδοκίες και καταστάσεις για τις οποίες ήταν νωρίς. Όταν μία χρονιά πριν ξεκινάς με πιτσιρίκια και στο τέλος της χρονιάς βρίσκεσαι δεύτερος με μία τέτοια νίκη μέσα στην έδρα του Ολυμπιακού, να έχεις πάρει Κύπελλο με τόσο εμφατικό τρόπο, δημιουργούνται προσδοκίες που ήταν νωρίς. Όταν την επόμενη χρονιά κάνεις μία μέτρια σεζόν σε Κύπελλο και Ευρώπη αρχίζει το φαινόμενο της γκρίνιας. Του ‘’τι κάνουμε με αυτούς’’. Μετά λόγω του ότι πήγαμε καλά στο πρωτάθλημα αυξήθηκαν κι άλλο οι προσδοκίες από ανθρώπους μέσα και έξω από την ομάδα. Είναι λεπτή αυτή η γραμμή και θέλει προσοχή. Το καλοκαίρι μετά πήγαμε να κάνουμε το κάτι ακόμα παραπάνω. Δεν έγινε και τα αποτελέσματα ήταν αυτά που ξέρουμε».

«Δεν είμαι κομπλεξικός και δέχομαι πως οι άλλοι μπορεί να είναι καλύτεροι από μένα»

Πως έζησες μετά την έλευση του Στραματσόνι;

«Εγώ την έζησα πολύ λίγο. Η έλευση του ήταν πριν το ματς με τον Ολυμπιακό που δεν ξεκίνησε ποτέ. Σε εκείνο το ματς θα έπαιζα βασικός. Δεν έγινε ποτέ αυτό και έτσι ήρθε το ματς με τον Ηρακλή στη Θεσσαλονίκη που χάσαμε. Σε εκείνο το ματς ξεκίνησα ξαφνικά δεξί μπακ και με τον καινούργιο προπονητή. Μετά εγώ εξαφανίστηκα, δεν ξανάπαιξα ποτέ για κάποιον λόγο. Ήρθαν τα Χριστούγεννα και απλά επειδή ήμουν ο πιο μικρός σε ηλικία έπρεπε να φύγω να πάω δανεικός. Μιλήσαμε με τους ανθρώπους του συλλόγου και τους είπα πως αφού δεν με υπολογίζετε προτιμώ να λύσω το συμβόλαιό μου και να πάω αλλού, δεν ήθελα να πάω δανεικός. Εμένα απλά ο προπονητής με κάλεσε μαζί με τους άλλους τέσσερις αμυντικούς και μου είπε ότι έπρεπε να φύγω απλά και μόνο επειδή ήμουν ο πιο μικρός».

Ένιωσες τότε πως δεν σου δίνεται η ευκαιρία παρά το ότι είχες αποδείξει ότι μπορείς να σταθείς στην ομάδα;

«Ξεκάθαρα. Με τον Παναθηναϊκό είχα κάνει συνολικά κοντά στα 100 ματς. Ήξεραν ποιος είμαι. Μπορούσαν να μου πουν στα ίσα, ότι δεν κάνεις άλλο. Έτσι είναι το ποδόσφαιρο, θα προχωρούσα παρακάτω. Νομίζω ότι ούτε κομπλεξικός είμαι ούτε δεν δέχομαι ότι οι άλλοι μπορεί να είναι καλύτεροι από μένα. Αλλά είναι αυτός λόγος; Ότι φεύγω λόγω ηλικίας; Δεν ήμουν άλλωστε 17, ήμουν 21».

Ένιωσες πως ο Στραματσόνι δεν ήθελε τους Έλληνες παίκτες;

«Εκ του αποτελέσματος τι είδες; Εγώ είμαι πολύ χαρούμενος που μου είπε από την αρχή να πάω δανεικός. Κατάλαβα αμέσως την κατάσταση και έφυγα. Τι να πάω δανεικός, να βάλω δέκα γκολ και να πάρω πρωτάθλημα; Είμαι πολύ χαρούμενος που έφυγα και δεν ταλαιπωρήθηκα σαν άλλα παιδιά. Αλλά βέβαια και εγώ ταλαιπωρήθηκα. Έκανα προπόνηση ως β’ γκρουπ. Εγώ ο Νίνης, ο Δώνης. Κάναμε προπόνηση άλλες ώρες για να μην ενοχλούμε τα άλλα παιδιά. Δεν έχω πρόβλημα φυσικά με τα παιδιά, αλλά με την στάση αυτή του προπονητή. Εγώ είμαι χαρούμενος που το πήρα απόφαση γρήγορα και έφυγα. Μου στοίχισε γιατί είχα δώσει αμέτρητες ώρες για να μάθω να κάνω μία σέντρα και ξαφνικά με έβαλαν να κάνω με το β’ γκρουπ. Εγώ είχα καταλάβει όταν γυρίσαμε από τα Χριστούγεννα ότι ήταν να φύγω αλλά ενώ ήμουν βασικός κόντρα στον Ολυμπιακό και τον Ηρακλή μετά με εξαφάνισε χωρίς να μου πει κουβέντα».

Έχεις ζήσει στην Ακαδημία του Παναθηναϊκού. Τι σημαίνει για την ομάδα;

«Οι ακαδημίες είναι το πιο σημαντικό κομμάτι για όλο το ελληνικό ποδόσφαιρο για μένα. Δείτε τώρα πόσοι παίκτες παίζουν στη Σούπερ Λιγκ και ήταν στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού. Όχι μόνο ως παίκτης γιατί μπορεί να μην αξίζεις αλλά και για το τι άνθρωπος θα βγεις. Η Ακαδημία του Παναθηναϊκού όσο την έζησα ήταν σχολείο. Έβγαζε πρώτα από όλα ανθρώπους. Από τον πρώτο ως τον τελευταίο είχαν σκοπό να γίνεις σωστός άνθρωπος και αθλητής. Αν μπορείς από εκεί και πέρα να παίξεις στην πρώτη ομάδα θα το κάνεις».

Ξεχωρίζεις κάποιους από τους ανθρώπους που συνεργάστηκες εκεί;

«Αυτοί που μου έχουν μείνει πάρα πολύ είναι οι δύο μου τεχνικοί διευθυντές. Ο Κόβης που ήταν βράχος σε θέματα πειθαρχίας και ο Σαμαράς που εξέλιξε το ποδόσφαιρο της Ακαδημίας μας. Το πήγε σε ένα επίπεδο άγνωστο για εμάς ως τότε. Μου έχουν μείνει όμως και ο Βαγγέλης Σάμιος, ο Γιάννης Βονόρτας και ο Χουάν. Ο Χουάν ήταν ό,τι καλύτερο σε άνθρωπο και προπονητή».

Θεωρείς πως ο Ρότσα έπρεπε να μείνει ως το τέλος της σεζόν αντί να έρθει ο Φάμπρι;

«Ναι, σαφώς. Θεωρώ πολύ λάθος απόφαση ότι έφυγε μόνο επειδή ήρθε εκείνη η ήττα στην Βέροια».

Επειδή γίνεται κουβέντα για την φιλοσοφία του Γιάννη Σαμαρά στις Ακαδημίες ως προς το αν θα διεκδικεί τίτλους ποια είναι η άποψή σου σε αυτό;

«Το τελευταίο πρωτάθλημα που πήρε η Κ20 ήταν με Σαμαρά και ομάδα με Καπίνο, Χουχούμη, Λαγό, Κουσίδη, Μαυρία, Αποστολόπουλο, Γιαννιτσάνη και εμένα. Αυτά τα παιδιά σήμερα όλοι παίζουν ποδόσφαιρο. Όλοι εμείς τότε μεγαλώσαμε με Κόβη και εξελιχθήκαμε με Σαμαρά. Φτάσαμε στο σημείο να πάρουμε το πρωτάθλημα με τον Σαμαρά. Φτάσαμε στο σημείο αυτό μαζί του και όλοι παίζουμε αυτή την στιγμή».

Ξεχωρίζεις κάποιον παίκτη από όσους συνεργάστηκες;

«Ο Μπουμσόνγκ για μένα ήταν δάσκαλος. Μιλούσε πολύ κάποιες φορές (γελώντας) αλλά με έμαθε πολλά. Από τα παιδιά που ήταν μεγαθήρια όταν μπήκα την πρώτη ομάδα μέχρι εκείνα πριν κλείσω την πόρτα να φύγω. Πάντα αγαπούσα τους συμπαίκτες μου, ήθελα να είναι καλά αυτοί και όλοι μαζί ως ομάδα».

Εσύ μπήκες στην ομάδα με τρόπο ομαλό. Σήμερα κάποια παιδιά μπαίνουν απότομα λόγω συνθηκών. Πόσο εύκολο θεωρείς πως είναι αυτό;

«Είναι εξαιρετικά δύσκολο αν έχεις μυαλό στο κεφάλι σου και σκέφτεσαι τι βάρος πας να σηκώσεις. Σήμερα αυτά τα παιδιά έχουν να σηκώσουν μία ιστορία, μία φανέλα. Όλος ο κόσμος του Παναθηναϊκού που είναι πικραμένος περιμένει από αυτά την Κυριακή να πάρει χαρά. Αν έχεις μυαλό στο κεφάλι σου καταλαβαίνεις πόσο δύσκολο είναι, αλλιώς είναι πολύ εύκολο γιατί θα ανεβάσεις δύο φωτογραφίες στο Instagram ότι έπαιξες στο Καραϊσκάκη ως παίκτης του Παναθηναϊκού αλλά δεν είναι αυτό».

«Θα ντρεπόμουν να κάνω προσφυγή κατά του Παναθηναϊκού, έμαθα να παλεύω για το τριφύλλι»

Το άρθρο συνεχίζεται μετά τη διαφήμιση

Έχεις φίλους στον Παναθηναϊκό και μιλάς μαζί τους. Πόσο σημαντική θεωρείς πως είναι η παρουσία του Ουζουνίδη στη φετινή προσπάθεια;

«Νομίζω πως όλοι μαζί έχουν κάνει μία εξαιρετική προσπάθεια. Γελάω με αυτό που λέγανε ότι υπήρχε περίπτωση να πέσει ο Παναθηναϊκός αγωνιστικά. Δεν μπορείς όμως να έχεις πολλές απαιτήσεις. Ξέρουμε πόσο έχουν βάλει πλάτη και καθετί που κάνουν είναι προς τιμήν τους».

Τι ήταν αυτό που σε έκανε να δεθείς τόσο με τον κόσμο του Παναθηναϊκού;

«Καλώς η κακώς είμαι ένα άτομο που ό,τι νιώθω φαίνεται. Εμένα μου πέρασε στο μυαλό ότι αυτό ήταν το σπίτι μου. Εγώ έπαιζα στη Λεωφόρο πριν πάω στην πρώτη ομάδα. Μέσα στο σπίτι μου δεν θα αφήσω κανέναν να μπει να με κλέψει και να μου πάρει αυτό που φτιάχνω. Αυτό ο κόσμος το βλέπει. Και εδώ στην Τρίπολη παθιάζομαι γιατί το ποδόσφαιρο είναι το πάθος μου. Πόσο μάλλον όταν είσαι σε μία ομάδα όπως ο Παναθηναϊκός. Εγώ έμαθα να παλεύω για το τριφύλλι».

Ποιες στιγμές, θετικές και αρνητικές, ξεχωρίζεις από τις μέρες στον Παναθηναϊκό;

«Δεν θα ξεχάσω ποτέ το διπλό μέσα στο Καραϊσκάκη και την τεράστια νίκη στον τελικό του Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το γκολ του Μήτρογλου με το οποίο χάσαμε στη Λεωφόρο από τον Ολυμπιακό για το οποίο κανείς δεν κατάλαβε ποτέ αν τελικά έφταιγα εγώ ή όχι. Μετά όμως ήρθε το χειροκρότημα του κόσμου. Δύσκολη στιγμή ήταν όταν πήγα να υπογράψω τη λύση συμβολαίου. Μετά από δέκα χρόνια έπρεπε να αφήσω το σπίτι μου. Στα 16 είχα υπογράψει το πρώτο μου συμβόλαιο. Όμως και τα καθημερινά στο Κορωπί και στην Παιανία σου μένουν».

Πως θα είναι η πρώτη σου φορά που θα παίξεις ως αντίπαλος στη Λεωφόρο;

«Νομίζω ότι μία μικρή μετάβαση ήταν επειδή παίξαμε στην Τρίπολη πρώτα και ήρθα αντιμέτωπος με τον κόσμο του Παναθηναϊκού χωρίς να εννοώ φυσικά ότι με έβρισε κανείς. Είδα πως είναι να παίζεις εναντίον του Παναθηναϊκού. Νομίζω όμως ότι το Σάββατο θα είναι πολύ περίεργο να μπω στο γήπεδο που έζησα τόσο μεγάλες ή κακές στιγμές. Ξέρω κάθε σπιθαμή αυτού του γηπέδου, από τα αποδυτήρια, το χορτάρι και το γήπεδο. Θα είμαι σαν φιλοξενούμενος στο σπίτι μου. Θα είναι σαν να πηγαίνω στο χωριό μου, στην μάνα μου και στον πατέρα μου, χωρίς όμως να μένω εκεί».

Πως θα είναι για σένα να σκοράρεις κόντρα στον Παναθηναϊκό;

«Είναι η στιγμή που καταπίνεις κάθε συναίσθημα ότι σκοράρεις και βοηθάς την ομάδα σου. Εκείνη την στιγμή δεν κάνεις τίποτα, δεν σου βγαίνει να κάνεις κάτι. Μόνο και μόνο από σεβασμό στον κόσμο που πανηγύρισε, έκλαψε μαζί σου».

Επιστρέφοντας στον Παναθηναϊκό πόσο διαφορετικά βλέπετε εσείς οι Έλληνες παίκτες το να σας χρωστάει η ομάδα σε σχέση με τους ξένους;

«Εγώ δεν πρόκειται ποτέ να κάνω προσφυγή γιατί είμαι Έλληνας. Θα συναντήσω Παναθηναϊκούς αύριο μεθαύριο και θα με ρωτήσουν πως δεν ντρέπομαι. Τον ξένο όμως δεν είναι δυνατόν να τον νοιάζει τόσο. Δεν είναι λάθος αυτό, δεν παίζουν για την ψυχή της μάνας τους. Παίζουν για να βγάλουν λεφτά. Από την στιγμή που θα πάρεις κάποιον παίκτη ξένο πρέπει να είσαι σίγουρος ότι θα πάρει τα λεφτά του όλα. Εγώ περιμένω και θα περιμένω. Θα βάλω πλάτη, δέκα χρόνια μεγάλωσα εκεί. Το τι είμαι σήμερα το χρωστάω στον Παναθηναϊκό, μπορεί αλλιώς να μην έπαιζα ποτέ μπάλα και να μάζευα δίχτυα με τον πατέρα μου».

Κεφάλαιο Αστέρας Τρίπολης: Ομάδα Παντελίδη και ταυτόχρονα πρότυπο στην επαρχεία

Η συζήτηση οδηγείται στον Αστέρα Τρίπολης. Μια ομάδα που όπως τόνισε και ο Κώστας Τριανταφυλλόπουλος έχει την υπογραφή του Σάββα Παντελίδη και θα πρέπει να αποτελεί πρότυπο για όλες τις επαρχιακές. Τι συζητούν όμως ακόμη και σήμερα στην Τρίπολη; Το SDNA έχεις τις απαντήσεις.

Η φετινή εξαιρετική πορεία του Αστέρα που πιστεύεις ότι οφείλεται;

«Ο Αστέρας φέτος είναι ομάδα του Παντελίδη. Δες τα πρώτα τρία παιχνίδια χωρίς να θέλω να κατακρίνω τον Βεργέτη. Είχα μία εξαιρετική συνεργασία μαζί του αλλά δες τον τρόπο παιχνιδιού, την πορεία και τα αποτελέσματα. Νομίζω ότι όλο το έργο του προπονητή είναι μία ομάδα να συμπεριφέρεται στο γήπεδο με έναν συγκεκριμένο τρόπο, να έχει την ταυτότητά της. Εμείς ξέρει όλη η Ελλάδα ότι έχουμε αυτή την ταυτότητα, τι κάνουμε μέσα στο γήπεδο. Από εκεί και πέρα το τι θα γίνει στο κάθε ματς είναι διαφορετικό αλλά πλέον όλοι ξέρουν τι κάνουμε. Ότι ο Αστέρας θα μπει μέσα να ματώσει. Θα πρέπει να δεινοπαθήσει κάποιος για να του βάλει γκολ. Αυτό δεν έγινε ξαφνικά ένα πρωί. Δουλεύουμε κάθε μέρα με τον Παντελίδη, γιατί έχει βάλει το στοιχείο του».

Ο Αστέρας βγάζει μία εικόνα ομάδας πρότυπο έξω από το γήπεδο. Πως το βιώνετε εσείς αυτό;

«Ο Αστέρας πρέπει να είναι πρότυπο για πολλές ομάδες της επαρχίας. Το πως σκέφτονται οι άνθρωποι του Αστέρα και τι έχουν δημιουργήσει. Βλέπετε τις εγκαταστάσεις που δεν τις συναντάς σε επαρχιακή ομάδα. Παράδειγμα είναι το χορτάρι, δεν έχει γίνει ποτέ το γήπεδο βούρκος όπως βλέπουμε σε άλλες πόλεις. Μάλιστα, είμαστε σε πόλη που βρέχει ασταμάτητα. Είναι αξιοζήλευτη η ομάδα σε πολλά πράγματα. Αυτό ξεκινά από την αγάπη των ανθρώπων της ομάδας. Όλα εξαρτώνται από το πάθος για αυτό που κάνει κανείς».

Πόσο σημαντικό είναι για εσάς τους παίκτες να ξέρετε πως υπάρχει συνέπεια στο οικονομικό όπως αυτή που συναντάτε στον Αστέρα;

«Σκέψου ότι μιλάς με έναν παίκτη που έχει τα χρήματα για να βοηθά την οικογένειά του και για να ζει. Σκέψου όμως για έναν παίκτη που έχει την οικογένειά του. Για αυτόν είναι ακόμα πιο σημαντικό, για μένα πρώτη προτεραιότητα είναι το να παίξω μπάλα. Για κάποιον όμως σε άλλη φάση είναι άγχος αυτό. Όταν υπάρχει οικονομική αστάθεια μπορεί να υπάρξουν νεύρα από το πουθενά. Όταν δεν υπάρχει υγεία σε αυτό το κομμάτι δυσκολεύει η κατάσταση».

Θεωρείς πως μπορεί ο Αστέρας να αποτελέσει σκαλοπάτι για την Εθνική;

«Νομίζω ότι η θέση που παίζω είναι η πιο κλεισμένη αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Εύχομαι να έχουν υγεία τα παιδιά που παίζουν αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Μπορεί να χρειαστεί ένα τέταρτο, δέκα λεπτά».

Πόσο σε βοήθησαν οι άνθρωποι του Αστέρα στον τραυματισμό;

«Έζησα δύσκολες στιγμές. Αλλά οι φυσιοθεραπευτές με έζησαν πολύ και με βοήθησαν. Υπήρχαν μέρες που δεν ήθελα να πω καλημέρα, άλλες που είχα όρεξη, ήταν πολύ δύσκολα. Όταν ξέρεις ότι ακόμα είναι ο πρώτος μήνας και έχεις τρεις μήνες για να τρέξεις είναι πολύ δύσκολα. Είναι πως θα σου το περάσουν οι δίπλα σου. Εμένα μου εξήγησαν από την πρώτη στιγμή ότι ‘’τώρα έγινε και ή τα παρατάω όλα και πάω σπίτι μου ή του χρόνου θα μιλάει όλη η Ελλάδα για εμάς’’. Την στιγμή που σου συμβαίνει μετά από ένα μισάωρο έχεις αποφασίσει τι θα κάνεις. Προφανώς θα έρθουν μέρες που θα πεις δεν αντέχω γιατί δεν είχα ζωή, έκανα μόνο αυτό. Τώρα που το σκέφτομαι έχοντας παίξει όλα τα ματς φέτος καταλαβαίνω ότι έκανα το σωστό. Έπρεπε να μην κάνω διακοπές, να πάω στην Αθήνα και να κάνω όλη μέρα προπονήσεις».

Πέρσι με τον Ελευθερόπουλο στον πάγκο του Αστέρα τι δεν πήγε καλά;

«Όταν κάτι στραβώνει από την αρχή είναι πολύ δύσκολο να το αναστρέψεις. Φέτος προλάβαμε να το γυρίσουμε νωρίς. Πέρσι στράβωσε από την αρχή, έπαθα εγώ χιαστό, ο Κουρμπέλης τραυματίστηκε. Πήγε όλη η σεζόν χάλια. Το τι γινόταν στα αποδυτήρια δεν θέλω να το κρίνω. Σε μία ομάδα που συνέχεια χάνει και πάει να πέσει λογικό είναι να υπάρχει γκρίνια».

Παρά την πολύ καλή παρουσία του Αστέρα ο κόσμος δεν έρχεται στο γήπεδο. Τι πιστεύεις ότι φταίει για αυτό;

«Αρχικά πρέπει να ευχαριστήσουμε αυτούς που έρχονται κάθε φορά. Υπάρχουν κάποιοι που πάντα είναι εκεί και δεν πρέπει να τους πάρει η μπάλα όλους Το ότι κάποιοι δεν έρχονται είναι και δικό τους και φυσικά και δικό μας πρόβλημα αλλά δεν πρέπει να τους βάλουμε όλους στο ίδιο σακούλι. Προφανώς δεν είναι ωραίο για έναν ποδοσφαιριστή να μην βλέπει το γήπεδο γεμάτο. Ο κόσμος στην δύσκολη μέρα, σε αυτή που θα έχεις την μπάλα στα πόδια σου και δεν θα σου βγαίνουν οι φάσεις θα σε σπρώξει. Μπορεί να πάρει ένα ματς παραπάνω με την φωνή του. Φαντάσου με την πορεία που έχουμε να ήταν και το γήπεδο γεμάτο, δεν θα πέρναγε κανείς. Ο καθένας όμως κάνει τις επιλογές του. Άλλοι θέλουν να έρθουν μόνο με τους τέσσερις μεγάλους. Εμείς οφείλουμε να παίζουμε για αυτούς που έρχονται να μας δουν. Αυτοί που δεν έρχονται έχουν κάποιο λόγο που τους κρατάει μακριά».

Πως είναι για μία ομάδα όπως ο Αστέρας να κερδίζει κάποιον από τους λεγόμενους μεγάλους;

«Φέτος που έπαιξα το πρωτάθλημα είναι πιο ανταγωνιστικό από ποτέ. Έχει ξεκινήσει, λοιπόν, μία ιστορία ότι με όποιον και αν παίζουμε από τους μεγάλους θα κάτσουμε να χάσουμε. Εμείς δεν παίζουμε για τους εαυτούς μας; Όταν παίζεις με έναν μεγάλο αντίπαλο είναι μέσα στο πρόγραμμα να χάσεις, δεν γίνεται να σε λένε στημένο αν χάσεις. Τώρα τι έχουν να πούνε όλοι για εμάς;»

Αισθάνεσαι ότι όταν παίζεις σε μία ομάδα εκτός των τεσσάρων μεγάλων ο αντίπαλος θα πάρει το σφύριγμα παραπάνω;

«Λογικό είναι. Όταν παίζεις με μία μεγαλύτερη ομάδα θα έχει και ένα σφύριγμα παραπάνω. Όταν παίζει η Μπαρτσελόνα με την Χετάφε δεν θα πάρει το σφύριγμα παραπάνω. Είναι φυσιολογικό, το μη φυσιολογικό είναι το παραπάνω. Δεν πρόκειται όμως να το κρίνω εγώ αυτό, όταν ένας παίκτης το κρίνει βγαίνει στη σέντρα. Εμένα η δουλειά μου είναι να μαρκάρω τον αντίπαλό μου, τα υπόλοιπα είναι δουλειά του διαιτητή».

Ποιος είναι ο πιο δύσκολος για σένα επιθετικός που έχεις κληθεί να αντιμετωπίσεις φέτος;

«Νομίζω ότι ο Αραούχο είναι αυτός που θα ξεχώριζα. Είναι υποκειμενικό, για μένα είναι αυτός γιατί είναι ένας απρόβλεπτος παίκτης με γρήγορη αλλαγή κατεύθυνσης, καλή τεχνική της μπάλας που αν βρεθεί σε καλή μέρα μπορεί να σου κάνει μεγάλη ζημιά. Άσχετα που στο παιχνίδι στο ΟΑΚΑ με έσωσε. Είναι ένας παίκτης που ανά πάσα στιγμή μπορεί να δημιουργήσει επικίνδυνες καταστάσεις».

Κατηγορείς κάπου τον εαυτό σου για κάποια λάθος απόφαση στην πορεία σου;

«Από την μία λέω ότι τον κατηγορώ που δεν ήταν όσο σοβαρός είμαι πλέον. Σαν ελαφρυντικό όμως σκέφτομαι πως όταν είσαι 20 χρονών στον Παναθηναϊκό και τα έχεις όλα είναι δύσκολο να κρατηθείς. Αν τώρα άλλαζα κάτι θα άλλαζα την ωριμότητά μου σε εκείνη την ηλικία. Όμως από αυτά έμαθα, έγινα 25 και ωρίμασα. Τώρα από αυτά μπορώ να διακρίνω τα λάθη μου. Από τις σφαλιάρες μαθαίνω».

Αισθάνεσαι εδώ στον Αστέρα να σε ρωτάνε πράγματα από την εμπειρία σου επειδή έχεις παίξει στον Παναθηναϊκό;

«Σε κοιτάνε αλλιώς κυρίως τα μικρά παιδιά. Είναι ένα πράγμα που θα ήθελαν όλοι να παίξουν στον Παναθηναϊκό. Ακόμα και στον Παναθηναϊκό των προβλημάτων. Είναι όμως και θέμα πως θα το περάσεις εσύ. Το θέμα είναι από την στιγμή που εγώ έχω κάνει τα λάθη μου, πρέπει να βοηθήσω και τους μικρότερους. Όταν δείξεις αυτό το πρόσωπο σε βλέπουν αλλιώς».

Τι θεωρείς πως λείπει από τον Αστέρα για το βήμα παραπάνω;

«Η ομάδα έχει σταθερότητα στη Σούπερ Λιγκ, νομίζω πως αυτό που λείπει είναι η επιπλέον ώθηση του κόσμου. Αν το γήπεδο γεμίζει κάθε Κυριακή θα ανέβει επίπεδο. Επίσης θεωρώ πως λείπει ένα τρόπαιο».

«Στην Τρίπολη ακόμα συζητάνε και στενοχωριούνται για το Κύπελλο που τους έκλεψαν»

Συζητάνε εδώ στην Τρίπολη ακόμα και σήμερα για τον τελικό με τον Ολυμπιακό; Τι κλίμα υπάρχει;

«Όταν στον τελικό τότε με τον Ολυμπιακό έχασε το Κύπελλο ήταν μία πολύ μεγάλη ευκαιρία να κάνει το βήμα παραπάνω. Άλλο να το σηκώνεις και άλλο να λένε πως δεν το πήρα επειδή μου το κλέψανε. Συζητιέται πολύ ακόμα και σήμερα, τους έχει μείνει. Ακόμα το συζητάνε και στενοχωριούνται για εκείνο το Κύπελλο. Συζητάνε πόσο χαρούμενη ήταν όλη η πόλη στον ημιτελικό με τον ΠΑΟΚ, πως είχε αδειάσει η πόλη όταν πήγαν όλοι στην Αθήνα. Τι ωραία εμπειρία ήταν όλο αυτό και πόσο άδικο ήταν που γύρισαν με άδεια χέρια. Όλος ο κόσμος έχει την αίσθηση πως τους κλάπηκε το Κύπελλο και έχει μείνει η πικρία. Θα προτιμούσαν να είχαν πάει και να μην έπαιζαν καλά και να έχαναν παρά έτσι».

Πόσο βιώνεις να έχει ανεβάσει επίπεδο τον Αστέρα η παρουσία του Αστέρα δύο σεζόν στους ομίλους του Europa League;

«Πολύ. Δεν υπάρχουν πολλές ομάδες να πηγαίνουν κάθε χρόνο στο εξωτερικό για προετοιμασία όπως ο Αστέρας να κάνουν φιλικά με μεγάλες ομάδες. Άλλο να γίνει μία φορά και άλλο κάθε χρόνο. Ο Αστέρας έτσι έφτιαξε όνομα στην Ευρώπη, έγινε γνωστός».

Αισθάνεσαι φέτος πως κάτι έχει αλλάξει στο πρωτάθλημα;

«Ξέρω ότι αυτό που βλέπω κάθε Κυριακή αλλάζει ο πρωτοπόρος, να γίνονται εναλλαγές σε όλη την βαθμολογία. Δεν είναι αυτό το βαρετό των προηγούμενων χρόνων. Νομίζω πως για αυτό ευθύνεται πως όλες οι ομάδες με εξαίρεση τον Παναθηναϊκό που τον αποδυνάμωσαν λόγω των καταστάσεων, ενισχύθηκαν».

Κλείνοντας, ποιες είναι οι σκέψεις σου για το μέλλον; Θα ήθελες να παίξεις στο εξωτερικό;

«Θέλω να είμαι υγιής. Όταν ένας άνθρωπος είναι υγιής μπορεί να παλέψει και να καταφέρει τα πάντα. Αν παλέψει για αυτό που θα βάλει στο μυαλό του θα τα καταφέρει. Για έναν παίκτη που εξελίσσεται θα ήθελε να παίξει στο εξωτερικό. Πρέπει να δοκιμάσεις να δεις αν είσαι για παραπάνω. Μπορεί να πας και να γυρίσεις με το ίδιο εισιτήριο αλλά πρέπει να το προσπαθήσεις. Το όνειρό μου είναι να παίξω στο εξωτερικό, να κάνω 5-6 χρονιές στο εξωτερικό να παίξω σε μία μεγάλη διοργάνωση και το αποκορύφωμα να παίξω στην Εθνική».

Διαβαστε επισης

Close
Τριανταφυλλόπουλος στο SDNA: «Αν δεν υπήρχε ο Παναθηναϊκός ίσως μάζευα δίχτυα με τον πατέρα μου»
Χρόνος ανάγνωσης: 20’