MENU

Και να που μέσα στην μαυρίλα, την απογοήτευση και την ανασφάλεια για το τι ζούμε αλλά και το τι θα ζήσουμε γεννήθηκε ξανά η ΕΛΠΙΔΑ στον Παναθηναϊκό. Εφτανε και περίσσευε μια ανάρτηση/απάντηση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου στο instagram για να ξεχαστούν (που λέει ο λόγος…) η ξεφτίλα της Κέρκυρας και της τελευταίας θέσης της βαθμολογίας και να στραφεί το βλέμμα όλων σε αυτό που πραγματικά καίει τους πάντες, δηλαδή την ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ.

Ας μην γελιόμαστε, το αγωνιστικό σκέλος αργά ή γρήγορα θα φτιάξει. Αυτό το εγγυάται η παρουσία του Μαρίνου Ουζουνίδη και προσωπικά δεν αλλάζω στο παραμικρό τις κρίσεις που έχω κάνει πάνω στον τρόπο που δουλεύει και αυτά που προσμένουμε. Εκείνο για το οποίο υπήρχαν από βάσιμες αμφιβολίες έως και… βεβαιότητα είναι το διοικητικό σκέλος, εκεί που καιρό τώρα η κατάσταση φαίνεται και είναι μη αναστρέψιμη.

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος «απασφάλισε» μέσα στα ξημερώματα και το ποστάρισμα του έγινε talk of the town σε χρόνο dt. Βεβαίως και για τους γνωρίζοντες πρόσωπα και πράγματα εντός και πέριξ του Παναθηναϊκό μόνο ξαφνικό δεν ήταν όλο αυτό που συνέβη. Ισως κανείς να μην το περίμενε για το συγκεκριμένο, δύσκολο, βράδυ, όμως ήταν και είναι κοινό μυστικό ότι κάτι «ψήνεται» εδώ και τρεις μήνες και πως το αργότερα έως τα μέσα του Οκτώβρη θα ξέρουμε τελικά αν θα υλοποιηθεί το περίφημο PAO FOUNDATION.

Είναι επίσης αυτονόητο πως τέτοια deal δεν γίνονται από τα ραδιόφωνα, τα sites, τα κανάλια και τις εφημερίδες, αλλά τα δημοσιοποιούν όταν πρέπει και αυτοί που πρέπει. Γι’αυτό και μπαίνουν οι περίφημες ρήτρες εμπιστευτικότητας, γι’ αυτό και όποιος επιχείρησε να το σκαλίσει είτε από την μία είτε από την άλλη πλευρά έτρωγε άκυρο. Σίριαλ γίνονται τα καραγκιοζιλίκια τύπου Τσακα, Πακιστανών και Αράβων από το… Ζεφύρι και στα οποία δεν υπάρχει σοβαρότητα και happy end αλλά στην καλύτερη γιαούρτια.

Αυτό ως απάντηση στο ερώτημα «αφού τα ξέρατε, γιατί δεν τα γράφατε;» που εύλογα μπορεί να τεθεί. Προσωπικά το έφτασα μέχρι εκεί που μπορούσα να το φτάσω, μιλώντας και γράφοντας καιρό τώρα για άμεσες εξελίξεις στην ΠΑΕ, για μεταβατικό στάδιο και για ομαλή μετάβαση, ενώ μόλις στο προηγούμενο blog το φινάλε με τη φράση «Ότι γίνεται λοιπόν αυτόν τον καιρό, που δεδομένα κάτι γίνεται σε διοικητικό επίπεδο άσχετα αν βγαίνει στα όρια της φήμης, ας προχωρήσει και ας τελειώσει ΧΘΕΣ», δεν νομίζω ότι άφηνε και πολλές αμφιβολίες γι’ αυτό που έρχεται. Ειτε αρέσει είτε όχι αυτό που γίνεται είναι το μεταβατικό στάδιο και η ομαλή μετάβαση, δίχως «παρκαρίσματα» σε δικηγορικά γραφεία και λοιπές ανωμαλίες

Ο Γιαννακόπουλος λοιπόν το δουλεύει πολύ καιρό στο μυαλό του αυτό το πράγμα. Από τις αρχές του καλοκαιριού έχουν γίνει ένα σωρό ραντεβού, ενώ έχει κάνει στην κυριολεξία φύλλο και φτερό τα οικονομικά της ΠΑΕ. Με άλλα λόγια τη στιγμή που μιλάμε έχει πλήρη εικόνα για τα πάντα. Και αυτός και οι συμπαίκτες του καθώς δεν είναι μόνος. Το τελευταίο το ρίχνουμε στο τραπέζι γιατί πολλοί ΗΔΗ ανησυχούν για την τύχη του τμήματος μπάσκετ και για το αν χωράνε δυο καρπούζια στην ίδια μασχάλη. Ετσι, φυσικά και χωράνε. Να πούμε επίσης ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει ΜΟΝΟ το ενδιαφέρον της ομάδας Γιαννακόπουλου και ουδείς άλλος υποψήφιος. Γι’ αυτό και όποιος αγαπάει πραγματικά την ομάδα θα πρέπει να παρακαλάει να δώσουν τα χέρια και να πέσουν οι υπογραφές.

Για να μην πλατειάζουμε νομίζω πως είναι ξεκάθαρο ότι το μπάσιμο που έχει στα σκαριά ο Δημήτρης είναι μονόδρομος για τον Παναθηναϊκό προκειμένου να βγει από το τρομακτικό αδιέξοδο που έχει περιέλθει. Ισως δε και τεράστια ευκαιρία και για τον ίδιο να κάνει πράξη αυτό που χρωστάει η ιστορία στον Παναθηναϊκό αλλά και στην οικογένειά του από το ‘79 που έχασαν σε μια νύχτα την ΠΑΕ. Φυσικά την απάντηση μπορεί να την δώσει μόνο ο ιστορικός του μέλλοντος και με υποθέσεις δεν γίνεται δουλειά, όμως προσωπικά πιστεύω ότι αν τότε η ΠΑΕ είχε περάσει στα χέρια των Γιαννακόπουλων ο Παναθηναϊκός θα είχε τώρα μίνιμουμ έναν ευρωπαϊκό τίτλο. Μεγάλη κουβέντα σε μια περίοδο που ψάχνουμε με το τουφέκι έστω και μια νίκη στους ομίλους εδώ και χρόνια και που δεν παίζουμε καν Ευρώπη αλλά να τα λέμε κι αυτά.

Από εκεί και πέρα Γιαννακόπουλος περιέγραψε με το καλημέρα ξεκάθαρα την πραγματικότητα. Και με τις «γαυρορίζες 20 ετών» και με το πως έχουν «μεγαλώσει» οι άλλοι δύο, άρα και την δυσκολία του όλου εγχειρήματος ειδικά στην αρχή. Εκεί όπου δεδομένα θα έχει και την απαραίτητη πίστωση χρόνου αλλά και την συσπείρωση που τόσο πλέον λείπει από τον Παναθηναϊκό. Και για να πούμε και κάτι τελευταίο: Οσο δύσκολο κι αν είναι το έργο για το restart, όσο κι αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με τον τρόπο που δρα και λειτουργεί ο συγκεκριμένος άνθρωπος και όσο κι αν προκαλεί με τις συμπεριφορές του και την «αλητεία» που κατά καιρούς βγάζει, αυτό που ξέρω είναι πως όταν του σφηνωθεί κάτι στο μυαλό θα κινήσει γη και ουρανό για να το πετύχει. Και συνήθως τα καταφέρνει. Δεν έχω να πω κάτι άλλο και δεν υπάρχει και λόγος. Από εδώ και πέρα θα μιλούν οι εξελίξεις και οι πρωταγωνιστές και εμείς θα τις καταγράφουμε και από εδώ και στις εκπομπές επικοινωνίας στο ραδιόφωνο.

«Μονόδρομος» το μπάσιμο του Δημήτρη!
EVENTS