MENU

Στους γονείς του οφείλει το ζην, αν και δεν τους χάρηκε πολύ. Σε ηλικία τριών ετών έχασε τον πατέρα του και η μητέρα Καρλίνα υποχρεώθηκε να παίξει και τους δύο ρόλους, με πιο δύσκολη αποστολή την αναζήτηση του γιου της, που συχνά - πυκνά έκανε σκασιαρχείο για να παίξει στις αγαπημένες του αλάνες.

Στους δασκάλους του, όμως οφείλει το... ευ ζην. Αυτό που του εξασφάλισε ένα σίγουρο και πλουσιοπάροχο μεροκάματο, επωνυμία, αναγνωρισιμότητα, ηρεμία: «Είσαι γρήγορος. Αν παίξεις πιο πίσω θα έχεις πιο πολλούς χώρους και θα είναι καλύτερα για σένα. Θα δεις!». Αυτά τα λόγια του Αργεντινού προπονητή της Ντεπορτίβο Κουένκα, Γκιγέρμο Ντουρό ήταν αυτά που άλλαξαν την ζωή του. Μέχρι τότε, ο Χουάν Κάρλος ήταν ένα 22χρονο καθαρόαιμο που έπαιζε μπροστά, ως καθαρόαιμος επιθετικός, μα του έλειπε το πιο βασικό: το γκολ.

Χρειάστηκε μία βαθιά ενδοσκόπηση για να πειστεί ότι ο προπονητής του είχε δίκιο. Όχι απόλυτο όμως. Μισό δίκιο. Ως δεξιός μέσος, ο Χουάν Κάρλος Παρέδες δεν έβγαλε και μάτια. Προσπάθησε να προσαρμοστεί στον νέο ρόλο, μα κάτι έλειπε. Αυτό το κάτι, το διέκρινε ένα άλλο προπονητικό μάτι, αυτό του «προφεσόρ» Ρεϊνάλδο Ρουέδα.

Ψήνεσαι να παίξεις μπακ;

Λίγο μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010 στην Νότιο Αφρική, ο Κολομβιανός τεχνικός της Εθνικής του Ισημερινού ήθελε ένα restart. Κάτι καινούργιο. Κι εκεί που όλοι έβλεπαν έναν εξτρέμ, εκείνος έβλεπε τον φουλ-μπακ του μέλλοντος. «Έι Παρέδες! Δεν έχουμε δεξί μπακ. Ψήνεσαι να παίξει εκεί;». Ήταν τόσο απλό. Στην αρχή ήταν δύσκολο. Ένας φύσει επιθετικογενής παίκτης, έπρεπε να μάθει από την αρχή την βίβλο του ποδοσφαίρου. Να μάθει από την αρχή -στα 23 του- πως είναι η ζωή ενός αμυντικού.

Μερικές ημέρες μετά από αυτή την κουβέντα, ο «προφεσόρ» Ρουέδα τον έχρισε για πρώτη φορά διεθνή σε ένα φιλικό απέναντι στο Μεξικό, όπου ο Παρέδες ήταν μία πραγματική αποκάλυψε. Ένα ακούραστο «μηχανάκι» που ανεβοκατέβαινε την πλευρά. Ωστόσο, ακολούθησε μία απρόσμενη ψυχρολουσία, ο αποκλεισμός από την αποστολή του Copa America του 2011: «Ο κόουτς είχε δίκιο. Έκρινε ότι η απόδοση μου είχε πέσει. Εγώ όμως συνέχισα να δουλεύω και μετά την διοργάνωση έγινα μόνιμο στέλεχος της Εθνικής».

Για την ακρίβεια, η εθνική του Ισημερινού ξεκινούσε από αυτόν. Από τον Ιούνιο του 2012 μέχρι τον Νοέμβριο του 2015, ο Παρέδες δεν έχασε ούτε ένα από τα 42 παιχνίδια της Εθνικής ομάδας! Ούτε μία, ούτε δύο αλλά 42 συνεχόμενες παρουσίες ως βασικός στο δεξί άκρο της άμυνας, ένα σερί που διεκόπη απότομα από μία θλάση σε ένα παιχνίδι στο Κίτο απέναντι στην Παραγουάη για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ρωσίας!

Σε αυτά τα 42 σερί παιχνίδια ήταν 14 από τα 16 της προκριματικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014, αλλά και τρία 90λεπτα στην τελική φάση στα γήπεδα της Βραζιλίας, όπου ο Παρέδες ήταν από τους ελάχιστους διασωθέντες.

Ενα εργατικό... μυρμήγκι

Θαυμάζει τον Μαϊκόν και τον Φίλιπ Λαμ, ωστόσο η λέξη που τον κυνηγάει και τον χαρακτηρίζει είναι το «μυρμήγκι». Του το κόλλησαν οι φίλοι του από μικρή ηλικία, του άρεσε και το κράτησε: «Με βάφτισαν οι φίλοι μου έτσι γιατί ήμουν αδύνατος όπως ένα μυρμήγκι. Από μικρός ήμουν εργατικός και μου άρεσε να θυσιάζομαι για την ομάδα. Μου άρεσε και το κράτησα», λέει με καμάρι.

Το μυρμήγκι έμαθε μπάλα στους δρόμους, στις αλάνες: «στην γειτονιά της πόλης Εσμεράλδα που μεγάλωσα έμαθα να παίζω μπάλα στις αλάνες, σε παιχνίδια με έπαθλο 10 ή 20 δολάρια. Αυτά τα παιχνίδια ήταν πολύ πιο σκληρά από μερικά που έχω παίξει ως επαγγελματίας».

Η διαδρομή μέχρι την ευρωπαϊκή καριέρα δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα. Τρία άγονα χρόνια (2007-10) στην Ντεπορτίβο Κουένκα, άλλα τόσα στην Ντεπορτίβο Κίτο (2010-13), όπου το 2011 κατέκτησε το μοναδικό πρωτάθλημα (και τρόπαιο) της καριέρας του κι άλλη μία στην Μπαρτσελόνα του Γουαδακίλ, που αποτέλεσε το διαβατήριο για την μεγάλη μεταγραφή.

Τα λαγωνικά της οικογένειας Πότσο που ελέγχουν Ουντινέζε, Γρανάδα και Γουότφορντ τον ανακάλυψαν σε σχετικά μεγάλη ηλικία (27), αλλά δεν δίστασαν στιγμή να υπογράψουν τον Ιούλιο του 2014 πενταετές συμβόλαιο μαζί του, αμέσως μετά το Μουντιάλ της Βραζιλίας: «Δεν το σκέφτηκα στιγμή. Πάντα το όνειρό μου ήταν να παίξω στην Αγγλία και δεν το μετάνιωσα στιγμή που συμφώνησα με την Γουότφορντ».

Στην παρθενική του σεζόν στην Αγγλία, αλλά και την Ευρώπη, ο Παρέδες δεν χρειάστηκε ούτε λεπτό προσαρμογής. Ήταν ένα αληθινό μοτέρ που έβγαλε 39 παιχνίδια (4 ασίστ) και βοήθησε τα μέγιστα την Γουότφορντ στην άνοδο της στην Premier League, όμως εκεί το επίπεδο ήταν πολύ πιο υψηλό. Οι συμμετοχές του έγιναν όλο πιο αραιές (17 την σεζόν 2015-16) και καμία φέτος, με τον Βάλτερ Ματσάρι να τον χρησιμοποιεί μόνο σε ένα παιχνίδι του Λιγκ Καπ.

Τι παίρνει ο Ολυμπιακός;

Το scouting report λέει ότι ο Ολυμπιακός παίρνει έναν υπερ-αθλητικό μπακ που δεν έχει καμία σχέση με ότι είχε πρωτύτερα στα δεξιά με ότι καλό και κακό συνεπάγεται αυτό. Ο Παρέδες με τον εντυπωσιακό διασκελισμό και την φυσική του ταχύτητα, είναι ένας εντυπωσιακός αθλητής που ακούραστα μπορεί να ανεβοκατεβαίνει ασταμάτητα την πλευρά. Για την ακρίβεια, όσο πιο up-tempo είναι το παιχνίδι κι όσο πιο άναρχος ο ρυθμός, τόσο περισσότερο φαίνεται.

Θέλει μπροστά του ανοιχτό γήπεδο για να κάνει τις κούρσες του, όμως η τεχνική του είναι average, τόσο σε ότι έχει να κάνει με την σέντρα του, όσο και με την ντρίμπλα του, αφού η αγαπημένη του κίνηση είναι να πετάει την μπάλα μπροστά και να βάζει το… τούρμπο. Έχει τακτικά θέματα σε ότι αφορά την αμυντική κάλυψη της θέσης του, δεν το έχει με την μπάλα ψηλά, αλλά τακτικά μπορεί να υποστηρίξει ως φουλ - μπακ συστήματα με τρεις στόπερ. Ένας παίκτης, που σίγουρα είναι αυτή την στιγμή το πιο γρήγορο «μυρμήγκι» στον πλανήτη γη.

Παρέδες, ένα «μυρμήγκι» για τον Ολυμπιακό! (vids)
EVENTS