MENU

Πέρασε λοιπόν και η Παρασκευή, πέρασε μαζί και το μήνυμα. Και ήταν ηχηρό. Το ξέρω, είναι νωρίς ακόμη. Εχουμε δρόμο. ΟΜΩΣ, τα πράγματα ΑΛΛΑΖΟΥΝ. Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω ούτε με θαύμα.

Η ολική ανατροπή της ΕΠΟ είναι προ των πυλών. Τα στοιχειώδη να ξέρει κανείς καταλαβαίνει ότι το πρόσφατο σκορ σε μια… απλή έγκριση οικονομικού απολογισμού δείχνει αυτό που ΕΡΧΕΤΑΙ. Δείχνει πως το παραμύθι κάπου εδώ τελειώνει και πως αυτοί που επί τόσα χρόνια έκλεβαν τους πάντες και τα πάντα, μα πάνω απ’ όλα τις ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΜΑΣ, θα πάνε στα σπίτια τους. Κυνηγημένοι!

Συμβαίνει συχνά σε τέτοιες περιπτώσεις, το βλέπουμε ή θα το δούμε και τώρα. Οι μεγάλες, οι ιστορικές, νίκες συνήθως έχουν και πολλούς «πατεράδες». Είναι σαν κάτι ειδήσεις – βόμβες που σκάνε ξαφνικά και ως διά μαγείας όλοι το ήξεραν, αλλά κανείς δεν μας το λεγε. Κάπως έτσι…

Σαν Παναθηναϊκός είμαι πολύ χαρούμενος που αυτό που έχει γίνει μέχρι τώρα, αλλά και όσα θα ακολουθήσουν, ξεκίνησαν από την ομάδα μου. Διότι αυτή είναι και η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. Ο Παναθηναϊκός ήταν αυτός που άρχισε πριν από τέσσερα χρόνια τον πόλεμο με το σύστημα. Στα ΙΣΑ κι ας μην πάταγε τότε γερά στα πόδια του. Στη λογική του «όσες φάμε και όσες ρίξουμε». Αυτός ήταν που το έφτασε στα άκρα, που «χτυπήθηκε» και πληγώθηκε περισσότερο, που υπέστη οικονομική αλλά και επικοινωνιακή – ηθική ζημιά.

Τότε που πολλοί σε κορόιδευαν και σε έλεγαν γραφικό, που πήγαινες στις συνελεύσεις και δεν έβρισκες ούτε την ψήφο σου που σε κοίταγαν ΟΛΟΙ σαν τον τρελό του χωριού. Ο καιρός όμως περνούσε, το ποτάμι φούσκωνε και οι «τρελοί» πολλαπλασιάστηκαν. Με στόχο το ΚΑΘΑΡΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ και με τον καθένα να κάνει ότι μπορεί από την πλευρά του. Αυτό ήταν και αυτό είναι αν θέλετε το μυστικό και αυτό ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ μέχρι να καθαρίσει το πράγμα και να πέσουμε στην αρένα από ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΒΑΣΗ.

Διότι ακόμη και αν θέλετε να το προσωποποιήσουμε σε συγκεκριμένους ανθρώπους, έτσι πήγε η δουλειά. Είτε αυτός λέγεται Αλαφούζος, είτε Μελισσανίδης, είτε Σαββίδης, ο καθένας έκανε αυτό που δεν μπορούσε να κάνει ο άλλος με στόχο ΕΝΑ αποτέλεσμα. Το ξέρουν και το λένε και οι ίδιοι, αν επιχειρήσει κανείς να μιλήσει μαζί τους ή με το απόλυτα στενό τους περιβάλλον. Μπορεί για παράδειγμα ο Τίγρης να αγνοήσει τη συνεισφορά και τον πόλεμο που έκανε ο Παναθηναϊκός στο σύστημα τα προηγούμενα χρόνια που οι ίδιοι απουσίαζαν για λόγους… ανωτέρας βίας; Όχι βέβαια.

Επαναλαμβάνω εκείνο που για την ώρα πρέπει να κρατάμε είναι το ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ. Αυτό που έχει ήδη επιτευχθεί χάρη στην προσπάθεια ΟΛΩΝ. Και παράλληλα να φωνάζουμε δυνατά: Αέρα, αέρα να φύγει η χολέρα. Ας τελειώσουν όλα αυτά και εδώ είμαστε. Να μιλήσουμε και για μπαλίτσα και για επενδύσεις και για τα πάντα. Αλλά αυτή η κουβέντα γίνεται ΜΟΝΟ με 50-50,αλλιώς κοροϊδεύεις και αυτούς που σε ακούνε και τον εαυτό σου τον ίδιο.

ΥΓ: Το μόνο που δεν διαβάσαμε ακόμη για να φανεί πόσο «κακός ήταν ο Σίλβα και καλώς έφυγε είναι ότι νίκησε με γκολ οφσάιντ τον Παναθηναϊκό. Ισως έρθει η ώρα να το παραδεχτούν κι αυτό, αν είναι να βγουν από τη δύσκολη θέση…

Η ΝΙΚΗ ήταν και είναι υπόθεση ΟΛΩΝ!
EVENTS