MENU

Τείνει να εξελιχθεί σε παράδοση για τον Παναθηναϊκό το “δέκα το καλό” να προέρχεται από την Αργεντινή. Ενδεχομένως να είναι συγκυριακό, ίσως πάλι όχι.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι αποτελεί πραγματικότητα καθώς οι πιο πρόσφατοι κλασικοί επιτελικοί μέσοι που σήκωσαν το βάρος και ανέδειξαν ηγετικές ιδιότητες στον Παναθηναϊκό ήταν Αργεντινοί.

Πρώτα απ’ όλα ο μικρός το δέμας αλλά τεράστιος στο μυαλό Χουάν Χοσέ Μπορέλι, που άργησε λίγο να βρει τα πατήματά του αλλά μόλις πήρε φόρα ζωγράφιζε στο χορτάρι και δεν τον σταματούσε κανείς, κατακτώντας τίτλους και οδηγώντας τον Παναθηναϊκό μέχρι τον ημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ (!) πριν από 20 χρόνια.

Από τον “Χότα Χότα” η σκυτάλη πέρασε στον Εκι Γκονζάλες, πριν από δεκατρία χρόνια, με τον Αργεντινό άσο να είναι το πιο πρόσφατο 10άρι που κατάφερε να σηκώσει το βάρος οδηγώντας τον Παναθηναϊκό στο νταμπλ και διατηρώντας την ανταγωνιστικότητα του συλλόγου στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Εκτοτε, την τελευταία δεκαετία, μόνο ο Σωτήρης Νίνης πληρούσε όλες τις προδιαγραφές στο ξεκίνημα της καριέρας του, πλην όμως η εξέλιξή του δεν ήταν ανάλογη με τις προσδοκίες.

Η μοίρα τα έφερε έτσι ώστε η αποχώρηση του Νίνη να σημάνει την άφιξη ενός άλλου Αργεντινού, του Λούκας Βιγιαφάνιες. Γενάρη μήνα όπως είχε συμβεί και με τον Εκι, στα 24 του χρόνια, ίδια ακριβώς ηλικία με αυτή του που ήρθε στον Παναθηναϊκό ο Γκονζάλες!

Ο Λούκας Βιγιαφάνιες κατάφερε να σηκώσει στο “πόδι” τη Λεωφόρο στο ματς με τον Ατρόμητο με τις εμπνευσμένες ενέργειές του και να αφήσει πολλές υποσχέσεις για τη άρτια διαδοχή του παλαίμαχου πλέον συμπατριώτη του άσου.

Κάθε παίκτης είναι βέβαια ξεχωριστός και άρα διαφορετικός, συνεπώς ουδείς μπορεί να συγκρίνει τον “Βίγια” με τον Εκι.

Αλλοι χαρακτήρες, άλλα βιώματα, διαφορετικές παραστάσεις, μα και ίδια χώρα προέλευσης, ποδοσφαιρική παιδεία, πάθος και φαντασία.

Vamos (για 10άρι από) Argentina!
EVENTS