MENU

Δυο λόγια για τις συζητήσεις που άνοιξαν κάτω από το προηγούμενο blog και πάμε στα φρέσκα τα κουλούρια. Καταρχήν η άποψή μου για τον ορισμό του Αρετόπουλου δεν αλλάζει.

Ακόμη κι αν παίξει το πολύ «προχώ» σενάριο του φίλου μου του Σταύρου, να… ευνοήσει (!!!) δηλαδή τον Παναθηναϊκό. Δεν θα έχει γίνει με πράσινο δάκτυλο, προϊόν προβοκάτσιας θα είναι αλλά ας μην συζητάμε άλλο για τα υποθετικά. Πάμε στα πραγματικά. Ο Τρικαλινός λοιπόν ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να ορίζεται σε παιχνίδια του Παναθηναϊκού όσο εκκρεμεί η δικαστική διαμάχη με τον πρόεδρό του. Είναι ο ορισμός του ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟΥ, άσχετα αν υπάρχουν και μια σειρά από άλλους λόγους που θα έπρεπε να του έχουν πάρει τη σφυρίχτρα.

Όπως επίσης δεν έπρεπε να μπει και ο Βοσκάκης στην Ξάνθη. Η ΚΕΔ διαθέτει ένα σωρό άλλα «παλικάρια» που θα μπορούσαν να κάνουν τα ίδια και χειρότερα, επομένως ο ορισμός των δύο συγκεκριμένων γίνεται απλά για να σε τσιτώσει πριν τη σέντρα, να χάσεις τη συγκέντρωσή σου, να πάρεις το μήνυμα ότι «δεν θα σε αφήσουμε να σηκώσεις κεφάλι, θα στο κόψουμε».

Θα πω και κάτι ακόμη με αφορμή τα σχόλια που υπήρξαν στη σχετική φόρμα του κειμένου. Και του δικού μου και του Κόλκα. Έγραψα ότι έγραψα λοιπόν. Και κάποιοι «κατάλαβαν» δύο πράγματα. Οι μεν ότι ήθελα να την «πω» στον ΠΑΟΚ και οι δε ότι «μικραίνει ο Παναθηναϊκός με τέτοιες συμπεριφορές». Δεν έχω να προσθέσω πολλά. Θα πω απλά… ΚΑΜΙΑ ΕΛΠΙΔΑ και ΤΖΑΜΠΑ ΚΑΙΕΙ Η ΛΑΜΠΑ. Αν δεν γίνεται αντιληπτό για ποιον χτυπούσε η καμπάνα και από πού προσγειώθηκε ο Αρετόπουλος θα ξαναπώ «καμία ελπίδα» και πάμε παρακάτω.

Είναι σαν αυτούς που έλεγαν ότι επειδή αποκλείστηκε ο Παναθηναϊκός από την Καμπάλα δεν μπορεί να μιλάει για εν Ελλάδι σφαγές. Ή σαν τους άλλους που σου λένε ότι επειδή κέρδισε ο Ολυμπιακός την Ντιναμό, είπε ψέμματα ο Γκόρντον. Ρε πλάκα κάνουμε;;;;;

Πάμε στο ματς της Κυριακής τώρα. Και όχι μόνο. Γιατί από εδώ και πέρα θα έχει πολλά ματς σαν της Κυριακής ο Παναθηναϊκός. Μπαίνει σε μια περίοδο που θα κληθεί να τα παίξει όλα για όλα. Βουτάει στα βαθιά. Όχι πως ήταν απλά τα πράγματα μέχρι τώρα. Ειδικά μετά το απίστευτο σοκ του ευρωπαϊκού αποκλεισμού που έκανε τη μπάλα και τα πόδια να ζυγίζουν… τόνους.

Βρήκε ωστόσο τον τρόπο και το «μάζεψε» το πράγμα ο Αναστασίου. Έστω κι αν στα περισσότερα ματς το θέαμα πέρασε σε δεύτερη μοίρα, η ομάδα έγινε σκληρή, κυνική, άφησε τα φρου φρου και τα αρώματα, έπαιξε για την ουσία και την πήρε. Όποιος νομίζει πως αυτό το έξι στα επτά ήταν εύκολο απλώς να ανατρέξει στο πρόσφατο παρελθόν και θα δει αν ξανάγινε και πότε.

Μπαίνεις λοιπόν σε μια σειρά αγώνων που ΟΥΤΕ ένα ματς δεν θεωρείται αυτό που λέμε δεδομένο. Άσχετα αν όλους μπορείς να τους κερδίσεις και το ‘χεις αποδείξει. ΠΑΟΚ έξω, ΑΕΚ μέσα, Ατρόμητος έξω, Ολυμπιακός μέσα, Ηρακλής έξω, Βέροια έξω, Αστέρας μέσα. Κάθε ματς και τελικός, σε ένα δίμηνο φωτιά που καλείσαι να δείξεις τις αντοχές σου. Και θα φανεί στο… χειροκρότημα. Το σημαντικό είναι ότι ο Παναθηναϊκός δείχνει ΕΤΟΙΜΟΣ για τα δύσκολα που έρχονται. Σήκωσε κεφάλι, στάθηκε όρθιος, είναι πια και πιο γεμάτος σε λύσεις, έχει και μόνο ένα ματς την εβδομάδα. Καλή επιτυχία στην ομάδα την Κυριακή, τα λέμε ξανά από τη Θεσσαλονίκη.

Πανέτοιμος για τη «βουτιά στα βαθιά»!
EVENTS