MENU

Η απομάκρυνση ενός προπονητή από μια ομάδα, συνδέεται σχεδόν πάντα με μία σειρά κακών αποτελεσμάτων. Η περίπτωση της απομάκρυνσης του Δέλλα από τον πάγκο του δικέφαλου, δεν οφείλεται αποκλειστικά σε αυτό. Είναι γνωστό πως από το καλοκαίρι είχε σημειωθεί μια διάσταση απόψεων ανάμεσα στον προπονητή και την ομάδα με αιτία τα όρια αρμοδιοτήτων.

Ομάδα και προπονητής συμφώνησαν να προχωρήσουν σε έναν συμβιβασμό, εκτιμώντας πως αυτός θα τους επέτρεπε να αποφύγουν τις περιπέτειες, τουλάχιστον μεσοπρόθεσμα, στην πρώτη χρονιά της επιστροφής του δικέφαλου στην Σούπερ Λιγκ. Και αυτός ο συμβιβασμός ήταν το πρώτο λάθος, καθώς καμία από τις δύο πλευρές δεν εκτίμησε σωστά τις ιδιαιτερότητες της επιστροφής, κυρίως τον αντίκτυπο που θα είχε μία μη αναμενόμενη αγωνιστική παρουσία της ομάδας.

Τόσο η ΑΕΚ όσο και ο Δέλλας έπεσαν θύματα των μεγάλων προσδοκιών που δημιούργησε στον κόσμο της ομάδας όλη η ατμόσφαιρα που δημιούργησε η συνθηματολογία του “ερχόμαστε”. Ένα σύνθημα που από μόνο του έχει μεγάλη δυναμική που στηρίζεται στην ιστορία και το ειδικό βάρος της φανέλας του δικέφαλου. Το πρόβλημα είναι πως ούτε το υλικό της ομάδας αλλά ούτε και η εμπειρία του Δέλλα αρκούσαν για να δικαιώσουν τις προσδοκίες του κόσμου και να διαχειριστούν την δυναμική του συνθήματος.

Επιπροσθέτως, η βαριά ήττα στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό που εν μέρει οφείλεται και σε λάθη του πρώην προπονητή του δικεφάλου, ήταν ένα σοβαρό πλήγμα γοήτρου της ομάδας. Και επειδή οι ομάδες είναι πάντα πάνω από προπονητές, παίκτες και παράγοντες, τέτοιες πληγές θεραπεύονται με θυσίες. Και η θυσία του Δέλλα είχε διαφανεί από το καλοκαίρι ότι θα συνέβαινε, αν γινόταν μία μεγάλη ζημιά. Αυτό, νομίζω πως το γνώριζαν και οι δύο πλευρές οπότε έχουμε μία περίπτωση ενός προαναγγελθέντος συναινετικού διαζυγίου.

Το βάρος του συνθήματος και του 4-0
EVENTS