MENU

Το βράδυ του Σαββάτου ήταν μια ακόμα μέρα στη δουλειά. Για όλους όμως. Τίποτα δεν έχει αλλάξει και όλα είναι όπως παλιά.

Ο Ολυμπιακός επιβεβαίωσε αυτό που δε θέλουν να ακούν οι απέναντι. Έχει την καλύτερη ομάδα στην Ελλάδα. Κι οι απέναντι του διαπίστωσαν ακόμα μια φορά αυτό που δε θέλουν να ακούει το περιβάλλον Ολυμπιακού. Ότι έξω από τις τέσσερις γραμμές είναι τόσο προσβλητικό για τον αθλητισμό, σα να μπαίνει κάποιος σε εκκλησίες και να καθυβρίζει τους πιστούς και ό,τι πιστεύουν.

Αγωνιστικά, καμία έκπληξη. Το 4-0 είναι πράγματι σκορ που δεν δείχνει τι συνέβη στο γήπεδο. Η ΑΕΚ στάθηκε, κοίταξε στα μάτια 60-65 λεπτά, χάρη στη φανέλα κυρίως. Η κατοχή 51-49 και οι τελικές 9-8 προδίδουν πως κάτι λάθος έγινε στη διαχείριση του αγώνα και έφτασε το σκορ εκεί. Ο Δέλλας άφησε μισό στρέμμα χώρο, η ΑΕΚ έπαιξε σύστημα άμπωτη-παλίρροια πηγαίνοντας μαζικά όπου πάει η μπάλα και έδωσε το δικαίωμα στον Ολυμπιακό να κάνει το παιχνίδι του.

Σε όλα τα δύσκολα παιχνίδια αποδείχθηκε ότι ο Ολυμπιακός είναι «μανούλα» στο transition παιχνίδι. Κλέψιμο, γρήγορη μεταφορά μπάλας με τις προωθητικές ενέργειες Ντομίνγκες/Φορτούνη και Ντουρμάζ-Ιντέγιε, ευκαιρία, γκολ. Δύσκολο να μην είδε ο Τούντορ το παιχνίδι στο Λονδίνο, και της Τούμπας ο Δέλλας. Χλωμό να μην το διαπίστωσαν. Αλλά συνέβη ξανά. Μια ακόμα απόδειξη ότι η παρέμβαση των προπονητών στο ποδόσφαιρο είναι η μικρότερη που υπάρχει σε επίπεδο τακτικής στον ομαδικό αθλητισμό.

Η διαφορά των δύο ομάδων στο γήπεδο δεν ήταν όσο χαώδης δείχνει το 4-0. Αλλά η διαφορά ατομικής ποιότητας κάνει μπαμ πιο πολύ κι από το 4-0. Η ΑΕΚ κατεβαίνει στο φετινό πρωτάθλημα, δηλαδή στην ολοκλήρωση του «Ερχόμαστε» με επιθετικούς Αραβίδη, Κρισάντους και στα πιτς τον Τζεμπούρ. Αυτό δεν είναι ερχόμαστε, αλλά πηγαίνετε στη γωνία να δείτε αν ερχόμαστε. Καμία, συνεπώς, ευθύνη του Αραβίδη ή του Πλατέλλα ή του Τζανετόπουλου.

Καμία έκπληξη και από τη διαιτησία. Η χαρά του Κύζα στα γκολ του Φορτούνη που διέλυσαν την ΑΕΚ, ήταν μεγαλύτερη κι από του σκόρερ. Ποιος θυμάται τώρα ότι το πρώτο γκολ είναι ελαφρώς αμφισβητούμενο; Το οφσάιντ σε καθαρή ευκαιρία από πάσα αντιπάλου; Το άλλο οφσάιντ; Τα νεύρα που προκαλούν μικρά μικρά σφυριγματάκια; Έληξε 4-0, άντε στον ανακριτή αν θες να βρεις το δίκιο σου, όταν και αν γίνει η δίκη σε 5-6 χρόνια.

Κι αν αποδειχθεί ότι στο τέλος του έλεγε κάποιος «κοίτα να το προσέξουμε το παιδί τώρα καμιά εβδομάδα», ή ακουστεί ότι «για τα τρία τα άλλα πρέπει να συνεννοηθούμε» όπως καλή ώρα έλεγε ο Αιμίλιος στον εφέτη Τζιμπλάκη, το πολύ πολύ να το γράψουν κάνα δυο Μέσα και να ξεχαστεί.

Ανεξάρτητα όμως, από την υποκειμενική κρίση του καθενός, το γήπεδο είναι σαν τη ζυγαριά. Η καλή ομάδα είναι καλή ομάδα, όπως ο υπέρβαρος είτε ζυγιστεί πρωί είτε φαγωμένος, υπέρβαρος θα φανεί.

Οι δηλώσεις του Μαρινάκη είναι μια συνέχεια των δηλώσεων Θεοδωρίδη. Που είναι μια συνέχεια των παρεμβάσεων Καραπαπά. Όλες ενταγμένες στο ίδιο μήκος κύματος. Να τις βλέπει ο μέσος φίλαθλος και να γελάει με όσους συνεχίζουν να ασχολούνται φανατικά με το αντικείμενο.

Δε θα μπω στη διαδικασία να σχολιάσω τις δηλώσεις ή τις ανακοινώσεις και τις διαρροές.

Θα επαναλάβω την ερώτηση που διατύπωσα και χθες βράδυ στον ΣΚΑΪ: Πώς να νιώθει άραγε ο Έλληνας πολίτης βλέποντας έναν πεντάκις κακουργηματικά κατηγορούμενο να μιλάει με τέτοια έπαρση και ύφος; Για ποδόσφαιρο μάλιστα ενώ του έχει απαγορευθεί η ενασχόληση με το σπορ...

Και να κάνει λόγο για ομάδα-απάτη επειδή δεν κάνει επενδύσεις. Ο Ηρακλής που με μπάτζετ 1,5 εκατομμύριο πήρε Χ από τον ΠΑΟΚ των 15 απάτη είναι; Άρα κι ο Ολυμπιακός απέναντι στην Άρσεναλ κ.ο.κ.

Η τοποθέτησή του είναι σαφέστατο ότι είχε πρόθεση να θίξει τον Μελισσανίδη στο πλαίσιο της προσωπικής κόντρας τους. Και το ποδόσφαιρο τι είναι, Φαρ Ουέστ να λύνουν τα ζωνάρια τους και να προσβάλλουν ολόκληρους συλλόγους ΕΚΑΤΟ ΦΟΡΕΣ μεγαλύτερες από το μέγεθος τους;

Ο Μαρινάκης έχει μια χρυσή ευκαιρία να ακολουθήσει τα βήματα του ποδοσφαιρικού τμήματος. Δεν επιζητά κανείς το ευ αγωνίζεσθαι γιατί θα ήταν ουτοπικό. Θα ήταν εξίσου ουτοπικό να ζητήσει κανείς ταπεινότητα και σεμνότητα έστω και στις νίκες. Λίγο σεβασμό, έτσι για τους τύπους. Όχι στην ΑΕΚ. Κυρίως στο όνομα της ομάδας που εκπροσωπεί. Που κερδίζει καθαρά Άρσεναλ, ΠΑΟΚ, ΑΕΚ κι ενώ στο γήπεδο κερδίζει των αντιπάλων τον σεβασμό, έξω από αυτό εισπράττει μόνο χλευασμό.

Ολυμπιακός εντός κι εκτός γηπέδων: η σύγκριση δύο κόσμων
EVENTS