MENU

Πολλοί περίμεναν το ντέρμπι στο Καραισκάκη. Και από τις δύο πλευρές για διαφορετικούς λόγους. Η ΑΕΚ μετά την απίστευτη ταλαιπωρία της Γ΄ και Β΄ Εθνικής με το γνωστό σύνθημα «ερχόμαστε» συνδύασε την επιστροφή της στην μεγάλη κατηγορία, εκεί βεβαίως που ανήκει. Το ντέρμπι στο Καραισκάκη ήταν για τους «κιτρινόμαυρους» ένα μεγάλο κρας-τεστ με την ελπίδα πως θα μπορέσει να επαναλάβει την εξαιρετική εμφάνιση που έκανε πέρσι για το κύπελλο. Για τον Ολυμπιακό από την άλλη ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να «τελειώνει» (κυρίως ψυχολογικά και μετά βαθμολογικά μια και είμαστε ακόμη στην αρχή) και με την ΑΕΚ μετά τον ΠΑΟΚ. Προφανώς και το ντέρμπι αυτό ήταν και μια «μάχη» για τους Μαρινάκη και Μελισσανίδη που έχουν τις δικές τους ανοιχτές διαφορές. Αλλά αυτό δεν μας απασχολεί.

Το…reunion λοιπόν που είχαμε στο Καραισκάκη ήταν άκρως απολαυστικό για τον οικοδεσπότη. Στο γήπεδο που η ΑΕΚ έχει γνωρίσει τα τελευταία χρόνια ουκ ολίγες ήττες μέχρι και διασυρμούς γνώρισε έναν ακόμη με το 4-0 να στέκει βαρύ από πάνω της. Απέναντι σε έναν Ολυμπιακό κακό για 63 λεπτά. Έναν Ολυμπιακό που δεν είχε καμία απολύτως σχέση με την ομάδα που είδαμε στο Λονδίνο και την Τούμπα. Έναν Ολυμπιακό που ο Σίλβα επέλεξε Τσόρι και Ντουρμάζ αλλά είδε ειδικά τον πρώτο να είναι αγνώριστος. Βλέποντας τον Φορτούνη στον πάγκο και στη συνέχεια στο χορτάρι σίγουρα θα σκέφτηκε και πάλι την αρχική του επιλογή. Αλλά πλέον δεν έχει και μεγάλη σημασία. Έναν Ολυμπιακό λοιπόν που μπορεί να είχε κατοχή στο πρώτο ημίχρονο στο μεγαλύτερο διάστημα αλλά έμοιαζε να μην ξέρει τι να την κάνει. «Κομμένος» στην μέση με τον Τσόρι ψηλά σαν δεύτερος επιθετικός και με γιόμες από τον Ρομπέρτο ή τους αμυντικούς έψαχνε να βρει τρόπο απέναντι στην καλά απλωμένη και διαβασμένη ΑΕΚ.

Το γκολ του Μποτία ήταν λυτρωτικό στο σημείο που ήρθε. Δεν άλλαξε όμως την εικόνα του αγώνα. Μια εικόνα που διατηρήθηκε στα ίδια επίπεδα μέχρι το 63΄. Με μια ΑΕΚ όμως που έναν κακό Ολυμπιακό δεν μπόρεσε καν να τον προβληματίσει. Ευκαιρία ουσιαστικά δεν είχε.

Από το 63΄και μετά ο Δέλλας έκανε την αδυναμία της ΑΕΚ ακόμη μεγαλύτερη και ανασταλτικά. Το «δώρο» του Δέλλα να βγάλει τον Σιμόες για να βάλει τον Μπουονανότε και να δώσει γήπεδο στον Ολυμπιακό ήταν «βούτυρο στο ψωμί» των «ερυθρολεύκων». Με γήπεδο μπροστά του ο Ολυμπιακός «σκοτώνει» και ο Δέλλας όφειλε να το γνωρίζει. Το αγχωτικό 1-0 έγινε άνετο και θριαμβευτικό 4-0 και αν ήταν λίγο πιο προσεκτικοί οι «ερυθρόλευκοι» θα μπορούσαν να πετύχουν και άλλα γκολ. Το «κόκκινο» πάρτι ολοκληρώθηκε ιδανικά απέναντι σε μια ΑΕΚ που προφανώς θα έχει να φωνάζει για τα οφσάιντ του πρώτου ημιχρόνου. Ο Κύζας άλλωστε και οι βοηθοί του έκαναν συνολικά κακή διαιτησία. Και προφανώς δεν υπάρχει οφσάιντ στο 21΄ στον Αραβίδη αλλά και στο 31΄ στον ίδιο παίκτη εκτός αν ο Κύζας έδωσε φάουλ του Μάνταλου στον Μποτία όπως όντως έγινε πριν γυρίσει η μπάλα στον Αραβίδη.

Δύο φάσεις λοιπόν που θα μπορούσαν να έχουν καλύτερη εξέλιξη για την ΑΕΚ. Δύο φάσεις όμως σε ένα ματς που έληξε 4-0 με την ομάδα που θριάμβευσε να έχει δοκάρι και σωρεία ευκαιριών στο τελευταίο μισάωρο και την ομάδα που φωνάζει να έχει μια ευκαιρία στο 75΄ με το σκορ στο 2-0 και…τέλος.

Εν κατακλείδι ο Ολυμπιακός είχε το καλύτερο reunion και πλέον κάνοντας το 7Χ7 σκέφτεται την Ντινάμο Ζάγκρεμπ και το άκρως κρίσιμο ματς με τους Κροάτες. Ένα ματς που αν έχει την εικόνα που είχε μέχρι το ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου θα έχει πρόβλημα…

Αυτά είναι… reunion!
EVENTS