MENU

Ολυμπιακός-ΑΕΚ 4-0. Μεγάλο σκορ για ντέρμπι που δείχνει πολλά. Είναι η όψη του νομίσματος που λες ότι οι αριθμοί λένε την αλήθεια διότι οι ερυθρόλευκοι έκαναν πάρτι από το 65' και μετά, οπότε και ο Δέλλας άλλαξε τη διάταξη της ομάδας του με την είσοδο του Μπουονανότε και την έξοδο του Σιμόες. Aλλαγή που άλλαξε τον ρου του αγώνα, αλλαγή που εξέθεσε ανεπανόρθωτα τον Κολοσσό, αλλά και τη διοίκηση της Ένωσης, για να τα λέμε όλα.

Εγραψα στο πρωινό blog για το... ντέρμπι, ότι το Σάββατο το βράδυ θα φανεί, θα λάμψει, θα κάνει μπαμ ο Ολυμπιακός του Σίλβα. Ο Ολυμπιακός που όταν βρεθεί στη βραδιά του δεν σταματάει, επί ελληνικού εδάφους τουλάχιστον. Και δεν σταματάει λόγω του βάθους του και του πλουραλισμού του.

Μιλάμε για ένα ματς που δεν έπαιξε λεπτό ο Καμπιάσο, που ο Κώστας Φορτούνης μπήκε αλλαγή και έστειλε δύο φορές τη μπάλα στο πλεκτό και που ο ίδιος ο Σίλβα δήλωσε μετά το ματς ότι «δεν παίξαμε όπως θέλαμε»!

Για τον Ολυμπιακό και τον Πορτογάλο κόουτς, λοιπόν, τα πράγματα είναι γνωστά. Δεν έχουν αντίπαλο και αυτό που απομένει είναι να δούμε πού θα σταματήσει το σερί και από ποιον. Διότι οι Πειραιώτες, εκτός όλων των άλλων, επιβάλουν το νόμο του ισχυρού, ή αλλιώς το νόμο... του Ολυμπιακού.

Νόμος που ερμηνεύεται με 2-3 κομμένα -κλασικά- οφσάιντ της ΑΕΚ κι ενώ το ματς ήταν ακόμα ανοιχτό και θεωρητικά η ομάδα του Δέλλα διεκδικούσε βαθμό από το ντέρμπι. Νόμος που «αφήνει» μερικά φάουλ υπέρ των μόνιμων πρωταθλητών και δίνει το δικαίωμα στην Ενωση και τη διοίκησή της να «φωνάξει», όσο ο Ολυμπιακός είναι ακόμα σφιγμένος και προσπαθεί να πάρει τη νίκη με το ρυθμό και την έδρα. Αλλά μέχρι εκεί, διότι από το 63' και μετά, από τη στιγμή που έγειρε το γήπεδο, όλα τελείωσαν.

Το λιμάνι αποδείχθηκε πάλι βαθύ και οι τρολιές πήραν κι έδωσαν μετά το τέλος της μεγάλης νίκης. Τρολιές που, εκτός από τον Δέλλα ο οποίος μάλλον δε νιώθει καλά και είναι θέμα χρόνου να αντικατασταθεί, αφορούν τη διοίκηση του δικεφάλου. Τη διοίκηση που φαίνεται να αφήνει απροστάτευτη την ομάδα. Διοίκηση που γύρισε στα σαλόνια με προπονητή τον άνθρωπο τον οποίο κάθε αγωνιστική κρίνει (μέχρι να κατακρίνει), διοίκηση που παίζει με Λαμπρόπουλο-Τζανετόπουλο πίσω και χωρίς κλασικό-ποιοτικό σέντερ φορ.

Ο Μελισσανίδης λοιπόν φέρει τις ευθύνες του τόσο για τη μεγάλη συλλογική ήττα, όσο και για την ευρεία επικράτηση του μεγάλου ανταγωνιστή του, Βαγγέλη Μαρινάκη, που απολάμβανε με χαμόγελο το πούρο του και στη συνέχεια τον χαρακτήρισε «απάτη»!

Νόμος του Ολυμπιακού, ήττα Μελισσανίδη
EVENTS