Close

Το Ρεχαγκελίζειν εστί φιλοσοφείν!

Τελευταία ανανέωση: 17 Οκτωβρίου 2017, 10:35
Χρόνος ανάγνωσης: 6’

Λίγες ώρες πριν την κλήρωση των μπαράζ του Μουντιάλ, το SDNA γράφει για τον Μίκαελ Σκίμπε, έναν ακόμη Γερμανό που παρέλαβε καμένη γη, συμμάζεψε τα ασυμμάζευτα και έκανε την εθνική ξανά... ομάδα!

Ο Λέων σαν ζώδιο είναι ιδιαίτερα ανεξάρτητος και θέλει να έχει πάντα τον έλεγχο, ωστόσο χρειάζεται κάποιον να τον θαυμάζει και να τον εκτιμάει.

Δυνατά σημεία του Λέοντα: Σίγουρος - Φιλόδοξος - Γενναίος - Πιστός – Ενθαρρυντικός.

Το άρθρο συνεχίζεται μετά τη διαφήμιση

Αδυναμίες του Λέοντα: Επιδεικτικός - Τυραννικός - Μελοδραματικός - Πεισματάρης - Ματαιόδοξος.

Τι δουλειά έχει η Άση Μπήλιου/Λίτσα Πατέρα/Κώστας Λεφάκης ή απλώς η σκέτη Σοφία σε μια αθλητική ιστοσελίδα; Και τι σχέση έχουν τα «αγαπημένα μας λιονταράκια», όπως πιθανότατα θα προλογούσαν οι Εθνικοί μας αστρολόγοι τα χαρακτηριστικά του εν λόγω ζωδίου, με την Εθνική ομάδα. Πίσω από τις επιτυχίες της κρύβεται ένας Γερμανός. Ένας, αλλά λέων!

Ο Ότο Ρεχάγκελ και ο Μίκαελ Σκίμπε έχουν 27 χρόνια διαφοράς. Έχουν γεννηθεί σε εντελώς διαφορετικές εποχές, με εντελώς διαφορετικές παραστάσεις, εντελώς διαφορετικές επιρροές κι όμως μοιάζουν να έχουν μια φιλοσοφία και μια προσωπικότητα που ταυτίζεται. Ο βασιλιάς «Ότο» έβγαλε την Εθνική Ελλάδας από την ανυποληψία. Ο ταπεινός Μίκαελ κατάφερε να την επαναφέρει σε τροχιά διακρίσεων, μετά από μια εφιαλτική διετία.

Αμφότεροι γεννήθηκαν – με πέντε μέρες διαφορά - τον Αύγουστο και ανήκουν στο ζώδιο του Λέοντα. Του φιλόδοξου, πιστού και πεισματάρη Λέοντα. Κυρίως, δε, του γενναίου. Γιατί χρειάστηκε γενναιότητα να πάρουν την απόφαση και κυρίως να μην τα παρατήσουν όταν όλα έμοιαζαν να πηγαίνουν ανάποδα. Ενδιάμεσα, υπήρξε φυσικά και ο άκρως πετυχημένος Φερνάντο Σάντος, ο οποίος είναι Ζυγός, αλλά δεσμευόμαστε να μάθουμε και τον… ωροσκόπο του.

Σημάδια και φιλοσοφία!

Στην αρχή, στην κάθε αρχή, όλα μοιάζουν τόσο όμορφα και εύκολα. Τα όνειρα και οι φιλοδοξίες είναι εντελώς απενοχοποιημένα, μέχρι και ότι μπορείς να παίξεις επιθετικό ποδόσφαιρο με την Εθνική Ελλάδας δικαιούσαι να φαντάζεσαι! «Καταρχήν, μιλάμε για μια νέα αρχή. Σκοπεύω να αλλάξω το παιχνίδι της Εθνικής. Έχουμε καλούς αμυντικούς και δεν είμαστε τόσο δημιουργικοί. Θα προσπαθήσουμε να παίξουμε πιο επιθετικά, αλλά μαζί με τους συνεργάτες μου θα επιχειρήσουμε να φέρουμε καλά αποτελέσματα». Ο Μίκαελ Σκίμπε είχε το δικαίωμα στην αιρετική άποψη. Ήταν, άλλωστε, ακόμα οι πρώτες του μέρες στην Ελλάδα και οι πρώτες του δηλώσεις ως προπονητής του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος.

Η πρόσληψή του ανακοινώθηκε στο τέλος Οκτωβρίου του 2015 και σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής θα αμειβόταν με 560.000 ευρώ ετησίως, έχοντας έξτρα πριμ πρόκρισης μισού εκατομμυρίου για πρόκριση στο Μουντιάλ της Ρωσίας. Το άλλοτε wonder boy της γερμανικής προπονητικής, που ξεκίνησε καριέρα στα 23 του χρόνια και στα 32 ήταν ο νεαρότερος τεχνικός της Bundesliga (σ.σ. ρεκόρ που έσπασε ο Γιούλιαν Νάγκελσμαν), έμπαινε στο ελληνικό ποδόσφαιρο από το παράθυρο που άφησε ανοικτό ο Μπερντ Σούστερ και οι συνειρμοί ήταν αυτόματοι, ακόμα και στο δικό του μυαλό.  

«Νομίζω πως ως Γερμανοί προπονητές δίνουμε συγκέντρωση στην άμυνα και στην πειθαρχία. Θέλουμε παίκτες με προσωπικότητα, να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες στην ομάδα. Μίλησα με τον Ότο και με μύησε στα μυστικά της ελληνικής καθημερινότητας και της κουλτούρας», θα πει στη διάρκεια των δύο αυτών χρόνων, όταν κατάλαβε ότι η νοοτροπία και η φιλοσοφία του Ότο Ρεχάγκελ (και ακολούθως του Φερνάντο Σάντος) είναι αυτή και μόνο αυτή που μπορεί να φέρει επιτυχίες στην Εθνική ομάδα. Το Ρεχαγκελίζειν εστί φιλοσοφείν και έτσι θα προχωρούσε ο Μίκαελ Σκίμπε.

Το άρθρο συνεχίζεται μετά τη διαφήμιση

Τα σημάδια τον… βοηθούσαν, έστω κι αν δεν το γνώρισε. Το πρώτο ματς του Ότο Ρεχάγκελ ήταν το περίφημο με τον διασυρμό στη Φινλανδία, το οποίο δεν είχε κανένα βαθμολογικό ενδιαφέρον, ωστόσο βοήθησε εν έτει 2001 τον Γερμανό να καταλάβει πού βρισκόταν. Το πρώτο ματς του Μίκαελ Σκίμπε ήταν ιδιαιτέρως εξευτελιστικό, με διαφορετικό τρόπο. Το δεύτερο φιλικό ακόμα χειρότερο.

Στην πρεμιέρα του νέου ομοσπονδιακού τεχνικού, η Εθνική ομάδα θα πρόσθετε και το Λουξεμβούργο στις τιμημένες αντιπάλους που είχαν καταφέρει σε δύο χρόνια να μας διασύρουν και τον Ουρελιέν Γιοακίμ (Λέων και εκείνος στο ζώδιο, αλλά αυτή είναι απλώς μια περιττή πληροφορία) στη λίστα των παικτών θα έχουν να το θυμούνται. Ήττα με 1-0 σε φιλικό ματς και βουτιά με το κεφάλι σε παγωμένο νερό για τον Σκίμπε.

«Δε χαίρομαι, αλλά δεν είμαι σοκαρισμένος. Αυτό δείχνει τη δουλειά που έχουμε μπροστά μας για του χρόνου, όταν θα μπούμε για τα παιχνίδια των προκριματικών του Μουντιάλ Πρέπει να φτιάξουμε μία ομάδα που θα παίζει στο δεύτερο ημίχρονο όπως και στο πρώτο. Κατά μεγάλο ποσοστό, το πρόβλημά μας είναι ψυχολογικό και αυτό πρέπει να αλλάξει», δηλώνει μετά το ματς για μια Εθνική, η οποία έχει ξεπέσει εκ νέου σε… μονόστηλο στις εφημερίδες. Το δεύτερο σοκ έρχεται στην Τουρκία, αλλά όχι από το αποτέλεσμα. Το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα αποσπά λευκή ισοπαλία, όμως μηδενίζεται αφού ο Απόστολος Γιάννου δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής και ο ομοσπονδιακός τεχνικός δεν ήταν ενήμερος!

Willkommen in Griechenland!

Κλειστό κλαμπ vs. ανανέωσης!

Το είπαμε και πρωτύτερα. Στην αρχή έχεις το δικαίωμα να εκφράζεσαι αιρετικά, να νιώθεις ότι θα καινοτομήσεις και πώς θα κάνεις τη διαφορά. Άλλαξε και τον κόσμο, αν τολμάς! Αρκεί σύντομα να αντιληφθείς την πραγματικότητα, να προσαρμοστείς και να βρεις το δρόμο που θα φέρει αποτέλεσμα. Ο Μίκαελ Σκίμπε τον πρώτο καιρό μιλούσε για μια Εθνική ομάδα που θα στελεχώνεται με τους ποδοσφαιριστές που βρίσκονται στην καλύτερη κατάσταση. Καλό, αλλά δεν έχει δράκο.

«Το κριτήριο αυτό θεωρώ πως είναι λανθασμένο. Πρέπει να έρχονται 11 παίκτες οι οποίοι θα αγωνίζονται με πάθος και αυταπάρνηση», απαντάει σύντομα κι όταν φιλικό με φιλικό η δική του Εθνική μοιάζει να θυμίζει κάτι από τα παλαιά. Το θέμα των κλήσεων παραμένει σε υψηλή προτεραιότητα στις συνεντεύξεις Τύπου και οι ερωτήσεις των δημοσιογράφων στρέφονται ανακυκλώνονται διαρκώς, με τις απαντήσεις να θυμίζουν επίσης κάτι από τα παλαιά.

«Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει ένα «κλειστό κλαμπ» με 25-30 παίκτες, στους οποίους πρέπει να δείχνω εμπιστοσύνη. Δεν είναι καλή ιδέα να προσθέτεις συνέχεια νέα πρόσωπα κάθε δύο μήνες, όταν συναντιόμαστε για έξι με οχτώ μέρες. Ακόμα και αν υπάρχουν τραυματίες ή είναι κάποιος τιμωρημένος είναι πολύ σημαντικό να δουλεύεις με παίκτες που ξέρεις και να μην χρειάζεται κάθε φορά να μαθαίνεις και άλλους. Όμως αν κάποιος νέος παίκτης κάνει πολύ καλή πορεία σε κάποιο πρωτάθλημα, τότε θα τον καλέσουμε και σταδιακά θα προσπαθήσουμε να τον περάσουμε στη νοοτροπία μας».

Η μεγαλύτερη νίκη του Μίκαελ Σκίμπε θα έρθει στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2016, σχεδόν δέκα μήνες μετά την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας της Εθνικής ομάδας. Και δεν ήταν αυτό καθαυτό το αποτέλεσμα στην Ολλανδία. Ήταν η υγεία που έβγαζε ξανά το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα, ήταν η διάθεση των παικτών, ήταν ότι μπήκε ξανά βασικό θέμα στο πρωτοσέλιδο της επόμενης μέρας.

«Όλοι θέλουμε να βγαίνουμε στο γήπεδο και να δίνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για την Ελλάδα. Παίξαμε πολύ καλά σαν ομάδα σήμερα και περιμένω ανάλογη εμφάνιση και στα επίσημα ματς», λέει μετά το ματς και πράγματι στα επίσημα ματς η Εθνική θυμίζει έντονα το παρελθόν της. Δεν είναι εντυπωσιακή, αλλά ουσιαστική. Παίζει καλύτερα όταν αμύνεται και βγάζει αντεπιθέσεις. Έχει ομοιογένεια, πάθος, θέληση, αυταπάρνηση και παίκτες που γουστάρουν να παίζουν ο ένας για τον άλλον. Γι’ αυτό και ο Χοσέ Χολέμπας μετά την οικειοθελή του αποχώρηση δεν έλειψε σε κανέναν, γι’ αυτό και φτάσαμε να δούμε αγκαλιά του Γιώργου Τζαβέλλα με τον Γιάννη Μανιάτη, γι' αυτό και ήρθε η σπουδαία ισοπαλία στο Βέλγιο, γι’ αυτό και κάθε νέο πρόσωπο ήταν εναρμονισμένο κομμάτι του συνόλου και δεν έμοιαζε παράταιρο.  

Ο Μίκαελ Σκίμπε πάτησε στη φιλοσοφία του Ότο Ρεχάγκελ, ωστόσο την εξέλιξε. Επί των ημερών του, δηλαδή των 24 μηνών που βρίσκεται στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα, κλήθηκαν περισσότεροι από 15 νέοι παίκτες. Ενδεικτικά αναφέρουμε Ρέτσο, Μανθάτη, Ανδρούτσο, Ανέστη, Γιαννιώτη, Μπάρκα, Κυριακίδη, Κουτρουμπή, Λυκογιάννη, Οικονόμου, Κουρμπέλη, Σιώπη και Δώνη. Το μεγαλύτερο κερδισμένο στοίχημα του Γερμανού τεχνικού. Ποιος μπορεί να μην του αναγνωρίσει ότι κάλεσε, ρίσκαρε και δικαιώθηκε με τον νεαρό επιθετικό; Δεν είναι καθόλου σίγουρο, αν θέλουμε να το συγκρίνουμε με το παρελθόν, ότι ο… βασιλιάς Όθωνας θα τολμούσε κάτι παρεμφερές.

Παράλληλα, είχε τις σταθερές του. Επέμενε στον Γιάννη Μανιάτη, ακόμα κι όταν εκείνος δεν είχε ομάδα να παίζει. Επιμένει στον Αλέξανδρο Τζιόλη, ακόμα κι αν έρχονται ματς που μοιάζει να παίζει σε άλλη ταχύτητα. Εμπιστεύεται τον Τάσο Μπακασέτα, για τον οποίο ακόμα οι ειδικοί αναρωτιούνται σε τι θέση πρέπει να παίζει. Αγνοούσε τον Λάζαρο Χριστοδουλόπουλο μέχρι να μην μπορεί πια να τον αγνοεί και αναγκάστηκε να τον καλέσει. Προτίμησε να σπαταλήσει τον Ρέτσο στη θέση του δεξιού μπακ αντί να δώσει μια ευκαιρία στον φορμαρισμένο Μιχάλη Μπακάκη. Επιμένει να παίζει με δύο αμυντικά χαφ και αμυντικό προσανατολισμό, ακόμα και όταν η ομάδα χρειάζεται μόνο νίκη.

Και τέλος, αρνείται πεισματικά να καλέσει τον Άκη Ζήκο! Α, όχι. Μα, πώς μας ήρθε τώρα αυτό;  

Close
Το Ρεχαγκελίζειν εστί φιλοσοφείν!
Χρόνος ανάγνωσης: 6’