MENU

Η ΑΕΚ στον σημερινό επαναληπτικό αγώνα Κυπέλλου μετέτρεψε σε περίπατο την υπόθεση πρόκριση, προερχόμενη από ένα πρώτο παιχνίδι στα Χανιά, όπου και είχε προβληματίσει πάρα πολύ με την αγωνιστική της εικόνα. Για τρίτο συνεχόμενο ματς παρατάχτηκε με 1-3-5-2, αλλάζοντας μόνο κάποια πρόσωπα στην ενδεκάδα της, κίνηση λογική αφού και χρόνο συμμετοχής πρέπει να πάρουν κάποιοι ποδοσφαιριστές και κάποιοι άλλοι πρέπει να πάρουν ανάσες.

Αυτό που είδαμε κόντρα στον Κισσαμικό (παρατάχτηκε με 1-4-2-3-1), ήταν πως η ΑΕΚ ξεκίνησε κάπως νωχελικά, άργησε να βρει ρυθμό, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στους Κρητικούς να βγουν απειλητικά προς την εστία της, έχοντας μια – δυο καλές στιγμές. Και πάλι όμως, όπως και στα προηγούμενα παιχνίδια, η Ένωση βρήκε γκολ από στατική φάση, ξεκλειδώνοντας έτσι την αντίπαλη άμυνα.

Από εκεί και πέρα, το ματς άρχισε να γέρνει ολοένα και περισσότερο προς την πλευρά της ΑΕΚ, η οποία έσβησε την όποια αμφιβολία αναφορικά με την πρόκριση και τις όποιες φιλοδοξίες μπορεί να είχε ο Κισσαμικός, βρίσκοντας γρήγορα και δεύτερο γκολ.

Αυτό που πρέπει να καταγραφεί είναι πως σε ένα ακόμη παιχνίδι η ΑΕΚ έδειξε πως σιγά σιγά αποκτά αγωνιστική ταυτότητα. Είχε ξεκάθαρο αγωνιστικό πλάνο, το οποίο της έφερε πέντε ακόμη γκολ, αντιμετώπισε την αναμέτρηση ακριβώς όπως έπρεπε να το κάνει, την τελείωσε όπως έπρεπε να την τελειώσει και σίγουρα με την πρόσφατη εικόνα της, που προφανώς προκύπτει από την αλλαγή σχηματισμού, μπορεί να κάνει τους φίλους της να χαμογελούν.

Σίγουρα, το βασικό ζητούμενο από εδώ και πέρα είναι η διατήρηση του καλού ρυθμού και του μομέντουμ που σταδιακά χτίζεται με τις καλές και παραγωγικές εμφανίσεις. Να σταθεροποιήσει την καλή της απόδοση και, εννοείται, να βελτιώσει κάποιες αδυναμίες που υπάρχουν έτσι ώστε να φτάσει σε ένα σημείο να μπορεί να είναι απόλυτα κυριαρχική σε κάθε παιχνίδι της.

Ένα από αυτά είναι ο ρόλος των κεντρικών αμυντικών. Θα πρέπει να συνηθίσουν πλέον να παίρνουν περισσότερες επιθετικές πρωτοβουλίες, να χτίζουν και να φτιάχνουν παιχνίδι από τον χώρο ευθύνη τους. Αυτό, προφανώς είναι κάτι που πρέπει να δουλευτεί ενόψει των επόμενων, σαφώς πιο απαιτητικών παιχνιδιών. Αυτός που δείχνει να προσαρμόζεται καλά σε αυτό το καθεστώς των νέων αρμοδιοτήτων είναι ο Τσιγκρίνσκι, ο οποίος δεν φοβάται να πάρει πρωτοβουλίες και να φτιάξει παιχνίδι.

Από εκεί και πέρα, αυτό που ξεχωρίζει είναι πως από το κέντρο και μπροστά, οι υπόλοιποι παίκτες δείχνουν να αισθάνονται καλά με το νέο σύστημα και ολοένα και περισσότερο να το αφομοιώνουν καλύτερα. Κάτι που είναι προφανές στο επιθετικό κομμάτι από την παραγωγικότητα σε αυτά τα τρία παιχνίδια, αλλά και ανασταλτικά, το μηδενικό παθητικό είναι ενδεικτικό πως όταν η ομάδα είναι προσηλωμένη και σωστή τακτικά, δεν κινδυνεύει.

Αναλύοντας λίγο περισσότερο το κομμάτι των κεντρικών αμυντικών, αυτό που κατά την γνώμη μου θα πρέπει να προσεχθεί από την πλευρά τους, είναι οι αντιδράσεις τους όταν «χαμηλώνουν» οι αντίπαλοι επιθετικοί και κατά πόσον οι στόπερ ακολουθούν αυτήν τους την κίνηση. Εχω διαπιστώσει πως όταν συμβαίνει αυτό, όταν δηλαδή οι στόπερ βγαίνουν από τη ζώνη ασφαλείας τους (ως ζώνη ασφαλείας ορίζονται τα 25 μέτρα από την εστία,μετά από αυτά, όσο μεγαλώνει η απόσταση, τόσο μειώνεται και η αίσθηση ασφάλειας) αντιμετωπίζοντας ευέλικτους, κινητικούς και ταχείς ποδοσφαιριστές δημιουργούνται θέματα.

Προφανώς και αντιμετωπίζονται και για να γίνει κάτι τέτοιο απαιτείται επικοινωνία τόσο με τους μέσους όσο και με τους ακραίους μπακ, οι οποίοι πλέον παίζουν πιο ψηλά (και αυτό είναι άλλωστε το ζητούμενο σε αυτήν την διάταξη). Είναι ένα από τα κομμάτια που πρέπει να προσεχθούν και να βελτιωθούν, πάντα με γνώμονα πως ακολουθούν πιο δύσκολα και απαιτητικά παιχνίδια.

Εννοείται πως η αντιμετώπιση του συγκεκριμένου θέματος έχει να κάνει και με το σωματότυπο του κάθε στόπερ. Δεν είναι προφανώς το ίδιο για τον Μπακάκη (όταν αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός) να κυνηγήσει έναν αντίπαλο και δεν είναι το ίδιο για τον Τσιγκρίνσκι και τον Οικονόμου. Οι καλές αλληλοκαλύψεις όμως, η επικοινωνία και οι κοντινή απόσταση των γραμμών, μπορούν να δώσουν αποτελεσματικές λύσεις σε αυτό το πρόβλημα και να αποτρέψουν/αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που μπορεί να δημιουργηθούν.

Στα θετικά που επίσης αξίζει να καταγραφούν είναι η καλή συνεργασία που είχε ο Κρστισιτς με τους υπόλοιπους κεντρικούς μέσους. Το γκολ που σημειώνει ξεκινάει από δική του κάθετη στον Πόνσε, ενώ και το πέναλτι έρχεται επίσης από δική του μπαλιά στον Μπογέ. Πάσες που ως και τώρα, έλειπαν από το παιχνίδι των μέσων της ΑΕΚ. Ο Σέρβος είναι ένας παίκτης, ο οποίος είχαμε καταγράψει από το ντεμπούτο του εξηγώντας τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά του, μπορεί να βοηθήσει πάρα πολύ.

Πλέον, στο κέντρο της ΑΕΚ και με τη διάταξη που χρησιμοποιείται, υπάρχουν τέσσερις παίκτες για τρεις θέσεις στο κέντρο. Θα μπορούσαν να παίξουν και οι τέσσερις; Κατά τη γνώμη μου, μόνο με σχηματισμό 1-4-4-2 σε ρόμβο, έχοντας τον Αλεφ ως αμυντικό χαφ, τον Κρστίτσιτς με έναν εκ των Μάνταλου, Μπακασέτα εσωτερικούς μέσους, και αυτόν που θα περισσέψει από τους Έλληνες διεθνείς στην κορυφή του ρόμβου. Μόνο με αυτόν τον σχηματισμό (θυσιάζοντας έναν στόπερ και όχι επιθετικό), μπορεί να χωρέσουν και οι τέσσερις, αλλά με την υφιστάμενη πλέον διάταξη, η οποία είναι και αποτελεσματική και λειτουργική και ταιριάζει στην ΑΕΚ είναι αποκλειστικά θέμα διαχείρισης για το ποιοι τρεις (και σε ποιους ρόλους) θα χρησιμοποιούνται κάθε φορά.

Αποκτά ταυτότητα
EVENTS