MENU

Παιχνίδια όπως αυτό με τον Απόλλωνα Λάρισας, δεν προσφέρονται για ιδιαίτερες τακτικές και τεχνικές αναλύσεις, αφού είναι χαώδης η διαφορά δυναμικότητας.

Προσφέρουν όμως ευκαιρίες για τον κάθε προπονητή και την κάθε ομάδα να τεστάρει και να «ψήσει» νεαρούς ποδοσφαιριστές. Αυτό έκανε και η ΑΕΚ και η αλήθεια είναι πως ο Ουζουνίδης πρέπει να είναι ικανοποιημένος από τα δείγματα γραφής των μικρών.

Ο Μπότος, που ξεκίνησε, όσο περνούσε η ώρα ανέβαζε την απόδοση του και γενικά στάθηκε αρκετά καλά, ενώ εξυπακούεται ότι είναι πάντα πολύ θετικό πως σκόραρε.

Ο Γιούσης, ένας ακόμη ενδεκαδάτος, έχει καλά στοιχεία και σίγουρα μπορεί να αξιοποιηθεί και να εξελιχτεί.

Ο Μπάμπης που ήρθε από τον πάγκο, προέρχεται από μακροχρόνιο τραυματισμό και λογικά εμφανίστηκε «μαγκωμένος», ενώ και ο Σαρδέλης που επίσης αγωνίστηκε ως αλλαγή, θα βοηθηθεί πολύ που στο επαγγελματικό ντεμπούτο του βρήκε δίχτυα. Ο Γιαννούτσος είναι ξεκάθαρο ότι του λείπει αγωνιστικός ρυθμός. Το μεγαλύτερο κέρδος πάντως θα είναι αυτά τα παιδιά να κρατήσουν χαμηλούς τόνους και να μη μείνουν στο συγκεκριμένο παιχνίδι. Η διάρκεια σε καταξιώνει και όχι 1-2 ματς το χρόνο...

Συνολικά, είναι θετικό που όλοι τους σταθήκανε, ανταποκρίθηκαν με σοβαρότητα στις απαιτήσεις. Δεδομένα χρειάζονται αρκετή δουλειά ακόμη, αλλά έχουν τα απαιτούμενα προκειμένου να ασχοληθεί η ομάδα και το προπονητικό επιτελείο μαζί τους για να τους εξελίξει. Το γνωρίζουν όλοι άλλωστε ότι με τα παιχνίδια γίνεται ο παίκτης και όχι μόνο με τις προπονήσεις.

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται αυτό που θέλω να σημειώσω. Την επιμονή, την προφανώς πολιτική απόφαση της ΑΕΚ για στήριξη του ελληνικού στοιχείου. Στη Λάρισα ξεκίνησαν εννιά Ελληνες και τελείωσαν το ματς δέκα.

Η έμφαση που έχει δοθεί στην ελληνοποίηση και την αξιοποίηση Ελλήνων ποδοσφαιριστών φαίνεται. Ακόμη και σε τέτοια παιχνίδια, που κυρίως πάντως αναδεικνύουν τη δουλειά που γίνεται το τελευταίο χρονικό διάστημα και στις ακαδημίες.

Η ΑΕΚ υιοθέτησε την πολιτική της ελληνοποίησης από τα χρόνια της περιπέτειας στη Γ’ Εθνική και έκτοτε το ακολουθεί αταλάντευτα. Ο κορμός της ήταν και παραμένει ελληνικός, με αυτόν άλλωστε αναδείχτηκε πέρυσι πρωταθλήτρια, διαθέτει επτά εν ενεργεία διεθνείς και στόχος είναι πάντα να αξιοποιεί και να αναδεικνύει Ελληνες ποδοσφαιριστές, παρότι έχει τη δυνατότητα να αγοράζει ξένους.

Σίγουρα στους ανθρώπους της ομάδας αξίζουν συγχαρητήρια γι’ αυτήν την επιλογή τους και την στήριξη της, αφού δεν είναι καθόλου εύκολο. Ούτε να βρεις τους κατάλληλους, ούτε να τους δουλέψεις, ούτε να τους στηρίξεις. Γίνεται όμως. Και προφανώς, δίνει και τον τόνο στους υπόλοιπους, αποδεικνύοντας και με αυτόν τον τρόπο το πόσο επιτυχημένη και αποτελεσματική επιλογή είναι.

Ο ΠΑΟΚ για παράδειγμα, είναι ο μόνος που δεν «ακολουθεί», αφού ζήτημα είναι αν στην ενδεκάδα του έχει δύο – τρεις Ελληνες, ωστόσο εξ όσων γνωρίζω διαθέτει το μεγαλύτερο μπάτζετ στην Ελλάδα για τη λειτουργία των ακαδημιών του.

Ο Ολυμπιακός από την άλλη, φέτος φαίνεται πως ακολουθεί τη συγκεκριμένη τάση, αυξάνοντας σαφώς τον αριθμό των Ελλήνων του κορμού του, ενώ φυσικά και ο Παναθηναϊκός που εκ των πραγμάτων ήταν υποχρεωμένος να στηριχτεί σε γηγενείς ποδοσφαιριστές, ξεκάθαρα ωφελείται – όπως δείχνει η μέχρι στιγμής εικόνα του – από την στροφή στα δικά του παιδιά, σε Ελληνες παίκτες.

Και κάτι ακόμη. Το δίδυμο Μοράν – Αλεφ μου αρέσει πολύ. Ειδικά στον τρόπο σκέψης τους, αφού και οι δύο είναι παίκτες που πάντα ψάχνουν την κάθετη πάσα, την γρήγορη μετάβαση με κάθετο ποδόσφαιρο. Και παρότι όπως τόνισα δεν επιτρέπονται ιδιαίτερα συμπεράσματα από τέτοια παιχνίδια, δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο πως η ΑΕΚ πήρε κόντρα στον Απόλλωνα το πρώτο της γκολ στη σεζόν από τους δύο κεντρικούς της χαφ…

Επιλογή που (συνεχίζει να) κερδίζει!
EVENTS