MENU

Από το μεσημέρι της Κυριακής είχα πει πως θα προσπαθήσω να μην γράψω άλλο άρθρο, όμως δεν άντεξα. Δεν ήταν τόσο οι προκλήσεις που ήρθαν και λίγο έως πολύ ήταν αναμενόμενες αλλά έτσι δυο λόγια και σκόρπιες σκέψεις που ήθελα να (ξανά) πω για την ομάδα πριν τη σέντρα. Για… εμπέδωση.

Αφήνουμε στην άκρη λοιπόν την ιστορία με τον Ζέκα και τις γελοιότητες που γράφτηκαν από τους «γνωστούς – άγνωστους» ψεύτες που για τους… γνωστούς λόγους (βιοποριστικοί, τρόμος και… βλακεία) είναι και περισσότεροι σε τέτοιες περιπτώσεις ενώ σε άλλα σκάνδαλα μιλάνε για μπαλίτσα, συστήματα και δεν ξέρουν τίποτα για τον «φόνο». Αλλά εδώ πετάνε χαρταετό και ντρέπονται να πούνε την αλήθεια μέχρι και αυτοαποκαλούμενοι Παναθηναϊκοί, τι απαιτήσεις να έχεις από τρίτους και τέταρτους;

Και στην τελική για τον αν φώναζε δικαίως ή όχι ο Παναθηναϊκός δεν επιβεβαιώθηκε (πλην της φάσης του Ζέκα) μόνο στην αποβολή που δεν δόθηκε νωρίτερα στην Ξάνθη, αλλά μια μέρα αργότερα στον Πειραιά. Και μην πει κανείς «γιατί ασχολείσαι με άλλα ματς;» (ακούστηκε και ραδιοφωνικά αυτή η σαχλαμάρα), διότι αυτοί είναι οι αντίπαλοί μας και κάπως έτσι χτίζονται οι διαφορές, οι καρδιές των πρωταθλητών και παίρνονται οι τίτλοι. Και όσο παίρνονται με τέτοιους τρόπους, τόσο θα τα λέμε και θα τα γράφουμε.

Αφήνω στην άκρη και την γελοιότητα με τα εισιτήρια. Το λέγαμε κάποιοι για πλάκα την ώρα των κυριακάτικων επεισοδίων («ξύλο Ατρόμητοι – ΑΕΚτζήδες τιμωρία στον… Παναθηναϊκό») και να που έγινε πράξη! Και λέω το αφήνω στην άκρη ελπίζοντας έστω και την τελευταία στιγμή η αστυνομία να κάνει ότι έκανε και πέρσι με τον «Μποροθρύλο» στην Τρίπολη. Να δει πως αυτοί που είναι απ’ έξω είναι περισσότεροι από τους μέσα και για να μην μπουν «αλλιώς» μέσα ή δεν μείνει κολυμπηθρόξυλο έξω να τους βάλουν εκεί που ΣΥΜΦΩΝΗΘΗΚΕ να μπουν. Εν ολίγοις και για να το πούμε λαϊκά ας αφήσουν τις «πουστίτσες» και ας πρυτανεύσει η λογική, καθώς για ένα καπρίτσιο μπορεί να κινδυνεύσουν ΖΩΕΣ. Εκτός κι αν αυτό θέλουν, οπότε τουλάχιστον ας το πουν καθαρά.

Για τον Μήτσιο και τον ένα του βοηθό τι περισσότερο να πεις; Όχι πως αν δεν ήταν αυτοί και έμπαιναν κάποιοι άλλοι θα είχαμε το κεφάλι μας ήσυχο. Το έχουμε ξαναπεί πως ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ ΕΙΝΑΙ. Τα ονόματα απλά αλλάζουν. Τι να πεις λοιπόν για τον Μήτσιο που στην Βέροια δεν είδε και δεν άκουσε για τις φωτοβολίδες ή για τον επόπτη που στο σκανδαλωδώς αναβληθέν ντέρμπι τσίριζε στον Παππά «πάμε να φύγουμε, πάμε να φύγουμε»; Να τους πεις απλά αν έχουν «σκοπό» να κάνουν κάτι, ας το ξανασκεφτούν γιατί οι πάντες είναι στα όριά τους, το ποτάμι έχει φουσκώσει και δεν αξίζει να ξεφτιλίζονται άλλο…

Τι δεν αφήνουμε στην άκρη εκτός από τα παραπάνω; Τον ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ. Ότι και να έχει γίνει, ότι κι αν γίνει, ο τρόπος με τον οποίο πρέπει να μπει η ομάδα στο γήπεδο δεν αλλάζει. Είναι αδιαπραγμάτευτος. Στο γήπεδο του Περιστερίου πρέπει να εμφανιστούν έντεκα ταλιμπάν που από το πρώτο λεπτό δεν θα αφήσουν κανένα περιθώριο ελπίδας στον γηπεδούχο. Ποιος Ατρόμητος; Χωρίς καμία διάθεση υποτίμησής του, πλάκα κάνουμε τώρα; Είσαι Παναθηναϊκός, είναι ο τελευταίος στόχος που διεκδικείς σε μια καταστροφική σεζόν και θα το συζητήσουμε και περισσότερο; Μπείτε μέσα και τελειώστε το θέμα. Πριν καν προλάβουν, αν σκοπεύουν να το κάνουν, οι τύποι με τα… ανθρώπινα λάθη. Η πρόκριση πρέπει να έρθει και αν είσαι Παναθηναϊκός ΘΑ ΕΡΘΕΙ. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Τα λέμε μετά το ματσάκι και από εδώ και στο ραδιόφωνο.

ΥΓ: Μάρκους κάτι μας χρωστάς φέτος. Αντε αγόρι μου να τελειώνουμε…

Πάμε να το τελειώσουμε!
EVENTS