MENU

Ήταν ότι πιο προβλέψιμο μπορούσε να περιμένει κανείς. Απόλυτο αυτομαστίγωμα από τους οπαδούς του ΠΑΟΚ με αφορισμούς και μηδενισμό των πάντων για την «ντροπιαστική ήττα από το ουγγρικό χωριό», χαχανητά και ειρωνείες από αυτούς της ΑΕΚ, που βρήκαν την ευκαιρία να «την πουν» σε όσους υποβάθμισαν την δική τους καλοκαιρινή πρόκριση επί της Βίντι. Υπερβολές. Υπερβολές παντού. Είμαστε η χώρα της υπερβολής. Και της τοξικότητας. Και της άγνοιας.

Αλήθεια, από που πηγάζει τέτοια αίσθηση ανωτερότητας και χαρακτηρίζουμε «χωριά», ομάδες σαν την πρωταθλήτρια Ουγγαρίας; Από τις ευρωπαϊκές κούπες που δεν χωράνε στις τροπαιοθήκες των συλλόγων μας; Από τους αναρίθμητους τελικούς που έχουμε παίξει; Από τις αμέτρητες προκρίσεις; Από τις επενδύσεις; Τους παιχταράδες; Από τι;

Την επομένη του αποκλεισμού από την ΑΕΚ, η Βίντι πήγε κι έσκασε κοντά 2,5 εκατομμύρια ευρώ στην Ντινάμο Ζάγκρεμπ για να πάρει τον Βόσνιο επιθετικό Άρμιν Χόντζιτς. Αλήθεια, πόσες μεταγραφές 2+ εκατομμυρίων ευρώ έκαναν οι δικές μας ομάδες; Το καλοκαίρι οι Ούγγροι τα έσκασαν για να πάρουν τον Γκεόργκι Μιλάνοφ, με αξιοπρεπή παρουσία για μία πενταετία δίπλα στον Βέρνμπλουμ στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας.

Ο αριστερός τους μπακ, ο ταχυδύναμος Στοπίρα είναι πάνω - κάτω όσες φορές διεθνής είναι και ο Βαρέλα στο Πράσινο Ακρωτήρι. Ο άλλος τους ο μπακ-χαφ, ο Γάλλος ο Λοΐκ Νεγκό είναι διεθνής με όλες τις μικρές εθνικές των «τρικολόρ» και πρώην παίκτης της Ρόμα. Οι έμπειροι Γιούχας και Χούστι έφαγαν με το κουτάλι τα γήπεδα της Premier League. Ο υπέροχος Βινίσιους είναι επί σειρά ετών ο κορυφαίος στόπερ στο ουγγρικό πρωτάθλημα, τα αδέρφια Στσέποβιτς μπροστά δεν είναι «πουθενάδες», τέλος πάντων παίζουν κι αυτοί μπαλίτσα, δεν είμαστε εμείς το κέντρο του κόσμου.

Το κυριότερο όμως; Είναι μία συμπαγής, μία άψογα τακτικά στημένη ομάδα, που ξέρει τις αδυναμίες της, δεν παρασύρεται να απλωθεί μπροστά, παίζει σκληρά, καταθέτει την ίδια ενέργεια κάθε βράδυ, ανεξαρτήτως αντιπάλου κι ότι βγει. Ένας κακός μπελάς για κάθε αντίπαλο. Ένα ενοχλητικό σπυρί. Μια ομάδα του «7» που παίζει όμως πάντα αυτό το «7». Σίγουρα πάντως, όχι ένα χωριό.

Αν ρίξει κανείς μία προσεκτική ματιά στην βαθμολογία των ομίλων του Europa League μετά την 4η αγωνιστική θα πάθει την πλάκα του. Διότι τα «χωριά» παραπήραν θάρρος. Στην κορυφή του 1ου ομίλου είναι η Ζυρίχη, του 3ου η Ντινάμο Ζάγκρεμπ, του 10ου η Κράσνονταρ και του 11ου η Αστάνα.

Η Σάλτσμπουργκ κάνει περίπατο στον 2ο όμιλο, στον 3ο η Σλάβια Πράγας είναι με το ενάμιση πόδι στον επόμενο γύρο, ενώ στον 9ο η Σταχτοπούτα από την Νορβηγία ονόματα Σπάρτα Σάρπσμποργκ θυμίζει το παραμύθι της περσινής Έστερσουντ.

Τυχαία όλα αυτά; Όχι. Από πάντα ήταν έτσι οι όμιλοι του Europa League, απλώς εμείς δεν το είχαμε πάρει χαμπάρι, κολλημένοι στις κλισέ φράσεις για «χωριά», «μπυραρίες», «πιτσαρίες» και λοιπές καφενειακές κουβέντες.

Γιατί γίνεται αυτό; Διότι οι όμιλοι του Europa League είναι για κάτι τέτοιες ομάδες η απόλυτη προτεραιότητα. Η βιτρίνα τους. Η ευκαιρία για τα 15 (ή και παραπάνω) λεπτά δημοσιότητας. Πιθανώς η once in a lifetime πιθανότητα να κάνουν κάτι μεγάλο στην ιστορία τους. Γι’ αυτό και μπροστά σε αυτές τις ευρωπαϊκές βραδιές όλα τα υπόλοιπα πάνε περίπατο. Η Ευρώπη μπαίνει πάνω από όλα.

Κι εμείς; Εμείς που βρισκόμαστε; Κάπου στο πουθενά. Μπερδεμένοι ανάμεσα στον Δονκιχωτικό μεγαλοιδεατισμό για τις αφεντομουτσουνάρες μας αναφορικά το πόσο μετράμε στην Ευρώπη και την ψύχωση για κυριαρχία εντός συνόρων. Η Ευρώπη -οι όμιλοι του Europa League δηλαδή- με το υπάρχον format δεν συγκινεί καμία ελληνική ομάδα. Είναι περισσότερο μπελάς, παρά πρόκληση. Αντιμετωπίζεται ως ταλαιπωρία, επιβάρυνση, τράβηγμα κι όχι σαν προτεραιότητα. Μία ευκαιρία για να πάρουν ανάεσες αυτοί που παίζουν ασταμάτητα και ευκαιρίες αυτοί που δεν παίζουν. Έξυπνο σαν ιδέα, αλλά οι δικές μας ομάδες δεν είναι Τσέλσι ή Σεβίλλη, ώστε τα... δεύτερα να κάνουν πλάκα.

Με την τέταρτη αγωνιστική των ομίλων να έχει ολοκληρωθεί, οι τρεις «δικοί μας» έχουν κερδίσει δύο φορές μία ομάδα από το Λουξεμβούργο κι άλλη μία φορά μία ομάδα από την Λευκορωσία. Ποιοι είπαμε πως είναι τα «χωριά» στην όλη φάση;

Πόσο «χωριό» είναι τελικά η Βίντι;
EVENTS