MENU

«Έτσι είναι στο ποδόσφαιρο. Αλλάζει…». Βρέθηκε ξαφνικά βασικός. Μετά από δύο μήνες και το ματς του ΠΑΟΚ στη Δανία. Αν κάποιος μπορεί να ξέρει πόσο ξαφνικά αλλάζουν τα δεδομένα στο ποδόσφαιρο είναι ο τερματοφύλακας. Κι αν υπάρχει ένας τερματοφύλακας ικανός να το περιγράψει, είναι ο Παναγιώτης Γλύκος. Εκείνος που κατά λάθος έγινε γκολκίπερ, εκείνος που μέσα σε μια στιγμή κι ένα φιλικό ματς βρέθηκε στον ΠΑΟΚ, εκείνος που καθιερώθηκε λόγω τραυματισμών, έχασε τη θέση του από μια κακή εκτίμηση, έπαιξε στο μουντιάλ, γύρισε καβάλα στο άλογο και τραυματίστηκε τον προηγούμενο Δεκέμβριο, με αποτέλεσμα έκτοτε να κυνηγάει το… άλογο.

Στο Βόλο το 1986 γεννήθηκε ένα αγόρι με πλούσιο ταλέντο στο ποδόσφαιρο. Δε θα του έπαιρνε καιρό να το καταλάβει, όπως δε θα έπαιρνε καιρό να το καταλάβουν και οι φίλοι του. Στην παρέα που έπαιζε στο πάρκο δεν ήταν εκείνος, ο περισσευούμενος που θα έβαζαν τερματοφύλακα για να μην γκρινιάζει. «Μου άρεσε πιο πολύ να παίζω σαν επιθετικός», θυμάται ο άσος του ΠΑΟΚ, που πάντως έκανε την παραχώρηση ενίοτε να κάθεται στο τέρμα. «Αναγκαστικά, αλλά δεν μου άρεσε και ιδιαίτερα», προσθέτει και τα συναισθήματα ήταν ίδια όταν άκουσαν οι γονείς του την απόφαση να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής.

«Δεν ήθελαν να ακολουθήσω αυτό το δρόμο. Προτιμούσαν να σπουδάσω, όμως με τον καιρό κατάφερα με την απόδοσή μου να τους κερδίσω». Η απόδοσή του, ναι ήταν στο τέρμα. Μετά από ένα σχολικό πρωτάθλημα αποφάσισε ότι σε αυτή τη θέση θα κάνει καριέρα και έβγαλε το πρώτο του δελτίο στην Αγία Παρασκευή Βόλου, όπου τον άφηναν να βγάζει και το χούι του. «Με άφηναν να εκτελώ τα φάουλ. Και πέτυχα πολλά γκολ από απευθείας εκτελέσεις».

Ο Γλύκος του Ζαγοράκη!

Στην Αγία Παρασκευή του Βόλου δεν έμεινε καιρό. Ο τοπικός Ολυμπιακός τον εντόπισε και τον απέκτησε πριν καν ενηλικιωθεί και λίγο μετά ήρθε ο ΠΑΟΚ. Όχι όποιος κι όποιος ΠΑΟΚ, αλλά εκείνος του Θοδωρή Ζαγοράκη. Ο Παναγιώτης Γλύκος ήταν η πρώτη μεταγραφή της νέας εποχής το καλοκαίρι του 2007. Ήταν και επιλογή του Γιώργου Παράσχου, ο οποίος τον είδε σε ένα φιλικό και εισηγήθηκε την απόκτησή του. 21 ετών βρέθηκε αντιμέτωπος με τη σκληρή πραγματικότητα του τερματοφύλακα σε μια μεγάλη ομάδα. Γιατί και ο Ιώβ αν έπαιζε ποδόσφαιρο, σίγουρα γκολκίπερ θα ήταν!

«Είναι περίεργη θέση. Δεν μπορείς να παίξεις πουθενά αλλού. Ο τερματοφύλακας πρέπει να έχει υπομονή, να δουλεύει, να είναι προσηλωμένος γιατί όταν θα του έρθει η ευκαιρία θα πρέπει να είναι έτοιμος και να την αρπάξει». Η καριέρα του στο εξής θα ήταν μια αλληλουχία κερδισμένων ή χαμένων ευκαιριών. Η πρώτη ήταν στις 29 Ιουλίου σε φιλικό ματς απέναντι στη Σεντ Πάουλι. Χαμένη, κυρίως επειδή λίγο καιρό μετά θα υποστεί θλάση και θα χάσει έδαφος για τη διεκδίκηση μιας θέσης στην 18αδα. Θα μείνει ένα χρόνο χωρίς συμμετοχή, μέχρι να τον ρίξει στο γήπεδο ο Φερνάντο Σάντος.

Ευκαιρία δεύτερη, λοιπόν, το επίσημο ντεμπούτο του. Οκτώβριος του 2008 και στο ματς κυπέλλου με τον Μακεδονικό ξεκινάει βασικός, ενώ θα παίξει και στο πρωτάθλημα την ίδια σεζόν. Ας είμαστε, όμως, ρεαλιστές! Ο Γλύκος ήταν ακόμα μικρός και άγουρος, εξ ου και οι δανεισμοί που ακολούθησαν. Για έξι μήνες στον Βόλο και πάλι πίσω, ακολούθως για ένα χρόνο στον Αγροτικό Αστέρα. Στη Β’ Εθνική ο Παναγιώτης θα παίξει σε εννέα παιχνίδια, όμως εκείνα που δεν έπαιξε φαίνεται ότι ευνόησαν περισσότερο. Γιατί αν το «δεν έχει σημασία να πέσεις, αλλά να σηκωθείς» δεν είχε τόσες και τόσες εφαρμογές δε θα ήταν το τοπ κλισέ όλων των εποχών.

Ο νεαρός γκολκίπερ είχε υποστεί στα 24 του χρόνια ρήξη χιαστών, μια εβδομάδα πριν ξεκινήσουν οι επίσημες υποχρεώσεις του Αγροτικού Αστέρα. Δεν τα παράτησε, αλλά αντιθέτως επέστρεψε πιο δυνατός. «Εκ των υστέρων, μπορώ να πω ότι με ωφέλησε το εξάμηνο του τραυματισμού μου», έλεγε όταν πια το μυαλό είχε καθαρίσει από την ταλαιπωρία και όταν αντιλαμβανόταν ότι είχε περισσότερες πιθανότητες αγωνιζόμενος να κάνει καριέρα. «Είναι θετικό να παίζεις γιατί σε βλέπουν και μπορεί να πας παραπάνω. Όπως και να έχει είμαι τώρα εδώ για να παλέψω».

Επιστρέφοντας στον ΠΑΟΚ, βρήκε τον προπονητή που θα αναγνώριζε την πραγματική του αξία. Ο Λάζλο Μπόλονι χρησιμοποιούσε τον Γλύκο συχνά στις προπονήσεις, όταν χρειαζόταν παίκτη στην επίθεση!! Ήταν, όμως, και ο πρώτος που του έδωσε μια πραγματική ευκαιρία για το τέρμα! Έπαιξε στις 15 Δεκεμβρίου απέναντι στη Ρούμπιν Καζάν και κράτησε τη φανέλα του βασικού για ένα μήνα. Μέχρι να έρθει μια από εκείνες τις στιγμές που το ποδόσφαιρο αλλάζει…

Βαρύς… Γλύκος!

«Είχε πολύ δυνατό αέρα εκείνη τη μέρα, η μπάλα έπαιξε ένα περίεργο παιχνίδι, το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν αυτό που έκανα. Στο μυαλό μου ακόμη είναι ότι η μπάλα δεν μπήκε όλη μέσα». Κάποτε το είχε πει και ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος. Ο Ολυμπιακός είχε αποκλειστεί από την Γιουβέντους, όπως ο ΠΑΟΚ θα έμενε εκτός κυπέλλου από τον Ατρόμητο εξαιτίας του λάθους που έκανε ο Παναγιώτης Γλύκος κι έφερε την ισοφάριση στην εκπνοή του αγώνα. Η αυτοπεποίθησή του είχε κλονιστεί, η θέση του χάρηκε, όμως τουλάχιστον είχε παρηγοριά την ανανέωση του συμβολαίου του.

Επί της ουσίας, ωστόσο, η προσπάθειά του θα έπρεπε να ξεκινήσει από το μηδέν το επόμενο καλοκαίρι. Ο ΠΑΟΚ συνέχιζε να προσθέτει γκολκίπερ στο ρόστερ του (σ.σ. Χακόμπο, Ιτάνζ) και ο Γλύκος συνέχιζε να παλεύει για την καθιέρωση. Ο Γιώργος Δώνης τον εμπιστεύτηκε στην αρχή της σεζόν, αλλά τον ξέχασε στην πορεία και ο Έλληνας γκολκίπερ επέστρεψε ξανά σε ρόλο βασικού στα πλέι οφ! Η καλύτερή του σεζόν στον δικέφαλο ήταν εκείνη που δεν ξεκίνησε βασικός! Ο Χουμπ Στέφενς προτιμούσε τον Χακόμπο, μέχρι που ο Γλύκος βρήκε την ευκαιρία να τρυπώσει. Έπαιξε στο ντέρμπι με τον Άρη στις 24 Νοεμβρίου και έκλεισε εκείνη τη χρονιά με 40 συμμετοχές.

Η τύχη του δεν είχε εξαντληθεί ακόμα. Ο Φερνάντο Σάντος τον εμπιστεύτηκε στην αποστολή που θα ταξίδευε στο μουντιάλ του 2014 και ο Παναγιώτης Γλύκος θα είχε την ευλογία να παίξει σε ένα παιχνίδι που σημάδεψε το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα. Ένα παιχνίδι που έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα μάλλον θα μνημονεύεται για πάρα πολλά χρόνια! Ελλάδα-Ακτή Ελεφαντοστού και ο Ορέστης Καρνέζης βγαίνει τραυματίας στο 66’. Ο Γλύκος μπαίνει στο γήπεδο και παρότι είναι εμφανώς τρακαρισμένος φέρνει εις πέρας την αποστολή του και στο τέλος του αγώνα πανηγυρίζει την πρόκριση στις «16» καλύτερες ομάδες του κόσμου.

Και μετά; «Πώς αισθάνεται ένας γκολκίπερ που πριν 1,5 χρόνο έπαιζε βασικός σε μουντιάλ να πρέπει να αποδείξει την αξία του;», τον ρώτησε μετά το τέλος του αγώνα ο δημοσιογράφος. Ο Παναγιώτης Γλύκος που έπρεπε πέρυσι να αποδεχτεί τις κυκλοθυμίες του Άγγελου Αναστασιάδη, βρέθηκε από νωρίς φέτος στη σκιά του Ρόμπιν Όλσεν. Η απάντησή του είχε έρθει από το καλοκαίρι, λες και γνώριζε τι θα ακολουθούσε στη σεζόν.

«Είμαστε κάποια παιδιά που δεχόμαστε μεγαλύτερη κριτική. Προσωπικά έχω αποφασίσει να το αντιμετωπίσω ως ένα επιπλέον κίνητρο. Να το πω απλά, με πεισμώνει. Ξέρω ότι στη θέση του τερματοφύλακα τα λάθη πληρώνονται και ίσως γι' αυτό γίνεται τόσο αβίαστα σκληρή κριτική. Μακάρι στη συνέχεια να μην υπάρχει». Μετά τη χθεσινή του απόδοσή, κέρδισε αν μη τι άλλο, χρόνο. Και σεβασμό!

Γλύκος... Οκτώβρης!
EVENTS