MENU

Εχει καταγραφεί πλήθος επιθέσεων, απειλών και εκφοβισμών κατά ποδοσφαιρικών παραγόντων και διαιτητών. Τελευταία κρούσματα η επιστολή μετά σφαίρας στον Βαγγέλη Γραμμένο και ο εμπρησμός του αυτοκινήτου της συζύγου του Κύρου Βασάρα.

Το σύνολο των Ελλήνων φιλάθλων έχει βεβαιωθεί ότι ούτε σ’ αυτά τα δύο θλιβερά περιστατικά θα βρεθούν οι υπαίτιοι, όπως άλλωστε συνέβη και σε άλλες κραυγαλέες περιπτώσεις. Οσοι ασκούν βία ή επιχειρούν να τρομοκρατήσουν θεσμικά πρόσωπα του ελληνικού ποδοσφαίρου, βρίσκονται στο απυρόβλητο. Ούτε οι φυσικοί αυτουργοί, αλλά ούτε και οι ηθικοί (κυρίως αυτοί), βρέθηκαν ποτέ.

Και δεν είναι μόνο αδυναμία αστυνομικής έρευνας ή ολιγωρία των δικαστικών αρχών. Την αιτία την είχε εντοπίσει με ιδιαιτέρως εύστοχο τρόπο στη δίκη του μικρού Koriopolis η εισαγγελέας Εφετών Αθηνών Βιργινία Σακελλαροπούλου: «Στο ποδόσφαιρο κυριαρχεί ο νόμος της σιωπής».

Ο καθένας καταγγέλλει για ίδιον συμφέρον, αλλά όταν έρχεται η ώρα της κρίσης αποσύρει τις κατηγορίες, συντασσόμενος σ’ ένα γενικότερο πλαίσιο που θέλει τη συγκάλυψη να είναι υπεράνω κάθε άλλης αντίληψης. Και όλα αυτά στη λογική ότι ο ένας κρατάει τον άλλον. Και όλοι αυτοί βρίσκονται στο χείλος μιας ασύλληπτης ανυποληψίας, η οποία έχει διαπεράσει εδώ και πολλά χρόνια το ταλαιπωρημένο κορμί του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Οι τρομοκράτες θα συνεχίσουν να τρομοκρατούν γιατί έχουν πειστεί και οι ίδιοι για την ανευθυνότητα του κράτους και για την ατιμωρησία. Οι παρακρατικές μέθοδοι στο ποδόσφαιρο ζουν και βασιλεύουν όσο η ίδια η Πολιτεία δεν προστατεύει τους θεσμούς της.

Αλλωστε το ομολόγησε με τον πλέον εύγλωττο τρόπο τον Μάρτιο του 2004 ο επί δύο θητείες υφυπουργός Αθλητισμού Γιώργος Λιάνης: «Ούτε εγώ, αλλά ούτε και κανένας άλλος υφυπουργός, μπόρεσε ή θα μπορέσει να κάνει κάτι για το ποδόσφαιρο. Ολοι φοβόμαστε την ισχύ των μεγάλων ποδοσφαιρικών παραγόντων».

Γιατί δεν τρομοκρατούνται οι τρομοκράτες