MENU

Από το Ναγκρίγκ της Αιγύπτου, 100 χιλιόμετρα μακριά από το Κάιρο, ως την Οστάνδη στο Βέλγιο και από εκεί στη Μαδρίτη ήταν τελικά μια κούπα δρόμος!

Οι δύο ποδοσφαιριστές που πέτυχαν τα γκολ που χάρισαν στους «κόκκινους» τον τίτλο της πρωταθλήτριας Ευρώπης για έκτη φορά στην ιστορία έχουν και οι ίδιοι πολλές ιστορίες να πουν για αυτά που έζησαν μέχρι να φτάσουν στην κορυφή. Ένας παίκτης που λατρεύεται ήδη σαν… θεός στο «Άνφιλντ» και ένας άλλος που βρισκόταν ως τώρα στη σκιά, αλλά άρπαξε τελικά την ευκαιρία και έδειξε ότι ακόμα και όταν σε αμφισβητούν, μπορείς να αποδείξεις την αξία σου.

Ιστορίες του Σαλάχ

Τα χρόνια που αγωνιζόταν ακόμα στην πατρίδα του (τότε που τον αποκαλούσαν «Μέσι των Πυραμίδων»), ο Αιγύπτιος είχε μια πολύ… άσχημη εμπειρία, που τον ανάγκασε μετά το τέλος ενός αγώνα να ξεσπάσει σε κλάματα.

Ο Σαλάχ ήταν ήδη από τα 11 του στα τσικό της Αλ Μοκαουλούν, αγωνιζόμενος συνήθως ως αριστερός μπακ. Στο πρωτάθλημα Κ16 η ομάδα του κλήθηκε να αντιμετωπίσει την ENPPI, έναν αντίπαλο πολύ δυνατό, τον οποίο τελικό αυτός και οι συμπαίκτες του νίκησαν εύκολα με 4-0.

Προφανώς και όλοι πανηγύριζαν μετά το τέλος του αγώνα στα αποδυτήρια, εκτός από τον Σαλάχ, ο οποίος είχε ξεσπάσει σε κλάματα. Ζούσε ένα δράμα! Κι, όμως! Ο λόγος ήταν ότι δεν είχε βάλει ούτε ένα από τα γκολ στην ιστορική νίκη της ομάδας του. Κοινώς, ο Αιγύπτιος δεν είχε καμία όρεξη να συνεχίσει να παίζει στην άμυνα, μίλησε με τον προπονητή του και έτσι άλλαξε θέση.

Το Φεβρουάριο του 2012 η Αίγυπτος έζησε τη μεγαλύτερη ποδοσφαιρική τραγωδία της. Τα επεισόδια στο στάδιο του Πορτ Σάιντ στοίχισαν τη ζωή σε 74 ανθρώπους και το πρωτάθλημα της χώρας διεκόπη. Αυτό το θλιβερό γεγονός έδωσε στον Αιγύπτιο την ευκαιρία να αγωνιστεί σε ένα φιλικό της εθνικής ομάδας Κ23 της πατρίδας του με τη Βασιλεία. Ένα παιχνίδι (και τα δύο γκολ που πέτυχε σε ένα ημίχρονο) ήταν αρκετό όχι μόνο για ξεχωρίσει, αλλά για να πάρει μεταγραφή στον ελβετικό σύλλογο μόλις ένα μήνα μετά!

Δύο χρόνια έμεινε στη Βασιλεία και τον Ιανουάριο του 2014 πήγε στην Τσέλσι. Το ξεκίνημα εκεί ήταν ιδανικό, ο Ζοζέ Μουρίνιο του έδωσε χρόνο συμμετοχής, πέτυχε δύο γκολ, αλλά στη συνέχεια του ήρθε χαρτί κατάταξης στο στρατό! Για την ακρίβεια, έληξε η περίοδος που είχε δοθεί στον Σαλάχ για να μην υπηρετήσει στην πατρίδα του. Αυτό σήμαινε ότι θα έπρεπε να ντυθεί φαντάρος, κάτι που προφανώς θα τον άφηνε πολύ πίσω, λίγους μήνες αφού είχε κάνει τη σπουδαία μεταγραφή στην Πρέμιερ Λιγκ.

Χρειάστηκε βύσμα! Ο ίδιος ο πρωθυπουργός της Αιγύπτου, Ιμπραχίμ Μαχλάμπ, μεσολάβησε για την… απαλλαγή και έτσι ο στρατός δεν διέκοψε την ανοδική πορεία του. Βέβαια, στην Τσέλσι δεν έμεινε, καθώς δόθηκε αρχικά δανεικός στη Φιορεντίνα (στη Φλωρεντία τον αποκάλεσαν… «Μωβ Μέσι» και αυτός φόρεσε τη φανέλα με το «74» για να τιμήσει τη μνήμη των νεκρών του Πορτ Σάιντ) και στη συνέχεια στη Ρόμα.

Η Ιταλία ήταν η ευκαιρία του Σαλάχ για να (από)δείξει στον Μουρίνιο ότι είχε κάνει λάθος. Ήταν, επίσης, η ευκαιρία του Αιγύπτιου να επιστρέψει στην Πρέμιερ Λιγκ, αυτή τη φορά για να φορέσει τη φανέλα της Λίβερπουλ. Οι «κόκκινοι», μάλιστα χρειάστηκε να… σπάσουν το ρεκόρ μεταγραφής τους δίνοντας 42 εκατομμύρια ευρώ για να τον αποκτήσουν.

Ο Γιούργκεν Κλοπ ρωτήθηκε κάποτε για το αν πιστεύει ότι ο Σαλάχ, στην επιστροφή του στην Αγγλία, ήθελε να πάρει… εκδίκηση για το γεγονός ότι απέτυχε στην Τσέλσι. «Ίσως είναι ένας από τους λόγους που γύρισε. Για να δείξει ποιος πραγματικά είναι. Ας μην ξεχνά, βέβαια, και ο ίδιος ότι στην Τσέλσι ήταν παιδί τώρα είναι τελείως διαφορετικώς. Ακόμα και το σώμα του έχει αλλάξει. Τώρα είναι άνδρας» απάντησε ο Γερμανός προπονητής.

Ο ίδιος ο Σαλάχ, βέβαια, θεωρεί ότι έχει ακόμα περιθώριο βελτίωσης. Αντίπαλος του είναι ο ίδιος ο εαυτός του. Κι όχι μόνο ο πραγματικός Σαλάχ, αυτός του γηπέδου. «Λατρεύω να παίζω PlayStation, αλλά πρέπει να ομολογήσω ότι ο Σαλάχ στο videogame είναι πολύ πιο δυνατός από εμένα. Πρέπει να τον φτάσω» λέει, μεταξύ σοβαρού και αστείου.

Ιστορίες του Οριγκί

Γεννημένος σε μια ποδοσφαιρική οικογένεια, ο πατέρας του έπαιζε μπάλα στην Κένυα, πριν μετακομίσει στο Βέλγιο, το ίδιο και οι θείοι του και ο ξάδερφός του, ο Οριγκί δεν είχε ιδιαίτερο προβληματισμό σε ό,τι αφορούσε τον επαγγελματικό προσανατολισμό του. Ουδεμία αμφιβολία υπήρχε πως θα γινόταν ποδοσφαιριστής. Τώρα αν θα πετύχαινε ή όχι, αυτό μικρή σημασία είχε όταν ήταν πιτσιρικάς.

Πάλεψε πολύ ο Οριγκί για να «φτιάξει» ποδοσφαιρικά το όνομά του. Άρχισε την καριέρα του στη Γκενκ ως αμυντικός μέσος και στα 15 του πήγε στη Λιλ ως επιθετικός, διεθνής στις μικρές εθνικές ομάδες του Βελγίου. Τον αποκαλούσαν… μικρό Κλάιφερτ και σκόραρε στο ντεμπούτο του σε επίπεδο ανδρών τόσο με την Λιλ όσο και με την εθνική Βελγίου. Η αρχή είχε γίνει, ο ποδοσφαιρικός κόσμος μιλούσε για έναν ταχύτατο 19χρονο επιθετικό που μπορούσε να «σβήσει» τον Ρομέλου Λουκάκου, αλλά αυτά δεν ήταν αρκετά.

Ούτε ότι πέτυχε το νικητήριο γκολ επί της Ρωσίας στο «Μαρακανά» και έγραψε το όνομά του στην ιστορία, καθώς έγινε ο νεότερος σκόρερ του Βελγίου σε Μουντιάλ, όπως επίσης ο πρώτος κενυάτικης καταγωγής που σκοράρει. Οι Βέλγοι, μάλιστα, αποφάσισαν τότε να δώσουν το όνομά του σε ένα μωρό δελφίνο στο θαλάσσιο πάρκο του Μπριζ!

To καλοκαίρι του 2014, μετά τις εμφανίσεις του στο Μουντιάλ, τον πήρε η Λίβερπουλ δίνοντάς του, μάλιστα, πενταετές συμβόλαιο. Μόνο που στο «Άνφιλντ» πήγε για να… φύγει!

Οι «κόκκινοι» τον έδωσαν αμέσως πίσω, ως δανεικό, στη Λιλ, όταν επέστρεψε είχε 16 παιχνίδια στην Πρέμιερ Λιγκ, την επόμενη σεζόν έφτασε τις 34 συμμετοχές και τα επτά γκολ και τελικά μετά ο Κλοπ αποφάσισε να τον στείλει και πάλι δανεικό, αυτή τη φορά στη Βόλφσμπουργκ.

Αυτός, βέβαια, που δεν λογιζόταν ποτέ βασικός στη Λίβερπουλ κατάφερε τις τελευταίες εβδομάδες να γίνει ο απολύτως απροσδόκητος ήρωας της ομάδας. Χωρίς τον Φιρμίνο και τον Σαλάχ, οι «κόκκινοι» κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν στα ημιτελικά τη Μπαρτσελόνα, έχοντας στην πλάτη τους το 3-0 του «Καμπ Νόου». Ο Οριγκί δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη, έκανε το παιχνίδι της ζωής του και πέτυχε δύο γκολ.

Έγινε ο πέμπτος παίκτης, μετά τους Μαρσέλο (2014), Καράσκο (2016), Ασένσιο (2017) και Μπέιλ (2018) στους έξι τελευταίου τελικούς, που μπαίνει αλλαγή και σκοράρει!

Είναι, επίσης, ο δεύτερος Βέλγος ποδοσφαιριστής μετά τον Καράσκο της Ατλέτικο Μαδρίτης που βρίσκει δίχτυα σε τελικό Τσάμπιονς Λιγκ και καταφέρνει να πετύχει το απίθανο ρεκόρ των τριών τερμάτων σε τρεις τελικές προσπάθειες στη διοργάνωση!

Ήταν αυτός που «σφράγισε» την ανατροπή και την πρόκριση στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, αυτός που ήρθε και πάλι από τον πάγκο στο «Wanda Metropolitano» για να βάλει το κερασάκι στην τούρτα της σπουδαίας επιτυχίας. Comeback για τη Λίβερπουλ, η απόλυτη επιστροφή και για τον παραγκωνισμό Οριγκί.

Ήρωες δεν γεννήθηκαν, ήρωες έγιναν (vids)
EVENTS