MENU

Στο γήπεδο όπου γράφτηκε η ενδοξότερη σελίδα του ελληνικού ποδόσφαιρου, η ΑΕΚ παρότι για 87 λεπτά στάθηκε αντάξια της Μπενφίκα, δεν τα κατάφερε τελικά και πάλι να πάρει κάτι, έναν βαθμό που ήταν και το ζητούμενο της χτες, ολοκληρώνοντας την παρουσία της στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ με μηδενική συγκομιδή.

Και οι δύο ομάδες παρατάχθηκαν με 1-4-3-3. Η ΑΕΚ, για ένα ακόμη ματς, είχε αμυντικό προσανατολισμό στο παιχνίδι της, κάτι που επιβεβαιώνεται τόσο από τον σχηματισμό όσο κυρίως και από τα πρόσωπα που στελέχωσαν την τριάδα στα χαφ, αφού και οι τρεις (Μοράν, Τσόσιτς, Γαλανόπουλος) είναι ανασταλτικού χαρακτήρα ποδοσφαιριστές.

Η Μπενφίκα μπήκε πολύ δυνατά στο παιχνίδι, έχοντας γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας, καλές εναλλαγές θέσεων των ποδοσφαιριστών της, κρατώντας την ΑΕΚ στο δικό της μισό. Μια ΑΕΚ, η οποία ειδικά στο πρώτο ημίχρονο είχε πολλά προβλήματα στο να κρατήσει μπάλα και να φτιάξει μια σωστή επίθεση.

Δεν δέχομαι ως δικαιολογία την έλλειψη χημείας μεταξύ των τριών χαφ στο κέντρο. Ναι, δεν έχουν παίξει ποτέ μαζί, αλλά αυτό από μόνο του, να έχουν δηλαδή συνυπάρξει οι μέσοι σου σε παιχνίδια, δεν είναι προαπαιτούμενο για να μπορείς να κρατήσεις μπάλα. Αυτό πάντως δεν αναιρεί πως ο Τσόσιτς, παρότι σε θέση που δεν είναι η φυσική του, ανταποκρίθηκε πολύ καλά, όντας μαζί με τον Τσιγκρίνσκι οι κορυφαίοι της Ενωσης.

Παρότι λοιπόν οι παίκτες της Μπενφίκα στο πρώτο ημίχρονο ήταν πιο αποφασιστικοί, πιέζοντας σωστά και γρήγορα, πάντα στο σημείο που χάνονταν η μπάλα, δυσκολεύοντας έτσι ακόμη περισσότερο την κατοχή της από την ΑΕΚ, δεν μπόρεσαν να δημιουργήσουν απειλητικές καταστάσεις στα καρέ του Μπάρκα.

Στο δεύτερο ημίχρονο, η ΑΕΚ προσπάθησε να πάρει μερικά μέτρα στο γήπεδο, να κυκλοφορήσει καλύτερα την μπάλα, να ηρεμήσει το παιχνίδι της και να βγει μπροστά. Και πάλι φυσικά η Μπενφίκα ήταν αυτή που είχε τις πιο καθαρές φάσεις (αποκορύφωμα τα δύο δοκάρια), όμως στο συγκεκριμένο διάστημα οι πρωταθλητές έδειξαν επιθετικές διαθέσεις και αν ήταν λίγο περισσότερο αποτελεσματικοί και προσεκτικοί στην τελική προσπάθεια θα μπορούσαν να βρουν ένα γκολ.

Κάπως έτσι, φτάσαμε στο 87’, όπου μια χαμένη μπάλα από τον Γαλανόπουλο, τον ανάγκασε σε φάουλ σε καίριο σημείο και οδήγησε στην αποβολή του (σωστή, όπως ήταν και η πρώτη κάρτα που δέχτηκε). Και με αυτό το λάθος, το μοναδικό ουσιαστικά αμυντικό λάθος στο παιχνίδι, πάλι από μια στατική φάση και μια καταπληκτική εκτέλεση φάουλ διαμορφώθηκε το τελικό αποτέλεσμα.

Μια ακόμη ήττα για την ΑΕΚ, μηδέν βαθμοί. Αρνητικότατο ρεκόρ σίγουρα. Και μπορεί πρακτικά να μην άλλαζε κάτι αν η Ενωση έπαιρνε κάτι στο «Ντα Λουζ», αλλά σίγουρα, δεν θα τη συνόδευε αυτό το μηδέν στην επιστροφή της στους ομίλους.

Απολογιστικά της φετινής παρουσίας της ΑΕΚ στο Τσάμπιονς Λιγκ, αυτό που είναι προφανές είναι πως δεν είχε τη δυναμική ως ρόστερ για να ανταπεξέλθει στη κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση του κόσμου. Μια διοργάνωση που είναι γνωστό πως αν δεν πληροίς τις βασικές προϋποθέσεις, τόσο ως προς το διαθέσιμο δυναμικό όσο και στον τρόπο που αντιμετωπίζεις τα παιχνίδια, αυτό θα φανεί στα παιχνίδια. Και δυστυχώς για την ΑΕΚ, φάνηκε... Να συμπληρώσουμε εδώ και την απουσία λόγω τιμωρίας βασικών της παικτών (Λιβάγια, Μπακασέτας).

Τα μόνα ματς που φάνηκε πως η ΑΕΚ θα μπορούσε να πάρει βαθμούς, ήταν αυτά τα δύο κόντρα στην Μπενφίκα. Σίγουρα η Μπάγερν δεν ήταν ανάλογη των προηγούμενων χρόνων, ο Αγιαξ ήταν πολύ καλύτερος, αλλά και πάλι, θεωρώ πως σεβάστηκε, ίσως ακόμη και φοβήθηκε και τις δύο αυτές ομάδες. Την Μπενφίκα, που την κοίταξε στα μάτια, την έφερε σε πολύ δύσκολη θέση στο ματς της Αθήνας και σίγουρα εκείνο, όπως εξελίχτηκε θα μπορούσε να το είχε κερδίσει και να αλλάξει ενδεχομένως και τη μοίρα της στον όμιλο.

Αυτές οι διοργανώσεις πάντα δείχνουν πολλά. Κυρίως στο αγωνιστικό επίπεδο. Εφόσον εξελίσσεσαι ως ομάδα και θέλεις να δικαιολογήσεις την παρουσία σου σε αυτό το επίπεδο θα πρέπει να δημιουργείς και την κατάλληλη ομάδα προκειμένου να μπορέσει να σταθεί.

Πλέον, από εδώ και στο εξής, η προσοχή στρέφεται στο πρωτάθλημα και στο Κύπελλο. Σίγουρα οι εμπειρίες που αποκτήθηκαν είναι σημαντικές, αλλά πιστεύω ότι σε μια ιστορική ομάδα όπως είναι η ΑΕΚ, έχοντας πραγματοποιήσει πολύ καλύτερες πορείες στο Τσάμπιονς Λιγκ και σε ομίλους ακόμη πιο απαιτητικούς, επιβάλλεται όλοι στις τάξεις της να αντιλαμβάνονται πως οι απαιτήσεις και τα ζητούμενα για την ΑΕΚ είναι διαφορετικά και σίγουρα περισσότερα από το μηδέν…

Υ.Γ.: Αντίστοιχη πορεία με την πρώτη ομάδα είχαν και οι μικροί της ΑΕΚ στο Youth League, ολοκληρώνοντας την εκεί τους παρουσία επίσης με μηδέν βαθμούς. Σαφώς βέβαια, αυτό που πρέπει να τονιστεί είναι πως οι ομάδες που αντιμετώπισαν συγκαταλέγονται μεταξύ των κορυφαίων συστημάτων ακαδημιών του κόσμου και ήταν πολύ πιο έτοιμες και πιο «ψημένες» σε αυτό το επίπεδο.

Κάποια στιγμή θα ασχοληθώ με τις ακαδημίες και το κατά πόσον λειτουργούν σωστά με βάση πάντα τα πρότυπα των ευρωπαϊκών ομάδων και αυτών που αντιμετώπισε φέτος η ΑΕΚ, για τώρα, το μόνο που θέλω να επισημάνω είναι ότι στο συγκεκριμένο όμιλο, με τους συγκεκριμένους αντιπάλους, κανείς δεν είχε απαιτήσεις. Η διαφορά είναι πολύ μεγάλη και συνεπώς, μόνο από τη συμμετοχή και τα παιχνίδια, ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων, τα παιδιά της ΑΕΚ θα κέρδιζαν πολύτιμες εμπειρίες.

Παίζοντας με τους καλύτερους, θα γίνουν και οι ίδιοι καλύτεροι. Αν δεν μπορέσουν να παίξουν, πολύ απλά, δεν θα βελτιωθούν, δεν θα εξελιχθούν. Χτες, η Μπενφίκα έδωσε χρόνο συμμετοχής σε 15χρονο (90'),τον Καμαρά. Στην ΑΕΚ, για ένα ακόμη παιχνίδι, οι αλλαγές έγιναν στο 86’, με τα παιδιά που μπήκαν στο γήπεδο καλά καλά να μην προλαβαίνουν να αγγίξουν την μπάλα…

Πλήρωσε το μοναδικό λάθος
EVENTS