MENU

Είναι γεγονός ότι οι μεγάλες ομάδες είναι εξαιρετικά κακομαθημένες όταν υποδέχονται στο γήπεδό τους μικρότερες. Συνήθως, όλα τα αμφισβητούμενα σφυρίγματα είναι σταθερά υπέρ τους και ειδικά όταν οι χαμηλότερης δυναμικής αντίπαλοί της στέκονται αξιοπρεπώς απέναντί τους. Δεν χρειάζεται ο διαιτητής να είναι ντε και καλά στημένος, ούτε φυσικά να προβεί σε κάποια σοκαριστική σφαγή. Είναι απλά η υποσυνείδητη ανάγκη του διαιτητή να σπρώξει τον ισχυρό και αρκούν απλά τα «σπόρια» για να το πετύχει. Αυτή την κατάσταση βίωσε η ΑΕΚ στο πρώτο ημίχρονο του Μονάχου κόντρα στην Μπάγερν.

Η Ένωση έκανε την τέλεια εμφάνιση στο πρώτο 45λεπτο -και στην επανάληψη καλά τα πήγε αλλά το ματς είχε αποκτήσει άλλο momentum μετά το 1-0 του πρώτου μέρους- και βρέθηκε να χάνει εξαιτίας ενός δικού της λάθους. Το πιθανότερο είναι πως ο μέσος φίλος της Μπάγερν Μονάχου δεν πρόσεξε καν τις φάσεις που οι ΑΕΚτζήδες τα έβαζαν με τις αποφάσεις του διαιτητή αλλά στην οικονομία του πρώτου ημιχρόνου και στον τρόπο που κυλούσε το παιχνίδι, είναι δεδομένο πως έπαιξαν τον ρόλο τους.

Η Ιστορία βέβαια μάλλον θα ξεχάσει αυτές τις λεπτομέρειες.Η Ιστορία γενικά μάλλον δεν θα τοποθετήσει ποτέ σε περίοπτη θέση αυτό το παιχνίδι: η ΑΕΚ δεν ξεφτιλίστηκε ώστε να το θυμόμαστε από την ανάποδη, δεν κατάφερε να πάρει ένα ιστορικό αποτέλεσμα και τελικά, φεύγει από την Γερμανία απλά λίγο πιο γεμάτη από εμπειρίες υψηλού επιπέδου. Και ταυτόχρονα (και αυτό έχει τη σημασία του) με διαφόρων ειδών αγωνιστικά συμπεράσματα.

Καταρχάς, φάνηκε ξεκάθαρα πως το 3-5-2 (ή 3-5-1-1 ή 3-6-1, όπως το δει κανείς) είναι το σύστημα που της πάει στην Ευρώπη. Άλλωστε, όσο και αν ο Μαρίνος Ουζουνίδης προσπαθεί να προσδώσει μια δική του ταυτότητα στην αγωνιστική νοοτροπία της Ένωσης, αυτή είναι μια διαδικασία που καλό είναι να εξαιρείται από την Ευρώπη. Άλλωστε, σε αυτό το επίπεδο η ΑΕΚ «κουβαλάει» ακόμα μέσα της το «πνεύμα» της περσινής ποδοσφαιρικής δημιουργίας του Χιμένεθ: έτσι κατάφερε να αποκλείσει την Σέλτικ το καλοκαίρι, για αυτό το λόγο στάθηκε τόσο καλά απέναντι στην Μπάγερν και αυτή ακριβώς είναι η προσέγγιση που μπορεί να της δώσει βαθμό ή βαθμούς στα δυο εναπομείναντα παιχνίδια της στο Champions League.

Η ΑΕΚ οφείλει στον εαυτό της να κατέβει με τσίτα τα γκάζια στα δύο παιχνίδια με Άγιαξ και Μπενφίκα που έχει μπροστά της. Να πάει για όσους βαθμούς μπορεί και -γιατί όχι;- να κυνηγήσει ακόμα και την τρίτη θέση. Το καλό είναι ότι αν αφουγκραστεί κανείς την ψυχολογία των ποδοσφαιριστών της έτσι όπως προκύπτει από τις δηλώσεις τους μετά το ματς, η διάθεση τους δεν δείχνει κάποια πρόθεση να αντιμετωπίσουν ως τυπικές διαδικασίας τις δυο επόμενες αναμετρήσεις. Και έτσι πρέπει: τις εμπειρίες της πήρε η ΑΕΚ. Πλέον πρέπει να πάει για τους βαθμούς.

Υπάρχει ωστόσο μια αναμφισβήτητη και αναγκαία προϋπόθεση: να βάλει στο συρτάρι για τις λαμπερές βραδιές του Champions League την επιθετική νοοτροπία, να «αγκαλιάσει» το 3-5-2 και να επιχειρήσει να το κάνει το όχημα μιας μίνι αντεπίθεσης. Η συλλογή εμπειριών άλλωστε έχει νόημα μόνο αν μαθαίνεις από τα λάθη σου και στο Μόναχο η ΑΕΚ, παρά την ήττα, έδειξε πως όντως κάτι έχει μάθει. Καιρός και να κεφαλαιοποιήσει τις εμπειρίες της.

Η ΑΕΚ είναι πιο πλούσια σε εμπειρίες, καιρός να πάρει και βαθμούς
EVENTS