MENU

Δεν ήταν έκπληξη, για παράδειγμα, οι αμυντικές αδυναμίες που εμφάνισε ο Ολυμπιακός. Τα δύο πάμφθηνα γκολ που δέχτηκε μαρτυρούν τις ελλείψεις, τις κακές αντιδράσεις, τις ποιοτικές υστερήσεις των Ερυθρόλευκων. Στοιχεία που έρχονται στο φως κάθε φορά που αντιμετωπίζουν (έστω και σχετικά) “κανονικούς” αντιπάλους και όχι τους διάφορους... Εργοτέληδες που παίζουν παθητικά, μαρκάρουν με τα μάτια και δεν ξέρουν πού πατάνε και πού βρίσκονται.

Στο 1-0 της Ντνίπρο, ας πούμε, η μπάλα κόβει βόλτες έξω από την περιοχή του Ολυμπιακού, ωστόσο ουδείς μπαίνει στη διαδικασία να κόψει. Και στο 2-0, μία εύκολη εκτέλεση φάουλ από το πλάι καταλήγει σε ρυθμό ρελαντί στα δίχτυα του Ρομπέρτο, αφού πάλι η μπάλα παρακολουθείται... διακριτικά από τους παίκτες του Ολυμπιακού κατά τη διαδρομή της προς την εστία. Όχι πως ο Ρομπέρτο αντιδρά σωστά, αλλά είναι ο τελευταίος στη σειρά των ευθυνών...

Όπως δεν ήταν έκπληξη και ότι ο Ολυμπιακός παίζει με... δέκα όταν είναι στο τερέν ο Ιμπραΐμ Αφελάι. Ο Ολλανδός εξακολουθεί να είναι μία καρικατούρα του παίκτη που είχε αναγκάσει την Μπαρτσελόνα να τον αγοράσει πριν από τέσσερα χρόνια από την PSV. Και δικαιώνει, με εξαίρεση μία έκλαμψη στο ξεκίνημα του Περέιρα, τη στάση που είχε επιλέξει να κρατήσει απέναντί του ο Μίτσελ. Ωστόσο, ο Πορτογάλος επιμένει να τον ξεκινάει, ελπίζοντας προφανώς ότι θα γίνει εκείνος μάγκας και θα βγάλει... δάγκα τον προκάτοχό του, ο οποίος είχε “τελειωμένο” τον Αφελάι. Μέχρι τώρα, όμως, η εικόνα του Ολλανδού δεν δικαιολογεί την προτίμηση που δείχνει στο πρόσωπό του ο Περέιρα. Και το αποτέλεσμα είναι να μην είναι ισορροπημένος επιθετικά ο Ολυμπιακός και να γέρνει μονόπαντα. Με τους Ουκρανούς έπεσε πάλι όλο το βάρος δεξιά, στον Ντοσεβί, που το πάλεψε όσο μπορούσε, αλλά δεν είναι και κάνας παίκτης διαφοράς για να περιμένεις από αυτόν να σηκώσει μόνος του το βάρος.

Ο Αναστασίου, λοιπόν, θα πρέπει λογικά να... προσεύχεται να παραμείνει στην ενδεκάδα του Ολυμπιακού ο Αφελάι. Γιατί ο Φορτούνης, για παράδειγμα, μπορεί να αποδειχτεί πολύ πιο επικίνδυνος. Διότι συγκλίνει προς τα μέσα, είναι διεισδυτικός, πατάει περιοχή και έχει αρχίσει να δοκιμάζει το πόδι του.

Ένα άλλο συμπέρασμα που πρέπει να επιβεβαίωσε ο Αναστασίου είναι ότι η αχίλλειος πτέρνα του Ολυμπιακού έχει ονοματεπώνυμο: Φελίπε Σαντάνα. Με την μπάλα στα πόδια ο Βραζιλιάνος είναι κίνδυνος-θάνατος για την ομάδα του, χάνει τα αυγά και τα πασχάλια αν πιεστεί, πουλάει μπάλες, διώχνει άτσαλα, δίνει δεύτερες επιθέσεις στον αντίπαλο, μαρκάρει... ακατανόητα, “στρίβει” δύσκολα. Τον είδαμε σε δύο ανταγωνιστικά ματς (με την ΑΕΚ και την Ντνίπρο) και καταλάβαμε αυτά που μάλλον δεν είχαν καταλάβει όσοι τον διάλεξαν ως “αντι-Αμπιντάλ”.

Με την ΑΕΚ έκαναν πάρτι απέναντί του ο Αραβίδης και ο Μάνταλος και αντικαταστάθηκε στο ημίχρονο λόγω... ενοχλήσεων. Και στο “Ολιμπίνσκι” είχε για highlight το 1-0, όταν γύρισε τα... οπίσθια στο σουτ του Κανκάβα και από αυτά άλλαξε πορεία η μπάλα και μπήκε γκολ. Το αποτέλεσμα ήταν να γίνει πάλι αλλαγή, αυτή τη φορά λίγο αργότερα, στο 57'.

Όσο για το μεσοεπιθετικό κομμάτι, ο Ολυμπιακός ζορίζεται πολύ όταν μπλοκάρεται ή δεν είναι στα καλά του ο Τσόρι. Αυτός είναι το βαρόμετρο. Με τη “λίγη” Ντνίπρο δεν κατάφερε να πάρει πρωτοβουλίες. Και οι Ερυθρόλευκοι δεν έκαναν ούτε μία φάση της προκοπής απέναντι σε μία ομάδα πολύ μακριά από τα στάνταρ του Τσάμπιονς Λιγκ, από όπου προέρχεται ο Ολυμπιακός. Από εκεί και πέρα, ρόλο στην επιθετική δυσλειτουργία παίζει και η απόφαση του Περέιρα να κρατάει πίσω τους Ομάρ και Μασουακού. Επί Μίτσελ, αυτοί οι δύο έκαναν παπάδες μπροστά. Επί Περέιρα, καθηλώθηκαν στην άμυνα και οι Ερυθρόλευκοι έχασαν δύο μεγάλα όπλα τους σ' αυτόν τον τομέα.

Όσοι προσδοκούσαν να δουν στο Κίεβο έναν αεράτο Ολυμπιακό α λα Μίτσελ στο Τσάμπιονς Λιγκ, απογοητεύτηκαν οικτρά. Γιατί είδαν έναν Ολυμπιακό καχεκτικό α λα Περέιρα, που αγκομαχούσε και δεν μπορούσε να επιβάλλει ρυθμό, έστω και για λίγο, σε μία έδρα-φάντασμα και απέναντι σε μία ομάδα ανέτοιμη, που είχε να παίξει επίσημο ματς από τις 11 Δεκεμβρίου! Έναν Ολυμπιακό νωχελικό και άνευρο, με κακή τελική πάσα, ημιτελείς προσπάθειες, προβληματική ανάπτυξη, περιορισμένο επιθετικό πνεύμα και απουσία αυτοματισμών.

Και μόνο το γεγονός ότι δεν έκανε τελική στο δεύτερο ημίχρονο (!), τα λέει όλα: 1-4 ήταν τα τελειώματα στο α' μέρος και 4-4 στο φινάλε (με 2/3 από την Ντνίπρο σ' αυτό το διάστημα)!

Οι δύο φάσεις στα χασομέρια, με το πέναλτι που ζήτησε και το γκολ του που ακυρώθηκε, απλώς καταδεικνύουν πόσο μεγάλη ευκαιρία έχασε ο Ολυμπιακός στο Κίεβο, πετώντας στα σκουπίδια σχεδόν 94 λεπτά. Είπαμε, έδειξε “λίγη” η Ντνίπρο. Κι όμως, ο Ολυμπιακός... κατάφερε (διότι περί κατορθώματος πρόκειται) να χάσει 2-0 και να μετατραπεί από φαβορί σε απόλυτο αουτσάιντερ για την πρόκριση.

Είμαι σίγουρος ότι ο Αναστασίου θα παρακαλούσε να βρει αυτόν τον Ολυμπιακό, του Κιέβου, μπροστά του. Το θέμα είναι πόσο προλαβαίνει να αλλάξει την ομάδα του ο Περέιρα πριν το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό. Γιατί στα έξι ματς που έχει δώσει τον Φλεβάρη δεν έχει πείσει. Εξαιρούμενου, βεβαίως, του αγώνα με τον... Εργοτέλη.

Τον Φλεβάρη «είχε» μόνο τον... Εργοτέλη
EVENTS