MENU

Άρχισε το μακρύ ταξίδι του από την Ντερ εζ Ζορ, μια πόλη περίπου 450 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Δαμασκό. Πήγε στη Μερσίνη της Τουρκίας, εκεί άφησε τη γυναίκα του και τα δύο παιδιά του και συνέχισε με τους άλλους δύο γιους του προς την Κεντρική Ευρώπη. Από τα παράλια της Μικράς Ασίας, στην Κω, στην Αθήνα, στην Θεσσαλονίκη, στην Ειδομένη, στα σύνορα της Ελλάδας με την ΠΓΔΜ. Στο ταξίδι αυτό είδε άνδρες, γυναίκες, μωρά, μου μαζί με αυτόν αναζητούςαν ένα καλύτερο μέλλον, να πεθαίνουν...

Πεινασμένοι, κουρασμένοι, εξαθλιωμένοι, ταλαιπωρημένοι. Από την Ελλάδα, ο μικρός γιος του Οσάμα, ο Ζαϊντ, έφυγε με ένα δώρο: μια φανέλα του Άρη, που του χάρισε στο τρένο προς τα σύνορα ένας Έλληνας, οπαδός της ομάδας της Θεσσαλονίκης. «Ευχαριστώ ειλικρινά τους Έλληνες που μας βοήθησαν. Ταξιδεύοντας είδα τις ομορφιές της χώρας σας και γνώρισα ανθρώπους που μας έδιναν φαγητό και νερό για να μας βοηθήσουν. Ο Ζαϊντ κρατά το δώρο από τον Έλληνα φίλο του στο δωμάτιο του νέου σπιτιού μας εδώ στην Ισπανία» λέει στο SDNA ο Οσάμα Μόχσεν.

Από την ΠΓΔΜ συνέχισαν με τρένο προς την Σερβία και την κεντρική Ευρώπη και έφτασαν στην Ουγγαρία. Αν ο πόλεμος στην Συρία τους άλλαξε τη ζωή, τότε αυτό που συνέβη εκεί ήταν καταλυτικό για όσα ζουν σήμερα. «Στην Ουγγαρία ζήσαμε πολύ δύσκολες στιγμές. Μας συγκέντρωσε ο στρατός της χώρας και η συμπεριφορά τους ήταν πολύ άσχημη. Χτύπησαν κάποιους πρόσφυγες. Εγώ περπατούσα με τον μικρό στην αγκαλιά και κάποια στιγμή άρχισε να με κυνηγάει ένας στρατιώτης. Έτρεξα και ξαφνικά άκουσα πολλές φωνές και βρέθηκα κάτω. Νόμιζα πως με είχε ρίξει κάποιος στρατιώτης για να με σταματήσει. Μετά από τρεις ημέρες, ήμουν στη Γερμανία και μου έδειξαν σε βίντεο τι είχε συμβεί και ότι τελικά ήταν μια γυναίκα αυτή που μας κλώτσησε. Δεν το πίστευα. Πόσο κακός μπορεί να είναι ένας άνθρωπος απέναντι σε έναν άνθρωπο που δεν τον έχει βλάψει; Κατέρρευσα όταν κατάλαβα τι πραγματικά είχε συμβεί» συμπληρώνει ο Σύρος.

Από την Ουγγαρία με το λεωφορείο στη Γερμανία και από εκεί νέο ταξίδι με προορισμό, τελικό αυτή τη φορά, την Ισπανία. Λίγα χιλιόμετρα μακριά από τη Μαδρίτη, στη Χετάφε, εγκαταστάθηκε ήδη ο Οσάμα με τους δύο γιους του. Ο Σύλλογος των Ισπανών προπονητών τους προσέφεραν σπίτι και δουλειά, ακόμα και η ομώνυμη ομάδα του πρότεινε να εργαστεί στις ακαδημίες της, καθώς ο Σύρος ήταν προπονητής ποδοσφαίρου στην πατρίδα του. «Θα ήταν όνειρο να εργαστώ σε μια ισπανική ομάδα, αλλά ακόμα είναι πάρα πολύ νωρίς. Πρέπει να μάθω τη γλώσσα και να δείξω ότι αξίζω. Μακάρι να ήταν ακόμα στην Ισπανία ο Μουρίνιο, αυτός είναι το πρότυπό μου. Βασικά, αυτό που με ενδιαφέρει αυτή τη στιγμή είναι να καταφέρουν να έρθουν κοντά μας η γυναίκα μου και τα άλλα δύο παιδιά μου. Τους σκέφτομαι συνέχεια, αρρωσταίνουν και δεν μπορώ να είμαι εκεί. 'Εχουμε αρχίσει τις διαδικασίες, αλλά μπορεί να κρατήσουν ακόμα και δύο μήνες ή περισσότερο. Τώρα δουλεύω τα πρωινά στα γραφεία του συλλόγου και ελπίζω σύντομα να καταφέρω να στείλω χρήματα στη γυναίκα μου» τονίζει ο Οσάμα Μόχσεν.

Πως νιώθει για όλα όσα έζησε τις τελευταίες εβδομάδες; «Έφυγα από την πόλη μου διότι γινόταν πόλεμος. Δεν ήθελα να βλέπω την οικογένειά μου να πεθαίνει. Ακόμα και αν μέναμε ζωντανοί από τις βόμβες και τα πυρά, δεν είχαμε νερό και φαγητό. Είμαι τυχερός που είμαι ζωντανός, που είναι ακόμα στη ζωή τα παιδιά μου. Σε αυτό ταξίδι θα μπορούσαμε να έχουμε πεθάνει, όπως συνέβη με άλλους πρόσφυγες. Το ποδόσφαιρο μας έσωσε και μας έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή. Μόνο ευγνωμοσύνη μπορώ να νιώθω γι' αυτό» κατέληξε ο Οσάμα. Μας ευχαριστεί για την επικοινωνία και μας λέει ότι πρέπει να βιαστεί διότι πρέπει να ετοιμάσει το μεσημεριανό για τα παιδιά του. Στην άλλη άκρη ακούγεται ο Ζαϊντ να τον φωνάζει. Είναι τώρα πατέρας και μητέρα μαζί, αλλά τουλάχιστον έχει ένα σπίτι. Και μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή... Και ο ίδιος και τα παιδιά του.

Στο SDNA μίλησε και ο Μιγκέλ Γκαλάν, ο άνθρωπος ο οποίος πήρε την πρωτοβουλία για να δώσει δουλειά στον Μόχσεν. «Είδα τις απάνθρωπες εικόνες στην τηλεόραση. Ήταν ένα δράμα. Στη συνέχεια ο Οσάμα έδωσε μια συνέντευξη σε μια ισπανική εφημερίδα και εκεί είπε ότι στην πατρίδα του ήταν προπονητής. Δεν έκανα δεύτερη σκέψη. Είμαι ο πρόεδρος των προπονητών στην Ισπανία και αν δεν μπορούσα εγώ να βοηθήσω έναν συνάδελφο και έναν συνάνθρωπο, ποιος θα μπορούσε να το κάνει; Μίλησα και με άλλους συναδέλφους μου και αναλάβαμε δράση» ήταν τα λόγια του Γκαλάν. «Η Χετάφε είναι μια μικρή πόλη και ίσως γι' αυτό είμαστε πολύ φιλόξενοι. Η δήμαρχος μας βοήθησε πολύ, αγκάλιασε τον Οσάμα και τα παιδιά του και όλοι οι κάτοικοι τον υποδέχθηκαν πολύ θερμά. Είναι πολύ ευχαριστημένος και χαίρομαι διότι καταφέραμε να αποδείξουμε ότι υπάρχει ακόμα ανθρωπιά» κατέληξε ο Γκαλάν, ο οποίος μάλιστα θα είναι υποψήφιος για την προεδρία της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Ισπανίας.

https://www.youtube.com/embed/S27A4L_D1Aw
SDNA Google news
ΜΑΘΕΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ - ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
«Το ποδόσφαιρο μας έσωσε τη ζωή» (pics, vid)
EVENTS