MENU

Το διάβασα στη Daily Mail προ ημερών, μια ψιλή είδηση από τον λαμπερό κόσμο της Πρέμιερ Λιγκ, και κόλλησα. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ παίζει, την Τρίτη στο Ολντ Τράφορντ, replay κυπέλλου με τη νεοφώτιστη (12η στην τρέχουσα κατάταξη) της δ’ κατηγορίας Κέμπριτζ Γιουνάιτεντ. Οποιος κάτοχος εισιτηρίου διαρκείας δεν προπλήρωσε το εξτρά πενηντάρικο (λίρες) για να πάει στο γήπεδο, γιατί τα παιγνίδια των κυπέλλων δεν συμπεριλαμβάνονται στην τιμή του season ticket, αυτομάτως έχασε το δικαίωμα να πάει με το διαρκείας του σ’ ένα επόμενο ματς πρωταθλήματος (28/2 με τη Σάντερλαντ). Ποινή μιας αγωνιστικής!

Η εκβιαστική προθεσμία να πληρώσουν, έληγε μία εβδομάδα πριν τον αγώνα. Την Τετάρτη. Οσοι δεν το έκαναν, την επόμενη ημέρα έλαβαν απ’ το κλαμπ το ενημερωτικό μέιλ. Όλα είναι, όπως με τα δάνεια, στα μικρούλικα γραμματάκια. Terms and conditions. Κανείς δεν λέει ότι η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ παρανόμησε. Οι ίδιοι (οι χώρες, οι τράπεζες, τα κλαμπ) έχουν φτιάξει το βολικό πλαίσιο νομιμότητας για ν’ ασκούν, εντός αυτού, την τοκογλυφική χυδαιότητά τους.

Πιστοί φαν, άνθρωποι που σε βάθος δεκαετίας ή δεκαετιών μπορεί να έχουν ξοδέψει περιουσίες στο κλαμπ, για αναγνώριση εισπράττουν μέιλ με τελεσίγραφα. Προθεσμίες και προειδοποιήσεις. Εννοείται ότι το κλαμπ αρνήθηκε να προσφέρει μειωμένες τιμές γι’ αυτό το ματς, το οποίο ματς δεν είναι παρά απόρροια ενός αξιοθρήνητου 0-0 στο Κέμπριτζ. Δεν βρήκαν κάποιον σπουδαίο λόγο, για να το κάνουν. Είναι αυτό που λένε, ότι το φιλότιμο δεν υπάρχει στην κουλτούρα, άρα ούτε στο λεξιλόγιο. Δεν σ’ αρέσει; Ok, έπονται χιλιάδες στις λίστες μακροχρόνιας αναμονής.

Το κλου, τώρα. Εάν το εισιτήριο που χάνεις…λόγω της ποινής (με τη Σάντερλαντ) πωληθεί σε άλλον, τότε μετά τη λήξη της περιόδου μπορείς να κάνεις αίτηση για να σου επιστραφεί το αντίτιμό του. Δηλαδή, πρώτον, ψάξε-βρες εάν πράγματι επωλήθη και, δεύτερον, θυμήσου το καλοκαίρι να μπεις στη διαδικασία να ζητήσεις λεφτά πίσω. Οι 99 πιθανότητες στις 100 είναι ότι το κλαμπ θα έχει διπλοπωλήσει (και σε σένα που το ‘χασες, και στον άλλον που του ‘φεξε) και, συνεπώς, διπλοεισπράξει. Νομιμότατα!

Κάπως έτσι, αφότου αποσύρθηκε, ο Σερ Αλεξ Φέργκιουσον έβγαλε μέσα σε μερικούς μήνες πάνω από δύο εκατομμύρια γυρίζοντας εδώ κι εκεί στον κόσμο σαν ambassador του κλαμπ. Κάπως έτσι επίσης, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στον Εντ Γούντγουορντ απασχολεί τον πιο ακριβό εκτελεστικό (αντι)πρόεδρο του κόσμου του ποδοσφαίρου, δυόμισι εκατομμύρια ετησίως. Η Πρέμιερ Λιγκ, ένα μοντέλο-πρότυπο υποτίθεται, από Παιγνίδι του Λαού έγινε ένα Σπορ των Πλούσιων. Ένα σπορ, που πούλησε τα μπραντ του σ’ όποιον ξένο εμφανίζει χρήμα. Και την ψυχή του, στον διάβολο.

Τα γήπεδα, απ’ τον αντιτουριστικό βορρά της χώρας ως τη νότια ακτή κι απ’ την Ουαλία ως το Ιπσουϊτς, γεμίζουν πανό διαμαρτυρίας των (όλο και πιο) αποξενωμένων οπαδών. Διαμαρτυρίας, απέναντι στη χυδαιότητα. Των τιμών και των συμπεριφορών. Πέρυσι, ένας λάινσμαν «έγραψε ιστορία» όταν παρακίνησε παίκτες να πάνε, μετά τη λήξη, να χειροκροτήσουν τους φαν της ομάδας, της Μάντσεστερ Σίτι αν δεν απατώμαι, στο πέταλο. «Πλήρωσαν ένα σκασμό λεφτά για να έρθουν ως εδώ να σας δουν».

Η Κέμπριτζ Γιουνάιτεντ, ενώ θα είχε όλες τις πειστικές δικαιολογίες, δεν έβαλε (στο φημισμένο 0-0 με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ) αυξημένη τιμή εισιτηρίου. Εκανε το ίδιο, όσο και όταν υποδέχεται τη Λούτον Τάουν ή τη Γιορκ Σίτι. Και οι ποδοσφαιριστές της ενημερώθηκαν εκ προοιμίου πως, όποιος δώσει τη φανέλα του σε εθιμοτυπική ανταλλαγή με τη φανέλα παίκτη της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, θα την πληρώσει απ’ την τσέπη του! Διότι το κλαμπ λειτουργεί και επιβιώνει, κατά κόρον χάρη στην εθελοντική εργασία φίλων που αφιερώνουν ώρες και καρδιά. Ενας άλλος κόσμος.

Η χυδαιότητα του πλούτου
EVENTS