MENU

Τον περασμένο μήνα ο Ίγκορ Μπενεβενούτο από τη Βραζιλία αποφάσισε να σταματήσει να «κρύβεται». Θέλησε να μιλήσει δημόσια γι’ αυτό που είναι. «Είμαι ομοφυλόφιλος». Όχι ότι έπρεπε να το πει. Ποιον ενδιαφέρει; Μα ένιωσε την ανάγκη να δείξει πως ακόμα και σε έναν «κόσμο», όπως αυτός του ποδοσφαίρου, όπου όλα είναι πολύ… μάτσο, μπορεί να έχουν θέσει και άνθρωποι… διαφορετικοί. 

Πρόκειται για τον πρώτο διαιτητή επιπέδου FIFA που παραδέχεται τις σεξουαλικές του προτιμήσεις και αυτή η κίνησή του αποκτά πολύ μεγάλη σημασία από τη στιγμή που βρίσκεται μεταξύ των εκλεκτών της FIFA για το Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ, χώρα στην οποία η ομοφυλοφιλία θεωρείται ποινικό αδίκημα.

«Το ποδόσφαιρο ήταν κάτι για “άντρες” και από νωρίς ήξερα ότι ήμουν γκέι. Δεν υπήρχε καλύτερο μέρος για να κρύψω τη σεξουαλικότητά μου. Το να παίξω δεν ήταν μια μακροπρόθεσμη επιλογή, οπότε πήγα στον μόνο δυνατό δρόμο: έγινα διαιτητής.
Το να είμαι διαιτητής με φέρνει σε μια θέση ισχύος που χρειαζόμουν. Επέλεξα να κρύψω τη σεξουαλικότητά μου; Ναι. Αλλά είναι κάτι περισσότερο από αυτό. Βάζω τον εαυτό μου στη θέση να είμαι ο άρχοντας του αγώνα, μια φιγούρα αυθεντίας και αυτό σε κάνει αυτόματα άτομο δύναμης, γεμάτο αρρενωπότητα. Υπάρχουν πολλοί ομοφυλόφιλοι στον κόσμο του ποδοσφαίρου, αλλά το 99,9% από αυτούς είναι στην… ντουλάπα.

Υπάρχουν διαιτητές, παίκτες, προπονητές, παντρεμένοι, με παιδιά, χωρισμένοι, άνθρωποι με διπλή ζωή… υπάρχουν τα πάντα… Υπάρχουμε και μας αξίζει το δικαίωμα να μιλάμε για αυτό, να ζούμε κανονικά», είπε μεταξύ άλλων ο Βραζιλιάνος.

Ήταν, επίσης, αυτή η δημόσια δήλωση ένας τρόπος για να απελευθερωθεί από ένα «συναισθηματικό φορτίο», αλλά και να λειτουργήσει ως παράδειγμα και να συμβάλει στην καταπολέμηση της μισαλλοδοξίας, σε μια χώρα όπου η ομοφοβία είναι έντονα παρούσα και ειδικά στον κόσμο του ποδοσφαίρου.

«Θέλω να δείξω, ότι το ποδόσφαιρο είναι ένας χώρος κοινωνικοποίησης, που μπορεί να φιλοξενήσει οποιονδήποτε τύπο ανθρώπου, ανεξάρτητα από το χρώμα του δέρματος, τον σεξουαλικό προσανατολισμό ή οποιαδήποτε άλλη κατάσταση. Είναι ένα δικαίωμα που πρέπει να γίνει σεβαστό», δήλωσε ο Μπενεβενούτο, στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP,) από την πόλη Μπέλο Οριζόντε, στα νοτιοανατολικά της Βραζιλίας.

Μεγάλωσε σε μια γειτονιά όπου τα αγόρια που δεν έπαιζαν ποδόσφαιρο, γίνονταν δέκτες λεκτικών επιθέσεων. Κι έτσι μίσησε το ποδόσφαιρο μέχρι να σκεφτεί πως αυτό το ίδιο το άθλημα θα μπορούσε να του δώσει διέξοδο. Αν δεν ήταν παίκτης, θα μπορούσε να γίνει διαιτητής. 

«Ηταν ένας τρόπος να παραμείνω συνδεδεμένος με το ποδόσφαιρο με ένα είδος καμουφλάζ, να δημιουργήσω έναν χαρακτήρα που κρύβει την σεξουαλικότητά μου. Ο διαιτητής είναι σύμβολο εξουσίας, είναι αυτός που διοικεί, που υπαγορεύει τους κανόνες. Ένας αρκετά ανδρικός ρόλος, ακόμα κι αν παραμένει δευτερεύων σε αυτό το παιχνίδι. Δεν τρελαίνομαι για το ποδόσφαιρο, όπως ένας οπαδός που θα έκανε τα πάντα για να δει έναν αγώνα. Αλλά έμαθα να εκτιμώ το παιχνίδι».

Επαγγελματίας διαιτητής από το 2009, ο 41χρονος διευθύνει τακτικά, αγώνες στην πρώτη κατηγορία της Βραζιλίας. Από πέρυσι, είναι ένας από τους επίσημους διαιτητές της FIFA, που δικαιούνται να «σφυρίξουν» σε διεθνείς αγώνες.

Και από το 2020 αποφάσισε να επιστρέψει ενεργά και στο επάγγελμά του, είναι νοσηλευτής, για να βοηθήσει στις δύσκολες στιγμές που έζησε και η Βραζιλία λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. Βρέθηκε και εκεί στην πρώτη γραμμή δουλεύοντας υπό δύσκολες συνθήκες, όπως συνέβη στα νοσοκομεία όλου του κόσμου. 

Πως είναι η ζωή του μετά την αποκάλυψη για την σεξουαλικότητά του; «Πριν, έπρεπε να κρύβομαι συνεχώς, να κρύβω την έλξη μου για τους άνδρες. Ποτέ δεν ήμουν απόλυτα χαρούμενος, είχα λίγους φίλους, φοβόμουν ότι ο κόσμος θα μου έκανε ερωτήσεις για την ιδιωτική μου ζωή. Υπέφερα από κατάθλιψη, χρειαζόμουν ψυχολογική υποστήριξη γιατί πίστευα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με εμένα».

Με δεδομένο πως ο κόσμος του ποδοσφαίρου παραμένει εχθρικός για την «LGBT+» κοινότητα, σε μια χώρα όπου οι επιθέσεις σε ομοφυλόφιλους είναι καθημερινές, ο Μπενεβενούτο πιστεύει πως η δική του δήλωση μπορεί να βοηθήσει… Τουλάχιστον για τον ίδιο ήταν λυτρωτική.  

«Σήμερα, είμαι καλά με τον κόσμο του ποδοσφαίρου και όλοι με στηρίζουν».


 

«Το ποδόσφαιρο ήταν κάτι για “άντρες” και από νωρίς ήξερα ότι ήμουν γκέι»
EVENTS