MENU

Μνημονεύονται οι δηλώσεις του Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Ενός προπονητή που όλοι έχουν να λένε για τη συμπεριφορά και τη στάση του. Σαφώς κι άλλοι τεχνικοί κι άλλοι άνθρωποι του ποδοσφαίρου είναι στην ίδια μοίρα. Είτε μόνιμα, είτε κατά καιρούς κι ανάλογα τα λεγόμενά τους. Αναφέρουμε τον Σέρβο επειδή είναι το πιο «φρέσκο» παράδειγμα. 

Μίλησε για τις περιβόητες μεταγραφές, αναφέρθηκε στα περίφημα… ράφια. Πάνω ράφι, κάτω ράφι, καθόλου ράφι, στοιχείο που έχουμε μόνο εδώ στην Ελλάδα. Λόγια του Γιοβάνοβιτς. Χειροκρότησαν οι πάντες. Αποθέωσαν. «Ρε συ τι ωραία που τα λέει», σχολίαζαν στις παρέες. Αλήθεια όμως, πόσοι πραγματικά κατάλαβαν;

Ο Γιοβάνοβιτς έκανε ένα απλό σχόλιο για τις μεταγραφές στην Ελλάδα. Αναφορικά με τον τρόπο που τις βλέπουν οι πάντες. Φίλαθλοι, δημοσιογράφοι, μέχρι και οι ίδιοι οι παράγοντες. Τρόπος ενδεικτικός της… αμπαλοσύνης που βασιλεύει και της νεοπλουτίστικης αντίδρασης. Δώστε λεφτά να φέρετε παίκτες. Γιατί; Μα επειδή μόνο όσοι κοστίζουν εκατομμύρια είναι καλοί ποδοσφαιριστές. 

Ζούμε στη χώρα που ποτέ δε θα είναι πρώτη επιλογή των πραγματικά μεγάλων παικτών. Αυτών που όντως είναι στο πρώτο ράφι και φιγουράρουν μπροστά σε όλη την Ευρώπη, όλο τον πλανήτη. Κατά συνέπεια, στην πράξη η ατάκα «πάνω ράφι» είναι απλά ψέμα. Από εκεί ποτέ και κανείς παίκτης δε θα έρθει. Εκτός αν βρεθεί ένας Κοσκωτάς να πληρώσει δύο καράβια λεφτά που δεν ήταν δικά του τον κάθε Ντέταρι. 

Άρα, αυτό που θεωρούμε «πάνω ράφι» στην ουσία, είναι το απλά ακριβό. Η υπεραξία πολλές φορές. Το… κερατιάτικο μπορεί να πει κανείς. Γιατί έτσι θα εντυπωσιαστεί το πόπολο. Με το χρήμα που δεν έχει σημασία που θα πάει, γιατί θα πάει, αν έχει ποδοσφαιρική λογική, αν σου «ανατινάζει» την ομάδα. 

Η πραγματική μαγκιά, είναι να μάθεις ως ομάδα-όποια ομάδα-να βρίσκεις τον παίκτη που εσύ θα τοποθετήσεις σε ράφι. Όχι απαραίτητα να τον εξελίξεις, αλλά να εκπληρώσεις τις φιλοδοξίες του, να του παρέχεις το σωστό περιβάλλον, να ξέρεις πώς θα τον «δέσεις» με το σύνολό σου για να εξυπηρετήσει το ποδόσφαιρο που θες να παίζεις. 

Ο Ολυμπιακός για παράδειγμα, πλήρωσε τον Βρσάλικο με ένα παχυλό συμβόλαιο. Λόγω ονόματος. Τι κατάφερε; Να έχει δύο μπακ (μαζί με τον Ρέαμπτσιουκ) που δεν μπορούν να περάσουν αντίπαλο. Να δείξει κόντρα στην Μακάμπι Χάιφα πως δεν διαθέτει παίκτη για να πάει στο ένας με έναν και να μην τον σταματήσουν εύκολα. Όχι, δεν είναι φθηνοί οι παίκτες, έχουν εξαιρετικά συμβόλαια για τα ελληνικά δεδομένα. Απλά τους πήραν για κάτι που δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν. 

Φυσικά και οι ίδιες οι δηλώσεις του Γιοβάνοβιτς, θα τύγχαναν διαφορετικής αντιμετώπισης αν ακούγονταν σε άλλη περίσταση. Μετά από κάποιο κακό αποτέλεσμα του Παναθηναϊκού ας πούμε. Πριν γίνουν οι μεταγραφές των Σλοβένων που έφτιαξαν την ψυχολογία του κόσμου. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, η αντίδραση δε θα ήταν «τι ωραία που τα λέει», αλλά «άσε μας μωρέ κάνεις πλάτες στη διοίκηση για να μη δώσει λεφτά». Στην καλή περίπτωση… 

Ο φίλαθλος δεν ψάχνει το καλύτερο για την ομάδα του. Το θέλει προφανώς όταν έρθει η ώρα των αγώνων. Μεταγραφικά όμως, υπάρχει απλά απληστία. Φέρε, μη σταματάς, αύξησε το μπάτζετ, δώσε όσα θέλει ο παικταράς γιατί το ξέρω το όνομά του απ’ το FIFA και θα το παίζω μάγκας στην παρέα. 

Όσο πιο ακριβό, όσο πιο γνωστό σε εμάς, πιστεύουμε πως είναι τόσο καλύτερο. Παρότι η ίδια η ιστορία στο ελληνικό ποδόσφαιρο, στις ομάδες μας, είναι γεμάτη από παραδείγματα τεράστιων «ονομάτων» που δεν ακούμπησαν, αλλά και άγνωστων που έγραψαν ιστορία. Όποιο χρώμα κι αν αγαπά ο καθένας σας, πρόχειρα σας ήρθαν πολλά παραδείγματα στο μυαλό. Άρα μιλάμε για τον κανόνα κι όχι την εξαίρεση. 

Όσοι με κάποιο τρόπο ασχολούμαστε με το ποδόσφαιρο, έστω πληρώνοντας ένα εισιτήριο για να δούμε απ’ την εξέδρα την ομάδα μας, πρέπει να καταλάβουμε στην πράξη πως οι μεταγραφές δεν είναι περίοδος ικανοποίησης των προσωπικών μας θέλω. Είναι διάστημα που ανεξάρτητα απ’ το… ράφι, σημασία έχει το κάθε κλαμπ να βρει αυτούς που του ταιριάζουν για να «πλάσει» κάτι που θα ικανοποιεί, θα εκπληρώσει στόχους, θα βγάζει υγεία ποδοσφαιρική. Αν αυτό επιτευχθεί ποτέ, ίσως φτάσουμε στην γη της επαγγελίας. 

Εκτός κι αν νομίζετε πως απ’ το ελληνικό ποδόσφαιρο που δέχεται απανωτές «σφαλιάρες» εδώ και χρόνια, λείπουν τα «μεγάλα» ονόματα των 35 ετών. Αν ναι, δείτε ποιοι αποκλείουν τις ομάδες μας και ποιους παίκτες θαυμάζουμε στην πράξη. Φανταστείτε να είχε κάνει μεταγραφή ελληνική ομάδα, τους ποδοσφαιριστές της Μακάμπι Χάιφα πριν τη δούμε να πετάει εκτός για πλάκα τον Ολυμπιακό. Τα «πούλα και φύγε» θα ήταν μονιμότητα. 

 

Ακούμε, αποθεώνουμε, αλλά καταλαβαίνουμε πραγματικά;
EVENTS