MENU

Πρόεδρε, έχω ακουστά ότι πληρώνεις καλά τους υπαλλήλους των εταιρειών σου και ελπίζω αυτή να είναι και η αιτία που δεν έχεις ακριβή εικόνα του τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην αγορά εργασίας, όπου οι μισθοί κυμαίνονται στα 600 ευρώ. Σου γράφω λοιπόν, για να σου επισημάνω τις ολέθριες συνέπειες που έχει η απόφαση που πήραν κάποιοι από τους συνεργάτες σου, να εκτοξεύσουν τις τιμές των διαρκείας στα 350 ευρώ και 520 το παιδικό (650 του συνοδού) .

Θα τα πάρω όμως από την αρχή...

Όταν κατάλαβα ότι περιμένω το πρώτο μου παιδί, πάτησα πόδι και ξεκαθάρισα, ότι αφού εγώ τρώω όλη την ταλαιπωρία για να το φέρω στον κόσμο θα γίνει ΑΕΚ. Επειδή όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις ήμουν μέσ' στα νεύρα, μία με εμετούς, μία με ζαλάδες, μία να μην βολεύομαι πουθενά, ο Ολυμπιακός πατέρας σεβάστηκε την κατάσταση μου και υποχώρησε, ψελίζοντας κάτι για το δεύτερο, αλλά δεν έδωσα σημασία. Κακώς, αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση. 

Τον Ιούλιο του 2010 κράτησα για πρώτη φορά στην αγκαλιά μου την κόρη μου και το πρώτο πράγμα που της είπα είναι ότι είναι το μελισσάκι μου. Η κιτρινόμαυρη μελισσούλα μου, με το πάλευκο, απαλό της δερματάκι της και τα κατακόκκινα χειλάκια της, έπαψε τα στριγγλίζει μόλις την ακούμπησαν πάνω μου και εκείνη τη στιγμή της υποσχέθηκα ότι θα κάνω τα πάντα για να τη βλέπω ευτυχισμένη.

Έχοντας διαβάσει κάποια στιγμή ένα υπέροχο κομμάτι της αγαπημένης μου, Όλγας Νικολαΐδου, κόρης του αείμνηστου Θόδωρου (εκδότη της εφημερίδας το «Φως των Σπορ»), για τις αναμνήσεις της, απ' όταν η μακαρίτισσα η μητέρα της, η κυρία Ειρήνη την έπαιρνε από το χεράκι και την πήγαινε στο παλιό Καραϊσκάκη, όπου κάθονταν ψηλά και αγνάντευε τη θάλασσα, σκεφτόμουν ότι θα ήθελα πάρα πολύ να έχω κι εγώ με την κόρη μου μία τέτοια ανάμνηση.

Μας πρόλαβαν οι εξελίξεις... τα πέτρινα χρόνια, τα οποία κορυφώθηκαν με τον υποβιβασμό. Η ΑΕΚ ανέβηκε ξανά στην μεγάλη κατηγορία και πανηγύρισε ξανά πρωτάθλημα. Την ημέρα της φιέστας αμφιταλαντεύτηκα πραγματικά για το αν έπρεπε να την πάρω μαζί μου στο γήπεδο. Τελικά αποφάσισα ότι δεν ήθελα αυτή η πρώτη μας ανάμνηση να είναι στο ΟΑΚΑ, αλλά στο δικό μας «σπίτι». Σχεδίαζα λοιπόν, να πάρω δύο διαρκείας και να πάμε στο «Ναό».

Αντ΄ αυτού βλέπω με τρόλαρουν γνωστοί και φίλοι Ολυμπιακοί, λέγοντας μου να πάρω δύο διαρκείας στο Καραϊσκάκη που είναι πιο φτηνά...

Αυτοί που αποφάσισαν να βάλουν τόσο υψηλές τιμές στα διαρκείας της ομάδας, σκέφτηκαν τον αντίκτυπο που θα έχει για την ομάδα ο αποκλεισμός μίας μέσης οικογένειας, η οποία δεν θα έχει ποτέ την ευκαιρία να πάρει στο γήπεδο το παιδί της;

Αυτό που μας συνδέει με την ομάδα που θα επιλέξουμε να πορευτούμε έως ότου πεθάνουμε είναι πρωτίστως οι μνήμες με πρόσωπα αγαπημένα και δευτερευόντως οι επιτυχίες. Ποιος λοιπόν αποφάσισε να αποκλείσει τα παιδιά από το γήπεδο, αξιώνοντας κατ' ελάχιστο να πληρώσει ένας γονιός με το παιδί του 1170 ευρώ;

Κάποιοι υπολόγισαν ακραιφνώς τεχνοκρατικά το κέρδος, χωρίς να υπολογίσουν την άυλη κληρονομία που θα αφήσουν τα παιδιά που θα βρεθούν δίπλα στους γονείς τους στις κερκίδες του νέου γηπέδου και θα αποτελέσουν τη νέα γενιά φιλάθλων της ομάδας κι αυτό είναι λάθος και άδικο. Όπως βεβαίως είναι άδικο και για τα νέα παιδιά που όλη τη μέρα δουλεύουν για 300 και 500 ευρώ. Φροντίστε να υπάρξουν κάποια διαρκείας, τα οποία θα διατεθούν με εισοδηματικά κριτήρια. Το τελευταίο χρόνο έχουμε στερηθεί τα αυτονόητα, λόγω της ραγδαίας αύξησης των τιμών σε προϊόντα και υπηρεσίες, μην στερηθούμε και τη μόνη χαρά που μας απομένει. 


Πρόεδρε πάρ' το πάνω σου, βάλε πλάτη!

Πρόεδρε ζω ένα δράμα...
EVENTS