MENU

«Αυτό το πράγμα δεν παίρνει λόγια, δεν υπάρχουν στίχοι να το υποστηρίξουν»…

Κι έτσι ξεκινάει η μουσική… Και η ίδια φωνή σού ψιθυρίζει στο αυτί. Δεν παίρνει λόγια. Δεν υπάρχουν στίχοι να το υποστηρίξουν. Είναι αδύνατον να συγκρατήσεις τα συναισθήματά σου στον ήχο των πρώτων νοτών. Αυτό το πράγμα δεν παίρνει λόγια, δεν υπάρχουν στίχοι να το υποστηρίξουν. Είναι φύσει αδύνατον να μην ανατριχιάσεις. Η φωνή συνεχίζει να σου μιλάει. Αυτό το πράγμα δεν παίρνει λόγια, δεν υπάρχουν στίχοι να το υποστηρίξουν. Μόνο να κλείσεις τα μάτια μπορείς. Να ακούσεις τη μουσική. Να την αφήσεις να σε παρασύρει, να γεμίσει την καρδιά σου με πόνο και ευφορία. Αυτό το πράγμα δεν παίρνει λόγια, δεν υπάρχουν στίχοι να το υποστηρίξουν. Πόσο σοφός και διορατικός ο Λευτέρης Παπαδόπουλος. Πόσο μοναδικός ο Μάνος Λοΐζος. Πόσο ασύγκριτα συγκινητική αυτή η μουσική; Πώς να τις βάλεις λόγια; Μόνο εικόνες μπορούν να τη συνοδέψουν. Ψίθυροι, διαφορετικοί για τον καθένα, να δίνουν εντολές στον εγκέφαλο.

Κλείσε τα μάτια. Άνοιξε τα χέρια. Άκου τον κόσμο. Νιώσε τα χειροκροτήματα. Αφομοίωσε τα συναισθήματα… Χόρεψε σα να μη σε βλέπει κανείς. Χόρεψε σα να σε κοιτάζουν όλοι! Νιώσε, αφέσου, μοιράσου…

Ήταν μια από τις πιο δυνατές στιγμές του 2022. Θα έπρεπε να είναι μια από τις πιο δυνατές στιγμές, παρότι το βράδυ που συνέβη η επικαιρότητα ήθελε να είναι λίγο πιο πεζή – λίγο πιο κυνική. Δεν είναι κάτι ξένο για τον Τάσο Μπακασέτα. Ουδέποτε θα τον έλεγες συνώνυμο της επικεφαλίδας, ουδέποτε λάμβανε της προσοχής που του έπρεπε. Εκτίμηση, ναι. Σεβασμό, ναι. Αναγνώριση, ναι. Αλλά προσοχή; Όχι! Σαν το μεσαίο παιδί της οικογένειας που όλοι το αγαπούν και ξέρουν ότι είναι το καλύτερο από τα τρία, ωστόσο ποτέ δε θα είναι τόσο κακομαθημένο όσο το πρώτο ή χαϊδεμένο όσο το μικρό. Έπρεπε να φτάσει στα βάθη της Τουρκίας, να κοιτάζει την Μαύρη Θάλασσα και να αναγκάζει σαράντα χιλιάδες οπαδούς της Τραμπζονσπόρ να ακούν ελληνικό ζεϊμπέκικο για να του δώσουμε στη συνείδησή μας την υπόσταση που του αρμόζει.

Όχι ο Τάσος Μπακασέτας δεν είναι ένας καλός ποδοσφαιριστής. Είναι αρχηγός!

Όχι ο Τάσος Μπακασέτας δεν είναι ενδιαφέρουσα προσωπικότητα. Είναι ηγέτης!

Και όχι δεν θα έπρεπε να περιμένουμε τα δύο πρόσφατα ματς της Εθνικής ομάδας στο Nation’s League για να το αντιληφθούμε. Θα έπρεπε να το γνωρίζουμε.

Το αριστερό μου πόδι…

Στην καριέρα του έχει κερδίσει δύο τίτλους. Το 2018 κατέκτησε εκείνο που επανειλημμένως έχει χαρακτηρίσει ως πανάξιο, με την ΑΕΚ. Η Ένωση δεν είχε κατακτήσει τον τίτλο για 24 χρόνια. Το 2022 κατέκτησε το πρωτάθλημα στην Τραπεζούντα. Η ομάδα του δεν είχε κατακτήσει τον τίτλο 38 χρόνια. Ακολουθεί η ευλογία εκείνους που την αξίζουν ή εκείνοι που την αξίζουν τη μεταλαμπαδεύουν στις ομάδες που αγωνίζονται; Ο Τάσος Μπακασέτας είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση ποδοσφαιριστή, μια ιδιαίτερη περίπτωση ανθρώπου. Ήρεμος, όσο και δυνατός. Ευαίσθητος, όσο και ανθεκτικός. Ισχυρογνώμον και χαμηλών τόνων. Αδικημένος, όσο και ευλογημένος.

Σε μια πορεία, η οποία μέσα στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο μπορεί να σε διαβάλλει και μέσα από εμπειρίες που μπορούν να διαβρώσουν τα θεμέλια που έχεις ως άνθρωπος, έμεινε ίδιος. Από τότε που επέμεινε να πληρωθεί ο Πανιώνιος για να πάρει μεταγραφή, μέχρι την ημέρα που άκουσε τη διοίκηση της ΑΕΚ να τον θέτει εκτός ομάδα και από τον εξάχρονο Τάσο που ήθελε να γίνει ζωγράφος μέχρι τον σημερινό 28χρονο Μπακασέτα που οδηγεί την Εθνική ομάδα σε μια νέα εποχή, που τόσο έχει ανάγκη…

Η πορεία του από τη Θύελλα Κορινθίας στον Αστέρα Τρίπολης, στους δανεισμούς στον Θρασύβουλο και τον Άρη, στην επιστροφή του, στη μεταγραφή του στον Πανιώνιο και από εκεί στην ΑΕΚ είναι πληροφορίες… Wikipedia. Βασικές γνώσεις λεξικού, δίπλα στη λέξη Τάσος Μπακασέτας. Εκεί κάπου θα βρεις και τη λέξη «άποψη». Είχε, έχει και θα έχει. Εξέφραζε, εκφράσει και θα την εκφράζει. Ακόμα κι αν γνωρίζει ότι έρχεται με κόστος. Το έκανε πρώτη φορά σε ένα ματς κόντρα στον Πλατανιά ως ποδοσφαιριστής του Άρη.

«Δεν είναι θέμα οπαδικό που έκλαιγα, αλλά κάποια πράγματα με πνίγουν. Αυτά που έχω προσφέρει στο ελληνικό ποδόσφαιρο είναι μηδαμινά, όμως όπως είπα με πνίγουν κάποια πράγματα. Πέρσι στον τελικό του κυπέλλου η ομάδα μου έχασε έναν τίτλο από ένα χέρι. Θα είχα έναν τίτλο στα 20 χρόνια μου. Ένα πολύ μεγάλο συναίσθημα. Τώρα ήρθαμε εδώ και από το πρώτο λεπτό ο κύριος επόπτης είχε ψηλά τη σημαία και υποδείκνυε φάουλ και μας είχε συνέχεια μέσα στην περιοχή. Ας δουν το βίντεο προσεχτικά. Σαν να μην έφτανε αυτό έρχεται ο διαιτητής και μου βγάζει κόκκινη. Εγώ σας ορκίζομαι στη ζωή μου πως δεν ακούμπησα το βοηθό, ούτε τον εξύβρισα. Το μόνο που του είπα είναι ότι «για αυτό που έκανες, δεν θα κοιμάσαι για πολλά βράδια». Εγώ πιστεύω στο Θεό και δεν λέω ψέματα. Αν ο επόπτης βγει δημόσια και ορκιστεί στην οικογένεια του η στη ζωή του πως εγώ τον εξύβρισα ή τον ακούμπησα θα βγω και θα ζητήσω συγγνώμη».

21 ετών τότε, αλλά η προσωπικότητα δεν έχει ηλικία. Ο Τάσος Μπακασέτας στα χρόνια που θα ακολουθούσαν θα ωρίμαζε, θα μεγάλωνε, θα ολοκληρωνόταν ως ποδοσφαιριστής και ως άνθρωπος. Δε θα σταματούσε ποτέ να είναι κύριος του μυαλού του και της γνώμης του. Έστω κι αν δεν άρεσε σε πολύ κόσμο όταν θα έπαιρνε θέση για την Ηριάννα, όταν θα μιλάει για βιβλία που διαβάζει, όταν θα υπερασπίζεται τον τίτλο που κατέκτησε με την ΑΕΚ, ή όταν δε θα δίσταζε να αναφερθεί ξεκάθαρα στα γεγονότα που τον έθεσαν το χειμώνα του 2018 εκτός ομάδας. Εκείνο, από τα πολλά, ήταν το μεγαλύτερο λάθος που έκανε η ΑΕΚ. Εκείνο, από τα πολλά που προηγήθηκαν και ακολούθησαν, αποδείχθηκε ένα γραμμάτιο που δεν ξεπληρώνεται εύκολα..

«Ήταν πολλά αυτά που δεν πήγαν καλά, δεν ήταν μόνο ένα πράγμα. Ενώ ξεκινήσαμε πάρα πολύ καλά, τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως θα θέλαμε. Σίγουρα επηρέασε την ομάδα όλο αυτό με τους παίκτες που αρχικά δεν ανανέωσαν. Εμείς που μείναμε εκτός είχαμε καλή σχέση με όλα τα παιδιά και δίναμε παράδειγμα και στους μικρότερους. Δεν ήμασταν παιδιά που αν δεν παίζαμε δημιουργούσαμε κάποιο πρόβλημα. Πρώτοι πηγαίναμε στην προπόνηση και προσπαθούσαμε να δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό. Όταν οι τρεις από τους έντεκα ξαφνικά βρίσκονται εκτός ομάδας, είναι φυσικό επόμενο να επηρεάσει την ομάδα. Όταν μιλάμε για παίκτες που ήταν βασικοί, γιατί εμείς δεν ήμασταν μία μέσα και μία έξω, δεν μπορεί να μην επηρεάσει την ομάδα. Χάνεται η χημεία και αλλάζουν πολλά».

Στην ΑΕΚ έμεινε από το 2016 ως το 2019. Κάποιοι λένε ότι την προτίμησε από τον Ολυμπιακό επειδή ήταν οπαδός της από μικρό παιδί, αλλά και πότε δεν το λένε; Κατέκτησε το πρωτάθλημα, έγινε ηγετική φυσιογνωμία και μέχρι τα γεγονότα του χειμώνα του ’18 έμοιαζε ως ο φυσιολογικός αρχηγός της Ένωσης. Μετά παροπλίστηκε. Μετά ανανέωσε. Μετά έφυγε. Το μεγαλύτερο «τι θα γινόταν αν» της ΑΕΚ… Τι θα γινόταν αν η ομάδα που κατέκτησε το πρωτάθλημα δεν τύγχανε τέτοιας αντιμετώπισης;

«Υπήρχαν κάποιες καταστάσεις που με έφεραν εδώ. Σίγουρα έπαιξε ρόλο και το ότι στην ΑΕΚ δεν έπαιζα στη θέση μου. Μπορεί κάποια στιγμή να σταμάτησα να το σκέφτομαι γιατί έβλεπα πως δεν υπήρχε εναλλακτική λύση, αλλά σίγουρα δεν με βοηθούσε όλο αυτό. Από το να κάτσω βέβαια και να γκρινιάζω για το ότι δεν παίζω στη θέση μου προτίμησα να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό έστω και σε αυτή τη θέση που μου ζητήθηκε να παίξω. Άλλωστε, αλλιώς, δεν θα ήμουν εδώ τώρα. Άλλες φορές τα κατάφερα και άλλες όχι αλλά υπήρξαν στιγμές που ένιωσα πως η απόδοσή μου είχε πιάσει ταβάνι στην ΑΕΚ. Από τη στιγμή, λοιπόν, που και η ομάδα κινήθηκε για παίκτη στη θέση μου, για μένα ήταν μονόδρομος να ψάξω να βρω μία ομάδα που να με πιστέψει για τη θέση που μου αρέσει και μπορώ να καταφέρω καλύτερα μέσα στο γήπεδο».

Έφυγε για την Τουρκία. Η ΑΕΚ, όπως και ο Πανιώνιος πριν την ΑΕΚ, πήρε χρήματα. Υπέγραψε στην Αλάνιασπορ, στέρησε έναν τίτλο από την Τραμπζονσπόρ, υπέγραψε στην Τραμπζονσπόρ και της έδωσε έναν τίτλο. Case closed! Υπάρχουν, όμως, πάντα ανοικτές υποθέσεις για τον Τάσο Μπακασέτα και προκλήσεις στις οποίες στέκεται και τις κοιτάζει στα μάτια. Είναι η ευθύνη που νιώθεις όταν είσαι αρχηγός. Όταν είσαι ηγέτης. Όταν συναισθάνεσαι το ρόλο σου αρκετά καλά, ώστε να μπορείς να τον περιγράφεις.

«Πρέπει να είναι ταπεινός, για αρχή. Ειδικά όταν πηγαίνεις για πρωταθλητισμό, πρέπει να είσαι ταπεινός, για να είσαι συγκεντρωμένος στον στόχο σου, τον οποίο θα πετύχεις μετά από πάρα πολλά παιχνίδια. Δεύτερον, πρέπει να είναι πολύ δυνατός χαρακτήρας. Γιατί, ανά πάσα ώρα και στιγμή, μέσα στο παιχνίδι, είτε η ομάδα του είναι πίσω στο σκορ, είτε μπροστά, πρέπει να κάνει τη διαφορά μέσα στο γήπεδο: να επιβραβεύει τον συμπαίκτη του όταν είναι καλός, να τον στηρίζει όταν κάνει λάθη, να μιλάει μέσα στα αποδυτήρια πριν τον αγώνα για να δίνει δύναμη στους άλλους παίκτες… Και, τρίτον, να είναι καλός άνθρωπος. Να μη λειτουργεί με δόλο απέναντι σε κάποιον συμπαίκτη του (γιατί υπάρχουν κι αυτά μέσα στις ομάδες, ξέρεις… ειδικά όταν κάνεις πρωταθλητισμό). Με λίγα λόγια, να είναι πρότυπο – και για τους συμπαίκτες του, αλλά και για τους νεότερους παίκτες που έρχονται από την ακαδημία».

Όταν ξέρεις να χορεύεις. Όταν ξέρεις πότε να κλείνεις τα μάτια και να αφήνεις το ρυθμό να σε ορίσει. Να ακούς ψιθύρους στα αυτιά σου, χωρίς να παρασύρεσαι. Το κορμί στητό, τα χέρια ανοικτά. Ο Σταυρός, η σκιά ενός άντρα που χορεύει ζεϊμπέκικο. Το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας αρχίζει. Το ζεϊμπέκικο της ευλογίας συνεχίζεται…

Το ζεϊμπέκικο της… ευλογίας!
EVENTS