MENU

Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια απ’ την εποχή που οι αντίπαλοι χτυπούσαν την πλάτη στον ΠΑΟΚ. Είτε για να τον επιβραβεύσουν σε κάποιο θετικό του αποτέλεσμα, είτε για να τον παρηγορήσουν μετά από αποτυχίες. Ξέρετε, αυτοί εκεί στον Βορρά βγάζουν μία ωραία... τρέλα. Εποχές που για τον Δικέφαλο η επιτυχία σταματούσε στην ευρωπαϊκή έξοδο.

Τότε που κόσμο «γεννούσε» ο λαός των ασπρόμαυρων. Αγωνιστικά είτε δεν υπήρχε η δυνατότητα, είτε όταν υπήρχε «σκάλωνε» πάνω σε συστήματα και σφυρίγματα. Η φωνή δεν έφτανε μέχρι τα κέντρα αποφάσεων στην Αθήνα για να ακουστεί, μένοντας ο σύλλογος ως ο… τρελός του χωριού να επισημαίνει τα αυτονόητα που κρύβονταν κάτω απ’ το χαλάκι.

Όλος αυτός ο πρόλογος, έρχεται να υπενθυμίσει το πώς φτάσαμε στο σήμερα. Κυρίως τη σημασία του σήμερα. Σε επίπεδο αλλαγής Status που έχει συντελεστεί στον ΠΑΟΚ. Οργανωτικά, οικονομικά, διοικητικά, αγωνιστικά. Δεν είναι πλέον ο Δικέφαλος η ομάδα που βολεύεται στα ελάχιστα. Είναι σύνολο απαιτήσεων, πίεσης, που ισχυρά και δυνατά πάτησε στο ψηλότερο σκαλοπάτι που έχει φτάσει στην ιστορία του. Χωρίς να βολεύεται στο σημείο αυτό, αλλά με ρεαλιστικές βλέψεις για ανάλογο πάτημα και ψηλότερα.

Η απαίτηση που έχει ο ίδιος ο οργανισμός του ΠΑΟΚ, έρχεται να τα αποδείξει όλα αυτά. Κάποτε η συμμετοχή σε τελικό κυπέλλου ήταν επιτυχία. Κάποτε η 2η θέση στο πρωτάθλημα δεν ήταν και τόσο άσχημη και δεν έφερνε αφόρητη... γκρίνια για την βαθμολογική απόσταση απ’ την κορυφή που αυξήθηκε στο κακό διάστημα των τελευταίων εβδομάδων της σεζόν. Με την έλλειψη ενέργειας λόγω υπερπροσπάθειας στην Ευρώπη και σοβαρών προβλημάτων με τραυματισμούς.

Πέραν του ίδιου του ΠΑΟΚ, ακόμη πιο ισχυρή «σφραγίδα» status είναι η αντίδραση των αντιπάλων. Πρωτίστως σε επίπεδο καζούρας. Τελείωσε σεζόν με τον Δικέφαλο να μην έχει τίτλο και αισθάνονται πως το φυσιολογικό είναι να κάνουν… χαβαλέ για
το γεγονός. Παρά τη 2η θέση στη Super League, παρά την εκπληκτική πορεία στην Ευρώπη που ήρθε για πρώτη φορά από ελληνική ομάδα μετά από 19 χρόνια.

Για να λέμε αλήθειες μεταξύ μας, προ Σαββίδη θα σημειωνόταν η σεζόν ως μία απ’ τις πλέον επιτυχημένες της ιστορίας του Δικέφαλου. Και τώρα τη δείχνουν με το δάχτυλο ως… αποτυχημένη! Η έννοια της αποτυχίας βέβαια, σχετίζεται με το status του καθενός.

Η «αποτυχία» του ΠΑΟΚ έρχεται να υψωθεί πάνω απ’ την επιτυχία των υπόλοιπων. Ο Παναθηναϊκός τερμάτισε 4ος, πήρε κύπελλο μετά από 8 χρόνια (διάστημα στο οποίο ο Δικέφαλος πήρε τέσσερα) συν... ένα αήττητο πρωτάθλημα. Ταυτόχρονα δεν
είχε Ευρώπη.

Ο Άρης πανηγυρίζει την 3η θέση ενώ αποκλείστηκε απ’ τη Λαμία στο κύπελλο στη φάση των «8» και κάνει… καζούρα στον ΠΑΟΚ που έκανε όσα έκανε στη σεζόν. Το… γαϊτανάκι της επιτυχίας θα περιελάμβανε και την ΑΕΚ αν απλά νικούσε τον Άρη και
έβγαινε Ευρώπη.

Το θέμα δεν αφορά τους αντιπάλους, απλά αναφέρθηκαν ως αντιδιαστολή της σκέψης και της ψυχολογικής κατάστασης του ΠΑΟΚ. Ο Δικέφαλος έχει γυρίσει σελίδα οριστικά και προχωρά πλέον όντας στο κορυφαίο status της ύπαρξής του. Όποιος δεν το βλέπει ή δεν το αναγνωρίζει λόγω της δεδομένης πίκρας για την απώλεια του κυπέλλου με ένα πέναλτι, απλά εθελοτυφλεί.

Η «αποτυχία» του ΠΑΟΚ υψώνεται πάνω απ’ τις επιτυχίες πολλών άλλων
EVENTS