MENU

Είναι από τις στιγμές που ονειρεύεται κάθε παιδί. Τι παιδί; Και μεγάλος. Νικητήριο γκολ σε τελικό. Όχι, σε έναν οποιονδήποτε τελικό, αλλά σε αυτόν της παλαιότερης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης. Όχι, σε ένα τυχαίο γήπεδο, αλλά στον ναό του ποδοσφαίρου. Ντρέπεσαι ακόμα και να το ονειρευτείς. Είναι μεγάλο. Πολύ μεγάλο. 

Ο Κώστας Τσιμίκας θα μπορούσε να γίνει ο άνθρωπος που ενσαρκώνει τις ρήσεις ενός από τους μεγαλύτερους ονειροπόλους που πάτησαν αυτό τον πλανήτη, του Όσκαρ Ουάιλντ: «Όλα τα όνειρα μας μπορούν να γίνουν πραγματικότητα, αρκεί να έχουμε το θάρρος να τα ακολουθήσουμε. Κάθε όνειρο, χρειάζεται έναν ονειροπόλο που έχει μέσα του την δύναμη, την υπομονή και το πάθος, για να φτάσει ως τα αστέρια και να αλλάξει τον κόσμο».

Το κάνει να φαίνεται σαν το πιο απλό πράγμα στον κόσμο. Οι ώμοι του αντέχουν την φανέλα της Λίβερπουλ, λες και είναι μία συνηθισμένη φανέλα.

Μπαίνει μέσα για να αντικαταστήσει έναν από τους καλύτερους αριστερούς μπακ στον κόσμο και το κάνει με τέτοια άνεση, στα ίδια κυβικά, λες και παίζει παρέα με τους φίλους του.

Μπαίνει σε ημιτελικό Champions League και είναι τόσο επιδραστικός που παίρνει το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη στο σπίτι του.

Μπαίνει σε τελικό Κυπέλλου Αγγλίας και έχει την ηρεμία, την ψυχραιμία, την ψυχολογία, την μαγκιά να πάρει νικητήριο πέναλτι και να κάνει ότι δεν έκανε ο Σαντιό Μανέ μερικά λεπτά νωρίτερα: να τελειώσει την δουλειά.

Το έκανε με τέτοια άνεση λες και είχε παίξει δεκάδες τελικούς. Εκτέλεσε το πέναλτι και ευστόχησε με τέτοια φυσικότητα, λες και είναι σπεσιαλίστας.

Ξέρετε όμως κάτι; Ο Κώστας Τσιμίκας μέχρι απόψε το απόγευμα δεν είχε εκτελέσει ΟΥΤΕ ΕΝΑ πέναλτι στην καριέρα του. Μπορεί να είχε σουτάρει κανένα σε κάποιο φιλικό, στις προπονήσεις, αλλά δεν είχε στηθεί ποτέ στην λευκή βούλα σε επίσημο ματς.

Και το έκανε σε τελικό Κυπέλλου Αγγλίας. Την ώρα που κρινόταν ένα τρόπαιο. Κι απέναντι σε αυτόν που ψηφίστηκε ως τερματοφύλακας της χρονιάς στο Champions League, τον πελώριο Εντουάρ Μεντί.

Τον άφησε να ξαπλώσει, τον έστειλε στην απέναντι γωνία, σημάδεψε πλαϊνό δίχτυ και έγινε μέρος της ιστορίας της ιστορίας της Λίβερπουλ. Έγινε legend σε ένα βράδυ. Θα είναι για πάντα αυτός που έδωσε το 8ο Κύπελλο Αγγλίας στην ομάδα του Μέρσεϊσαϊντ. 

Δεν έγινε τυχαία. Ούτε επειδή δεν υπήρχαν άλλοι εκτελεστές. Οι πηγές από το Μέρσεϊσαϊντ λένε ότι στις τελευταίες δύο προπονήσεις, του την βάρεσε κι άρχισε να εκτελεί πέναλτι, δίχως να χάσει ούτε ένα!

Ο Γιούργκεν Κλοπ δεν το ξέχασε, γι’ αυτό και τον έριξε μέσα στο 111ο λεπτό, ξέροντας ότι ρίχνει μέσα άλλον έναν εν δυνάμει εκτελεστή, αν παραστεί ανάγκη. Εκτέλεσε το 7ο πέναλτι της Λίβερπουλ, αυτό που συμβολίζει τον τυχερό του αριθμό. 

Ο γιος του ζαχαροπλάστη ήταν αυτός κέρασε τον «λούκουμο». 

Ο Tsimi, o Greek scouser, το παιδί από τις Σέρρες.

Εντάξει, είναι κάτι παραπάνω κι από όνειρο.

Ο… λούκουμος κερασμένος από τον γιο του ζαχαροπλάστη!
EVENTS