MENU

Ενα ντέρμπι να πονάνε τα μάτια μας. Ενα ντέρμπι που δεν μπορώ να θυμηθώ χειρότερό του, όσα χρόνια κι αν πάω πίσω στα ματς των αιωνίων, που περιμένουμε όλοι πώς και πώς. Ενας αγώνας κυριολεκτικά… ντροπή των ντέρμπι.

Αρχή με τον πρωταθλητή, πρωτοπόρο και φιλοξενούμενο στη Λεωφόρο Ολυμπιακό. Ο χειρότερος εφετινός Ολυμπιακός. Τελείωσε ο αγώνας και η στατιστική του αγώνα έγραψε 7-1 τελικές υπέρ του Παναθηναϊκού και 2-0 στο στόχο. Πότε ξανά ο Ολυμπιακός είχε μία τελική… στο Θεό σε αγώνα ελληνικού πρωταθλήματος; Ποτέ των ποτών, ούτε στο Τσάμπιονς Λιγκ. Επιπλέον, 6-0 τα κόρνερ υπέρ των “πράσινων” και κατοχή κοντά στο 60-40, όπερ 58-42% για την ακρίβεια.

Κατ’ αρχάς ο Μαρτίνς κατέβασε ένα σχήμα για ισοπαλία. Με τρεις στόπερ και… Τικίνιο μπροστά. Τρεις στόπερ για να σταματήσουν τον Μακέντα, πάει πολύ θαρρώ. Πάλι καλά που ήταν σε σχετικά καλή μέρα ο Παπασταθόπουλος με τον μαχητικό Μπα, γιατί ο Μανωλάς μόνο Μανωλά δε θύμιζε. Λάθος πάσες, νευρικός και φανερά επηρεασμένος από την έδρα.

Προφανώς και δεν θα κρίνω τις επιλογές του προπονητή που οδηγεί τους ερυθρόλευκους στον τρίτο διαδοχικό τίτλο. Ακόμα και ο ίδιος μετά το ματς μίλησε για κακή εμφάνιση και έδειξε δυσαρεστημένος από την εικόνα των παικτών του που μπήκαν στο γήπεδο σα να μην πήγε καθόλου στο Ρέντη ο Βαγγέλης Μαρινάκης. Είπε, ωστόσο, ότι τον ικανοποιεί το αποτέλεσμα…

Εντυπωσιακά αρνητικές όλες οι ενέργειες των Πειραιωτών. Μηδέν πρωτοβουλία, αντοχές παλαιμάχων (φυσικά έπαιξε το ρόλο του ο covid), έμπνευση… αγνοείτο στα 94 λεπτά του αγώνα και αυτοματισμοί-συνεργασίες να θυμίζουν ποδοσφαιριστές στην αρχή της καλοκαιρινής προετοιμασίας που μαθαίνουν ο ένας τον άλλο.

Παρόλα αυτά ο Ολυμπιακός πήρε ό,τι “ήθελε”, αν και ο ιδιοκτήτης του δεν ζήτησε ακριβώς αυτό όταν μίλησε σε όλο το τιμ πριν από λίγες μέρες. Το στήσιμο, όμως, του Μαρτίνς “φώναζε” ότι ο Πορτογάλος προπονητής είχε τους λόγους του να μην εμπιστεύεται την αγωνιστική κατάσταση της ομάδας του, δεδομένων των κρουσμάτων που ταλαιπώρησαν την ομάδα, την απραξία από την αναβολή με τον Αστέρα και φυσικά τις απουσίες λόγω Κόπα Αφρικα. Με πρώτη και καλύτερη αυτή του Αγκιμπού και της ενέργειας που “μεταδίδει” σε όλη την ομάδα.

Ο Παναθηναϊκός από την άλλη πλευρά, ήθελε αλλά δεν μπορούσε. Προσπαθούσε να τρυπήσει την άμυνα του αντιπάλου του, αλλά κακά τα ψέματα: δεν μπορούσε, διότι δεν διαθέτει την ποιότητα, την ποδοσφαιρική τρέλα που θα φέρει το απρόβλεπτο στο παιχνίδι, τον τσαμπουκά αν θέλετε για να στριμώξει τον Ολυμπιακό στα σχοινιά της Λεωφόρου.

Οσο βελτιωμένη ομάδα και να θεωρείται το τριφύλλι, ακόμα έχει πολλά ψωμιά να φάει για να φτάσει στο επίπεδο του Ολυμπιακού. Πέρασε ένα ολόκληρο 90λεπτο με θεωρητική υπεροχή, αλλά ως εκεί. Τα σουτ έφευγαν στη… ΓΑΔΑ, οι κεφαλιές στο πέταλο και η όποια “νίκη” του καταγράφεται μόνο στους ξερούς αριθμούς που σε αυτή τη περίπτωση δεν λένε απολύτως τίποτα.

Υπό αυτό το πρίσμα, οι πράσινοι μάλλον έχασαν μεγάλη ευκαιρία να πάρουν το τρίποντο. Όχι, όμως: δεν κατάφεραν να σπάσουν το αήττητο του μεγάλου αντιπάλου τους, παρά το γεγονός ότι πολύ δύσκολα θα τον ξαναπετύχουν σε τόσο κακό φεγγάρι.

 

Η ντροπή των ντέρμπι
EVENTS