MENU

Εν θερμώ κι αν δεν γνωρίζεις τον κανονισμό για το χέρι, η φάση που καθόρισε το ΠΑΟΚ – ΟΦΗ είναι εξωφρενική. Αντιλαμβάνομαι πλήρως τον θυμό του Νιόπλια, των παικτών, των δημοσιογράφων και των οπαδών των Κρητικών που είδαν το 0-1, να γίνεται 1-0 .

Κανονικά βέβαια όλοι όσοι ασχολούμαστε επαγγελματικά με το άθλημα, οφείλουμε να ξέρουμε τους κανονισμούς αφενός και να μην γράφουμε – μιλάμε ενώ βρισκόμαστε σε εκνευρισμό αφετέρου. Πρώτος εγώ υπέπεσα και στα δυο λάθη το βράδυ του Σαββάτου, με μια ανάρτηση στα Social, ενώ αγνοούσα (κακώς, κάκιστα) ότι η παράμετρος του εξοστρακισμού (αν δηλαδή η μπάλα χτυπήσει σε άλλο μέρος του σώματος και μετά στο χέρι, όπως εν προκειμένω στο πόδι του Βούρου) δεν έχει πια σημασία. Το μόνο που έχει σημασία είναι αν το χέρι βρίσκεται σε φυσική ή αφύσικη θέση και αν μεγαλώνει αφύσικα το σώμα του παίκτη.

Ακόμα και με βάση τα παραπάνω, βλέποντας τη φάση πολλές φορές , εξακολουθώ να πιστεύω ότι πέναλτι δεν υπάρχει. Το χέρι του Βούρου στην κίνηση που κάνει για τάκλιν δεν θα μπορούσε να βρίσκεται σε άλλη θέση και επιπλέον το «πάνω από τον ώμο» δεν μετράει στην προκειμένη περίπτωση, αφού ο ποδοσφαιριστής πέφτει, δεν είναι όρθιος για να ισχυριστεί κάποιος ότι το έχει σηκώσει ψηλά χωρίς λόγο.

Υπάρχει το γράμμα, υπάρχει και το πνεύμα του νόμου και στην συγκεκριμένη περίπτωση ο Φωτιάς και ο Τζοβάρας χρησιμοποίησαν το πρώτο για να δώσουν ένα καθοριστικό σφύριγμα «μεγάλου» στον ΠΑΟΚ, βγάζοντας τον από το αγωνιστικό αδιέξοδο. Δεν έχω ιδέα τι θα συνέβαινε αν μετρούσε το γκολ του ΟΦΗ και γενικώς δεν μου αρέσουν οι εύκολοι αφορισμοί («ο ΠΑΟΚ δεν θα το γυρνούσε με τίποτα») διότι το ποδόσφαιρο μας έχει εκθέσει όλους πολλές φορές. Γνωρίζω πάντως ότι ο ΟΦΗ έπαιζε το ματς στα ίσια, μπλόκαρε καλά τον ΠΑΟΚ, έψαχνε τις στιγμές του και όλα ήταν στο 50-50 τη στιγμή που έγινε το ... «κακό». Άρα, οι φωνές των φιλοξενουμένων, παρότι η αρχική εντύπωση για πρωτοφανές σφύριγμα έχουν μεγάλη δόση υπερβολής, είναι εντέλει δικαιολογημένες.

Πλην όμως η περίσταση χρειάζεται ψυχραιμία, όχι κραυγές.

Ο ΠΑΟΚ από την πλευρά του δεν έχει λόγο να αναλωθεί σε μια προσπάθεια να αποδείξει ότι δεν είναι «ελέφαντας» και ό,τι άλλο θέλουν να του προσάψουν διάφοροι καλοθελητές, επειδή κερδίζει πολλά πέναλτι – με εξαίρεση το σαββατιάτικο, δεν θυμάμαι άλλο φετινό με το οποίο να διαφωνώ. Όσοι θέλουν να πιστεύουν ότι ελέγχει το παρασκήνιο, θα το πιστεύουν πάντα ό,τι κι αν συμβαίνει στον αγωνιστικό χώρο, ό,τι κι αν πει ο ίδιος ΠΑΟΚ. Και όσοι επενδύουν στο να πείσουν τους άλλους πως ο ΠΑΟΚ είναι ίδιος με τον γνωστό «χαλίφη», θα συνεχίσουν να το κάνουν, τούτη είναι η δουλειά τους. Ο ΠΑΟΚ δεν έχει λόγο να ασχολείται μαζί τους.

Υπό αυτήν την έννοια λοιπόν, το να αναγνωρίσει η ΠΑΟΚτσήδικη κοινωνία το δίκιο του ΟΦΗ (έστω το δικαίωμά του να αμφισβητεί βάσιμα το σφύριγμα) δεν είναι «τροφή για τους εχθρούς του συλλόγου». Είναι απλώς το σωστό και η θεμελιώδης διαφοροποίησή της από εκείνους που τα θέλουν -και τα βλέπουν- όλα δικά τους.

Και από την άλλη το να σηκώσει ο ΟΦΗ τους τόνους γενικά, και απέναντι στον ΠΑΟΚ ειδικά . νομίζω δεν θα του προσκομίσει ιδιαίτερα οφέλη. Η ομάδα που φωνάζει δημόσια, είναι συνήθως μια ομάδα αδύναμη παρασκηνιακά. Αν η διοίκηση των Κρητικών θεωρεί ότι υπάρχει συστηματική αδικία εις βάρος του συλλόγου, ας τον θωρακίσει όπως πρέπει, εκεί που πρέπει, χωρίς πολλή φασαρία. Οι ανακοινώσεις είναι για τα μάτια του κόσμου (του δικού του κόσμου κυρίως) και αυτός ο ΟΦΗ, λέω εγώ, δεν τις έχει ανάγκη . Σε κάθε περίπτωση δεν βοηθούν πραγματικά.

Εντωμεταξύ, την ίδια ώρα που ο ΟΦΗ επιστρέφει στο Ηράκλειο εξοργισμένος και ο ΠΑΟΚ μπαίνει ενστικτωδώς σε διαδικασία άμυνας, πριν το πρώτο παιχνίδι κυπέλλου με την ΑΕΚ, ένας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής της Σούπερ Λίγκας δέχεται επίθεση από τραμπούκους, αφήνει σαφείς αιχμές για συγκεκριμένη ομάδα και μετά το παίρνει πίσω.

Οι παθογένειες του ελληνικού ποδοσφαίρου είναι πρωτίστως αυτές. Οι φορείς τους γνωστοί και μη εξαιρετέοι. Και το γεγονός ότι την ημέρα που συνέβησαν όλα τα παραπάνω, ένα μεγάλο κομμάτι των ελλήνων ποδοσφαιρόφιλων αντί να φρικάρει και να ζητά μαζικά να πέσει φως στην υπόθεση, διαφωνούσε και τσακωνόταν για ένα πέναλτι, είμαι βέβαιος ότι τους διασκέδασε πολύ.

Ψυχραιμία παιδιά
EVENTS