MENU

Με τα καλά του και τα στραβά του, με τα σωστά και τα λάθη του, ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς είναι πλέον ξεκάθαρο σε όλους όσοι ασχολούνται με το ποδόσφαιρο ότι κατάφερε ήδη, μέσα σε έξι μήνες, να πετύχει το μίνιμουμ του στόχου του Παναθηναϊκού μετά την περυσινή λαίλαπα. 

Οπου μίνιμουμ στόχου βάλτε δίπλα τα θεμέλια, τις βάσεις, προκειμένου να γίνονται τα βασικά στο χορτάρι, να επανέλθουν οι ρυθμίσεις στις τέσσερις αρχές του παιχνιδιού (τι κάνεις με τη μπάλα, τι κάνεις χωρίς τη μπάλα και πως λειτουργείς ως σύνολο στο αμυντικό και επιθετικό τρανζίσιον) χωρίς να πονάνε τα μάτια και δίχως να σηκώνονται τα χέρια ψηλά από αγανάκτηση.

Από τα μέσα του καλοκαιριού, όταν οι πράσινοι δεν μπορούσαν να κάνουν σωστά ούτε ένα όβερλαπ στην προετοιμασία, μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου είναι αισθητή προς όλους η βελτίωση της αγωνιστικής εικόνας. 

Το πρώτο βήμα έγινε αλλά ακόμα πιο καθοριστικά είναι τα επόμενα, ο συνδυασμός της καλής εικόνας με τα νικηφόρα αποτελέσματα, η καθιέρωση στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας, η περαιτέρω αύξηση της ανταγωνιστικότητας και η διεκδίκηση ενός τροπαίου που ρεαλιστικά θα μπορούσε να προκύψει (φέτος) μόνο μέσω του θεσμού του κυπέλλου.  

Η εξέλιξη που υφίσταται αποτελεί αδιαμφισβήτητο δείγμα της δουλειάς και της σοβαρότητας του έμπειρου Σέρβου προπονητή και του επιτελείου του τους λίγους μήνες που βρίσκονται στον Παναθηναϊκό, έχοντας παραλάβει χάος και έμψυχο υλικό με χτυπητές αδυναμίες και έλλειμμα ποιότητας και προσωπικοτήτων συγκριτικά με το μέγεθος του συλλόγου. 

Τα λάθη του Γιοβάνοβιτς εντοπίζονται κυρίως στον τρόπο με τον οποίο λειτούργησε στην επάνδρωση του ρόστερ το καλοκαίρι, την αναλγησία και την ελάχιστη τόλμη που έδειξε σε ορισμένες επιλογές του τη μεταγραφική περίοδο που θα μπορούσαν και θα έπρεπε να είναι ποιοτικότερες. 

Αν και για να είμαστε ακριβείς υπάρχει ένα σημαντικό ελαφρυντικό για εκείνη την περίοδο που μόνο αμελητέο δεν θεωρείται, το γεγονός δηλαδή ότι δεν είχε δίπλα έναν άνθρωπο με ατζέντα και γνώσεις που θα του άνοιγε το εύρος αγοράς και επιλογών και θα αφαιρούσε ένα μέρος από την αποκλειστικότητα της ευθύνης των επιλογών του. 

Και όχι να υφίστανται μόνο οι προτάσεις των ατζέντηδων που έφταναν στη διοίκηση και στον ίδιο σαν χαλάζι και έπρεπε να τις περάσει από κόσκινο και να αποφασίσει, ενόσω την ίδια στιγμή χρειαζόταν να βάλει τις προπονητικές βάσεις για τις ποδοσφαιρικές του αρχές στην καμένη γη που βρήκε αλλά και να προβεί στην αξιολόγηση του υπάρχοντος ρόστερ. 

Συν του ότι δεν τηρήθηκε ο θεωρητικός υπολογισμός διαθεσιμότητας των Σένκεφελντ και Κουρμπέλη που του δόθηκε. 

Λάθη δεν κάνουν μόνο αυτοί που δεν κάνουν τίποτα και στην περίπτωση του Γιοβάνοβιτς το ποτήρι είναι μισογεμάτο και τα θετικά σαφώς περισσότερα από τα αρνητικά. 

Εκτός απ’ τα θεμέλια και τη σοβαρότητα που προσέδωσε ο Σέρβος στον Παναθηναϊκό, υπάρχει κάτι ακόμα σημαντικότερο που κέρδισε με το σπαθί του στο διάστημα που βρίσκεται στην ομάδα. 

Τον σεβασμό. 

Ο Γιοβάνοβιτς αντιμετωπίζει τους πάντες με ίδια κριτήρια και αποστάσεις. Ανεξαρτήτως ονομάτων, καριέρας και προσδοκιών. Εχει ίδια στάση. Εξ αρχής. Από την πρώτη μέρα. 

Είχε ίδια συμπεριφορά το καλοκαίρι απέναντι στον Σανκαρέ και τον Πέρεθ που ήταν «δική του» μεταγραφή, τον Αγιούμπ και τον Αλεξανδρόπουλο, τον Ενγκαμπαγκοτό, τον Αϊτόρ και τον Χατζηγιοβάνη, σε τέτοιο βαθμό που δημιούργησε «πρόβλημα» στο άδειασμα του ρόστερ για την αποφόρτιση συμβολαίων. 

Διότι έδινε ελπίδες σε παίκτες που δεν υπολογίζονταν. 

Μακροπρόθεσμα ωστόσο το κέρδος ήταν μεγαλύτερο, από τη στιγμή που τα αποδυτήρια είναι κοινός τόπος για τους παίκτες, τα πάντα σχολιάζονται, για όλα υπάρχει αλληλεπίδραση και τίποτα δεν περνάει απαρατήρητο. 

Χειροπιαστά αποτελέσματα είδαμε όταν άνοιξε το ροτέισον και αναδείχθηκαν ως πρωταγωνιστές παίκτες όπως ο Βιγιαφάνιες, ο Αϊτόρ, ο Μακέντα και ο Μαουρίσιο που ήταν πέρυσι βασικότατα στελέχη αλλά μέχρι πρότινος βρίσκονταν στη ναφθαλίνη. 

Αντί για μουτράκια, ωχαδερφισμό και ξενέρωμα, τα έδωσαν όλα στο γήπεδο προκειμένου να αυξήσουν το εύρος επιρροής τους στην ομάδα και κατ’ επέκταση το χρόνο συμμετοχής τους.

Τα παραδείγματα διαχείρισης των Βιγιαφάνιες και Καρλίτος είναι τα πλέον ενδεικτικά. Ο «Βίγια» ήταν ένας παίκτης στον οποίο πόνταρε εξ αρχής ο Γιοβάνοβιτς. 

Πριν ακόμα πιάσει δουλειά, στις πρώτες του εκτιμήσεις για το υλικό, είχε πει στη διοίκηση «δεν θέλω δημιουργικό μέσο για βασικό, για εκεί έχω τον Βιγιαφάνιες» και αυτός ήταν ο λόγος που αποκτήθηκε ο -δανεικός- Λούντκβιστ. 

Ο Αργεντινός ήταν κάκιστος στα καλοκαιρινά φιλικά, ο Γιοβάνοβιτς δεν κόλλησε, τον άφησε εκτός ενδεκάδας και μετά το σοβαρό επεισόδιο με τον Χατζηγιοβάνη του πήρε το περιβραχιόνιο του αρχηγού με συνοπτικές διαδικασίες.

Κατ’ ουσίαν βολόδερνε μεταξύ πάγκου και εξέδρας αλλά όταν ο Σέρβος διαπίστωσε στις προπονήσεις ότι ξαναβρίσκει τη φόρμα του, τον επανέφερε στην ενδεκάδα πιστοποιώντας ότι δεν έχει εμμονές και θέλει να είναι δίκαιος απέναντι σε όλους. 

Ο Καρλίτος το καλοκαίρι ήταν φευγάτος. Κατά μία έννοια περνούσε από την αξιολόγηση του Γιοβάνοβιτς, ο οποίος έλεγε στην προετοιμασία: «προτιμώ να παίζω με τρεις κεντρικούς χαφ και ένα 9άρι» και συμπλήρωνε για τον Ισπανό ότι «είναι σίγουρα καλός παίκτης, αλλά δεν είναι το κλασικό 9άρι. Είναι κάτι ανάμεσα σε «9» και σε «10» και είναι ένας προβληματισμός για μένα διότι  προτιμώ να παίζω με τρεις μέσους κι έναν στράικερ». 

Παρά το γεγονός ότι αποδείχθηκε στην πράξη πως είχε δίκιο για τη θέση του Καρλίτος, το σημαντικό είναι ότι δεν δίστασε να τροποποιήσει το σύστημά του για να τον χωρέσει στην ενδεκάδα βλέποντάς τον να βρίσκεται σε ημιάγρια κατάσταση. 

Τέτοιου είδους ενδεικτικά περιστατικά, όχι μόνο δεν πέρασαν απαρατήρητα στα αποδυτήρια αλλά αποτέλεσαν το έναυσμα, στον κάθε Αϊτόρ, να παλέψουν σκληρά για να πάρουν την ευκαιρία τους. Κι αυτό έκαναν. 

Ο Γιοβάνοβιτς δείχνει ευέλικτος ακόμα και με τους τακτικούς σχηματισμούς σε σχέση με την κατάσταση των παικτών του ή τις απουσίες. 

Η κεντρική του φιλοσοφία (κυριαρχία μέσω κατοχής της μπάλας, υπομονή και οργάνωση στο σετ παιχνίδι, άμεση ανάκτηση της μπάλας και εκμετάλλευση του επιθετικού τρανζίσιον) παραμένει ίδια, αλλά ο σχηματισμός (4-2-3-1, 4-3-3) δεν αποτελεί πανάκεια. 

Με το πέρας του πρώτου γύρου της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος ο Παναθηναϊκός δεν έχει ασφαλώς τη βαθμολογική συγκομιδή που θα έπρεπε και θα μπορούσε, έχει αποκτήσει ωστόσο ταυτότητα ως ομάδα. 

Του λείπουν οι προσωπικότητες και ο κυνισμός, είναι αρκετά σοφτ και επιπόλαιος σε αρκετά ματς, δεν έχει νικήσει ακόμα σε ντέρμπι, αυτοκτόνησε και έχασε αγώνες που δεν άξιζε να χάσει και είναι χτυπητή η έλλειψη ποιότητας σε θέσεις κλειδιά.
 
Μπόρεσε πάραυτα να αναδείξει πρωταγωνιστές, με πρώτο και καλύτερο τον Καρλίτος (πρώτος στη σχέση γκολ/τελικές στο πρωτάθλημα, εκτός από πρώτος σκόρερ) που ήταν μετέωρος το καλοκαίρι.  

Εθεσε ως κεντρικό σημείο αναφοράς στο νευραλγικό χώρο της μεσαίας γραμμής τον Πέρεθ (πρώτος στις πάσες στο πρωτάθλημα) με βάση το ποδόσφαιρο που έχει υιοθετήσει ο προπονητής του. 

Βρίσκεται στην πρώτη τετράδα παραγωγικότητας (γκολ), είναι πρώτος στη σχέση γκολ/τελικές, πρώτος στα κερδισμένα φάουλ, τρίτος στις πάσες και τα κλεψίματα και πέμπτος στις ασίστ. 

Σημαντικό μειονέκτημα που χρίζει άμεσης βελτίωσης αποτελούν τα λάθη (πρώτος στη σχετική κατηγορία), αλλά και το γεγονός ότι κάνει σπάνια φάουλ σκοπιμότητας (τελευταίος στα φάουλ και προτελευταίος στις κάρτες) και δεν σουτάρει (μόλις 8ος στα σουτ εντός εστίας και προτελευταίος στα σουτ εκτός, όπου περνάει μόνο τον Απόλλωνα).  

Στα πρόσφατα ματς της ομάδας (τέσσερις νίκες στα τελευταία πέντε, με μοναδική ήττα αυτήν από την ΑΕΚ που δεν άξιζε βάση της εικόνας) ο Παναθηναϊκός έδειξε σταθερότητα/σοβαρότητα και τα περιθώρια βελτίωσης που υπάρχουν είναι σημαντικά, έχοντας ως επιπλέον δεδομένο ότι (επιτέλους) ενσωματώνεται ο Σένκεφελντ και θα είναι καλύτερη η προσαρμογή των παικτών που ήρθαν από πρωταθλήματα της Λατινικής Αμερικής (Παλάσιος, Βιτάλ). 

Συν τοις άλλοις, υπάρχει στα σκαριά η μεταγραφική περίοδος του Ιανουαρίου για να καλυφθούν ορισμένες έστω από τις χτυπητές αδυναμίες που υφίστανται, να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα και να υπάρχουν καλύτερες προϋποθέσεις στο δεύτερο μισό της σεζόν. 

Εξι μήνες Γιοβάνοβιτς στον Παναθηναϊκό: Θεμέλια, σοβαρότητα, σεβασμός και λάθη
EVENTS