MENU

Ο Ραζβάν Λουτσέσκου έκανε λόγο για κατάρρευση στο ματς με τον Άρη λόγω των δύο προηγούμενων παιχνιδιών που προηγήθηκαν σε διάστημα έξι ημερών. Από το Περιστέρι, ωστόσο, είχε ακούστει η «καμπάνα» και για όποιον δεν το κατάλαβε, ήρθε η εκτός έδρας αναμέτρηση του Ατρομήτου με τον Αστέρα Τρίπολης και ο διασυρμός με 6-2 για να γίνει σαφές. Με τον Άρη απλώς «έδεσε» το γλυκό, με τον ΠΑΟΚ να παίρνει και στα δύο παιχνίδια, αυτό που δικαιούται, το τίποτα.

Και αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα εντός του ΠΑΟΚ. Σκληρή αγωνιστική πραγματικότητα. Μια ομάδα που έφτασε -αναμενόμενα- στα όρια της, το πάλεψε όσο μπορούσε κόντρα στις συγκυρίες, τις αναποδιές, με την... προσδοκία να πάει όσο το δυνατόν με λιγότερες γρατζουνιές ως το Γενάρη. Και μέσα Νοεμβρίου... this page does not exist!

Και αυτό εξήγησε εν μέρει ο Ραζβάν Λουτσέσκου, μιλώντας για την αγωνιστική κατάσταση των μεσοεπιθετικών του που σε συνδυασμό με το επιθετικό μπλοκάρισμα του ΠΑΟΚ, έχουν οδηγήσει σε καθίζηση. Δεν ήταν τυχαίο το παράδειγμα που χρησιμοποίησε ο Ρουμάνος με τον Μπίσεσβαρ. Η ποιότητα του «Μπίσε» είναι αδιαμφισβήτητη, όπως και η έλλειψη βάθους στο ρόστερ που οδηγεί τον 52χρονο τεχνικό σε λάθη και ζαριές, σε μια προσπάθεια να προσεγγίσει καλύτερα ότι διαθέτει...

«Ένα παράδειγμα, σαν μια μικρή ιστορία σε σύγκριση με την προηγούμενη θητεία μου εδώ… 

Ο Μπίσεσβαρ ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς παίκτες μας και παρ' όλα αυτά, στα ευρωπαϊκά παιχνίδια του δινόταν η δυνατότητα να ξεκουραστεί για να έχει καλύτερη επίδοση στο πρωτάθλημα, αλλά φέτος αναγκαζόμαστε να τον χρησιμοποιούμε συνεχώς και δεν υπάρχει και ο απαραίτητος χρόνος ξεκούρασης για τον ίδιο».

Παρένθεση προκειμένου να σταθεί κανείς με αριθμούς καθώς μετά τη διακοπή, ο Μπίσεσβαρ μετρά 73′ στο Περιστέρι, 86′ την περασμένη Πέμπτη στη Μπρατισλάβα και 90′ στο ντέρμπι με τον Άρη στην Τούμπα! 

«Αυτό συμβαίνει κυρίως γιατί θα πρέπει να ξεπερνάμε μες στη χρονιά τραυματισμούς και κρούσματα κορωνοϊού...».

Και αυτό είναι ένα παράδειγμα που αντακλά το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει αγωνιστικά ο ΠΑΟΚ και προφανώς δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας ενόψει των επερχόμενων αναμετρήσεων το Δεκέμβριο πως μπορεί να αλλάξει δραματικά καθώς είναι σαφές πως και ψυχολογικά ο ΠΑΟΚ μοιάζει άδειος. Και μπροστά σε αυτή τη συνθήκη που χαρακτηρίζει τον ΠΑΟΚ στην παρούσα φάση είναι άπαντες υπόλογοι.

Από τη φιέστα του νταμπλ, στην εισβολή. Από το όλοι μαζί, ενωμένοι μια γροθιά, ψάχνουμε να «σκοτώσουμε» ο ένας τον άλλον. Ποιος αγαπά περισσότερο τον ΠΑΟΚ, λες και έχει μέτρο. Ποιος πονά περισσότερο, ποιοι είναι οπαδοί του ΠΑΟΚ και ποιοι του Ιβάν, λες και δεν είναι άπαντες στην ίδια πλευρά. Ο δικός μας και ο δικός σας ΠΑΟΚ... 

Αν ο διχασμός είναι το ζητούμενο μπροστά στο αγωνιστικό αδιέξοδο του ΠΑΟΚ, στόχος επετεύχθη. Θα το έχετε εξάλλου αντιληφθεί από το κλίμα που χαρακτηρίζει από χθες τον ΠΑΟΚ. Εξάλλου αν κάτι δεν κατάφερε ποτέ ο ΠΑΟΚ, ζώντας ακόμη και τα «χρυσά» χρόνια της εποχής Σαββίδη, ήταν να αποβάλλει την ικανότητα να βυθίζεται με ευκολία στην εσωστρέφειά του... Και από χθες... κολυμπάει σε αυτή. 

Λένε πως όταν πέφτεις, είναι η χειρότερη στιγμή για να πάρεις αποφάσεις, για να ονοματίσεις καταστάσεις, για να αποφασίσεις που ανήκεις. Πόσω μάλλον να εκφραστείς. Ας αναλογιστεί ο καθένας, που ανήκει: Σε αυτούς που αντιμετωπίζουν τη δυσκολία και βρίσκουν έναν τρόπο να γίνουν καλύτεροι ή σε αυτούς που χρησιμοποιούν τις καταστάσεις ως αποκούμπι για να αυτοκαταστραφούν. Και αυτό μας αφορά όλους. 


 

Η μικρή ιστορία του Ραζβάν, όλη η αλήθεια του ΠΑΟΚ
EVENTS