MENU

Οχι, αυτό δεν είναι τύχη. Δεν είναι το καλό φεγγάρι, ούτε η πανσέληνος, ούτε τα ζώδια της εβδομάδας που προβλέπονταν ευνοϊκά για τον Ολυμπιακό. Αυτό λέγεται ικανότητα, λέγεται προσωπικότητα, λέγεται αυτοέλεγχος, λέγεται πίστη και ψυχραιμία μαζί, λέγεται αυτοπεποίθηση, λέγεται πρωταθλητισμός, λέγεται… Ολυμπιακός.

Στο Γεώργιος Καραϊσκάκης παίχτηκε ματσάρα από το πρώτο λεπτό του αγώνα μεταξύ του πρωταθλητή και του Βόλου. Και για να είμαστε δίκαιοι, αν η ομάδα του Αμπασκάλ έφευγε από το Φάληρο με τον βαθμό της ισοπαλίας, κανείς δεν θα έλεγε ότι δεν το άξιζε. Το άδικο είναι ότι βρίσκεται στη μέση της βαθμολογίας, αλλά δε θα πρέπει να ξεχνάμε ότι έχει βάλει κι εκείνη το χεράκι της, από τη στιγμή που αγνοεί τη νίκη για έξι διαδοχικές αγωνιστικές.

Παρόλα αυτά έχει κάθε λόγο να νιώθει αδικημένη, όχι όμως λόγω της διαιτησίας. Αδικημένη, διότι δεν πήρε κάτι από το ματς, όσο κι αν προσπάθησε. Ετρεξε πολύ σε όλο το γήπεδο, είχε εξαιρετικά γρήγορες επιστροφές, έπαιξε ποδόσφαιρο της μιας επαφής και γι’ αυτό βρισκόταν εύκολα στην περιοχή των ερυθρολεύκων. Την ανακοίνωση που εξέδωσαν, όμως, οι Βολιώτες δεν την καταλαβαίνω. Αοριστολογίες περί διαιτησίας και κατεστημένου ετών. Αν ο Βόλος θεωρεί ότι δεν υπάρχει πέναλτι στην περίπτωση του Ρέαμπτσιουκ, ας το πει. Αν θεωρεί ότι φορτώθηκαν με κάρτες οι παίκτες του, ας το αποδείξει. Αν πιστεύει ότι κακώς ο Κουτσιαύτης καταλόγισε φάουλ στο μαρκάρισμα που πήρε (πάλι) ο Ρέαμπτσιουκ και προέκυψε η γκολάρα του Βαλμπουενά, ας το δηλώσει. 

Αντιθέτως, όχι μόνο δεν διατυπώνει κάτι συγκεκριμένο περί διαιτησίας στην ανακοίνωσή του, αλλά ο προπονητής της ομάδας, Γκιγιέρμο Αμπασκάλ, δεν ανέφερε απολύτως τίποτα στις δηλώσεις του με τη λήξη του αγώνα. Προφανώς ο Ισπανός είχε “κρυώσει” από τη στιγμή που ζητούσε από τους παίκτες του, στο 80’, να φύγουν από το γήπεδο…

Στα του αγώνα πάλι: ο Ολυμπιακός στο πρώτο ημίχρονο έβγαλε φάσεις, δήλωσε την παρουσία του, αλλά το δοκάρι τον σταμάτησε δύο φορές, ενώ όπως και στο ματς με τη Φενέρ, οι τελικές δεν πήγαιναν εστία. Ο Γκάρι δεν βοήθησε, ο Λαλά είχε θέματα δεξιά και ο Αγκιμπού δεν δημιούργησε. Εξ ου και αντικαταστάθηκαν στο 46'. Ο Μαρτίνς έβλεπε ότι θα ζοριστεί, ότι ο αντίπαλος ήταν πιο γρήγορος στο transition και ότι πίσω με Μπα-Σισέ είχε τα θεματάκια του, γι’ αυτό και βοηθούσε ο Εμβιλά τρίτος στόπερ. 

Οι αλλαγές όμως δεν βοήθησαν. Μασούρας, Μαντί και Ανδρούτσος δεν άλλαξαν απολύτως τίποτα για τους γηπεδούχους. Τα λεπτά κυλούσαν βασανιστικά για τον πρωταθλητή μέχρι που μπήκε ο Βαλμπουενά. Ο 37χρονος αιώνιος έφηβος έδωσε τη γνωστή ενέργεια στην ομάδα του, βοήθησε στην πίεση του αντιπάλου, μέχρι που του δόθηκε η ευκαιρία να αλλάξει την ιστορία, όπως έκανε και στο Αγρίνιο με την αυτοθυσία του να φάει μπουνιά από τον Μελίσσα και να πάρει πέναλτι.

“Πέναλτι” αποδείχθηκε και το φάουλ που κέρδισε ο κορυφαίος Ρέαμπτσιουκ στο 90’ από τα αριστερά όπως επιτίθετο ο πρωταθλητής. Ο Βαλμπουενά έστησε τη μπάλα και με ένα αριστούργημα έγραψε το τελικό 2-1, “άφησε” αήττητη την ομάδα του, ίδρωσε τη φανέλα όσο λίγοι, δικαίωσε πάλι τους Πειραιώτες που τον ανανέωσαν στα 36 χρόνια του, αύξησε το άγχος στον ανταγωνισμό και “ρώτησε” με τον δικό του τρόπο: Ποιος θα κερδίσει τον Ολυμπιακό;

Το ερώτημα είναι, ποιος θα κερδίσει τον Ολυμπιακό;
EVENTS