MENU

Η εμφατική τριάρα του Ολυμπιακού επί της Φενέρ ήταν η κορυφαία «παρέλαση» ελληνικής ομάδας στην Πόλη. Και ήρθε ως αποτέλεσμα συγκροτημένου, σοβαρού ποδοσφαίρου με πλάνο που χάραξε ο σπουδαίος προπονητής -κόντρα στον θιασώτη του τσαρλατανισμού- και υλοποίησε η εξαιρετική ομάδα του Ολυμπιακού.

Σε αυτή την «παρέλαση» σημαιοφόρος ήταν ο Γιώργος Μασούρας. Ταπεινή άποψή μου, ο κορυφαίος Έλληνας ποδοσφαιριστής αυτή την εποχή.

Ένα παλικάρι που σε λίγους μήνες συμπληρώνει τα 28, βρίσκεται στην άνθηση της καριέρα την οποία έχει οικοδομήσει με τόσο κόπο, μόχθο, ιδρώτα και αμφισβήτηση.

Ο Μασούρας (και ο Μπουχαλάκης) υπήρξαν για καιρό οι «εύκολοι» στόχοι του απαιτητικού κοινού. Επειδή το επώνυμό τους είναι ελληνικό, κάτι που αυτόματα συνεπάγεται λιγότερες «αντοχές» για την υπομονή του μέσου θεατή.

Τώρα όμως όλοι παραδέχονται πως αν λεγόταν Μάσουριτς ή Μασουρίνιο η «κορδέλα πώλησης» θα έγραφε πάνω από 20-25 εκατ. ευρώ, πιθανώς να λέω λίγα.

«Κατασκεύασμα» της δουλειάς και του προπονητή είναι αυτός ο ποδοσφαιριστής-πλήρες πακέτο που απολαμβάνει τώρα ο Ολυμπιακός και θα τον έχει ξανά μαζί της η Εθνική ομάδα. Όσα εξτρέμ κι αν αγοράσουν οι πρωταθλητές ο Μασούρας είναι ο Νο1 στην 11αδα. Ας… τσακωθούν οι υπόλοιποι για το άλλο «φτερό».

Η τεράστια δυνατότητά του όχι μόνο να πατάει περιοχή αλλά και να σκοράρει με όλους τους τρόπους τον κάνει πολύτιμο. Η ευχέρεια με την οποία μοιράζει ασίστ, όπως οι δύο τελευταίες στον Τικίνιο σε Τρίπολη και Πόλη αποτελεί «δώρο» για την ομάδα. Η τακτική του παιδεία κάνει ευτυχισμένο όποιο μπακ παίζει πίσω του αφού γνωρίζει ότι δεν θα μείνει ποτέ εκτεθειμένος. Η προσήλωση στο πλάνο του Μαρτίνς και η ικανότητα να «κόβει» από την άκρη προς τον άξονα, να μετατρέπεται στον κρυφό έξτρα παίκτη μέσα στην περιοχή αποτελεί εφιάλτη για τον αντίπαλο. Κι αυτά τα υπέροχα τελειώματα, γκάμα η οποία διαρκώς διευρύνεται είναι το ακριβό αμπαλάζ στο «πακέτο»!

Ο Μασούρας είναι εξαιρετικός χαρακτήρας και πραγματικός μαχητής. Έμαθε να παλεύει από τη στιγμή που ξεκίνησε στον Ηλυσιακό. Περίμενε, όντας παίκτη του Πανιωνίου, καρτερικά να έρθει η ευκαιρία από μία μεγάλη ομάδα.

Δεν τον έκριναν… ικανό για τον Παναθηναϊκό ο Νταμπίζας και ο Δώνης (!), ο Ολυμπιακός τον «παρέδωσε» στον «προφέσορα» Πέδρο Μαρτίνς και σήμερα έχουμε μπροστά μας το καλύτερο ασημικό του ελληνικού ποδοσφαίρου. Οι «ερυθρόλευκοι» πλήρωσαν λιγότερο από μισό εκατ. ευρώ στον Πανιώνιο και τώρα όποια ομάδα του εξωτερικού θελήσει να ζητήσει τον Μασούρα θα πρέπει να ματώσει πολύ για να τον αποκτήσει.

Δίπλα στον Γιώργο, θαυμάσαμε χθες στην Πόλη –για ακόμα μία φορά- και τη δουλειά του τμήματος σκάουτινγκ του Ολυμπιακού, η οποία εκφράζεται αυτή τη φορά στο πρόσωπο του Φρανσουά Μοντεστό. Ο νεαρός Αγκιμπού Καμαρά είναι ένας θησαυρός που αναδύεται. Τον απέκτησαν για τον Ολυμπιακό Β’ κι εκείνος μέσα σε λίγους μήνες παίζει στη μεγάλη ομάδα σα να είναι μέλος της… μια πενταετία. Ο Μαρτίνς, που είναι ευφυής προπονητής, δεν χρειάστηκε να δει πολλά για να δώσει στον μικρό φανέλα βασικού. Το «έπιασε» νωρίς το λαβράκι!

Τώρα που είπα Μαρτίνς. Πόσο ΑΠΟΛΑΥΣΑ το γεγονός ότι ρεζίλεψε προπονητικά αυτό τον τύπο που είναι στον πάγκο της Φενέρ. Από τη μία ο Πέδρο, σοβαρός, σπουδαίος επαγγελματίας, που χαίρει την εκτίμηση όλης της ποδοσφαιρικής Ελλάδος. Και από την άλλη η «έκφραση» του τύπου που προσβάλλει την εικόνα του κανονικού ποδοσφαίρου. Ας πάει τώρα μια βόλτα μέχρι τα γκολπόστ της Φενέρ ο Βίτορ Περέιρα να επιθεωρήσει τα… σκισμένα δίχτυα από τις γκολάρες του Τικίνιο και του Μασούρα.

Μια χαρά (τους) τα είπε ο Μαρινάκης

Και πάμε στο μη ποδοσφαιρικό της χθεσινής υπέροχης βραδιάς. Παρεξηγήθηκαν οι Τούρκοι συνάδελφοι της Fotomac επειδή ο πρόεδρος του Ολυμπιακού στη δήλωση που έκανε αμέσως μετά το τέλος του αγώνα αποκάλεσε την Κωνσταντινούπολη «δική μας πόλη».

Γράφουν για «αυθάδη και σκανδαλώδη» δήλωση. Είναι πραγματικά να σηκώνεις τα χέρια ψηλά. Για να μην τρελαθούμε εντελώς, αυθάδεια είναι να μιλούν για «αυθάδεια» οι Τούρκοι (όσοι το πράττουν, εννοώ) όταν (ψηφίζουν και) εκφράζονται από τον άνθρωπο που ηγείται της γείτονος και αποτελεί την επιτομή της αυθάδειας, του αυταρχισμού, του σουλτανισμού.

Ο Μαρινάκης ούτε έβρισε ούτε προσέβαλε κανέναν. Πολύ δε περισσότερο ούτε καβάλησε κανένα «Μιράζ» για να ταράξει με παρενοχλήσεις τα τουρκικά παράλια ούτε προέτρεψε την ελληνική κυβέρνηση να βγάλει το στρατό στους δρόμους για να ξεκινήσουμε εκστρατεία να πάρουμε την Πόλη.

Ο Μαρινάκης μίλησε σαν Ελληνας, μετά από μια ευτυχισμένη ποδοσφαιρική παράσταση, και γι αυτό άγγιξε το θυμικό των περισσότερων Ελλήνων. Ο χαρακτηρισμός «Η Πόλη μας» έχει να κάνει με το γεγονός ότι η Κωνσταντινούπολη ήταν, είναι και θα παραμείνει παντοτινά άρρηκτα συνδεδεμένη με τον ελληνισμό. Σε όλους τους αιώνες, σε όλες τις γενιές, έως το άπειρο.

Ετσι νιώθουμε όταν μιλάμε για την Πόλη. Μαζί με χιλιάδες συναισθήματα, πόνο που συνοδεύει τις χαμένες πατρίδες και τον ελληνισμό που ξεκληρίστηκε τον προηγούμενο αιώνα. Στο επίκεντρο όλων αυτών είναι «Η Πόλη, που την είπαν Πόλη γιατί ήταν η ομορφότερη στον κόσμο». Και τη νοσταλγούν ακόμη άνθρωποι που αναγκάστηκαν (καθώς εκδιώχθηκαν) να αφήσουν εκεί τις περιουσίες, τις αναμνήσεις, τις ζωές τους…

Συγνώμη αλλά ούτε θα φορολογηθεί το συναίσθημα ούτε θα θεωρηθεί αυθάδεια η αγάπη των Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη.

Ούτε, για να το ξεκαθαρίσουμε κι αυτό, έχουν δικαίωμα να επικαλούνται αυτό το συναίσθημα μόνο ακραίοι Ελληνες εθνικιστές, οι οποίοι συνηθίζουν να καπηλεύονται τα ιερά και τα όσια της πατρίδας μας. Προσωπικά σιχαίνομαι αυτά τα «μορφώματα» και τα έχω καταδικάσει στη συνείδηση και στη ζωή μου.

Δεν κρύβω πάντως ότι απολαμβάνω δύο φορές περισσότερο κάθε θρίαμβο ελληνικής ομάδας στην Τουρκία, πόσο μάλλον μέσα στην Πόλη. Φαντάζομαι πως δεν θα πρέπει να απολογηθώ για... αυθάδεια!

Για να τελειώνουμε: αυθάδεια είναι να μιλάει για «αυθάδεια» εκείνος που διχοτόμησε την Κύπρο με τα όπλα και κρατάει παράνομα εδώ και 47 χρόνια το μισό νησί παρά τα άπειρα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Αυθάδεια και ύβρις στη μνήμη των νεκρών είναι να κάνει σόου ο Ερντογάν στα Κατεχόμενα.

Αυθάδεια είναι να έχεις ως βασική πολιτική ατζέντα ότι σου «ανήκει το μισό Αιγαίο, τα μισά νησιά και η μισή Κρήτη»!

Και «σκάνδαλο» είναι να επικροτείς (όσοι το πράττουν, εννοώ) τέτοιου είδους πολιτικές με την επανεκλογή τους.

Δεν έχουμε να χωρίσουμε ΤΙΠΟΤΑ ως Ελληνες με τον τουρκικό λαό. Το αντίθετο. Μαζί, χέρι χέρι, πρέπει να είμαστε, σα γείτονες σε κάθε μορφή δυσκολιών και δεινών για να τα αντιμετωπίζουμε. Και τιμούμε, αποδεδειγμένα, σε αυτή τη χώρα κάθε γνήσια τουρκική δημοκρατική φωνή. Όμως με τους «Ερντογανισμούς» και τους θιασώτες τους θα είμαστε πάντοτε «απέναντι».

Γι αυτό λοιπόν λέω ότι πολύ καλά έκανε και είπε όσα είπε, όσα αισθάνθηκε, ο Βαγγέλης Μαρινάκης μετά τον θρίαμβο του Ολυμπιακού. Ως πολίτης μιας δημοκρατικής χώρας μίλησε βγάζοντας το συναίσθημα που τρέφουμε όλοι για την Πόλη. Όχι ως άναρθρη «πολεμική κραυγή» ούτε ως έκφραση τυφλής επεκτατικής αλαζονείας σαν κι εκείνες των Τούρκων πολιτικών… 

 

SDNA Google news
ΜΑΘΕΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ - ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Μια χαρά τα «κόλλησε» ο Μασούρας και (τους) τα είπε ο Μαρινάκης!
EVENTS