MENU

Το πρώτο μεγάλο ντέρμπι της χρονιάς, αυτό μεταξύ ΠΑΟΚ και ΑΕΚ στην Τούμπα ήταν σκέτη… απογοήτευση. Διότι δεν υπήρξε ποτέ ντέρμπι για δύο. Για την ακρίβεια, μόλις για 5 λεπτά είδαμε μια ΑΕΚ να βγαίνει μπροστά και να χάνει καλή ευκαιρία να ανοίξει το σκορ και μετά… το χάος της ανωτερότητας του ΠΑΟΚ. Του ΠΑΟΚ του Λουτσέκσου βεβαίως βεβαίως…

Ο Ρουμάνος είχε στα χέρια του μια ομάδα με 100 (σχήμα λόγου) προβλήματα από απουσίες. Και δεν έφτανε αυτό, πριν από τη σέντρα “έχασε” τον πιο έμπειρο και ποιοτικό από τον Μιχάι, Βαρέλα. Παρόλα αυτά, έφερε το ματς στα μέτρα του. Σα να μην υπήρξε ποτέ πρόβλημα Βαρέλα, σα να μην έλειψε ποτέ ο αρχηγός Βιεϊρίνια, ο Κρέσπο, ο Καντουρί.

Ο Ράζβαν “μέτρησε” τόσο-όσο τον Μιλόγεβιτς, ο οποίος μάλλον έχει κάνει έξω φρενών τον Μελισσανίδη. Όχι με το αποτέλεσμα, αλλά με την… κοσμάρα του. Τι θέλω να πω; 

Πρώτον, κατέβασε μια ομάδα χωρίς απουσίες, η οποία ωστόσο αλλού πατούσε κι αλλού βρισκόταν. Σε προετοιμασία, μαχητικότητα, πνεύμα ντέρμπι, στον Σέρβο βάζουμε βαθμολογία υπό του μηδενός. 

Δεύτερο και χειρότερο: Δεν αντέδρασε καθόλου σε ό,τι γινόταν μέσα στο γήπεδο και δεν επιχείρησε ποτέ να φρενάρει τον ΠΑΟΚ στην κατηφόρα της Τούμπας. Αφησε με δύο χαφ την ομάδα του την ώρα που ο αντίπαλος είχε τρεις μηχανές που αλώνιζαν και έφταναν στο ύψος της μεγάλης περιοχής για να “πυροβολήσουν” τον Στάνκοβιτς.

Τρίτον, αν δεν υπήρχαν Χατζησαφί και Βράνιες, δεν ήθελε πολύ να ανέβει περισσότερο το σκορ και σήμερα να είχαμε… δράματα στα Σπάτα. Το χειρότερο; Αφηνε μέσα τον Λε Ταλέκ, τον παίκτη που τόσο ήθελε ο ίδιος το καλοκαίρι, ενώ έβλεπε ότι ο Γαλλορώσος έχει απόδοση ίση με τη δική μας όταν πάμε για 5 επί 5.

Τέταρτον, επέμενε να χαραμίζει στα αριστερά τον πιο ποιοτικό ποδοσφαιριστή του, τον Τσούμπερ, ο οποίος όσο κι αν προσπάθησε, "πνίγηκε" μαζί με το υπόλοιπο ναυάγιο.

Άρα, εμ δεν κατέβασε σοβαρή ομάδα, εμ δεν ζύγισε σωστά τον ΠΑΟΚ, εμ δεν πήρε γρήγορες αποφάσεις ώστε να έχει ελπίδες. Τι σημαίνουν όλα αυτά; Οτι αν συνεχίσει έτσι, η παρέλαση θα τον βρει-δε θα τον βρει. Ακόμα, όμως, κι αν τον βρει στα κιτρινόμαυρα, αν δεν αλλάξει τακτική και εικόνα η ομάδα του, δηλαδή mentality ώστε να μην ξαναπάθει κάζο όπως αυτό στην Κρήτη, θα χαιρετήσει γρήγορα. Η εφετινή ΑΕΚ με τις κινήσεις που έκανε και τις προσδοκίες που έφερε, δεν “δικαιούται” από τώρα να γίνει ο τρίτος παίκτης στη βαθμολογία.

Ακούγεται βιαστικό; Εννοείται, αλλά με την πρωταθληματάρα που θεωρώ ότι θα δούμε εφέτος (το έγραψα και σε προηγούμενο blog) κάθε βαθμός, κάθε σπιθαμή που αφήνουν οι ομάδες μέσα στο γήπεδο, είναι καθοριστικής σημασίας και κάπως έτσι το προσεχές ματς στο Αγρίνιο παίρνει χαρακτήρα… ματσάρας για όλους στην Ενωση.

Οχι ότι ο ΠΑΟΚ θα περάσει “αέρα” από το Ηράκλειο και τον ΟΦΗ που καίγεται. Τα θεματάκια του μπροστά από τον Πασχαλάκη, τα έχουμε δει και φωνάζουν. Ο ΠΑΟΚ, όμως, έχει τον δικό του… Μαρτίνς, που είνα ικανός να πάρει ένα ματς με την προσωπικότητα και την εφυία του από τον πάγκο. Εχει τον άνθρωπο που μεταμορφώνει ποδοσφαιριστές, που τον δανεικό πέρυσι στον Απόλλωνα Λεμεσού, Μπίσεσβαρ, τον μετουσιώνει σε Ντιέ-γκολ (γκολ και πέναλτι χθες, πέναλτι στο Αγρίνιο) και στα 33 του τον κάνει -μέχρι τώρα τουλάχιστον- να μην είναι ένας από τους πιο ποιοτικούς παίκτες του πρωταθλήματος για 60 λεπτά, αλλά σε ένα δεκάρι που μπορεί να φτιάξει παιχνίδι έστω κι από τα πλάγια, σε έναν καλλιτέχνη που χαιρόμαστε να βλέπουμε για 88 λεπτά, στο alter ego του εντός των τεσσάρων γραμμών.

Μ' αυτά και μ' αυτά, κάνει από τώρα "μπαμ" ποιες ομάδες έχουν προπονητές-υπερόπλα στον πάγκο τους, με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει (επαναλαμβάνουμε ότι είναι πολύ νωρίς ακόμα), σε συνδυασμό με την όλη οργάνωση των club και την ποιότητα των ρόστερ τους.

SDNA Google news
ΜΑΘΕΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ - ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Η ΑΕΚ που κινδυνεύει από τώρα, ο Ντιέ-γκολ και ο… Μαρτίνς του ΠΑΟΚ
EVENTS